SCARLETTE POINT OF VIEW
"Welcome back, Madam" they greeted me in unison.
"She's in her room?" I give him my cape.
"Yes, Madam... nais mo bang gisingin ko siya upang ipaalam sa kanya ang inyong pagbisita?" Mr. Butler asked, I shook my head at dumiretso patungo sa grand stair case.
"No, don't wake her up" I don't want to disturb her, sisilipin ko na lamang siya bago ako umalis.
"Is there any letter na dumating para sa akin?" I asked. One of the maids greeted me nang makasalubong niya ako. I give her a nod bago siya nilagpasan.
"Tanging mga invitation mula sa iba't ibang pamilya... gusto nilang imbitahan sa isang prestigious ball ang Head ng Mansion ito" he said, hindi ko naman mapigilang mapa singhal.
"Like we always do... send them a message and reject all the invitations" I said seriously.
Hindi pa rin talaga sila tumitigil, halos ilang beses na namin tinanggihan ang kanilang mga sulat ngunit patuloy pa rin sila sa pagpapadala ng invitation dito sa Mansion. I blow a loud breath bago humakbang papasok ng office room.
"How about in the Palace... is there any news? May sulat ba na dumating mula sa kanila?" I asked, may sulat akong inaasahan mula sa palasyo. The butler shook his head.
"Patawad, Madam... ngunit walang sulat na dumating mula sa Palasyo" bahagya naman akong napatigil sa pagbuklat ng papeles, blangkong napatingin sa kanya.
"Ang pasaway na yun" sinabihan ko na siyang dalhan ako nang sulat, hindi nakikinig.
"Madam?" I immediately shook my head.
"You can now leave" dismissing him, he give me a curtsy bago humakbang palabas ng opisina.
PAGPATAK NG ALA SAIS NG UMAGA, SIYA NAMANG pagdating ko sa Cabin. Hindi pa gaano sumisikat ang araw, kaya wala pa niisa sa Elemental Royalties ang gising. Maingat akong umakyat ng hagdan patungo sa pangalawang palapag at tahimik na pumasok ng kwarto.
I saw Kaizer sleeping soundly, hindi ko naman mapigilang mapangiti bago tahimik na lumapit at dahan dahang umupo sa gilid ng kama. I silently watched him sleeping, while softly brushing his hair. Si Kaizer ang unang taong nagparamdam sa akin kung paano magmahal at mahalin.
Kaizer loves me because of who I am, not what I am. Inaalagaan niya ako na parang isang mamahalin at babasaging porcelain vase, he reached me every time I wanted to be alone. Si Kaizer yung tipo nang tao hindi kayang pabayaan at saktan ang kanyang minamahal. He surely wants me to feel kung gaano niya ako kamahal.
Bahagya naman akong napahikab, I'm already sleepy, hindi ako masyadong nakatulog sa Mansion. After I was done working, I straightly went to her bed room, balak ko lang sana sumilip at tahimik magpaalam but suddenly she woke up and saw me. She called me desperatley, so, I don't have a choice but to stay and lay beside her.
I didn't even have a wink to sleep, kahit inaantok sa pagbabantay, kailangan ko pa rin maging gising lalo na't hindi ako pwede magtagal sa Mansion. I still need to come back to Cabin. That's why, here I am, feeling sleepy and tired. Maingat naman akong humiga sa tabi ni Kaizer at sumiksik sa kanya. Paglapat pa lamang ng aking ulo sa malambot na unan, agad na akong hinila nang antok and everything went blank.
BIGLA NAMAN AKONG NAGISING SA ISANG mahinang kaluskos. When I opened my eyes, unang bumungad sa akin ang liwanag na nagmumula sa nakabukas na bintana habang malayang nililipad ng hangin ang kurtina. I get up at agad hinanap ng aking mata si Kaizer but I didn't see him, tangi ko lamang naririnig ay ang bagsak ng tubig na nagmumula sa loob ng banyo.
I sighed softly bago umalis ng higaan, kinuha ang night gown na nakasabit sa Coat Rack. Nagtungo sa bintana habang sinusuot ang night gown, bahagyang hinawi ang kurtina, from the Waterfalls, I saw Aqua and Windy peacefully drinking their tea.
A minute passed, mula sa back door lumabas si Earl and Thunder na may hawak na wooden tray, dala ang kanilang mga agahan. Windy and Aqua saw them, and with a smile on their face, they waited for them. They giggled na tila kinikilig—
"What are you looking at?" Kaizer asked, he slowly wrapped his arms on my waist and softly kissed my temple.
"Good Morning" I comfortably leaned on his body saka hinawakan ang kanyang braso.
"Kanina ka pa gising?" Mahina kung tanong habang nanatiling nakatanaw sa kanila Aqua, naramdaman ko naman ang pagtango ni Kaizer.
"Where have you been?" He asked with his low deep baritone voice.
"I visit that place" he's awake at that time nung dumating ako, nagpapanggap lamang tulog si Kaizer upang hindi halata ang kanyang paghihintay sa aking pag uwi.
"How is she?" I turn around and face him.
"She's fine... tulog na siya nung dumating ako" I caressed his face and stared at him lovingly.
"Don't try to kiss me" stopping him. I quickly cover his mouth when he tries to kiss me.
"Why?" he gently removed my hands at tinignan ako nang puno ng pag iingat.
"Hindi pa ako nag sisipilyo at naghihilamos" I don't want him to kiss me when I had a bad breath, mahina naman siyang natawa.
"But you still smell good" seryoso niyang saad, pabiro ko naman pinalo si Kaizer sa braso.
"Bolero— hmp" he quickly covers my lips with his lips ng sinubukan kung lumayo sa kanya, hindi ko naman mapigilang matawa bago malugod na sinagot ang halik ni Kaizer.
"GOOD MORNING" PAGBATI KO KAY AQUA WHEN I saw her in the kitchen, doing some stuff.
"Morning... how is your sleep, Scar?" Magaang tanong ni Aqua paglapit ko sa kanya.
"Good... is that for snacks?" I asked ng makita ang tatlong plates of snacks na nakalagay sa wooden tray.
"Oo, nag request kasi ang mga boys na mag snacks habang nag si-siesta" she said, I nodded. Bahagyang dumako ang aking mata sa Macarons.
"Pwede ba ako kumuha nang Macaroons?" I feel my mouth become watery, bigla akong natakam sa maliliit na Macaroons.
"Sure... hindi ka pa ba nag aalmusal? Gusto mo ba ipaghanda kita nang makakain mo?" Mabini niyang wika, I shook my head, kumuha nang isang pirasong Macaroons.
"Wag na, tapos na akong kumain. Salamat" Hinatiran na ako ni Kaizer sa kwarto bago siya bumaba.
"Where are the boys? Ikaw lang ba mag isang magdadala nito?" Tanong ko habang nakaturo sa dalawang wooden serving tray.
"Oo, una nang dinala ni Earl ang mga baso at petsel... si Thunder at Fairus naman namalengke sa bayan, ubos na kasi ang ibang stocks ng pagkain. Si Windy nasa forest, namimitas ng mga herbal na halaman" masyado naman palang abala ang mga tao dito sa Cabin.
"Do you want help?" I want to volunteer myself, nais ko naman makatulong.
"Yes please... pwede ba ikaw na lamang magdala ng mga Macaroons?" Tinignan ko naman ang kanyang tinutukoy, a layered plates kung saan nakalagay ang mga Macaroons.
"Sure, nothing else?" Maingat kung binuhat ang layered plates, umiling naman si Aqua.
"Wala na... let's go, ihatid na natin sa labas" I nodded and let her walk first bago sumunod sa kanya.
Ilang hakbang pa lamang ang aming layo mula sa Cabin, tanaw na namin si Windy at Kaizer na naka upo sa outdoor steel chair. Mukhang kadadating lamang ni Windy mula sa pamimitas, sa ibaba nito ang basket na puno nang mga halamang gamot, hindi na lang niya muna pinasok sa loob ng bahay.
Agad naman akong nakita ni Kaizer paglapit namin sa kanila, he stood up from his chair, kinuha ang dala kung layered plates, nilapag ito sa mesa bago niya ako pinagtulak ng upuan. We both sat and watched them prepare our snacks, tinulungan na sila ni Windy na ayusin ang mga pagkain sa Mesa.
"We're back!" Nabaling naman ang aming attention sa boses nila Fairus at Thunder, we saw them running so fast at nag uunahang makarating sa kinaruruonan namin.
"I'm the winner!" Masayang wika ni Fairus habang nagdidiwang sa pagkapanalo, tumatalon at napapasuntok sa hangin.
"You cheated!" Pagrereklamo ni Thunder habang bagsak ang balikat.
"You loser! Bwahahaha" pang aasar ni Fairus at tumawa na parang isang kontrabida. Lalong naman napasimangot si Thunder bago lumapit kay Windy, mula sa likuran niyakap niya ang kasintahan.
"Winny, inaasar ako ni Fairus!" Parang batang pagsusumbong ni Thunder, mabini namang natawa si Windy.
"Aww my poor baby" paglalambing ni Windy sa kasintahan habang hinahaplos ang buhok ng kasintahan. Thunder quickly buried his face on Windy's neck.
"Is he shy?" Mahinang tanong ni Earl, Aqua answered him and giggled.
"Ewww, gross" tila nadidiring komento ni Fairus bago na upo sa bakanteng upuan, umayos naman ng tayo si Thunder saka umupo sa katabing upuan ni Windy.
"Inggit ka lang kamu" pang aasar ni Thunder, Fairus frowned at sinamaan ng tingin ang kaibigan.
"Ang hina mo naman kasi Fairus, hanggang ngayon hindi mo pa rin na didiskartehan ng maayos si Charice" wika ni Earl, Fairus clicked his tongue.
"Ang hirap naman kasi ligawan ang babaeng yun, masyadong manhid... pinaglihi ata yun sa bato" nakasimangot na bulas ni Fairus, hindi ko naman mapigilang matawa, tila biglang natauhan si Fairus sa kanyang sinabi, he quickly apologizes.
"Patawad, I didn't mean... I mean, hindi ko sinisiraan si Charice. I promise!" Natatarantang wika ni Fairus, I nodded.
"No need to apologize, I understand" kumuha ako nang isang macaroons at dinala sa aking bibig.
"Talagang... ganun lamang si Charice" I said, kumagat sa Macaroons.
In the future, he would understand what I meant— bigla naman akong natigilan when I felt something awful and an unfamiliar aura na umaaligid sa labas ng barrier. Hindi ko naman mapigilang mapangisi, I think I have unwelcome visitors.
"Saan nga pala si Charice? Kanina ko pa siya hindi nakita" tanong ni Fairus, kalmado akong sumimsim ng juice habang blangkong nakatanaw sa pinagmumulan ng aura.
"Wala rin siya sa kwarto pag gising namin ni Windy" wika ni Aqua, Windy nodded, pag sang ayon sa sinabi ng kaibigan.
"Saan naman kaya siya nagpunta?" Nagtatakang tanong ni Fairus sa sarili.
"Uy si Pareng Fairus, namimiss ang kanyang sinisinta" pang aasar ni Thunder, inis siyang binato ni Fairus ng kapirasong tinapay.
"Manahimik ka nga" he hissed, tinawanan lang naman siya ni Thunder.
"EXCUSE ME, MAGBABANYO LAMANG AK—" I quickly catch the flying arrow ngunit dumaplis ito sa aking palad bago ko nahawakan ang katawan nito.
"Oh my god! Are you alright, Scarlette?" I looked at them calmly bago tinapon palayo ang palaso.
"Yeah, I'm fine" I said at pasimpleng dinala sa likuran ang aking kamay upang itago ang pagdurugo nito. Tumingin naman ako kay Kaizer and smiled at him to assure him that I'm okay.
"Kanino galing ang palasong yun?" Nagtataka nilang tanong habang tinitignan ang buong kapaligiran.
They will waste their time, they will never see the person behind that barrier, only me and Kaizer can see and feel it. Mahigpit akong napakuyom ng kamao bago humarap sa kanila to inform them who's behind the barrier.
"May limang Dark Users ang umaaligid sa labas ng barrier—"
"Umiwas kayo!" Mula sa himpapawid may ilang pirasong nag aapoy na palasong babagsak sa kinaruruonan namin.
Bago pa man ako maka iwas may isang tao ang biglang humarang at nag protekta sa akin sa mga nagliliparang palaso, habang may isa ang marahang humila sa akin pa upo, halos balutin nito nang kanyang katawan upang hindi lamang ako matamaan.
"Careful, Madam" she gently helps me to get up.
"T-Teka... s-sino sila?" Naguguluhang tanong ni Fairus.
Napatingin naman ako sa kanyang tinutukoy, mula sa gilid ng Cabin, lumabas ang sampung Armadong Knight hawak ang limang Dark Users na kanilang nahuli. Marahan nila itong hinila patungo sa amin, at malakas na tinulak hanggang mapaluhod ang mga Dark Users sa aming harapan. Bahagya akong napakagat ng labi nang biglang sumiklab ang sakit sa aking palad.
"They are my Knights" Kaizer said, he walked towards me, stood beside and held my shoulder.
"Are you alright?" He asked gently, I nodded. I don't want to speak, he would notice I'm not okay.
"Your Highness" sabay sabay na nagbigay galang ang mga Knight sa harapan ni Kaizer.
"What do you want to do with them, Your Highness?" Kaizer shifted his cold gazed to the Dark Users.
"Kill them" he said blankly bago niya ako inalalayan— Napapikit naman ako ng maramdaman ang pagkalat ng apoy sa aking katawan.
"Yes, Sir" they firmly answered, malakas na hinila patayo ang mga Dark Users patungo sa harap ng Waterfalls.
We silently watched the Knight kill the Dark Users, pwinesto ang kanilang mga espada at sabay sabay na ginilitan ng leeg ang mga Dark Users. I groaned softly and tried to catch my breath, hindi ko naman mapigilang hawakan ang aking dibdib, my heart is beating so fast at tila sinisiklaban ng apoy. Sa bawat buga nang aking hininga ramdam na ramdam ko ang init nito.
"Let's go..." Kaizer said, I nodded weakly and walked forwards— mahigpit naman akong napahawak kay Kaizer, I felt my legs become jelly.
"What's wrong?... why are you looking so pale?" Nag aalalang tanong ni Kaizer at bakas sa mukha ang pagkataranta. Nanghihinang tumingin ako sa kanya.
"I... I... c-can't... b-breathe—"
**********^^
AQUALHYNE POINT OF VIEW
"Scarlette!" Lahat kami nataranta nang makitang nagsuka nang dugo si Scarlette.
"Damn it" kalmado ngunit ramdam na ramdam mo ang galit at kalamigan sa boses ni Kaizer.
"Call Serena—"
"I'm already here, Your Highness" I gasped ng biglang sumulpot si Serena sa aming harapan.
"Anong ginagawa ni Serena dito?" She's the Imperial Queen's Personal Aid and Secretary.
The Royal Queen, is not here, kaya anong ginagawa nang isa Royal Staff sa lugar na ito? May mission ba siya dito or the Royal Queen give her a task, like what? To protect us? I looked them cluelessly, naguguluhan sa nangyayari. Kaizer looked at her blankly.
"Take Scarlette to the Palace, I'll let you send her" maingat namang kinuha ni Serena si Scarlette sa kamay ni Kaizer.
"Hernan and Ethel, I'll give you this mission to protect my wife... but if you fail to protect her, I will kill you with myself" Kaizer commanded authoritatively, halos sa bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay nahahaluan ng diin at lamig. He's livid right now. I gasped in surprised, napatakip ng bibig gamit ang aking palad.
"Yes, Your Highness" matigas nilang sagot at mabilis na sinunod ang utos ni Kaizer.
"Wife... I didn't hear wrong, right? Sinabi ni Kaizer na asawa niya si Scarlette" hindi mapakaniwalang wika ni Windy, I dazedly looked at her and nodded. Marahang binaba ang kamay.
"What the?! Kasal na silang dalawa—"
"Shhh! Wag ka masyadong maingay" suway ko kay Thunder bago tinignan ang kinaruruonan ni Kaizer— biglang kumunot ang aking noo when I saw Kaizer holding a Knight's sword.
"What is he doing?" Nagtataka kung tanong, he walked towards the body of the Dark Users.
"He wants to finish them with his own hand" Earl said calmly, I gasped at gulat na napatitig kay Kaizer.
"He's livid" Fairus commented.
"Tama lang sa kanila yun"
"They try to kill, Scarlette, his wife. He has a right to be mad and livid" I sighed softly, hindi mapigilang sumang ayon sa lahat ng kanilang sinabi.
"WHAT'S HAPPENING? BAKIT NAPAKA DAMING Knight ang nakabantay sa loob at labas ng Palasyo?" Naguguluhan tanong ni Tita Syayesha pagkababa niya sa Grand Staircase, we stood up and greeted her respectably.
"Tita Yesha" bahagya naman siyang nagulat ng makita kami, she walks towards us.
"Earl, Aqua... you are here, bigla ata kayong napabisita. What's the occa—"
"Viper—"
Malakas napasinghap si Tita Yesha ng makitang buhat ni Viper (Butler) ang walang malay na si Scarlette kasunod ang dalawang Knight na inutusan ni Kaizer na magbabantay kay Scarlette, habang nasa likod nila si Serena. Hindi na napigilan ni Tita Yesha na salubungin si Viper, sumunod naman kami sa kanya.
"Oh my god! Bakit ang dami niyang dugo?! What's happened?!" Natatarantang tanong ni Tita Yesha habang nanginginig na nakatitig kay Scarlette.
"Kailangan magamot si Lady Scarlette, bago mas lalong manganib ang buhay niya" matigas na wika ni Serena, Tita Yesha intensely nodded.
"Y-You're right... call the physician right now— no, I need a magic healer this instant!" Malakas na utos ni Tita Yesha sa kanyang mga tauhan.
"Mara, bring the Magic healer!" Mara, the Queen Lady in Waiting.
"Yes, Your Majesty" mabilis naman kumilos si Mara.
"I hope she'll be okay" naluluhang bulas ni Tita, bahagya ko naman siyang dinamayan.
"Tita... Scarlette is a strong woman, kaya gagaling din siya agad" I said, trying to calm her.
I'm scared— no, we were all scared and nervous, because this was the second time na nanganib ang buhay ni Scarlette sa kamay ng mga Dark Users. Natatakot kami na mas malakas ang epekto nang lason sa katawan ni Scarlette, kaya umaasa akong madali nilang matatanggal ang lason, upang mapanatag na ang aming loob na hindi na manganib ang kanyang buhay.
"What's happening here? Bakit nagkakagulo ang mga tao dito sa Palasyo?" Mula sa isang hallway lumabas si Tito Kaiden kasama ang kanyang Royal Secretary. Agad kaming nagbigay galang ng makarating siya sa aming harapan.
"Kaiden..." nag aalalang nilapitan ni Tito Kaiden si Tita Yesha.
"Why are you crying? You look pale... are you sick?" Sunod sunod na tanong ni Tito, Tita Yesha shook her head, nanghihinang kumapit sa asawa.
"S-Scarlette.... s-she's in d-danger" nanginginig na wika ni Tita, gulat na napatingin si Tito sa kanya bago dahan dahang lumingon sa amin.
"What do you mean?... w-what happened to her?" Tito asked na may himig na pangamba sa kanyang boses.
"The Dark Users almost killed her" Earl said, we all nodded.
"Ang palasong tumama sa kanya ay may halong lason" I added, naging blangko naman ang mukha ni Tito.
"Damn... how dare they to hurt my daughter in law!" He said firmly, bakas sa mukha ang galit.
I gasped, so, it's confirmed, Scarlette is their son's wife and daughter in law. Sa bibig na mismo nila lumabas ang katotohanan, ever since they already knew Scarlette before we know her, they saw her bago namin siya nakita sa Academy. I sighed shakily.
"Where is Kaizer? Why he's not here? His wife needs him—"
"Kaizer" pagbanggit ko sa kanyang pangalan ng makita si Kaizer na lumakad papasok ng palasyo, He coldly walked towards his parents.
"Where is Scarlette?" Kaizer asked blankly, bumaba naman ang aking tingin sa kanyang kamay, his hands are bleeding— no, that's not him, dugo yan mula sa mga Dark Users.
"Ginagamot na siya ngayon..." Tita Yesha said, walang emosyong tumango si Kaizer bago humakbang patungo sa Grand Staircase.
"Did she know, what happened to her?" Tito asked habang nakatanaw sa papalayong anak, Tita shook her head.
"Wala akong balak na sabihin sa kanya... I don't want her to be worried" Tita said, hindi ko naman mapigilang magtaka, sino ang kanilang tinutukoy?
ILANG ORAS ANG LUMIPAS, LUMAGPAS ANG tanghalian ngunit andito pa rin kami sa palasyo naghihintay ng balita. Sa loob ng Reception Room, inaabangan ang pagpasok ni Kaizer o isa man sa kanila Serena at Viper na maghahatid ng balita sa kalagayan ni Scarlette.
"Bakit wala pang dumadating?" Nagtatakang tanong ni Tita Yesha, pabalik balik ang tingin sa pinto nang Reception Room, Tito hold her hand.
"Just be patient dear, dadating din si Kaizer... from now on, let's wait" pagpapakalma ni Tito Kaiden sa kanyang asawa, hindi ko naman mapigilang mapangiti habang pinapanuod sila Tita Yesha and Tito Kaiden—
"Aqua... kumain ka muna" Earl gave me food, I looked at him bago bumaba sa platong nasa mesa.
"Thank you" kinuha ang tinidor at nagsandok.
Ngayon ko lamang napansin, sa sobra naming pag aalala we almost forgot to eat our lunch, hindi man lamang namin naramdaman ang kagutuman, naka focus lang kami sa kalagayan ni Scarlette. Earl gave me a glass of water, inubos ko muna ang pagkain nasa bibig bago ininom ang tubig—
"Kaizer!" Marahan kaming napatayo nang makitang pumasok si Kaizer, mabilis naman lumapit sila Tita Yesha at Tito Kaiden sa kanya.
"Kamusta si Scarlette?" Agad na tanong ng mag asawang Kamahalan, Kaizer looked at them calmly.
"She's now okay" he said, para naman kaming nakahinga nang maluwag sa narinig mula sa kanya.
"Oh gosh" bago matumba si Tita Yesha, Kaizer quickly caught his Mom.
"Mother!"
*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*
AUTHOR NOTE:
Warning: Grammar and Typo 🥺
Please FOLLOW my Account and Vote ROYAL KINGDOM ACADEMY 🧚♀️👑
Read and support my other story "BLACK SHADOW" (Romance-Fantasy)
Enjoy reading!!!!
Thank you!!!! Have a nice day everyone ❤️❤️❤️