Alex’ POV
Hinihintay ko ngayon si Nexie sa labas ng school gate. Hindi kasi ako makapunta sa kanila para sunduin siya kasi nasa talyer ang motor ko. Pero tinext ko na rin siya na hintayin ko na lang siya sa labas ng school.
Habang nakatayo ako dun, nakita ko ang isang black na sasakyan. Wow. Ang kintab. So shiny. Hahaha! Huminto iyon sa tapat ng school at mula doon, bumaba si EJ Hyun ba? Basta EJ. Kasama niya si Jason. Nginitian ako ni Jason tapos si EJ tiningnan niya lang ako.
Sheesh. Sungit. Ano ba problema nun?
Nung nasa canteen eh ang sakit niyang makatingin sa amin ni Nexie. Tapos sinabihan pa niya si Nexie ng, “Masaya ka na ba?”
Ano raw? Oh well. Papel. Bahala na siya.
Malayo pa lang naramdaman ko na ang aura ni Nexie. Adik na kung adik. Ewan ko ba. Pinanganak ata ako na may Nexie Radar eh. Hahaha! *behlat.
“Oh Alex! Hinintay mo talaga ako? Galing.” Nakangiti niyang sabi.
“Oo naman noh. Tapos isa pa kasi…”
“Wala kang assignment?”
Teheeee. “Oo eh. Hahaha!”
“Sheesh. Kung hindi ka lang malakas sa akin, isusumbong kita sa Principal para alisin ka sa SEC.”
“Kung ganun eh wala ka nang gwapong makakasama araw araw.”
“Ang hangin naman. Teka. Maayos nga ang buhok ko.” Napakasarcastic talaga.
Tinali niya nga ang buhok niya, at inayos naman sa harap ang bangs niya. Teka, may stray hair eh. Inayos ko yun at napatingin ako sa mga mata niya.
Napatingin rin siya sa akin at mga ilang minutes rin kaming ganun.
Nasa buhok pa rin niya ang kamay ko.
Nakaramdam kami na may umubo sa likuran niya at pagtingin ko, si Alesa pala.
PANIRA.
Napaubo na rin si Nexie at inalis ko na ang kamay ko at nilagay sa bulsa ko. Nginitian ko silang dalawa.
“Tayo na?” Sabi ko.
“AAAYYY. Sorry po! Nakasira ba ng moment?” Ngingiti ngiting sabi Alesa.
‘Hindi ba obvious.’ -___-
“Aaah? Ewan ko sa inyo! Mauna na nga!”
“Teka N exie! Eh ba’t namumula ka!? Hahahaha!” At tumakbo na si Alesa. Hinabol naman siya ni Nexie. At while in the process, panay naman ang pagpapahinto niya sa mga dumadaan at pinapagalitan pag may nakita siyang mali.
Napailing na lang ako at sinundan sila.
Kailan ko kaya---
Bahala na.
Nexie’s POV
Oh my goooosh nemen! Kinikilig ang lola niyo! Sana ganun na lang kami forever. ECHOS. Kyaaaaaaa!
Parang telenobela kami kanina. Mata sa mata. At unti-unting lalapit ang mga mukha namin,
Tapos…
*UBO!
Timing na naman si Alesa. Hay. At talagang niladlad pa ang pagblush ko ha. Tumakbo na siya at tumakbo na rin ako, pero teka…
“STEFAN! Ano ba ang sinabi ko tungkol sa earrings mo?”
“Sachi, ayusin mo nga ang uniform mo!”
“Veronica, stop texting or else I’ll confiscate you cellphone!”
HAAAY. Mahirap ba talagang sundin ang mga rules?
Humihingal ako ng narating ko ang classroom. Nakaupo na dun si Alesa at bume-behlat pa sa akin. Si Alex naman nakasunod lang sa likod ko.
“Pasensiya ka na kay Alesa, sadyang malisyosa eh.”
Ngumiti na naman sya. OH BAKIT BA?
“Okay lang. Pasok na Nexie ko. Baka malate pa tayo.”
At pinauna niya pa akong pumasok sa classroom.
Ang gentleman namaaan. Huwag Alex. Lalo akong naiinlove sa’yo.
Pumunta na ako sa upuan ko. Nandoon na pala si Sungit.
“Talaga? Gwapo ako?”
O__________O
Oh shet.
Calm down Nexie. Hindi ka niya magaganun ulit. Matapang ka. Kayang kaya mo siya. Isang suntok lang yan! Woo!
“Goodmorning Pres.”
“Morning EJ.”
“Akala ko ba may special endearment ka sa akin?”
Napalingon naman si Alex nung narinig nya ang word na special endearment. Tss. Chismoso.
“Ano?” Sabi pa niya na parang gulat na gulat.
“Hahaha. What a joke, Mr. Hyun. Why would I give you a special endearment?” Pokerface.
Tiningnan niya lang ako and again, napasmirk na naman siya. Si Alex naman ay parang nangungusap ang mga mata. Bumehlat na lang ako at napatingin kay Alesa.
Is it me? Or did I just see moe flowers all around her?
Tiningnan niya ako at ang goofy talaga ng smile niya. Ano ba ang nangyayari?
Antagal ng teacher. Ang tense sa kinauupuan ko.
Kumuha na lang ako ng notebook at ibinuhos ko ang energy ko sa pagsulat ng isang kanta. Yehee. Hahaha!
Natigilan ako sa pagsusulat ng nakita ko na nakatingin rin si EJ sa papel ko. Pinatungan ko yun ng notebook at tiningnan rin siya.
“Maybe?” Sabi niya.
“Bakit? May problema ka?”
“Wala naman.”
“Yun naman pala eh. Looking at someone else’s work is not cool, Mr. Hyun.”
“Bakit? Andaming rules naman sa school na ito.”
“Wala lang. Sabi ko eh. What if gawing test ang gumawa ng kanta and since you saw my paper, you decided to copy it?”
“Sheesh. As if.” He folded his arms and looked out the window.
“Spell mayabang. E-J.”
Pabulong lang ang pagsabi ko nun at hindi niya narinig.
Sa wakas, dumating na rin ang teacher namin at nagbigay siya ng isang activity. Warm up daw para sa upcoming project namin.
Mag cocompose ng kanta at sabayan daw iyon ng isang cd na kami din mismo ang nag arrange.
HAHAHAHA! Sabi ko na nga ba. May magagamit na akong example para sa activity na yun.
I looked at EJ triumphantly at iniwagayway ko pa sa mukha niya ang papel kung saan nakasulat ang result ng boredom ko.
“Sure ka ba na makakakuha ka ng perfect score diyan?” Sagot niya sa pang aasar ko.
“Maybe.” At tinawanan ko siya ng malakas. Yun kasi ang title ng kanta ko eh. Dba?
DBA? Gets niyo?
Hindi?
Okay. HAHAHA! XD
“Okay class, I will give you two weeks to prepare for your performance. And since by partner ang first project niyo, ang activity niyo ay magiging by partner na rin. Mas okay yun para maging comfortable na kayo sa isa’t isa.”
O___________O
Kailangan ko pa bang magulat. Tss.
“Nemen.”
“Hahaha.” Tiningnan ko siya ng masama at bumehlat siya sa akin.
Nakakainis naman. Kinuha niya ang papel ko at binasa ang mga lyrics. Napataas ang isang kilay niya.
“Bakit ba ganito ang mga lyrics mo? May pinanggalingan?”
“Opo. Inspired ako ngayon eh.” ^_____________^d
“Eh may notes ka na ba para sa kantang ito?”
“Hmm. Wala pa eh. Kakasulat ko nga lang dba?”
“Okay.”
May kinuha siya sa bag niya. Teka…
Cellphone yun ah! Bawal!
Kukunin ko na sana kaso mabilis niyang nahawakan ang kamay ko. While on the other hand, he dialed a number at nagring naman ito sa kabilang linya.
“Yoboseyo. Please send an app where you can arrange a song immediately. Kamsahamnida.”
Ha? App? As in sa cellphone? Makaka arrange ng isang kanta?
“Don’t act like you’re so amazed Ms. Nexess. It makes you look like a second ranker.”
Second ranker? Sheesh.
“For your information, Mr. Hyun, I’ve been at the top for a long time already in this school. You’re just a transferee here so you have no right to tell me that I’m just a second ranker.”
“Okay. Ganito na lang, let’s have a bet. Kung matalo kita sa isang test, you will be my slave for a week.”
“Slave?”
“Do you prefer Yaya?” Aba. Ang sarcastic ah. Saksakin ko kaya ito ng ballpen.
“Well Mr. Hyun, humanda ka nang mahirapan. I will win this bet.”
“Oh, and we will study at MY house.”
“H-ha!? Sa bahay MO? Bakit? May sarili naman akong bahay ah.”
“Just to make sure that you don’t ask for help from somebody who’s an expert already.”
“Eh sa ayoko.”
“Suit yourself. Second ranker nga talaga. Takot humarap sa challenges.”
EEEEH. Rinding rindi na ako sa “Second Ranker” na yan. Humanda ka talaga EJ Hyun.
“Okay fine. Kailan ba ito magsisimula?”
"Since Ms. Raine gives our weekly tests every Friday, we will start tomorrow."
"Okay fine. Saan ka ba nakatira?"
"You will ride with me after school."
"Ayoko."
"E'di wag. 2 kilometers lang naman yun dito eh."
"Fine. Sasabay na nga eh."
"Great. Madali ka naman palang kausapin Ms. Rank 2 eh."
ARGH! Humanda talaga siya sa akin! Tingnan natin kung sino talaga ang Rank 2!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------