2 gün Sonra..
Zeynep sabah bulantı ile uyandı ve koşarak banyoya gitti.. Onun sesini duyan kerem de koşarak banyoya gitti;
Kerem: Z-zeynep? İyi misin? ‘dedi telaşla.. Zeynep yüzünü yıkayıp havlu ile sildi..
Zeynep: İyiyim canım.. Telaşlanma
Kerem: Ne oldu peki?
Zeynep: Midem bulandı biraz.. Üşüttüm sanırım
Kerem: İyi misin şimdi? Bulanıyor mu hala? Doktora gideli mi?
Zeynep: İyiyim canım.. Geçti şimdi, gel hadi kahvaltıyı hazırlayalım çocuklar uyanır şimdi ‘dedi ve zeyep önde kerem arkasında aşağıya indiler.. İkili kahvaltıyı hazırladıktan sonra kerem ağzına bir salatalık attı.. O sırada jınior koşarak aşağıya indi..
KeremCem: Günaydınnn
Kerem: Günaydın aslanım
Zeynep: Günaydın bebeğim.. Kardeşin uyandı mı?
KeremCem: Gelirken baktım anne uyanmamış ‘dedi ve ağzına bir salatalık attı..
Zeynep: Al işte aynı babası! ‘dedi gülerek.. O sırada eylül’ün ağlama sesi geldi.. Zeynep gidecekken kerem durdurdu;
Kerem: Sen dur hayatım ben bakarım ‘deyip yukarı çıktı..
KeremCem: Anne, telefonunu alabilir miyim?
Zeynep: Ne yapıcaksın?
KeremCem: Sude’yi arıycam.. 3 gündür görüşmüyoruz.. Özledim
Zeynep: (gülümsedi) Tamam al.. Ama nerden arayacaksın? Sude’nin telefonu var mı?
KeremCem: Evlerini arıycam.. Zaten bu saatte annesi gil yoktur..
Zeynep: Hımm peki al bakalım ‘deyip telefonunu verdi keremcem koşarak odasına çıktı..
Kerem: Aslanım yavaş! Zeynep? Nereye koştu o?
Zeynep: Telefonumu aldı.. Sude ile konuşacakmış, özlemiş
Kerem: Way wayy bizim ufaklığa bak sen
Zeynep: Bebeğim.. Uyandın mı sen? (öptü kızını) Ohh mis kokulum benim.. Gel hadi anne mamanı yedirsin ‘deyip almak istedi ama eylül minicik kollarını babasının boynuna doladı ve kafasını göğsüne koydu..
Kerem: (güldü) Tamam bitanem ben yediririm mamanı ‘deyip mama sandalyesine otutturdu..
Zeynep: A-a bu kız iyice babacı oldu!
Kerem: Kıskanma güzelim..
Zeynep: Aman ne kıskanıcam yaa! ‘deyip dudağını büzdü
Kerem: Hıhı anlıyorum ‘deyip bir kahkaha attı..
------
Sude: Efendim?
KeremCem: Sudee
Sude: Hıı keremmm
KeremCem: Nasılsın?
Sude: İyiyim.. Yaa ne zaman gelceksin?
KeremCem: 4 gün sonra
Sude: Off çokmuş yaa ‘dedi o sırada arkadan bir çocuk sude’ye seslendi..
KeremCem: Sudee! O kim?
Sude: Şeyy kuzenim mert
KeremCem: Mert’mi? Kaç yaşında.. Büyük mü senden? Neden mert diyorsun, abi değil?
Sude: Çünkü benimle yaşıt
KeremCem: Ne zamandır sizde peki?
Sude: Keremm yoksa sen beni kıskanıyo musun? ‘deyip güldü
KeremCem: K-kim ben mi? Yok canım ne kıskanıcam
Sude: Hıı peki.. Neyse benim kapatmam lazım.. Mert çağırıyo.. Geliyorum canım
KeremCem: C-canım mı?! Sen ona ‘canım’ mı dedin sude?
Sude: Hıhı evet.. Bişey mi oldu kerem?
KeremCem: Şaşırdım sadece.. Bana hiç dememiştin de
Sude: A-a sana da söylerim.. Hadi kapatıyorum..
KeremCem: Peki ‘dedi üzgün bir şekilde
Sude: Keremm. Biran önce gel tamam mı? Çok özledim ben seni ‘deyip kapattı.. Junior ise yüzünde gülümseme ile aşağıya indi..
Zeynep: Oğlum? Ne oldu niye gülüyorsun?
KeremCem: Hiçç
Kerem: Sude ile görüşme iyi gitmiş anlaşılan ‘dedi bir yandan da eylül’ü mamasını yediriyordu..
KeremCem: Annee gelir misin biraz?
Zeynep: Geliyorum kuzum.. Kerem, eylül mamasın ıbitirince uyumasın tamam mı? Dikkat et
Kerem: Tamam güzelim ‘deyince Zeynep salona geçti;
Zeynep: Ne oldu oğlum?
KeremCem: Anne biraz erken dönebilir miyiz buradan?
Zeynep: A-a neden? Sıkıldın mı?
KeremCem: Hayır ondan değil.. Şeyy sudelerde kuzeni varmış.. Adı mert..
Zeynep: Bitanem sen sude’yi mi kıskandın?
KeremCem: Iııı şey biraz ‘dedi mahçup bir şekilde
Zeynep: Babanla konuşup erken gitmeye ikna etmeye çalışırım.. Ee sen mutfağa gelirken neden gülüyordun?
KeremCem: Hee o mu? Şeyden.. Sude bana ‘çok özledim seni’ dedi..
Zeynep: Gerçekten mi?
KeremCem: Hıhı
Zeynep: Oda seni seviyor anlaşılan ‘deyince keremcem gülümsedi..
Kerem: Güzelim hadi gelin artık.. Acıktım ben!
Zeynep: Tamam hayatım geliyoruz.. Hadi paşam kahvaltıya..
KeremCem: Anne.. Babama söyle tamam mı? Aramızda
Zeynep: Merak etme, söylemem ‘dedi ve gözkırpıp mutfağa gittiler..
Akşam..
Emre eve geldiğinde ışıklar kapalıydı..
Emre: Melis? Evde misin? ‘dedi, içeri yürüdü ve etraftaki mumları gördü.. O sırada Melis karşısına çıktı oldukça şık bir elbise ile;
Melis: Hoş geldin hayatım
Emre: Hoş bulduk bitanem.. Hayırdır? Özel bir günde, ben mi unuttum? ‘dedi etrafına bakarken.. Melis elinden tuttup masaya otutturdu.. Emre ise hala şaşkın, şaşkın melis’ e bakıyordu..
Melis: Aslında evet.. Ama senin bildiğin bişey değil.. Gecenin sonunda öğreneceksin
Emre: Nasıl yani?
Melis: Şimdi bişey sorma.. Yemeğimizi yiyelim anlatıcam ‘dedi ve yerine geçti..
-----
Zeynep bahçede ki salıncakta oturup manzaraya bakarken omzuna konulan şalla irkildi;
Kerem: Şişş korkma güzelim benim ‘deyip yanına oturdu
Zeynep: Uyudu mu çocuklar?
Kerem: Uyudular.. Sen ne yapıyorsun bakalım burada tek başına?
Zeynep: Ya içeride biraz başım döndü.. Bende hava almak için çıktım
Kerem: Başın mı döndü?
Zeynep: Evet.. Yorgunluktan sanırım.. Ama şimdi iyiyim ‘deyip başını kerem’in omzuna yasladı.. Kerem de gülümseyerek başını zeynep’in başının üzerine koydu ve elini tuttu.. El ele, diz dize manzarayı izlediler beraber..
------
Melis: Yemeğimiz bittiğine göre.. Salona geçelim mi?
Emre: Olur da hayatım hande nerde? Uyuyor mu?
Melis: Çık.. Annemlerde
Emre: Bu saatte?
Melis: Hıhı.. Bu gece orada kalıcak
Emre: Hı anladım ‘dedi ve gülümseyerek salona geçtiler.. Yan yana oturdular..
Melis: Emre
Emre: Efendim?
Melis: Ben şey..
Emre: Ney?
Melis: Ben..
Emre: Sen? Melis söylesene.. Bak, kötü bişey yok dimi?
Melis: Y-yok.. Kötü değil tam tersi.. İyi bişey
Emre: Ne gibi? ‘deyince Melis, emre’nin elini alıp karnının üzerine koydu.. Emre garip, garip bir karnına bir melis’e baktı;
Emre: M-melis? Bu ne demek?
Melis: Emre ben (durdu) Ben.. Hamileyim
Emre: Ne!
Melis: Duydun işte.. Hamileyim.. Bir bebeğimiz daha ola.. ‘demeye kalmadan emre, melis’i öperek susturdu.. Uzun öpüşmenin ardından geri çekilip alını melis’in alnına yasladı..
Emre: (gülümseyerek) Ben şimdi tekrar baba oluyorum öyle mi?
Melis: Hıhı..
Emre: Allahhhh! ‘diye bağırıp ayağa kalktı ve melis’i de kaldırıp kucağına aldı ve deli gibi döndüler evin içinde..
Melis: Aaa! Emre dur.. Düşücez şimdi ‘dedi bir yandan da kahkaha atarken
Emre: Duramam! Baba oluyorum.. İkinci kez baba oluyorum!
Melis: Emre.. Başım döndü.. Dur artık ‘dedi gülerek.. Emre durup melis’i indirdi ama başları dönünce emre altta Melis üstünde koltuğa düştüler.. İkisi de gülerek birbirlerine baktılar uzun uzun..
Emre: Seni çok seviyorum meleğim
Melis: Bende seni çok seviyorum aşkım ‘dedi ve bu defa Melis, emre’yi öpmeye başladı..
-----
Kerem: Güzelim? Kalkalım mı? Hava serinledi ‘dedi ama Zeynep den ses gelmeyince kerem eğilip baktı.. Zeynep uyumuştu.. Kerem gülümseyerek yüzüne baktı bir süre.. Sonra kucağına alıp odalarına çıkardı.. Yatağa yatırıp üzerini örttü ve yanına yattı.. O yatağa yatmaz Zeynep anlamış gibi hemen yanına yaklaşıp sarıldı.. Kerem gülümseyerek saçına öpücük kondurdu;
Kerem: İyi geceler güzelim ‘dedi ve huzurla kapattı gözlerini..