Sabi ni Jerald para daw akong si superwoman.
Ang lakas lakas ko daw.
Pero malakas nga ba ako?
haha, wala naman akong super powers katulad ng mga hero eh, simple lang ako babae, simpleng mautak.
Ipinanganak na siguro akong ganito, lahat ng trabaho ata napasok ko (maliban sa pagtatrabaho sa mga club -_-) at ang patok na trabaho ko ay ang pagiging isang sinungaling na tao.
Hindi ko nga alam kung kelan pa naging trabaho ang pagsisinungaling eh.
Basta ang alam ko lang nakakakain kami ng tatlong beses sa isang araw ng tatay ko.
Wala na akong nanay, sabi kasi ni tatay namatay na daw nung ipinanganak ako, kaso di niya alam kung kelan ako ipinanganak kasi wala siya nung time na yun.
kaya di ko alam kung kelan ang birthday ko.
Pero sabi daw niya nung nawala daw at ipinanganak ako ni nanay umuulan daw nun.
So kaya tuwing umuulan nag bibirthday ako.
^__^
kaso walang handa.
Im Yoona Suarez. 19 years old, isang independent na tao at madaming raket sa buhay.
ngayon, ang raket ko ay ang pagiging tourist guide.
" This is Mount Mayon, do you see that, its so very high and its like Mt. Everest" sabi ko sa isang amerikano na hangang hanga sa Mount Mayon.
pero sa totoo lang nga, ganyan ba kasing laki ang mount everest? parang di ata.
BTW.
natapos na ako sa kakadaldal ko ng biglang tumawag si Jerald na hindi ko maintindihan kung anung raket ang pinasok.
" yoona! nasan ka na? pumunta ka sa airport ngayon na!"
O_____O
mag aano naman ako sa airport?
" ok, sige gorabels na ako" agad akong nagtatakbo papuntang airport.
pero dahil hindi naman natatakbo papuntang airport syempre sumakay ako sa taxi.
ang mahal ng binayaran ko huh! di ko na nagawang huminge ng discount dun sa driver, as if naman may discount.. agad kong tinawagan si Jerald pagkadating ko dun.
" nandito na ako!" ---ako
" malalate kami, gumawa ka ng paraan" tarantang sabi niya sakin.
" huh? anung paraan? bakit?"
" may pasahero ako dito, di ata sila makakaabot jan kaya gumawa ka ng paraan!"
sH!+ !
yan na nga ang nasabi ko eh, dapat kasi gagawa ng mga trabaho yung kayang tapusin mag isa hindi yung mandadamay pa ng iba.
nagpunta ako sa gitna at biglang nagwala.
Pero joke lang yun, nagpunta ako sa gitna at umarte na umiiyak.
agad namang nagtinginan ang mga tao sakin.
Naku Jerald! makukutusan ka sakin pagdating mo, ginagawa mo akong kahiya hiya.
" wahhhhhh! wag mo akong iiwan mahal!" nakataas yung kamay ko sa part ng mga nagsasakayan sa eroplano.
Nagtinginan sakin yung mga stewardees at mga nag aasisst dun sa mga pasahero.
" wahhhhh! mahal wag mo akong iwan, ikamamatay ko pag umalis ka sa piling ko! wahhhhh!" okay, mukha akong tenge dito, bat makaluma ang mga acting ko, dapat pala nag english ako para sosyal.
"miss, okay ka lang ba?" tanong sakin nung isang guide sa mga pasahero.
" ang mahal ko *snif* iiwan *snif* iiwan na niya ako, kailangan ko siyang makita kahit isang saglit lang*snif*" at umiyak pa ako ng todo para maconvince lalo sila.
" pero di po pwede yun" yung isang stewardees ang nagsalita
" sigurado ka bang nandun sa flight na yun ang tinutukoy mo miss?" another guide ask me.
" oo, sigurado ako*snif*"
at dahil nagwawala ako sa iyak sa gitna ng airport pumayag din sila na makita ko ang echoserang mahal ko daw.
pagkayapak pa lang ng paa ko sa mismong eroplano nag acting na kaagad ako na tila hinahanap ko ang mahal ko 'daw' .
kaya inisa isa ko ang mga lalaking nandun.
JERALD POV
" hindi po tayo malalate, for sure po yun!" nagtatatakbo na kami papunta sa airport, kakarating lang kasi namin, kung di rin kasi minamalas malas at na-plat pa yung gulong ng sasakyan ko na yun e di sana nakarating kami sa tamang oras.
" di ba di pa umaalis yung eroplano" nakatingin kami dun sa sign ng mga paalisin.
salamat Yoona! hulog ka ng langit.
YOONA"S POV
" sira ulo kang lalaki ka!" sabay batok kay Jerald ng makaalis na kami sa airport.
" sorry naman, na platan eh"
" sa susunod kasi wag kang papalya sa raket mo! dapat sana nakapagbenta pa ako ng sampaguita dun sa mga dayuhan na yun" isa rin sa raket ko ang magbenta ng sampaguita na gawa naming dalawa ni Jerald. nilalako ko sa mga turista at sa labas ng mga simbahan.
" sorry na nga kasi, libre na lang kita ng hapunan " then nag peace sign siya sakin.
" pasalamat ka gutom ako, tara na nga!"
.
.
.
.
halos pitong bowl ng sopas ang naubos ko at dahil libre nga umorder pa ako ng tatlong pansit at isang 1.5 na coke.
" grabe naman Yoona, mauubos ang pera ko sa iyo eh" reklamo niya sakin.
" dapat handa ka pag sinabi mo na ililibre mo ako para di ka nagrereklamo ng ganyan" wala na siyang magawa kundi tumingin lang sakin habang nilulustay ko ang pagkain na dapat sa kanya dahil pinaghirapan niya yun.
mean ba ako?
ewan. hahaha
pagkauwi ko..
san nga ba ako uuwi?
hayyyy! wala nga pala akong permanenteng bahay, pinuntahan ko na lang si tatay sa pasugalan, dun kasi siya tambay, dun pati siya kumikita pero di siya sugalero..parang raket din niya, mana ata ako sa kanya eh.
" oh anak, anjan ka na pala"
" kumain ka na po ba tay? eto pagkain po oh" inabot ko sa kanya yung supot ng pansit na tinago ko kanina habang tulala si Jerald sa panghihinayang.
" salamat anak, nag abala ka pa"
" tay, hinahanap pa rin ba kayo ng mga tao na yun?" di ko mapigilang tanungin si tatay dahil nag aalala din ako kasi baka kung anung gawin sa kanya.
" hindi na anak, magaling kasing magtago ang tatay mo eh" kinain niya yung dala kong pansit.
" hahanap ako ng matitirhan para dun muna kayo at hindi dito natutulog sa pasugalan na ito"
" anak, dont yah worry, i can handle this"
-_____-
" tay naman, san mo na naman natutunan yang salita mo?"
" sayo nung nag tourist guide ka dati"
" ehhhhhhhhhhh! sinusundan mo ako tay? bat di mo sinabi sakin?" pero alam ko naman yun, hahaha ..
natulog kami sa loob ng pasugalan..
sweet dream to me!