-2-
Irvin’s POV
Monday. I got up from bed and made some breakfast. Coffee and some toast lang ang almusal ko. Yan ang hirap kapag mag-isa ka lang. May family naman ako, I just prefer to live alone. Ang kukulit kasi nila, I want a peaceful life kahit tuwing weekdays lang. Umuuwi lang ako kapag weekends and kapag may kailangan ako.
After kong naligo at nagbihis, umalis na ako sa condo ko. Sumakay na ako sa sasakyan ko at nagdiretso ng school.
Ang boring ng first period namin, kaantok. Napuyat kasi ako kagabi. After nun, vacant na namin until after lunch. Pumunta ako ng cafeteria para ayusin ko yung files ko sa laptop. Wala pa naman masyadong tao dun kasi 9 am pa lang.
*type* *type*
Ang dami ng inaayos ko, makakahabol pa naman ako sa deadline ko with Mr. Perez bukas. May sariling business kasi ako, kaya lang saka ko na sasabihin kasi busy pa nga ako di ba?
Maya-maya umupo sa tabi ko si Carl, my womanizer childhood friend. Kilala ko ‘to since prep pa. Wala ng alam ang utak niya kundi babae. The great cassanova ang nickname niya sa school. Lahat na yata ng babae dito naging girlfriend na niya eh, Pinapatulan niyan kahit yung mukhang girl-version ni Shrek. Basta nakasulat sa birth certificate na female ka, papatulan ka niyan.
“Busy?” tanong pa ng shungak na ‘to. Nakikita ng kanina pa ako type ng type dito, ni hindi ko man lang nga siya nilingon eh.
“Ano sa tingin mo?” masungit kong tanong.
“Parang hindi. Nag-e-angry birds ka lang yata eh.” seryosong sagot ng mokong na ‘to. Pigilan niyo ko sasapakin ko ‘to.
“Anong kelangan mo?” tanong ko na lang, baka bangasin ko na ‘to eh.
“Wala lang. Masama bang umupo dito? Para naman gumanda yung view dito kasi andito ako. Haha.” Ang lakas talaga ng tama ng baliw na ‘to. Ilang beses kaya nauntog ulo nito nung bata pa?
“Then, shut up and don’t disturb me.”
“Sungit mo talaga bro. aha. Dinaig mo pa yung may PMS. Haha.” tawang-tawa pa talaga siya dun sa sinabi niya.
Hindi ko na lang siya pinansin at itinuloy ko na yung ginagawa ko. Ang dami pa naman neto.
“Hi Carly.” bati nung isang babae na mukhang espasol.
“Hello baby.” sagot naman ng mokong na ‘to. Girlfriend niya siguro. Umalis na yung babae pagkatapos nilang magyakapan at magahalikan. Grabe lang sa PDA no?
“Hi Carl.” ayan na naman at may bumati na naman sa kanya, mukhang pwet ng manok.
“Hello sweetie.” malanding bati nito. PDA na naman.
Nang makaalis na yung pwet ng manok, nakita niyang tinitingnan ko siya ng masama.
“What’s wrong? Nagseselos ka ba? Wahahahaha.” tawa nung baliw.
“Kadiri.” sabi ko sabay irap.
“Hahahaha. Kung babae ka lang, pinatulan na kita. Haha. Pero tama ka, kadiri nga yun.”
“Iba yung sinasabi kong kadiri.” sabi ko habang walang lingun-lingong nagtatype.
“E ano?” nagugugluhang tanong ng engot. Kahit kelan talaga, ang IQ neto…haist!
“Yung nakakapangilabot na pahalik-halik mo pa sa kahit sinong babae. Pano na lang kung hindi nagtutoothbrush yung mga yun? Ugh! Gross.” sabi ko na diring-diri. E panu ba naman, baka may sakit pa yun, e di nahawaan pa ako? Yuck di ba?
Biglang tumayo yung mokong. Tiningnan ako na parang hindi makapaniwala. Tapos nilagay pa yung kamay sa bibig para may shock effect.
“Napakacruel mo Irvin!” sigaw niya sabay duro sa akin. Nagsilingunan yung mga tao sa cafeteria. Dumami na kasi yung mga estudyante, kaya ayun center of destruction este attention kami. KSP talaga ‘tong kasama ko.
“Palibhasa hindi mo alam kung paano ma-inlove at masaktan!” pagpapatuloy niya. Talagang isinisigaw pa niya para mapansin siya. Napasapo na lang ako sa ulo ko, bakit ba kasi pinakealaman ko pa siya.
“Don’t you know how fragile a woman’s heart is?! Hindi yun dapat ipinagwawalang bahala!” Sigaw niya na para bang tinatanong ko. “Kaya sa tuwing may nasasaktan na babae, andito ako. To lean on. Para ako sa lahat ng babae. Kapag kelangan nila ako, andyan ako.” sabi niya na may kasama pang hand gestures na para bang nasa balagtasan siya. Umiiling-iling pa siya. Tapos humarap siya sa mga babaeng nakapalibot (opo, babae lang, walang pake yung mga lalaki), na wari mo’y mga audience niya.
“Come, lost sheep! Come to your shepherd!” Lakas talaga ng trip netong mokong na ‘to.
Makaalis na nga. Umalis na ako bago ako ipitin ng mga malalanding babae na yun na nagpapaloko sa abnoy na yun.
Pumunta ako sa benches malapit sa central school, malilim din kasi dito. Dito ko na lang itutuloy trabaho ko, ayoko ng istorbo. Kapag nagkita kami ulet nung mokong na yun, uupakan ko talaga.
So, habang busy ako rito, iintroduce ko daw sarili ko sabi nung author. (haha, maisingit lang).
I’m Irvin Michael Santos. 16 yrs old. 1st year college dito sa St. Mary’s. Ang course ko eh architechture.
My dad is an archeologist, lagi siyang wala sa bansa. Ang ate ko naman is a part-time model and artist. Kaya nga wala ako laging kasama sa bahay. I know it doesn’t make sense that I moved out when there’s no one aside from me, pero….ayoko kasing mag-isa sa bahay na yun. Nakakalungkot lang.
Well, anyway. Describe yourself daw. Matangkad ako, 6’2 ang height. Toned naman ang katawan ko, kahit kumaen ako ng kahit ano,hindi ako tumataba, mabilis metabolism ko eh. Itim yung buhok ko na medyo mahaba. Yung mata ko? Well…blue-green yung iris ng eyes ko, pero naka-contact lens ako kaya hindi halata. Bakit ganon? E kasi, basta…next time ko na lang ikukwento. May klase pa kasi ako eh..
Ayun, tapos na ang klase. May aasikasuhin muna ako sa office. Oo, yung sa business ko. Pero, hush, quiet muna kayo. Secret pa kasi ‘to.
Nagring yung phone ko…Tinignan ko,
/Chaka doll calling…./
Hala. Anu kayang meron, tumatawag ‘tong chaka doll na ‘to? Sasagutin ko ba? Hmm. Masama ang kutob ko dito. In-answer ko.
*gulp*
“Hello?” kaya mo yan Irvin!
“Hi Sweetie?! Hehehehehehe.” Aba’t! hindi naman halatang tuwang-tuwa siya e noh?
“Ah.” di ko alam isasagot ko.
“Anu ba yan! Ang boring mo naman, baby boy. Hehehe. Ganyan mo ba babatiin ang dearest and only beautiful sister mo? Hmm?” parang patampo-effect pa niyang tanong.
“Ah ate, anong meron?” pagbabago ko, baka kung ano namang drama ang gagawin neto.
“Ahihihihihihi..e kase…I’m going home na. J” excited na balita ni ate.
“Ah. Kelan?” yun lang pala. E umuuwi naman siya every week eh. Ano namang bago dun?
“Today. Will you pick me up, sweetie?” hala. Yan na nga ba ang sinasabi ko. Tsk.
“I don’t know ate, I’m on my way to--”
“May date ka?” excited na tanong niya.
“Nope.” naiiling na sagot ko. Basta pagdating sa mga ganung bagay napaka-enthusiastic ng chaka doll na ‘to.
“Oh.” disappointed na sagot niya. “Eh what’s up ba?”
“Ahm…” di ako makasagot, hindi niya kasi alam yung sa business-something. Ano kayang isasagot ko?
“Can’t you just pick me up, please?” nagmamakaawang-nangungulet na tanong niya. Napabuntunghininga na lang ako, ano pa nga bang magagawa ko?
“Okay.” walang-ganang pagsuko ko.
“Yeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeey~” tuwang-tuwang sabi niya.
Hay naku. Here comes trouble.