Chapter 7
Sunday ngayon at ako lang muna ang maiiwan dito. Babalik daw kasi si Eunice para kumuha ng mga gamit.
At kailangan may maiwan dahil ngayon maglilipat ng bahay si Rona.
Magpapatugtog na lang muna ako dahil wala namang magandang palabas sa TV.
Song played: >>> Please be careful with my heart – Christian Bautista
If you love me like you tell me
Please be careful with my heart
You can take it just don't break ---
*Knock. Knock* ~ door
Ang lakas naman kumatok non. Natigil tuloy ako sa pagkanta.
“Sandali lang! Nagcoconcert ako eh.”
Pagbukas ko ng pinto…
“Ikaw?”
“Bawal ba?” Pumasok na siya sa loob. Ang kapal ah. Hindi ko pa pinapapasok eh.
“Anong ginagawa mo dito?”
“Binibisita ka.” *LubDub. LubDub.* Ayan ka nanaman heart beat. Shh!
“Baka binibwisit mo ako.”
“Grabe ka naman. Teka, wala ka bang kasama dito?”
“Umalis sila eh.”
“Saan nagpunta?”
“May pasok si Regz tapos si Eunice naman may kinuhang gamit kaya umuwi muna.”
As I watched him walking may magandang angle din naman pala siya. Gwapo. Chinito nga siya eh. At ang cute ng mga eyes niya kapag ngumingiti.
“Nakatitig ka dyan?”
“Asa ka namang tititigan kita.” Nahuli pala ako. Patay!
“Ayaw mo pa kasi umamin eh crush mo din naman ako.”
“Ikaw? Haha. ‘Wag ka ngang magpatawa.”
“Cute niyo naman dito.” Tinuro niya ‘yung frame na nakadisplay.
“High school memories. Nakakamiss ‘yan.”
“Magkakasama naman kayo dito ah.”
“Oo nga. ‘Yun ang purpose namin kaya kami magkakasama.”
“Nasaan na nga pala ‘yung isa niyong kasama?”
“Padating na ‘yun. Bakit type mo?”
“Hindi naman.”
“Buti naman.” He’s grinning. Nangiinis?
“Ano ‘yang ngiti na ‘yan?”
“Wala lang… Nagseselos ka ba?”
“Ano ka? HAHA. Ako magseselos? No way!”
Pumunta akong kusina para kumuha ng drinks at snacks.
“Kumain ka muna. Baka sabihin mo ginugutom kita.”
“Wala bang iba?”
“Choosy ka pa?”
“Hindi naman. Gusto ko kasi ‘yung luto mo eh.”
“Hindi ako marunong magluto.”
“Tuturuan kita.” Hinila niya ako papuntang kusina. As in hawak hawak niya ‘yung braso ko.
Naghalungkat siya ng kung anu-ano. Ako naman pinapanuod ko lang siya dahil hindi ko alam kung anong hinahanap niya.
“Wala na bang ibang ingredients dito?”
Umiling na lang ako.
“Tara!”
Hinila niya ako palabas ng apartment.
“Teka, saan tayo pupunta?”
“Basta.”
“’Yung apartment walang tao.”
“I-lock mo na.”
“Baka gusto mo kong pag-ayusin di ba?”
“Maganda naman ‘yang suot mo ah.”
“Hala! Saan ba tayo pupunta?”
“Mamimili.”
Nilock ko na ‘yung pinto para makaalis na kami. May kanya-kanya naman kaming susi kaya ayos lang na walang tao sa bahay.
After ko ilock ‘yun pinto hinila niya na naman ako. Huminto kami sa isang Montero sport. WOW! Ang dream car ko.
Binuksan niya ‘yung pinto.
“Pasok.” Order ‘yan ha. Sa totoo lang sobrang gentleman mo.
Pumasok na ako sa loob. Kahit na kabado ako. Malay ko ba kung saan niya ko dalhin di ba? May pagkamanyak pa naman ‘to.
I want to spend the rest of the night with you.
Yay! Ayan na naman nagkaka-goosebumps ako.
“Teka, saan mo ba talaga ako gustong dalhin ha?!”
“Bibili nga lang tayo ng ingredients. Mukhang instant lang ang alam mong kainin eh.”
“Nandyan naman si Eunice at Regz para magluto noh.”
“Wala naman sila ngayon eh. Tsaka busy sila mang-iistorbo ka pa.”
Tumahimik na lang ako hanggang sa makarating kami sa SM. Wow! Kailangan talaga dito kami mamimili? Bigtime!
“Hala! Wala pala akong dalang pera. Kasi naman hihila hila ka.”
“Dadalhin ba kita dito kung wala akong pera?”
“Libre mo ko?”
“Yep.” Ay, ang yabang lang? Pero ayos lang. Libre naman ‘to eh. HAHAHA!
“Tara don tayo.” Hinigit niya ako papunta sa meat section.
Habang namimili siya ng chicken at bacon nakahawak pa din siya sa kamay ko.
“So kailangan nakahawak pa din sa kamay ko?”
“Ayos lang ‘yan. Ayaw mo ba?”
Ayaw ko ba? Ayaw ko nga ba?
“Ayaw.” Ang pride papairalin ko ngayon. Ayaw!
Lalo niya hinigpitan ‘yung hawak niya sa kamay ko.
“Bitawan mo nga ako.”
“Ayaw. Para isipin nila tayo.”
“Tss.” Wala na akong nagawa kundi humawak na lang din sa kamay niya. Infareview, ang lambot ng kamay ah.
“Ayos ba?” With kindat pa ‘yan. Feeling ko tuloy naghahyper ventilate ako sa ginagawa ng lalaking ‘to.
“Ayos ka dyan. Wala lang akong magawa dahil ang lakas mo kaya.”
“Gusto mo din naman ‘to eh. Ayaw pa umamin.”
“Ay, ang kapal mo talaga noh? Bitawan mo na kasi.” Eeeeeh! Ang arte. Gusto ko nga pero basta! Pahard to get muna ko syempre. Mamaya nanloloko lang ‘tong mokong na ‘to noh.
Natapos na niyang bayaran ‘yung mga binili namin. And guess what?! Ang dami niya binili.
“Ang dami mong binili. Lalamon ba tayo?”
“Anong tayo? Sa akin lang ‘to noh.”
“Suuus. Sabi mo kanina para sa akin ‘yan.”
“Sa atin. Magdedate tayo eh. Lulutuan kita ng carbonara. Favorite ko ‘yun eh.” Aba, mukhang magkakasundo kami nitong mokong na ‘to a.
“Favorite ko din ‘yun.”
Nagsmile lang siya. ‘Yan na naman ‘yang smile na ‘yan. Anak ng fruitshake?! Mukhang hindi na naman ako makakahinga sa sobrang kakiligan.
Anyone who can bring me to the hospital? Tumawag nga kayo ng ambulance. Nakakaloka magpakilig ang karisma ng lalaking ‘to eh.
[A/N: Mahilig ako magpabitin eh. Joke! Mahaba kasi 'to eh. :)]