Ik zit aan een tafel in het midden van een witte kamer, nouja wit was hij niet echt meer. Overal zaten rode en zwarte vlekken, hiervoor dacht ik dat het verf was ofzo, maar hoe meer ik er naar keek, hoe meer de vlekken op bloed begonnen te lijken...
"Colt!" Ik schrik uit mijn gedachten terwijl ik weer kijk naar het gezicht van de man die me aan het overhoren is, elke keer als ik naar zijn gezicht kijk kan ik het niet helpen om naar dat litteken te kijken dat van zijn linkeroor naar het rechterdeel van zijn kin loopt. Hij slaat op tafel met zijn gebalde vuist. "Wat deed jij in Cobaltville op 2 September!" Schreeuwt hij. "Ik had zin in een wandelingetje" zeg ik veel rustiger dan dat ik me voel, zijn gezicht verwrinkelt bij mijn antwoord "Een wandeling naar onze bunker!?" Zijn stem klinkt ongelovig maar het is niet moeilijk om de ondertoon van moedeloosheid te horen. "Jep" zeg ik, terwijl mijn zicht afdwaalt naar een donker gat in de bovenhoek van de kamer die ik nog niet gezien heb. "Colt alstjeblieft, ik heb hier godverdomme geen zin in" zegt de man. "Nou ik vind het hier anders geweldig" zeg ik met een geforceerde grijns. De man staat op en het lijkt alsof hij weg gaat lopen, maar hij draait zich om, met een blauw gloeiend mes in zijn handen. Ik schrik me kapot "What the fuck ga je daarmee doen lul!" "rot op!" Schreeuw ik in een hoge piepstem, hij komt dichterbij, "ja klein joch" "dan had je maar niet zo arrogant moeten doen" hij haalt uit, ik ontwijk het mes en duik onder de tafel door naar de andere kant van de kamer, de man pakt een stoel op en gooit hem naar mij toe, de stoel raakt me op mn scheenbeen met volle kracht, ik schreeuw het uit. Ik moet nu mijn aanval maken, ik denk aan iets anders dan mijn pijn, span mijn spieren aan en bereid me voor voor de sprong, nu. Ik spring op de tafel met één been zet daarmee af en ik probeer de man zo hard als ik kan tegen zijn kaak aan te trappen.
Jow mensen, dit was de proloog hoop dat jullie het leuk vonden.
Ik ga hoofdstuk 1 denk in 2 weken ofz uploaden dus WORD HYPED!
(Ja ik ben dood. Maar dat komt alleen omdat ik niet kan schrijven.)