↭MITCHIE's POV↭
"Ginawa niya yon?"
I sigh. "Gel, ilang beses ko ng sinagot yan."
She tsked. "Kaya siguro kumukulo ang dugo ko sa babaeng yon."
Hindi na ako nagsalita. Pinagpatuloy ko nalang ang pagsusulat ng assignment.
Tatlong araw na ang lumipas after ng dinner sa mansion ng mga Lee. Umalis nalang ako ng mansion na hindi man lang nakapagpaalam kina Tita, kasama ko ang kambal na bumalik sa school. Ang dalawang Hyun naman sumunod kay Mune.
Hindi pa din ako okay dahil don but I'm trying myself to be okay. Hindi pa din kami nagkikita. Ang kambal lang ang palagi kong kasama. Si Angelika naman hindi pa din maka-move on. Kesyo hindi niya raw talaga feel ang babaeng yon. Kung inis raw siya sa akin mas inis raw siya don sa babae.
Hindi naman ako makaangal kasi kung aawayin ko ang babaeng yon mas lalong magagalit sa akin si Mune. Ayaw kong nagagalit siya sa akin. Hindi ako mapakali kapag alam kong galit siya sa akin. Lalo na ngayon. Pero anong gagawin ko? I tried to talk to him but it's no use. Nong magkasalubong nga sana kami bigla siyang umiwas nang makita ako. Ang sakit non.
Huminto ako sa pagsusulat at bumuntong hininga. Tumitig ako sa papel ko.
"Mag-sorry kaya ako?" mahinang saad ko.
"What? Ikaw pa ang magso-sorry? Nababaliw ka na ba?!" singhal naman ni Angelika.
Napatingin ako sa kanya. Nakataas ang isang kilay niya habang nakatingin sa akin ng matalim. Gusto kong matawa sa mukha niya kasi nakakunot na nga ang noo, nakataas ang isang kilay, mukhang mataray at may ice cream pa sa mukha. Come to think of it, kanina pa siya kumakain. Ubos na ata ang stock ng ice cream ko sa fridge. Nandito na naman kasi sila sa dorm ko. Tumatambay.
"Ayaw ko kasi yong ganito. Galit si Mune sa akin at nasaktan ko pa si Fai---"
"Eh kung ikaw kaya ang saktan ko ng paulit-ulit?! Gaga ka ba?! Binaliktad ka ng gagang -----"
"Fi, your language."
"Sorry, Ver." tumikhim muna siya. "As I was saying, binaliktad ka non tapos ikaw pa ang magso-sorry? Just what the fuck ---"
"I told you watch your language." singit ulit ni Hairo saka hinawakan ang baba ni Angelika at hinarap sa kanya tas pinunasan ang ice cream sa bibig niya. "Act like a lady, Fi."
Sumimangot naman ang kakambal nito at umingos. Natawa nalang ako dahil don. Nakakawala talaga ng stress ang dalawang to. Yong pagiging sweet ni Hairo sa kakambal niya nakakatunaw ng puso. So sweet and caring. Ang pagiging makulit at matigas ang ulo ni Angelika. So adorable and cute. Nakakagaan ng loob.
Napailing nalang ako at itinabi ang mga gamit ko sa mesa at pinagmasdan sila. Ang sweet lang tingnan. Nakakainggit. Napangiti ako ng mapait. Siguro ganito rin sila Mune ng kakambal niya. Sweet at caring. Nakakainggit. Wala naman kasi akong kapatid. Sa sobrang busy ba naman ng mga parents ko wala na sila oras para gumawa pa ng kapatid ko. Tsk.
"Nga pala, I forgot to tell you." natuon ang atensyon namin kay Angelika. "Pinapasabi ni Momma na may handaan mamaya sa mansion nila. She texted me kanina nong kumukuha ka ng food."
"Handaan?" parang bigla akong kinabahan ng wala sa oras.
Pupunta ba ako? Kung pupunta ako don baka may mangyari na naman. Tsaka, galit pa sa akin si Mune. Welcome pa ba ako don? What if mas lalo siyang magalit kapag makita niya ako? For sure magagalit talaga siya. I sigh.
"Pumunta ka." sabi ni Angelika kaya nabaling ulit sa kanya ang atensyon ko. Seryoso ang mukha niya habang nakatitig sa akin. "Kapag hindi ka pupunta hindi din kami pupunta. Diba, Ver?" bumaling naman siya sa kakambal na napatitig sa kanya.
"Yeah." yon lang ang sinabi niya at tumango bago ako tiningnan gamit ang mga malalamig at asul na mata.
"Pero bakit? Hindi naman ako ganon kaimportante. Bakit hindi kayo pupunta kung hindi ako pupunta?" I ask.
"Bakit? Eh kung sipain kaya kita?" napangiwi naman ako dahil sa kabrutalan niya. "So pa-import ka ganon? He! Sasama ka dapat! Kundi magiging si tweety ka talaga! Tatlong buhok nalang ang matitira!"
Nakangiwing tumango nalang ako. Hindi ko alam kung matatakot ba ako sa banta niya o natatawa nalang. Kapag may ibang taong binabantaan ako magagalit sila, gusto kasi ni Angelika siya lang ang pwedeng gumawa non. Siya lang ang may karapatan. Well, hanggang banta lang naman siya kasi alam niyang magagalit ang kakambal niya.
--
"Oy Mitch, tawag ka ni Prof." tawag sa akin ng nasa harapan ko nakaupo.
Napaangat naman ako ng tingin sa kanya. Tinuro niya ang Prof namin na nakatutuok ang paningin sa papel niya sa mesa. Tumango ako sa kaklase ko at tumayo na saka lumapit kay Prof.
"Maam." bati ko.
Nag-angat naman siya ng tingin sa akin saka inayos ang eyeglass niya at tumikhim. "Ms Arashi, can I have a favor?"
Tumango ako bilang pagsang-ayon.
"Kindly go to the faculty, please. Get the green folder on the top of my table. You know where my table is located, right?"
"Yes, maam." I said with a smile.
"Good. You may now go, Ms Arashi."
Tumango ako bago lumabas ng classroom. Bakit nga pala ako ang nautusan? Hindi naman kami close ah. Tsaka, ako ang nasa pinakadulo, pwede naman yong mga nasa harapan niya lang ah. Hindi naman sa ayaw ko, nagtataka lang naman ako. Bihira naman kasi mag-utos sa akin ang mga Professor kasi mas prefer nila utusan ang mga nasa unang row or ang Mayor ng klase namin.
"Good morning, Sir." bati ko kay Prof. Marvin nang makasalubong ko.
"Good morning too, Ms Arashi." nakangiting bati niya pabalik, huminto siya at hinarap ako kaya huminto rin ako. "It's class hours, anong ginagawa mo dito sa labas?"
"Ah, Sir, inutusan kasi ako ni Maam na pumunta sa faculty." nakangiting sagot ko.
"I see. Oh siya sige, may klase pa akong pupuntahan."
Tumango nalang ako at nagpaalam na. Umalis na siya kaya nagpatuloy na ako sa paglalakad at dumeretso na sa faculty. Pinuntahan ang table ni maam at kinuha ang folder na inutos niya at lumabas na. Baka may mawala pa at ako ang mapagbintangan. Mahirap na.
Like a normal class hours. Walang studyante ang makikita sa corridor ng building. Tahimik din. Ganito sana ang gusto ko parati but I know it's impossible. Students here are not the silent type of a person. Well, ang iba siguro ganon.
Napatitig ako sa folder na bitbit ko. Examination Questionaire Ah. Kaya pala. Does my Prof think I won't open this? Wow ah. Natouch naman ako. Ang bait pala ng tingin niya sa akin.
Napatawa ako sa isip. How nice. Napasinghap ako ng may humila sa akin at isinandal ako sa pader nang paakyat na sana ako hagdan. Napahawak pa ako dibdib dahil sa gulat. Napatingin ako sa taong humila sa akin at nakataas ang kilay na si Faith ang bumungad sa akin.
"Faith!" I exclaimed dahil sa gulat.
"Isang bagay lang Mitch." Tumalim ang tingin niya sa akin. " Wag ka ng dumikit pa kay Alvin at sa mga pinsan niya!"
"A-ano?!"
"You heard me right, bitch. Pagsisisihan mo kapag hindi mo ako sinunod!"
Pabalang niya akong tinulak at pinanlakihan ng mata. Iniwan naman niya akong tulala at hindi makapagsalita.
Pinagbabantaan niya ba ako? At bakit ko naman gagawin yon? Kaibigan ko sila kahit na galit sa akin si Mune.
Napatawa ako ng pagak. Now she's really showing her true color, huh. Whatta' decieving bitch. Sino ba siya para sundin at katakutan ko? Mas matatakot pa ako kung si Nathan o si Cheny ang nagbanta sa akin. Tsk. Kalokohan.
↭HAIRO's POV↭
"Mom! Pwede bang hindi nalang ako sumama?"
Mom look at her coldly. "Do you want me to drag you with us Infinity?"
Infinity pouted and look at dad with her puppy eyes. Dad immediately shake his head and pointed mom using his lips.
"Darling, I don't want to die yet." Dad said trying his best not to laugh.
"Daaaad~" Fi whined.
I sigh. Why is she acting like this again? I thought we already talk about this?
I stood up from my chair and face her. She's still pouting. She look at me as if she's asking for my help. Tsk. Babo.
I get my phone from my pocket without leaving her eyes. I dialed her number and place the phone on my ear.
After three rings she answered.
"Hai?"
"Baby, where are you?"
I saw mom and dad look at me in disbelief. Infinity widened her eyes as she look back at me.
"Nasa dorm pa. Bakit?"
"Good. I'll pick you up. Infinity wants to see you." I grin at my twin.
"Oh, okay. Sige sige. I'll wait you here."
"You dimwit! Ano bang nakain mo?!" Fi shouted at me.
I heard Mitch chuckle on the other line. I smile. These two really like each other, huh.
"Bye, baby. See you later."
"Bye."
Then I hung up and face my raging twin with my hands on my pocket. She looks like she's ready to attack me but her eyes bloomed. Unlike what I saw a while ago.
I pointed myself and smile at her.
"This dimwit just made your eyes light up, twin."
"Oh, I so hate you, Ver!"
"I love you too, Fi." I said and wink at her.
--
I furrowed when we arrive at the Park's mansion. People are every where. Most of them are their relatives. I even saw the bastard who hurt my twin.
What is this event all about?
"Mom? Para saan ang event na'to?" I heard Fi ask.
I turn my head unto them.
"This event is the event they all waited for a decade. Something they longed to happen."
"Huh?"
Mom look at us. "See for yourselves."
Smiling faces was the first thing I saw after we enter the double door. Enchanting and extravagant decorations filled the whole mansion. Different business men and women look at us.
I felt Mitch's grip on my arm tightened. I look at her as I hold her hand. She look at me with nervous eyes.
"What's the matter?"
She shook her head. "N-nothing."
I stop walking and touch her chin to face me. I look straight in her eyes. "I'm here. You don't have to be afraid, okay?"
"O-okay ---"
"Excuse me, dadaan ang maganda!"
We just both shake our head and chuckle as we look at her. Fi flip her hair as she walk. She's jealous again.
We decided to settle on our assigned table, beside Mami and Momma's table. The party had just started but still I don't know the reason behind this event. I was about to ask Alvin a while ago when he approach us but he immediately leave after. I didn't have the chance to do so.
A clank of a glass from the set-up stage caught our attention. It was Momma. She's standing while holding the wine glass on her left and a teaspoon on her right.
Her smile flashes to all of us as she look around the whole place. She's blooming.
"Good evening, everyone. I would like to thank all of you for coming here. I am so grateful that you are all here to witness this event I waited the most." She smile. "This party is not for me. This is for the person we longed to be with. We search for her for more than a decade. And now, we finally found her."
"Did they found, Miru?" Infinity ask silently.
I just shook my head, my eyes still darted on Momma. I tightly hold Mitch's hand waiting for Momma to continue as she speak.
Poppa Renz stand from his seat next to Momma. They both turn their heads to the end of the stairs and smile.
"Our long lost baby together with his only twin, Alvin Mune Park, our beautiful princess, Faith Miru Park!"
Our jaw drop as the crowd starts clapping their hands and the faggot Alvin walk down the stairs with the lady who has the same eyes of my baby, Mitch. They are both smiling happily as they walk together.
"I'm happy that Mune's family is now finally complete." I heard Mitch said softly.
I look at her and see a lone tear escape from her eyes. She immediately wipe it and smile at me.
"I'm so happy for them."