Gel sevdiğim! Bir sevgilinin nasıl sevilebileceğini aşkın tarihine yazdırmama izin ver. Ki sen benim kaç zamandır beklediğimsin, ses vermeyen duvardaki hayallerde birçok gece tadımlık yaşadığım sevgilisin, özlediğimsin.
Canım yana yana bitiyor. İnan bana artık bitiriyorum kendimi. Ölmekten beter gibi aslında. Hiçbir şey olmuyorken, birden bire canın yanmaya başlıyor. Kalbinin en ortasında başlıyor sızıların. Denk geliyor o kişi acının tam ortasına açın artıyor, sızlıyorsun. Ayaklarından saç tellerine kadar acı çekiyorsun. "keşke" diyorsun bazen biliyorum. Ama hicbir şeyi geri getiriyor, o güzel anları. Senin yaraların kanıyor, birisi o yaraya merhem olmaktansa daha çok kanatıyor. Öldüğün yetmezken, birde ona ölüyorsun. Öldüğüne değmiyor, bilirsin sende ama ölmekten de başka birşey gelmez elinden. Canın yanmaya devam eder. Günler geçer hızla, hergün biraz daha kaybedersin içinde ona kalan parçalarını, biraz, biraz, biraz, tamamen ölüyorsun...
Kaçma benden sakın, ben en çok seveninim senin.
"Özlüyorsun da elinden birşey gelmiyor ya, neyse."
"Ellerim bir kere geçseydi saçlarının arasından bu kadar belirsiz olmazdık belki."
Yanımda yürüyordu, düşünsenize sevdiğim adam yanımda yürüyordu.
Bekledim
çok bekledim seni,
karanlık oldu, yine bekledim
gündüzleri yanımda aradım, ellerini
yoktun, yoktun......