Maid in my Heart

Par notelessprincess

684 12 6

What if the only solution to your family problem is for you to marry someone you don't even know? But what i... Plus

Prologue
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12

Chapter 6

46 1 1
Par notelessprincess

Chapter 6


Social Science 1 Class.......

Shocks! Magkaiba na kami nang course, magkaiba pa kami nang batch plus napakaraming istudyante dito sa campus but how come naging kaklase ko pa yang si Nathan sa Socsci class ko. Bwusit talaga. 

He's sitting sa third row sa medyo gitna while I'm on the 10th row but the thing that bothers me the most is that sobrang kitang kita sya sa pwesto ko ung tipong pag titingin ka sa harap sya kagad ang mano-notice mo, really unlucky.

Still ang saya nang first class ko wala pa kasing discussion kaya parang kwentuhan lang  muna sa room and super funny ni prof, tawa lang ako nang tawa buong class but him... yeah he do smile but he never laugh. Ewan ko kung ma-poise lang talaga ung taong yun or what. Pano nya kaya nakayang pigilan ung tawa if in fact parang kaming nasa comedy bar sa sobrang jolly ni prof.  Anyway nevermind, as if I care?

"Okay class, dissmiss." 


Then unti unti nang nagtayuan lahat and lumabas nang kwarto. Tumayo na rin ako to leave the room. Him? He already left. See? I knew it, araw araw man kaming nagkikita sa sa bahay pati sa school wala pa ring magyayari. This whole thing is really nonsense! Hindi naman nga kasi natuturuan ang puso eh. Even if 24/7 kaming magkasama kahit iposas pa kami kung hindi kami, hindi magiging kami. Dapat kasi


"Jeline Villanueva?" 

Jeline Villanueva na naman? Sino na naman to? There is someone in my back who again mentioned my name.  Ano ba to joke? Ano bang meron jan sa pangalang Jeline Villanueva na yan at kanina ko pa naririnig, magpapanting na ang tenga ko jan eh. Why there are a lot who already know me in just matter of time? 


"What? Ano bang meron jan sa pangalang Jeline Villanueva at..." Pagharap ko si ... "Nathan." 


"Precisely, what's with the name Jeline Villanueva?" with an emotionless look.


"That's...my...name." in a very slow and low voice.


"Really? So what about Gwen?" 

What? Shete how did he know my real name?

Kunwari hindi mo alam. Act as you don't know!


"Anong Gwen? Sinong Gwen?" 


"You once told me that your name is Gwen? What are you just toying with me?"

Medyo galit na un tone yan. Ano na? What should I say?


"Uhm Gwen? ...You know uhm.. Gwen is...Gwen is such a really nice name hehe. Uhm I really.... really like that name yeah tama I like that name ... that's why ... that's why uhm ayun gusto ko sanang un ang maging name pero.... but you know... uhm naunahan ako nang parents ko sa Jeline. ... Panget kasi nang Jeline eh... Kaya minsan...


"Enough." 

He sigh and say

"Wag kang makikipagkita  kay Juax Villaraza mamaya, maliwanag?"


Ano daw? 

"Huh?"


"Avoid that Juax Villaraza."


"But why?"


"You don't know him. Thay guy is dangerous."


"Enriquez!" Si ... and he's walking towards us.  " Bakit mo naman ako sinisiraan? Wag kang maniniwala, babe." Sabay akbay sakin.


"I guess he's right, you're really are dangerous." I say then tinanggal ko ung arm nya around my shoulders.


Naglalakad na ko towards Nathan when hingit ni Juax ang wrisk ko but also at the same time Nathan grabbed my other  hand. So now I'm in the position na hawak ni Juax ang wrisk ko sa left and si Nathan ung hand ko sa right.

"Remove that filthy hand of yours." Nathan said in calm yet strong tone.


"Bakit hindi ikaw? Kaninong kamay ba satin ang mas madumi Nathan Enriquez?" sabi ni Juax in as usual arrogant tone.


"Kanino nga ba Juax Villaraza?"

Juax suddenly laugh slightly.

Baliw nga ata to!

 Then he said.


"Nakakatawa talaga to. Mukhang ang cold na mayabang na si Nathan Enriquez ay tuluyan na ngang nahulog sa  isang babae. Exciting to. Imagine sa dami nang encounter na nangyari satin since highschool ngayon ka lang pumatol sa mga ginawa't sinasabi ko."


Saka sya tumingin sakin and say  " Mula ngayon ingat ka na...." 

cause you're now thorned between the two of us."

Wow nagi-english din pala tong mokong na to. But like duh, hindi bagay.

Then binitiwan nya na ko. So si Nathan na lang ang may hawak sakin and


"Don't you dare lay even a single finger on her again." Nathan said.

Saka nya ko hinigit paalis.


"Congrats Enriquez! Binata ka na!" Sigaw ni Juax, siraulo yun talaga.

Hindi ako makapaniwala sa nangyayari ngayon? Anong meron kay Nathan. Hindi sya to swear. Pinagtanggol nya na ko kanina and now what, he's holding my wrist in front of the crowd. Ang daming nakatingin at ung iba girls ung tipong nagiiyakan pa and the others ang sama nang tingin sakin. I 'm not doing anything wrong no?

Teka san ba kami pupunta ang layo na nito ah?


"San ba tayo pupunta?" 

Wala nice talking. No response. Sabi ko na eh, nagtanong pa kasi ako.

Ayan after a long walk tumigil na rin kami paglalakad and binitiwan nya na rin ung kamay and.. Wow ang ganda naman dito. Andito kami sa isang parang tagong place sa campus, may isang malaking puno almost similar sa fertility tree nang uplb and may isang bench din malapit sa puno. This place is like paradise, ganito ung mga tipo nang lugar na pag napuntahan mo mawawala lahat nang problema mo. Ang aliwalas lang nang lugar ang sarap nang simoy nang hangin. This place really looks similar to...

the place na hindi ko na dapat iniisip pa ngayon.

Si Nathan? Ayun nakahiga sa bench reading a book.

"Ang ganda naman dito. Lagi ka ba dito?" I asked.


"I'm reading." 

I knew it, he's still Nathan after all . Ever since naman hindi pa kami nakakapagusap nang matino. Asa naman ako. Asar.

Kaya ayun naupo na lang ako at sumandal sa puno. I put on my earphones then I close my eyes

Pero teka who's that guy? Malabo na ba mata ko, why is he blurry? Then naglakad sya papalapit sakin

'Gwen.'

his voice is 

'Gwen! Gwen!'  

really familiar.....

Tumayo ako and try na lumapit din sa kanya

then the vision became clear.

It's ....

Bakit nandito sya ?

si .......


Stein!


 "Jeline! Jeline!"


"Ayoko na!!!" 


"Are you ok?"


"Nathan?" 

Was that only a drean?


"We need to go. Its raining." 

Tapos kinuha nya ung mga gamit ko. But I'm still not on my right mind dahil sa napanaginipan ko kaya hindi pa ko makatayo kaya si Nathan... he grabbed again my hand para makatayo ako tapos higit higit nya lang ako habang we're running in the middle of nowhere under the rain.

Pero come to think of it para kami ngayong nasa romatic movie. Magkaholding hands habang nananakbo sa ulan... 

Teka parang I heard it... before?

'Para tayong nasa romantic movie ngayon no? Magkaholding hands habang nananakbo sa ulan...'


'Magkaholding hands habang nananakbo sa ulan.'


'Magkaholding hands habang nananakbo sa ulan.'


'habang nananakbo sa ulan.'


'nananakbo sa ulan.'


'sa ulan.'

'sa ulan.'

Ano ba? Ayoko na?!!! Tumigil ako sa pag takbo. Alam kong nagtataka si Nathan pero hindi ko na mapigilan. Hinigit ko ang kamay ko tapos naupo (ung upong di nakasayad sa lupa tapos magkacross ung arm then nakapatong arms sa knees and ung forehead ay nasa arm.) at di na napigilan pang pumatak ng mga luha ko.


'Bakit ba ayaw mo pa rin akong tigilan ha? Bawat kilos at galaw, sinasabi't iniisip lagi kitang naaalala. Ano pa bang gusto mo? Umalis na nga ako para makalimutan ka pero eto pa rin ako umiiyak na naman nang dahil pa rin sayo. Bakit ba ang hirap hirap kalimutan ka? Bakit kahit gaano mo ko sinaksaktan hindi ko pa rin magawang magalit sayo? Hanggang kalian mo ba ko pahihirapan ng ganito?  Hanggang kailan ako mabubuhay ng umiiyak dahil sayo?'

Naramdaman ko na lang that Nathan is is patting may back to comfort me. Then I lift my head para tignan sya...

but suddently he hug me gently, I am surprised at first but it is really comforting.


"Hindi ko alam kung bakit ka umiiyak. All I know is that your hurt, for sure. I do not know ways para mapatahan ka cause this is the very first time I see a woman someone cry."


"Are you kidding me? First time to see a woman someone cry? Seriously? At this age? "

Bumitaw sa sa pagkakayakap pero he's still holding my both shoulders then tinignan nya ko sa mata.


"Are you ok now?" He asked in a serious expression.

I didn't talk. Tumango lang ako.

Tapos tumayo na sya. He lend his hand para tulungan din akong tumayo. Then he said...


"Wala namang masamang umiyak especially if you feel like crying.... but just make sure that your tears is always worth it for the reason. "

Tapos he get my bag and his then naglakad na sya.

'Maybe he's right. Stein, you're no longer worth my tears'

Sinusundan ko lang si Nathan though hindi ko alam kung san kami pupunta. Well there are still girls na ang sama nang tingin sakin while we're walking. Pero teka nga san naman ba kami pupunta?

Wait is this the men athlete's locker room? Pero syempre sa labas lang ako no. But is he an athlete?

Then lumabas na sya and ...


"Oh." Sabay hagis nang isang T-shirt.


"Ano to?" 


"Hindi mo ba nakikita? T-shirt yan."Galing ah. Niloloko ata ako nito ah.


"I know. I'm not an idiot. What I mean is anong gagawin ko dito?" 


"Ano bang ginagawa sa T-shirt?" Wow hindi naman ako inform na best in philosophy pala ang lolo mo.


"Ayun naman pala eh." Sabi nang isang guy na lumabas sa locker room din kasunod ni Nathan.

Then sinundan pa nang 2 guys, for a total of 3. Yes galing sa math.


"Wow pare hindi ako naniniwala kanina pero I guess totoo nga." sabi nung isa sa dalawang guy na kakalabas lang.


"Well I can say may taste ka nga." sabi naman nung isa


"Tigilan nyo nga ako." Nathan said sabay alis.


"Ang corny talaga nun. Hi miss, Jeline right? I'm Kevin." Ok kailangan ko pa bang magtaka ulit kung bakit kilala nya ko? It's the nth time already!


"Yeah, Nice to meet you Kevin." I say with smile of course.


"Hi Jeline! I'm Migs." 


"Adrian." He say shortly.


"Adrian? So where's Monica?" I joked hihi.. un agad unang pumasok sa utak ko eh.


"Haay.." Just all he can say then he smile. Tapos, Kevin and Migs laugh slighly then..


"Sabi na pare you should change your name." Kevin say


"Mukhang alam ko na kung pano ka nagustuhan ni Nathan." sabi naman ni Migs.

Ano daw? Gusto?


"So kelan  pa kayo? " Kevin vulgarly asked.


"No umh where not in that kind of .. you know... Actually we just know each other,  that's all." I explained.


"Are you serious?" 


"Definitely serious."

Adrian smile a bit then say


"I understand, I knew it. Si Nathan un guys. " Then he laugh.


"Tsope mga tol."  Sabi ni Migs.

Then they all laugh. 

Ok I can't believe na they are believing the fact na gusto nga ako ni Nathan. Although 1 week na kaming magkasama sa bahay ngayon nga lang kami nagkausap nang matino  tas gusto agad. Not like we're in movie.

_________////////////////////__________________

Bahay....

Waah sobrang pagod kaya pagdating ko diretso lang ako sa kwarto then lay down on my bed.

It's been a long day. First day pa lang ang dami  nang nangyari. Kayanin ko pa kaya sa mga susunod na araw? Ang daming nangyari grabe! Imagine na cover ang halos tatlong chapters first day pa lang? Haaayy...

(I came in like a wrecking ball, I never hit so hard in love, All I wanted was to...)

I answered the phone without opening my eyes

"Hello?"


"Jeline si Aila to. Wala ka ba talagang balak pumunta?"


"Huh? Pumunta saan?"


"Kay Juax."


"Juax? Ah yeah  seryoso ba sya dun? Anyway even if he is past 7 na so I guess wala din namang use if pumunta ko. Wala na un dun."


"Actually andito pa sya."


"Oh c'mon"


"Yes Jeline, that park is on the way lang sa bahay namin and I saw him there. He's still there. Andun pa din sya."

I opened my eyes and umupo ako galing sa pagkakahiga.


"Seryoso ka ba?"


"Oo naman  bakit naman ako magjo-joke diba?"


"San ngang park yan?"

_________//////////____________

Almost eight na ko nakarating ang yes my goodness he is still there! What is he really? He is so persistent over a this petty thing!

I walk towards him who is standing crossed arms near the children playground in this park. 

And nung nakita nya na ko he runs toward me and hold both of my arms.


"Are you okay? Did something happen? Why are you so late?" He said like as if nag-aalala sya, na as if he meant what he just said, na as if hindi sya ung aroganteng taong nakita ko kanina. 


"Umuwi ka na. I went just to say that."


"Buti na lang okay ka....

I thought something bad already happened to you." In a soft tone na ibang iba sa way kung papano sya mag salita kanina.

Then inalis nya na ung both hands nya sa shoulder ko.

My gosh why am I surrounded by really bi-polar people. Kanina lang para syang gangster ngayon... ah ewan!

I was just looking at him trying to read his thoughts when I hear an unexpected familiar voice.


"Jeline."


"Nathan?"

How did he? Hala lagot ako!

Tsk! Bakit naman ako malalagot tatay ko ba sya?

He stopped walking. Halos magkalapit na lang kami.


"Anong ginagawa mo dito?" Juax asked the question I wanted to ask too.

Nathan just ignored him then look at me.


"Didn't I told you to avoid this guy?"


"Uhm... kasi.."


"Sino ka ba sa akala mo? Anong karapatan mong makialam at utusan sya ha?" Juax asked in a louder voice. 


"Nothing...

Just her boyfriend." 

Continuer la Lecture

Vous Aimerez Aussi

1K 39 30
ang storyang ito ay tungkol sa pag iibigang nagsimula sa hindi kaaya-ayang pagtatagpo, pleasure... diyan sila nagsimula? pero diyan din kaya matatapo...
7.3M 130K 46
The story depicts the game of love and desires. Clarisse De Silva was a lawyer who was famous not only for her skill but also for being a coldhearted...
280K 3.8K 24
It started with a game of weddings...years later Elise meets her "husband" once again but this time they have to pretend to be a couple in love for h...
SWEET BUT PSYCHO Par ayla

Mystère / Thriller

540 46 23
Everyone can have a simple life. Make it perfect in your own way. Loving the person you don't know who really is. Will you still love her if you know...
Application Wattpad - Déverrouiller des fonctionnalités exclusives