Chapter 7
*The Practice*
"Be sweet, be good and honest always." - Anonymous
--
Narito na kami sa isang room sa XO bar. Tonight I'll be performing with my band mates.
"Ok guys, be ready for 5 minutes." sabi ni Manager sa amin.
Agad naman syang umalis sa room. I sighed.
Lumapit naman sa akin si Nats, "Are you okay Rin?"
"Yeah, just a bit exhausted." sagot ko sa kanya.
Biglang nag alala si Nats sa akin, "Don't push yourself too much. After this, bumalik ka na sa house nyo at magpahinga."
"Got that." sagot ko.
Natapos na ang 5 minutes namin at pumunta na sa may mini stage. Mukhang marami-rami ulit ang pumunta dito sa bar. Pinatay na ang lahat ng ilaw except sa spotlight.
Lahat ay nagsihiyawan at nagsipalakpakan.
"Good evening guys!" bati ko sa lahat.
"Look what I got today?" sabay turo sa mga kabanda ko.
They gasped. I chuckled.
They all know that I have a band. But they didn't expect them here right now at XO bar. Kaming tatlo kasi ay may kanya-kanyang ginagawa kapag walang performance ang banda. Like Reign, she always attend Cosplaying contest here at Philippines or in other countries. Yung dalwa nina Nats at Star, hindi ko alam.
"I'll be performing tonight with my bandmates. Later, we'll be accepting requested songs. I'm Rin, and we are GirlDeMo!" then nagsimula ng mag-drums si Nats.
Nag gitara na din kaming tatlo.
"She's the girl that no one ever knows
And I say hi, but she's to shy to say hello
She's just waiting for that one
To take her hand and shake her up..."
I closed my eyes, "I bet I could..."
"I wish that I was always on her mind
Like she's on mine like all day all the time
Forget me not, forget me now
I've come too far to turn around
I'm here tonight..."
While performing, I was scanning the bar and I was so shock of who I saw.
He's here. The stupid guy.
"'Cause I'm never going down,
I'm never giving up
I'm never gonna leave
So put your hands up
If you like me..."
Lahat sila'y sumabay, "Then say you like me!"
Nagpatuloy lang ako sa pagkanta. Bakit sya nandito? Alam na kaya nya? Ipagsasabi nya kaya ito sa iba? Ang daming tanong na pumapasok sa utak ko. Pati mga posibleng mangyari sa amin kapag nalaman ng ibang tao ang katauhan namin.
Ilang minuto din ang lumipas at nakatapos kami ng dalwang kanta.
And after nun, it's time for the requested songs. Kaya nagsimula na akong magsalita, "Ok guys, it's time!"
Lahat nagsipalakpakan. May nagtaas ng kanyang kamay, "Rin, can you sing 'Perfect' by Simple Plan?"
Ngumit ako sa kanya, "Sure"
And we started to play again, "Hey dad, look at me..."
"Think back and talk to me
Did I grow up according to plan?
And do you think I'm wasting my time
Doing things I wanna do?
But it hurts when you disapproved all along"
Pero habang kumakanta ako hindi ko maiwasang mapatingin sa may bar counter kung nasaan yung Darren na yun. Kinakabahan talaga ako. What is he planning to do?
"And now I try hard to make it
I just wanna make you proud
I'm never gonna be good enough for you
Can't pretend that I'm alright
And you can't change me"
Is he...stalking me?
"'Cause we lost it all
Nothing last forever
I'm sorry I can't be perfect
Now it's just too late
And we can't go back
I'm sorry I can't be perfect..."
Ilang minuto lang ang nakalipas, at dumako na kami sa pinakalast na request. Karamihan sa mga nirerequest nila ay slow songs.
"Ok sino pa po ang gustong magrequest ng kanta? Last na po ito." sabi ko sa kanila.
May nagtaas ulit ng kamay, "Me"
"Okay, what song--" hindi ko alam kung bakit ako napatigil sa pagsasalita noong tumingin ako dun sa magrerequest.
Bakit sya pa? Bakit nagkataon pa sa last song? Bigla akong kinabahan. Ang bilis ng pagtibok ng puso ko.
"I want you to sing, Sometimes by A Rocket To The Moon..."
Lalo akong nagulat. Sa dinami-rami ng magrerequest ng kantang yun. 'Bat sya pa? Pero kahit mainis ako sa kanya, wala akong magagawa. Ayaw kong mapahiya ang GirlDeMo.
"Oh sure! So the last song for today is, Sometimes by A Rocket To The Moon. Please watch, listen and enjoy!" yung mga tatlo ko namang kabanda ay tumingin sa akin. Alam nilang iniiwasan kong kantahin yung kantang yun. Pero nginitian ko sila at nag thumbs up, saying "It's okay!"
Then nagsimula na kaming tumugtog.
"You're standin' all alone
Short of breath and tired eyes
You're shakin' to the bone,
Overdressed and nowhere else to go..."
Then tinitigan ko sya ng seryoso. "Boy I need to know"
"Let's get you from the cold,
I'll help you with your overcoat
I'll never let you go,
I need you more than I could ever show you
Tell me now because I need to know..."
Habang kinakanta ko ito, parang nagfla-flashback yung mga nangyari noon. Pati na rin sya. Ito ang nangyayari sa akin kapag kinakanta itong Sometimes.
Nagpatuloy lang ako sa pagkanta, "Everybody needs somebody sometimes"
"SOMETIMES!" sigaw ng mga audience sa bar.
"Everybody needs somebody on their mind
So tell me what you want boy
I'll be there to hold you
'Cause everybody needs somebody, sometimes"
Akala ko tapos na ang pagpapagulat sa akin. Hindi pa pala noong...
"Who are you? I never heard so many lies, so tell the truth. The only thing I ever wanted for you, was to show you, I know you..." tumayo sya at kumanta na parang feel na feel yung kanta.
Parang...dejavu?
***
"Good morning miss Aliyah!" masayang bati sa akin ng isang estudyante.
Pero 'di ko sya nabati dahil sa lalim ng iniisip ko. Kagabi pa ako ganito. After the last song ay umalis agad ako sa stage at tinawagan na yung driver ko. Pinapunta ko sya sa may 7eleven para 'di malaman yung other identity ko. 'Di pa naman sila naghihinala dahil ang alam nila ay busy ako sa isang school works kasama sina Nats at Reign.
Nakarating na ako sa may room, "Good morning!"
I was startled. Not again?! Pede bang mawala ka muna sa harapan ko?
Guess who? It's the stupid guy.
Pero 'di ko sya binati sa halip ay tumigin lang sa kanya na walang expression. Parang nagbago ang ihip ng panahon ngayon.
Lumapit ulit ako kina Nats at Reign, "Morning!" bati nung dalwa.
Pero parang pati sila ay nadamay na din sa kabadtripan ko ngayon. Hindi ko kasi sila pinansin. Nakatulala kasi ako.
Then someone poke my cheeks, "Rin-chan..." may bumulong sa tenga ko.
Ilang minuto ang nakalipas at dumating na si Miss Georgette, "Ok class, I just want to announce that your Math teacher will be here any minute. I hope na wala kayong gagawin na masama sa kanya, okay?" then umalis na sya.
Ok, why did she said that? Well, nabalitaan ko sa dating special class na hirapan sa kanila yung ibang subject teachers. Kaya minsan kahit isang linggo pa lamang sila ay nagqu-quit na sa trabaho o kaya'y nagpaplipat sa ibang class. May iba daw kasing mga estudyante sa special class na minamaliit yung mga teachers. Pero we're so lucky na may nakatiis sa amin at yun ay si Miss Georgette. Napakataas ng tingin namin sa kanya.
Then may narinig kaming footsteps papasok sa classroom, "Good morning class! I'm Matt, your math teacher."
Lahat naman ay nagsi-tayuan at masiglang nagsi-bati, "Good morning sir!"
He chuckled, "Please be nice to me class. Let's make this subject fun."
Lahat naman ay nagsipalakpakan. I never thought na mabait sya. Dati kasi puro mga strict.
"Ok I'll just refresh your minds. I'll be teaching today Basic Calculus." sabi ni Sir.
***
Ilang oras din ang nakalipas at lunch time na. As usual, kulang-kulang pa rin kami kapag kakain sa canteen. Pagkatapos kong kumain ay nagpaalam ako kina Reign at Nats na pupunta ng rooftoop.
Narito na ako sa may rooftop. Naghulog ako ng coins sa vending machine para makakuha ng juice. Pero mukhang minamalas ako ngayon at hindi lumalabas yung juice noong pinipindot ko yung button for juice.
Dahil sa sobrang inis ko dahi nauuhaw na ako ay sinipa ko yung vending machine. At sa di inaasahan ay lumabas yung juice.
"Sipa lang pala ang kailangan," I chuckled.
Walang masyadong tao ngayon sa rooftop. Perfect timing to continue to composing a song. Umupo ako sa isang tabi at kinuha ang maliit kong notebook at pen.
I start to scan the places,
(Swallowed up by the changing days
I didn't think that..)
Habang nagcocompose ako ng kanta ay nagflashback sa aking isipan yung mga panahon na nasa abandonadong room ako. Minsan kasi doon ako nagpapalipas oras kapag maraming estudyante sa rooftop. Dati kasing music room yun. Pero inabandona dahil nagpagawa ng bagong music room sa kabilang building. Mas malawak at mas maganda. Pero I feel comfortable sa dating music room.
Nabigla nga ako noong may sumabay sa akin sa pagkanta sa may harapan ng pinto.
Bagay na bagay nga sa kanya yung kanta dahil sa boses nya. To think na baka isang singer sya. I can't help myself but smile.
Ilang minuto din ang nakalipas at bumaba na ako sa rooftop at bumalik na sa classroom. Puro nirerefresh lang nila kami sa mga topics every subjects. Then dumating na yung oras na uwian na at kaming tatlo ay dumiretso na agad sa studio.
"Ok guys! Practice na ulit tayo!" masiglang utos ni Nats.
"Wait guys!" sabi ko habang ini-scan yung bag ko. Hinahanap ko kasi yung guitar necklace ko. Ngayon ko lang naalala bigla na matagal ko ng 'di sinusuot yung necklace na yun. Bigay kasi yun ng kababata ko. It's not Tsugumi. Another childhood friend of mine.
"Rin, ang tagal mo naman. Ano ba yung hinahanap mo?" tanong ni Nats sa akin.
Kinakabahan na ako, bat di ko mahanap yung necklace ko. To think na lagi namang nasa bag ko yun. Huwag naman sana...
Pero 15 minutes na ang nakalipas. Naluluha na ako. Nagulat naman sila at agad akong nilapitan.
"What's wrong Rin? Don't cry.." nag aalalang tanong ni Nats sa akin.
Tumingin ako sa kanila, "I-I can't find my necklace. My precious necklace guys. Yung bigay ng kababata ko." sabay lumabas na ang maraming luha sa aking mga mata.
My guitar necklace. Iniingatan ko talaga yun for almost 10 years. Pero nawala ko. Nawala ko ang kaisa-isa kong alaala sa kanya.
Ang necklace na magbibigay daan para magkakilala kaming muli.
--
Author's note: Salamat po sa nagbabasa! Sinipag magsulat kaya 2 updates today. Hehe... Please comment kung may typo ako o wrong grammar. Vote, comment or share! Love you guys! :) - J. Tiffany