I park the car on the mall's parking bay atsaka lumabas naman din si Thea mula sa loob ng kotse. She kept on insisting me to accompany her to the mall to buy gifts for the twins and around five in the afternoon magsisimula na ang pagdiriwang.
Pumasok na kami sa loob. Bigla na lamang nitong yinakap ang kamay ko—I know, she's jealous—the time I went inside the mall ay pinagtitinginan na ako.
Nagsimula muna kaming bumili ng regalo para kay Nadia at dahil babae siya at ayaw na ayaw ko talagang manatili sa mga boutique na ganyan I left her but nagpaalam naman ako na I'll just go look around and I'll be back soon after she'll finish. Mabuti na lamang din at pumayag naman siya.
Naglibot libot nalang ako sa mall nang maramdaman kong nagvibrate ang cellphone ko. I fish my phone on my pocket, it's Raven calling me. I answered it. "Yea dude?"
"Look behind you."
Wala sa sarili akong napatalikod din. Laking gulat ko nalang nang makita ito. Agad kong ipinutol ang tawag at nakipag bro-hand-shake dito. "Bumili ka din ng regalo?" I asked him.
Ngumiti ito sa akin at tumango. Ang dami kasi niyang hawak na paper bags. "Ikaw din ba?" tanong nito, umiling ako sa tanong nito
"Tapos na ako, si Thea nalang nagpupumilit eh. Nandoon nga sa boutique para bumili nang regalo para kay Nadia." napatango nalamang ito sa sinabi ko.
"So, you're with?" I asked him.
"Alone." humagikhik ito.
"Ahh, tara Rave, kain muna tayo. Nagugutom ako eh!" pagyayaya ko dito. Nababagot na kasi ako at pag nababagot ako nagugutom ako.
Malapad itong ngumiti "Sakto ah! Tara, gutom na din ako eh!" napatawa nalang kami atsaka naglakad patungo sa isang Italian Cuisine at doon kumain. Nagkwentuhan lang kami, tinext ko na din si Thea na pumunta nalamang kung nasaan kami and she's cool with it.
Nang matapos kaming kumain ni Raven ay umalis na kami para sana puntahan na ulit si Thea pero bumibili pa daw siya ng damit para kay Aidan.
Napalingon ako sa gilid ng isang stall ng Krispy Kreme nang makita ang isang pamilyar na mukha na masayang kumakaing ng doughnut nia.
Just like the first time I saw him, I felt something within me build up, parang sobrang saya ko. Siguro ay dahil lang sa sobrang cute niya, ewan ko ba hindi naman ako mahilig sa bata pero iba kasi ang epekto ng batang 'to sa akin eh.
"Dude? Saan ka papunta?" I heard Raven asked. I gestured him to wait and I walked near to the boy. Parang hinihila ako ng presensya niya papalapit sa kanya.
I smiled nang makalapit ako sa kanya. Napakunot naman ang noo ko— why is he alone? Lumapit ako dito at umupo sa tabi nito.
"Hi, baby boy." I greeted him. Napatingin ito sa akin. Parang sumaya ako bigla nang magtagpo ang mga mata namin— it felt like I'm seeing myself from years ago.
"Hello, mister." he greeted back casually. Mas lalo akong napangisi nang marinig ang boses at kung gaano niya ako batiin— pormal na pormal.
"Can I make friends with you?" hindi ko mapigilan ang sarili kong magtanong sa kanya. I find him adorable wearing an ombrefied shirt and a pair of brown pants and a pair of Nike shoes, para ngang aakyat ito ng ligaw sa porma niya
He smirked. "Sure." Tumango ito atsaka kumagat muli sa doughnut niya.
"Isn't that too sweet for you?" I asked him, suspiciously. Hindi kaya magkakatonsil tong batang 'to? pero natatawa ako sa kanya, sarap na sarap talaga siya sa kinakain niya.
"Yes, it is. But I only eat this twice a month and it's my second time for this month so I have to eat more because it's my favorite and it's so delish!" mas napatawa ako. I can't believe na may batang ganito magsalita at his age na mukhang four or five years old na siya. Halatang tinuruan ng maayos ng nanay niya and speaking of nanay, nasaan ba ang nanay ng batang 'to?
"What's your name?" I asked again. Kumagat pa ito muli atsaka nilamon na lahat. Napangiti kong inabot sa kanya ang baso ng tubig. He finished it all before he answered me.
"Eucris Genemiel." he smiled from ear to ear
"Wow, you have a great name." I complimented. That's a peculiar name.
"How about you—"
"Babe! I saw you finally, c'mon! Raven's waiting outside," pag aaya ni Thea
Wala na akong nasabi pa at ngumiti nalamanag kay Eucris Genemiel atsaka nakangiti pa ako nitong kinawayan. I was foolishly smiling while driving back to our place. Sa sasakyan pa lamang ay naramdaman ko na ang pagvibrate ng phone ko kaya pagkababa ko palamang ay binasa ko na ang minsahe na naandoon.
A message from Raven
"I saw the kid you went near at Krispy Kreme stall. We and Chaos saw that kiddo, too. Para kayong mag-ama noong lumapit ka sa kania. You're never been aware that everyone was gladly looking at the both of you. Nag-aalinlangan pa kami ni Chaos kung anak mo ba o pinaglihi lang sayo but when I saw the both of you together. Parang alam ko na ang sagot. Look at Uncle Crave's ears."
Natuod ako. Slowly by slowly I imagine dad. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. This sounds weird pero is he mine?
_____________
"Happy Birthday, happy birthday, happy birthday to you."
We clapped our hands and smiled with full of glee. Masayang inihipan ng kambal ang kanila two layer cake. Flashes of cameras and clicks were heard. Napangisi akong niyakap ang inaanak ko "Happy Birthday baby Nad." I embraced her and handed her a gift.
"Thanks, tita," she smiled at me, then look on what's the thing inside the big paper bag. Her eyes widen and mouth parted. "Wow! Ang ganda tita!" she exclaimed with gladness at hinalikan ako sa pisngi sa sobrang tuwa.
Iniwanan ko muna ito at nagpunta na naman kay Aidan. He's the very look-alike of Chaos, lahat lahat—his fading blue-green eyes—ganyan naman ang mga Baez but Charm's different, his eyes are fading green only.
Si Adrian din iba— he's half Chaos & half Hannah, ang attitude nya ay kasing Hannah pero ang mukha kay Chaos but his eyes is like Charm's.
"Hi, tita." he greeted me as he saw me walk towards him. I smiled sweetly, bineso ako nito.
"Hello Aiddy, I'm sorry hindi ko kasi alam kung anong gusto mo and Lucho said—a greeting is enough. Is that alright?" may pag-aalinlangan ko pang tanong. It sent me shivers when he suddenly laughed— kung kasing edad kami I would've fallen in love for this kid kasi his laugh is so sexy.
"It's fine, tita. Your presence is enough. I miss having a tita, though." he smirked. Ang bata bata pa lamang pero ang sexy na pag-gumalaw. Tangina tunog pedophile ako.
I smiled and hugged him. "I know you miss your tata. I miss her, too, but anyways happy birthday, Aidan." I kissed his hair.
Ngumiti ito sa akin "Thanks, um, tita.. I have to go to mum, first." Napatango nalamang ako at umalis na ito para puntahan ang nanay niya.
Napagpasyahan kong pumunta sa may dalampasigan. I sat on the sand para makapag unwind. Hindi ko alam kung gagawin ko ba ang tama but I feel like if I'll choose the right thing everything will be messed up but if I'll choose the mali naman, everything will still be messed up, too.
Hindi pa kasi ngayon ang tamang oras eh.
"Penny for your thoughts?" napatayo ako sa gulat nang marinig ang boses ni Hannah mula sa likod.
"wala naman" nahagikhik ako. I stand beside her and quietly looked at the sun slowly eaten by the darkness.
"Sinabi mo na ba sa kanya?" all of the sudden, bigla na lamang itong nagtanong.
I hardly bit my lower lip and shook my head "I'm scared" I whispered through the air.
Nakita ko na humarap ito sa akin. "Case.." malungkot ang mga mata nito.
"Han, ayokong ganun na lang si Charm palagi. How could I trust him kung ang nagbago lang sa kanya ay ang propesyon niya?" I asked her, I just feel hopeless right now. Takot ako na baka mali na naman ngayon.
"Case, Eugene needs a father."
When I heard my son's name—doon na nagsituluan ang mga luha ko.
"T-Takot ako na baka h-hindi nia t-tanggapin si Eugene." I sobbed, stuttering.
After the day I left him—I flew to Paris. A month have passed at doon ko nalamang naramdaman ang pag-iiba-iba ng pakiramdaman ko tulad ng paghihilo at pagsusuka.
After a week I have left him— I haven't heard of him, neither his family nor Hannah. Iniwanan ko ang lahat para makalimutan sia pero kahit ganun parin I can never live without my best friend na asawa ng kapatid nang lalaking mahal ko kaya I cant cut ties with Charm at all.
Ilang buwan na akong nahihilo o nagsusuka, namimili o nababahuan na sa pagkain at iba-iba pa. Kuya Cleft asked me to go to the doctor para alamin ang condition ko and we went. Hindi ko alam kung anong pinaggagagawa ng doctor sa akin but there's one thing that they said that was left and buried on my mind.
"Congratulations, Ms. Fernandez. You are two months pregnant."
"Mahal ka pa rin ni Charm, Case. Can't you see it?" hinarap ako nito atsaka pinunasan ang mga luha kong bumabadya.
"But if he does, why can't he change?" I asked her. Biting my lip.
"He did Case, you just don't see it dahil hindi niya pinapakita sayo dahil gusto ka niang pahirapan. That's his avenge over what you did to him five years ago." mas napahagulgol pa ako. Was that because I left him soaking wet in the rain? Kasalanan niya naman lahat ah.
"Casey please, maawa ka naman kay Eugene. He's been looking for his real father for three years," she wiped my tears and smiled. But that smile vanished and we stoned when we heard a familiar voice.
"Ako ba ang ama?"