Chapt 1
"Do you think you can use that thing on me " mayabang na pagkakasalaysay sa akin ng prinsesa na para bang walang kwenta ang hawak ko ngayon at pag ginamit ko ito sa kanya ay parang walang epekto
" I dont know , maybe not or maybe ye-s " sabay bitaw ko sa aking palaso na hawak na ikinabigla naman ng prinsesa kaya gumuhit ng ngiti ang aking mga labi dahil natamaan siya
Hindi ko lubos na saktan ang prinsesa ngunit kailangan sapagkat hindi kami naglalaro , nag-aaway kami o sabihin nating naglalaban kami ng prinsesa dahil parte ito nang aming ensayo
Araw-araw pa iba-iba ang mga gamit na sandata ang ginagamit namin ng prinsesa sa pagalalaban sapagkat hindi lang dapat kami mahasa sa isang sandata lamang dahil alam naming dadating ang araw mapapakinabangan namin ito
" Mahusay aking tagapagbantay ngunit huwag ka munang magpakasaya sapagkat hindi mo pa napapa-alis ang hawak kung sandata " mapang-asar na salita ng prinsesa sa akin ngunit sinong nagsabi sa kanya na nagsasaya na ako sa kunting daplis lamang ng aking ginawa sa kanya
" Wala akong sinabi na nagsasaya ako kamahalan " ngiting tunay na pagkakasabi ko sa kanya
Latigo ang hawak niyang sandata, samantalang akin ay isang pana na naglalaman lamang ng sampung palaso at dahil nagamit ko na ang isa may natitirang siyam nalamang ako kaya hindi dapat ako padalos dalos sa aking gagawin
Biglang sumugod sa aking ang prinsesa na para bang isang kidlat ngunit sa kasamaang palad alam ko kung ano ang kanyang gagawin sapagkat madali ko lamang mabasa ang kanyang galaw kaya't nakailag ako
Muntik ko na sanang makuha ang kanyang sandata at dahil sa napakabilis niya kaya nabigo ako
Iba ang kakayahan ng prinsesa kaya palagi akong nag iingat , hindi kasi kami pareho nang lakas ..
" Magaling aking tagabantay dahil muntikan na ngunit may napapansin kaba?" kumunot ang noo ko dahil sa tanong ng aking kamahalan ,tumingin ako sa paligid at pinaramdaman ito baka sa kaling kalaban ang tinutukoy niya
Ngunit wala akong napansin na kakaiba sa paligid normal naman ito.
Biglang lumakas ang hangin kaya napatingin ako sa prinsesa dahil alam kung sa kanya ito nanggaling nang bigla nalang humapdi ang aking tagiliran kaya't napatingin ako dito at pansin kung may sugat ako
" Hindi ko pansin na nagkaroon na pala ako nang sugat " agad akong tumingin sa prinsesa" Magaling aking prinsesa sa tingin ko poy kailangan na nating magpahinga sapagkat malapit napo ang oras ng takipsilim " agad naman siyang tumingin sa malaking orasan ng training room
" Malapit na nga hindi ko namalayan , at naalala ko na aalis pala tayo ngayon "
" Saan naman tayo pupunta "
" Nalimutan mo na ba ang sinabi mo kanina na mauubusan na tayo ng supply ng pagkain " nakapangewang na salaysay ng aking kamahalan
" Ow ahhhhh okie" napailing nalang ang prinsesa sa aking reaction
Nakita kung nagsimula na siyang maglakad at nagtungo sa lalagyan ng mga sandata kaya sumunod nadin ako dahil ibabalik ko din itong pana na aking ginamit kanina
Hindi na kami nagbihis dahil normal panaman kami sa aming mga damit kaya sumakay na kami sa aming kotse at ginamot ko na din ang aming mga sugat dahil may kakayahan akong manggamot
Hindi nagtagal ay nakaratin na din kami sa Kmall at agad na bunili ang dapat na bilhin at sa isa isang restu. nadin kami kumain dahil alam naming wala ng oras para magluto sa bahay
Nalimutan ko palang sabihin sa inyo ang aking pangalan , ako nga pala si Nammy Shin Skywurgd isang tagabantay ng prinsesa
Pagsumapit kasi ang kalabing apat na edad ay doon na magpapakita ang marka bilang isang tagabantay at halos makikita mo ito sa pulso ng ating kamay
Pagnasa pangganib ang aming binabantayan ay iilaw nalang bigla ang aming marka na may dalang kirot
Im was a beggar back then nung hindi ko pa nakilala ang prinsesa , Im full of wounds and bloods kaya kung sino man ang lalapit sa akin ay nandidiri at iniiwasan ako
Kasi sino ba naman ang lalapit sa isang tao na sugatan at para bang naliligo na sa sarili niyang dugo , kahit kayo nga hindi lalapit paano pa kaya sila
Honestly Im not born in this human world, I born in other world which is magical ,but suddenly its change , it become a full of dead mojo ,and blood was spread everywhere
It was a war , unexpectedly war rather ....
As I said earlier Im became a beggar with full of wounds and blood because that day is the last day that I saw my world
I was a little that time I think 5 years old and that day is my happiest day because its my birthday but its suddenly change ang became a worst day and a nightmare for me
Im was a clan of Skywurgd our responsibilities is to protect our Shoul because we are a guardian halos lahat ng royal family ay kami ang kanilang nagiging guardian because we posses something na wala ang ibang clan..
Theirs a Four Clan who posses a blood for being a Guardian first is our Clan the Skywurgd , second is Blanchard Clan, Third is Fountaille Clan, and last is the Endevour Clan
Noong bata pa kasi ako ay naekwento na ito ng aking mga magulang because when Im a little parati kasi akong nagtatanong sa kanila kaya nagpapasalamat ako nung bata ako na matanungin ako ..
I said earlier na it was my birthday , we are so very happy that day dahil lahat ng mga skywurgd at ibang clan ay embetado sa kaarawan ko dahil my parents is a leader in our clan kaya hindi na iba sa akin na marami kaming bisita
In the middle of a party bigla nalang may sumabog na ikinabigla ng lahat hanggang sa nag sunod sunod ito kaya naging alerto ang lahat narinig kung hinahanap ako nila ina at ama
May mga kalaban na din na papunta sa aming lugar kaya nakipaglaban nadin ang aming angkan at ang iba ding angkan
Hindi ko akalain na magiging ganito ang pagsapit ng aking kaarawan , tulala lang ako habang pinapanaood na naglalaban sila hanggang sa may naghila sa akin na ikinabigla ko...
" Anak maayos kalang ba , wala ka bang tama or kung ano " nag-aalalang sabi ni ina
" Ilayo mo na dito ang anak natin Hacintha dahil masyado ng mapanganib " Salita ni ama kay ina kaya agad na hinawakan ni ina ang aking kamay at tumakbo papalayo
" Ngunit ina si ama hindi maaring iwan natin siya " Lumuhod si ina upang magkapantay kami
"Huwag kang mag-alala anak ko susunod ang ama mo basta ang mahalaga madala kita sa ligtas na lugar " Salita ni ina kaya nagpatuloy kami sa pagtakbo ng may humarang sa amin
" Saan naman kayo pupunta " Nakita kung nilabas ni ina ang kanyang sandata at nakipaglaban sa kalaban na humarang sa amin
Narinig kung sumigaw si ina na kailangan ko nang tumakbo ...
Takbo lang ang ginawa ko hanggang nakalayo na ako ng kunti kay ina , huminto ako sa aking pagtakbo at tumingin ulit sa bahay namin na wala na wasak na ..
Nakarating ako sa kagubatan at nagtago sa likod ng puno iyak lang ako ng iyak dahil sa takot
Hindi ko lubos maisip na ang masaya ko dapat na kaarawan ay naging isang madugong labanan
" Ina ,Ama " iyak lang ako ng iyak sa oras na yun at hindi ko alam kung ano ba dapat ang aking gagawin niyakap ko na ang aking mga tuhod dahil sa takot
Nang may bigla nalang dumating sa aking harapan
dahan -dahan ko itong sinulyapan mula paa hanggang sa kanyang mukha hindi ko maiwasang mas maiyak
Kahit bata pa ako kilalang kilala ko kung sino siya at alam kung kilala siya ng lahat
" Kanina pa kita hinahanap andito kalang pala " Hindi ko alam kung ano ang dapat kung gawin kahit humingi man ako ng tulong , sumigaw man ako , o kung ano ano pa.. alam kung walang makakarinig sa akin dahil nasa kagubatan ako at isa pa ay napaka ingay dahil sa nagaganap na away o labanan
Nakakita ako ng bato sa aking paanan kaya agad ko itong kinuha at tinapon sa kanyang pagmumukha kaya nagkaroon ako nang tsansiya na makatakbo ulit
Takbo , takbo ,takbo yan lang ang halos kung ginawa at hindi ako pwedeng tumigil sapagkat sumusunod lang siya sa akin
At dahil sa kakatakbo ko ay napadapa nalamang ako at ng tumayo ako muli ay hindi ko kinaya sapagkat humahapdi ang aking tuhod
Ayaw kung maabotan niya ako kaya't pinilit ko paring tumayo kahit masakit hanggang nadapa ulit ako
Nagkaroon na ng sugat ang aking dalawang tuhod at ang aking isang siko kaya gumapang nalamanng ako at nagtago ulit sa malaking puno
" Yuhooo ... Alam kung andiyan kalang " Hindi napigilan ng aking mga luha na hindi lumabas at pilit ko paring tinatawag sila ina at ama sa aking isipan o kung sino man na handang tumulong sa akin kahit alam kung ako lang ang makakarinig
" Bulaga" nagulat ako sa bigla niyang pagpapakita sa akin
" Akala mo ba na makakatakas ka sa akin " sabay sipa niya sa akin kaya napalipad niya ako ng hindi kalayuan
Pinilit kung tumayo ngunit di ko na magawa dahil sa sakit na nararamdaman ng aking mga siko at paa at ang paghihina ng akin katawan
Pinipilit kung pinapalakas ang aking loob kahit sa ngayon man lang at magkaroon ng pag-asa na makatakas sa kanya
" Kahit anong pilit mo diyan hindi ka parin makakatakas sa akin " gumapang ako hanggang makalapit ako sa isang puno at dahan -dahan na tinayo ang aking sarili
Nang tiningnan ko siya hindi ko napansin na nasa harapan ko na pala siya
" Cute kapanaman sana kaso wala akong paki at matapang ka katulad ka nang yung mga magulang palaban " sabay haplos ng kanyang kamay sa aking pagmumukha at biglang sinakal nalamang ako ng pagkalakas-lakas na ikinatapon ko
"ina , ama " mahinang tawag ko sa aking magulang hanggang sa nawalan na ako ng malay
.....
AbsortBent