Gwaahh. Miss na miss ko na si Krystal. T_T
It's still so early and tulog na kaagad tong si Alpha. Bigla syang umikot, facing the ceiling. Wait...did she just smiled? Awwww.. happy for her, di na sya Manang na may Red Tide.
Subukan ko ngang umubo't baka gising pa ba siya.
"May ubo ka?" humarap siya sa akin ng nakahiga.
"Slight. Nothing serious. ^^... Errr...Alpha, pwedeng makitawag?"
"Ah? Ahh..sure!" kinuha nya yung phone nya.
"Thanks talaga, alpha. Dalhin ko sa labas ha?"
"Labas? Uh, pwede kunin ko muna saglit? May rereplyan lang ako."
After a few pindot, she handed it over. "Take your time, zab. Unli yan eh. Pero i guess maya maya expire na yan."
Naririnig ko na ang pag-iyak ng tiyan ko kaya't lumabas na ako patungong convenience store. Habang naglalakad, pinagmasdan ko ang phone ni Alpha at nagflashback yung convo na narinig ko kanina. Bigla akong napatigil sa paglakad.
Sino kaya yung kausap niya kanina? I doze off, and out of curiosity napindot ko yung call logs.
------
Received Call from:
Chaka
0923******5
8:03 pm
------
Hmmmm. I'm so curious yet i'm not. Huhuhu. Na-a-out of place na ako sa dalawang 'to. I wish kasama ko nalang si Krystal dito.
Nakarating na ako sa convenience store and napaupo nalang ng dretso sa sulok.
I got my phone para makuha yung number ni Krystal. Oh, siya pala yung nagtext kanina.
----
From: Krystal
Sorry best, medyo busy. Tawag nalang ako next time.
----
T_T
Waaah. Nobody ain't got time for me. Helppppp. Naho-homesick na ako and i think mamamatay na ako. I laid my upper halfbody sa table, feeling the coldness.
Kasing cold ng table ang mood ko ngayon. Iiyak na sana ako nang may malamig na feeling sa cheek ko. O_O "Ay, Shokoy!"
"Drama-drama ka jan." sabi ni R, tapos umupo siya sa harapan ko. "Ang gwapo naman ata ng shokoy mo."
"Hala, ikaw? Gwapo? Tch. Di ka nga nangalahati sa kagwapohan ng crush ko eh."
"Che. Crush? Lalake ba or babae?"
"Suntukin kita jan eh!" iniharap ko sa mukha niya ang fist niya. "Nagdadrama na nga yung tao, inaaway mo pa."
"Eto naman di mabiro, pinapatawa lang kita. O." inabot niya yung malamig na fresh milk. "Ba't ka nanaman ba nagdadrama?"
Actually kailangan ko naman ng kausap kaya di ko nalang 'to itataboy. I sighed.
"Na-hohomesick ako."
Tinitigan nya ako in a weird way. Tinaasan ko siya ng kilay at narealize kong palapit ng palapit ang mukha nya sa akin. Di ko alam pero pinikit ko lang mga mata ko... nag-aantay hanggang may dumapong malamig sa labi ko.
"Woah! Chill lang, mandirigma!" Narealize ko na di pala yun tama and bigla akong napa-lean back.
Ngunit sa halip na si R eh si Louiss ang nasa harap ko ngayon nakatawa.
"Hahahahhaha. Mandirigma? Sino bang mandirigma ang pinapantasyahan mo habang natutulog ka, gurl?"
Tawa pa rin siya ng tawa habang nakahawak sa tiyan nya, namumula.
Then it hit me.
Me? As in ako? Nagpapantasya? Sa Mokong na yun? Chickenmanok! Mygal!
>\\\\\< Masaklap pa dahil si Louiss ang nakawitness. Nooooo.
"Oooooy. Lumalablayp na si zab oh. Akala mo may nagkiss sayo noh?" Kutya nya.
****12**** "Mineral bottle lang pala. Haha. Shunga."
"Whut? Oy wala noh. Binangungot lang ako dahil i'm so down today." Yesh. Bangungot yun. Eew. Di yun pantasya.
Mapangkutya nya akong tiningnan from head to toe tapos nag-alok siya ng drinks which i gladly accept.
"Napadpad ka dito eh may mas malapit na convenience store sa dorm?" Tanong nya habang nilagay yung soyamilk sa table.
"Mas malaki kasi yung isang pack ng marshmallow dito. Ikaw? Diba nagdodorm ka rin sa ArNU? Dun ka nalang sana sa mas malapit."
"Yeah pero minsan lang ako natutulog do'n. Malapit lang kasi yung dorm ng older sister ko rito, where i usually sleep."
Napatingin tingin ako sa translucent na glass, hoping makikita ko yung bahay at mastalk naman pa minsan minsan. >:)
Ngumiti si Louiss. "Favorite mo pala marshmallows?"
"Ha? Ah, oo. ^^ Super."
"Aaaah~~ So, ikaw pala yun..."
"0///0 Bakit, may naaalala ka ba?" Tanong ko kaagad. Yes, yes, ako yun.
"Wala, wala. Nothing relevant." He flipped his hair nanaman as a habit.
"Pero kung..." gusto ko pa sanang magtanong at mag-insist kaso bigla nyang hinawakan yung braso ko.
"Uy, diba sabi mo malungkot ka?" tanong nya and i nodded. "Gusto mo, pasiyahin kita?"
O_O I hugged myself. "Maniac."
Pinindot nya yung ulo ko. "Ulol! Girl, bakla ako noh, di kita pagnanasaan."
"Eh, ang weird ng choice of words mo eh."
"Duh. Tara."
"Where?" i hugged myself again.
"Basta. Trust me." he pulled my forearm and lumabas kami sa convenience store.
Kinabahan ako, di ako sanay na ma-left alone with a "guy". Yeah, kahit harapharapan niyang ipinapamukha sa akin na bakla siya ay lalake pa rin siya. Pero ng sinabi niya ang mga words na "trust me", i felt at ease. I trust the person who once saved me from being a failure. Char.
Dala dala ang isang plastic, tumakbo kami patungo sa....
playground. -_-
"Hala ka." sabi ko. "Anong trip to?"
"Bakit, ayaw mo ba maglaro?"
"Ayaw." sabi ko. "Mapapagalitan ako ni Mama kapag nalaman niyang maglalaro pa ako sa playground."
"Weh?"
"Hay nako, Louiss. We're grown-ups now."
"Sige na. Arte naman neto. Minsan lang nga ako hihingi ng favor sa'yo."
Favor?
"HAAAAAY. Sige na nga, saglit lang ha? Maku-curfew tayo nyan eh." i compromised. Ang kulit eh. At saka favor? Maliit lang to kumpara sa nagawa nya sa akin.
"Aminin mo, Zab. Namiss mo rin ang paglalaro noh?"
I just smiled. Come to think of it. Di ako naglalaro sa mga playground noong elementary days. Wala akong barkada except kay Krystal, diba? Tumungo kami sa seesaw.
"Kapit lang Zab ha? Baka liparin kita XD"
"HAHA. Wag mo akong maliitin. May pinagmamalaki akong muscles." sabi ko, half-jokingly.
Nagpalitan kami ng mga friendly insults habang pataas-pababa sa ere. Tawa kami ng tawa na para bang nabawi ko lahat ng emptiness na naranasan ko noon, binawi ko't pinalitan ng kasiyahan, kasama ang taong minahal at minamahal ko. Kahit alam kong di niya ito masusuklian sa ano mang paraan but being friends.
"Oooy, gurl. Nasobrahan na ata ng hangin ang ulo mo sa kakatawa't natameme ka?" tanong nyang mapangutya. Doon ko nalang na realize na nakatingin lang pala ako sa kanya all the time at ako pala yung nasa ibabaw ngayon.
"Bababa na ako ha?" he said with an evil smile. >:)
"Hala! Hala!" awat ko. "Wag mong biglain Louyiss, please, please. Masakit sa pwet yan pagbagsak ko!"
"HAHAHAH." tawa lang siya ng tawa.
"Oy please naman oh. Maawa ka naman, Louiss." naiiyak na ako. Huhuhu. Binubully niya ba ako?
"HAHAHAHHA. Kung nakikita mo lang sana yung pagmumukha mo Elizabeth, priceless! Sarap piktyuran."
"Uy. Sabi mo papasiyahin mo'ko, eh pinapaiyak mo ako eh."
Binababa nya ako ng dahan dahan pero tawang tawa parin siya. Nang biglang umulan ng malakas.
Sumilong kami sa ilalim ng slide, (where nababasa pa rin kami) sinecure ko sa isang plastic yung mga di pwedeng mabasa na gamit , this time kaming dalawa na ang tumatawa. I don't knwo why pero we just can't stop laughing kahit nagmukha na kaming mga basang sisiw.
"Louiss, baliw!" sigaw ko sa kanya, almost di marinig dahil sa ingay ng pagbagsak ng ulan.
"Ano?!" sigaw nya as a reply.
"Sabi ko, baliw ka ba?!"
"Di kita marinig eh! I-text mo nalang!"
"Sabi ko, i love you! Kahit bakla ka!" i said.
"Ha?! Wala talaga fret eh! Silong tayo sa apartment dun oh!" tumakbo kami patungo doon.
Nang makarating kami't napasilong na, medyo tumila na ang ulan. Tumila na din ang tawanan at naging serious ang mood, habang naka-squat na parang mga palaka sa gilid. both of us nakatunganga lang at nakatingin sa roadway.
"Louiss?" una akong nagsalita.
"Hm?"
"Yung pagyaya mo sa'kin sa playground, the reason is dahil may pinagdaanan ka no?"
he smirked. "Napansin mo?"
Tumago lang ako at nanahimik ulit.
"Err... if gusto mong may makausap tungkol sa problem mo, uhm, nandito lang ako ha?" sabi ko with hesitation. "Yun kung gusto mo, di naman ako nagpipilit. Ano lang, basta i'm just right here."
He smiled emotionally. "Gusto ko. Lapit ka."
Umusog ako.
"Gusto kong maging malaya. Pero nahihirapan ako at di ko alam kung ano ba talaga ang tamang gawin. I'm too afraid to decide for myself kaya nakarely lang ako sa isang tao whom i trust so much. Pero parang nagiging pabigat na ako, pero wala akong choice."
"Ang taong tinutukoy mo... si aLpha, hindi ba?"
He nodded. "Thank you Zab ha? Thank you for this eve, thank you for everything."
"Ako nga dapat mag thank you, medyo nawala yung homesickness ko." yunuko ako, trying to hide my blush in the dark.
"Okay lang ba sayo if someday, ikaw na naman ang pagkakatiwalaan ko ng buo? Na someday ikaw naman yung mapagsabihan ko ng mga problema ko, hingan ng advice...someday yun ha, sana you'll stay this way, para di mabago yung pananaw ko sa'yo."
"Just call my beautiful name and i'll be there, Louiss." I said half-jokingly but fully-meant. "Makakaasa ka." i bowed down like a servant to his prince.
Nabigla lang ako ng hinalikan nya yung forehead ko. ._. Kasabay ng pagtigil ng ulan ang pagtigil ng puso ko.
"See you tomorrow?" sabi niya. "Friend?"
"Ah-oo! See you, Louiss."