# HI HELLO, Dedicated sa kanya (winter_solace) MWEHEHEHE :") may ginagawa kaming story, undefined pa yung Title XD basta lagay lang kami ng title at inaayos pa namin ito, as in NAMIN teamwork AHAHA :) sana pag na publish eh, suportahan niyo ;D Maganda yun! for sure, may pagka true life yung 'LOVE' nung IBA na may halong kakulitan at fiction/ kathang isip lamang may dinagdag kaming mga bagay bagay na hindi kasama dun sa 'true life thingy', at kasama ako doon pero waley love life ahaha Fiction lang lablyf ko dun daydreaming ko lang yun MWAHAHAHA!! Yun lang sorry kung medyo magulo >O< intindihin niyo na lang na eksayted ako at yung story ay tungkol sa mag babarkada (KAMI) at yung ibang love life eh tunay at yung iba naman eh fiction para OKS, pag binasa ^______^ para may thrill, yun lang nag sona na ako MWAHAHAHA pero sana talaga suportahan niyo.
AT kung hahanapin niyo man yung story, eh hindi pa siya published i-iinform ko na lang sainyo ^_____^ siguro igaganto ko sa ibang story ko tulad ng : ONE SHOT, at ang naka ON HOLD kong 'Cold Hearted Princess?' yung lamang :) SANA, sana talaga SUPORTAHAN NIYO HIHI ^______^
# eto na yung UD, may pagka LAME =________= lame kasi buhay ko ngayon AHAHAHA
# wag kayong magalit kung binigyan ko man siya ng sakit UWAAAAA, malay niyo diyan tumibay relasyon nila dibaaaaa? ;"> yung lamang ENJOY READING!
# ISA pa po pala, Hindi pa po tapos ang 'My Princess' excited kayo? XD PEAACE! on EARTH! ^u^V yung lamang..
K, dot.
VOTE | COMMENT | BE FAN!
My Princess
-- [Chapter 20]
Jennica's POV
"B-Brain...... Tu-----mor?" - tanong ko..
"B-But how was that happened?!" - natataranta na ako!! ANO BA!! pinagloloko mo ba ako?! Pls tigil na.. Di naman ako ganito eh.. :(
"According to the results.. Yes.. You have brain tumors.. Vomiting, Head aches, Your Balance and movement.. You're Positive.."
"P-Pero? P-paano? A-Ano.." - andami kong gustong itanong pero ayaw lumabas sa mga bibig ko.. ang bilis ng pangyayari...
"All we have to do is an operation.." - sabi niya
"O-Operation?! K-Kelan?"
"Sooner.. Pwedeng kumalat yan at ang worst ay lumala yan.."
"You have to decide ms. Gonzalez.. You're obligated to.." - sabi niya saka lumabas..
Operation?
Simpleng salita..
Pero..
I'm not a RISK TAKER.
Pero wala namang mawawala diba?
Bakit kasi..
Ngayon pa?
Birthday ko oh..
WOW! What a gift.
Thank you!
Grabe!
ang lakas ng tibok ng dibdib ko..
Rinig ko nga eh.. tapos biglang bumukas yung pinto..
Pumasok si Patrick..
"Patrick..."
"Go for the operation.."
"H-Ha?.." takot ako.. takot ako sa sakit..
Ayaw ko :(
"Go for it.. para sayo din naman eh.. bukas.. Pa sched ka na JC.. Please?" pinunasan niya yung pisngi ko
:'(
umiling ako sa kanya.
"ayaw.. Ayaw ko *hikbi* Ayaw!! AYAW!"
hinawakan ko yung kamay kong may dextrose at tinanggal ito
I hate needles....
umiyak ako ng umiyak ng maramdaman kong niyakap niya ako.
"Shhh.. Sige.. Pag isipan mo muna.. Okay?? tahan na.."
pagpapakalma niya sakin
yakap niya lang ako..
para akong bata....
bata na inaaway. inaapi at siya
siya ang taong magliligtas sakin..
"AHAHAHAHA!"
nakarinig ako ng isang tawa.
tawa ng isang lalaki ang saya ng tawa niya..
nakita ko siyang nakaupo sa isang lugar malapit sakin..
lalapitan ko na siya kaso parang lumalayo naman siya
tumakbo ako palapit pero talagang lumalayo siya hanggang nakakita akong isang babae..
nakatutok ang isang baril sa lalaking ito..
Hindi..
Hindi pwede..
*bang*
kung kanina masasarap na tawa ang naririnig ko..
ngayon wala na akong marinig..
Hindi ko ma-aninag ang mukha ng babae at ng lalaking ito..
Hindi kaya si....
*****
"ano bang nangyari?" - ???
"nag wala siya eh kelangan pang turukan ng gamot" - ??????
"Goshh..." - ????
"OMG iiwan ba tayo ni Jennica???"
"ARAY HA! Kelangan mambatok?" dugtong nung babae
"kaw kasi ehhh!"
"ba't mo naman naisip na iiwan tayo niyan?! Eh uber sa lakas niyan!"
minulat ko yung mata ko
"JC."
Kanya kanyang expressions ng mukha ang nakita ko.
"haaaaays. Ba't amputla mong babae ka?" - Rainie
ngumiti na lang ako.
"At nakuha mo pang ngumiti?"
napatingin naman ako sa tabi ko
ngumiti ako sa kanya.. "Patrick.."
hinawakan niya yung kamay ko.
"Yes.. It's me.."
**
nag bihis muna ako pwede naman daw akong lumabas.
Ililibot daw muna ako ni Patrick.
na request ko pumunta sa isang ampunan..
charity namin to bilang mga gonzalez..
"Hi Ma'am Jennica."
ngumiti ako sa kanya.
naka sakay ako sa isang wheel chair hindi naman ito kalayuan sa ospital.
dahil madalas sa mga bata dito ay may sakit..
yung iba malala at sadyang wala ng lunas.
at minsan napapaisip na lang ako ..
'Why life is so unfair?'
may nakakabit parin sakin na dextrose.
haaaaaays. at may mga nurse na nakabantay isama mo pang may bodyguard. at itong si Patrick =_____= ganito na ba kalala ang tumor?
tinulak na ni Patrick ang wheel chair.
sa isang room meron ditong mga disabled na mga bata.
yung mga batang nandito ay mga batang iniwan na lang ng mga magulang nila dahil sa mga karamdaman nila.
dito makakakita ka ng mga batang bulag bingi pipi pilay o di kaya'y kulang kulang
haaaaays. gusto kong tanggalin ang dextrose ko. at gusto kong magkaroon ng magic powers.
naawa ako sa kanila ;((
"Hi ate Jennica!!" - sabi ni Angelie... batang pilay.
"Ate jennica? andito ka?" sabi naman ni Pam bulag siya..
mga batang ito mga kaibigan ko sila..
"Oo. meron akong pasalubong sa inyo.."
bilang ate nila pag dumadalaw ako dito nag dadala ako ng mga laruan at iba't ibang pagkakaabalahan nila..
hinimas ko sa ulo si Pam "Kamusta ka na?"
ngumiti siya sakin "Ayos naman po ako ^_____^"
gumagaling na ang peklat niya sa mukha sanhi ng pagkakabuhos ng kumukulong tubig sa mata niya....
nakatingin siya sa malayo.
hinimas ko na lang yung buhok niya..
ngumiti naman siya..
"ate.. Maganda po ba ako?"
Kilala ko si Pam..
"Oo. Maganda ka.. sa labas at sa loob.."
ngumiti siya "gusto kong makita ang sarili ko.." narinig ko naman ang lungkot sa boses nito..
kelangan lang naman niya ng donor eh..
"Pam, kaya mo mag hintay hindi ba?" nag nod siya "Hintayin mo lang ang taong pwedeng mag bigay sayo ng mga mata.."
tinignan ko naman si Angelie
"Ikaw angelie? Kamusta ka na?"
Pam is 14 years old.
angelie is 10 years old
"Okay lang po! ^________^"
ang kyut kyut na bata.
kala mo walang dinadalang problema..
tinignan ko si patrick at pumunta naman kami sa kabilang kwarto
mas malawak ito at dito may ibang nurses
may sariling nurse itong 'house for the hopeful kids.'
i declared that as the name..
i want them to be hopeful..
naka aircon itong kwarto ito.
dito naman ang mga batang may cancer at iba iba pang malalang sakit
Dito sila dinala dahil bukod sa walang mag-aalaga ay hindi naman sila maalagaan sa mga ospital kaya dito...
makikita mo dito ang mga batang wala ng buhok..
Naawa ako pero nakukuha pa nilang ngumiti
nakita nila ako at ngumiti
"ATE JENNICA!!"
sabay sabay pa sila
ngumiti ako sa kanila
at binagay ang mga coloring books.
haaays. ang saya makita silang masaya.
"Kamusta kayo?"
"Ayos lang po! ^_______^"
napatingin ako sa batang nasa sulok..
siya ang may pinaka malalang sakit at ganun na din sa pinaka bata..
"HAPPY BIRTHDAY TO YOU.."
kumanta kami nun at nilabas na ang supresa..
birthday ng batang ito na nagngangalang Angel..
7th birthday niya na.
lumapit siya sakin at niyakap ako
"Salamat po.."
kumalas ako upang makita ang masasaya niyang mukha..
"Your welcome ^^ Pagaling ka ha?"
hinimas ko ang ulo niya..
nawawalan na rin siya ng buhok.
"Eto.. Regalo ko sayo.."
binigyan ko siya ng wig..
pinangarap niyang magkaroon ng buhok dahil noong lumalaki palamang siya nalalagas na ang mga buhok niya dahil sa komplikasyon niya..
niyakap niya muli ako..
"Magagamit ko na rin po ang clips ko hihihi!"
napangiti ako sa tuwa at mga ngiti nila.
***
pag katapos namin dun sa House for the hopeful kids.
bumalik nanaman ako sa ospital
nandito kami ngayon sa garden..
"Ang saya nila noh?"
tumingin siya sakin na parang nag tatanong..
"Ng mga bata.." - dugtong ko
nag nod siya..
"Masaya sila... Kahit na mga bata palang sila.... andami nang problema.."
tumingin ako sa langit
"Buti hindi niya sila iniiwan.. Hindi niya tayo iniiwan."
tumingin ako kay Patrick na kasalukuyan nakatingin sakin..
"Patrick...."
"Mabubuhay naman ako diba?"
May gusto akong sabihin..
"Mag kakasama pa tayo hindi ba?"
"Sasaya pa tayo................ hindi ba??"
tumawa ako ng mapakla...
gusto kong sabihin ang salitang magpapabago sa paligid ko..
"Patrick.."
It's either life or death..
"I'll consider the operation...."