Enes'ten...
Al işte ablama rezil oldum.
"Enes... siz... burada ne yapı... ben sizi bölmesem daha iyi." Ablam kapıyı kapatacakken onu durdurdum. "Abla dur!!"
Pantalonumu Dilek teyzenin ellerinden kurtardım. Ben burada ablama rezil oldum kadın hala düğmeyi çıkarmaya çalışıyor ya. "Yok ben rahatsız ettim galiba." dedi ablam.
"Ya abla. Pantalonun arkası yırtılmış teyze de onu-" derken Dilek teyze sözümü kesti. "Kaç kez teyze deme diyeceğim Enes? Dilek de Dilek." dedi Dilek teyze.
Ablam kahkaha atarken eniştem geldi. Oh buyurun cenaze namazına!! "Oo Enes hızlı gitmişsin oğlum." dedi eniştem.
"Sen yapma bari enişte!" dedim. O sırada içeri Eser girdi.
"Anne baba ne olduğunu bilemezsiniz." dedi nefes nefese. Hadi Rüzgar da gelsin kadroyu kuralım bari. "Bu oda eskiden özel bir odaydı." dedim.
O sırada içeri Rüzgar girdi. Yuh be başka bir şey istesem olacakmış herhalde. "Eser abartma istersen." dedi Rüzgar saçını kaşıyarak.
"Ne oldu? Söyleyin hadi." dedi ablam.
"Sıkı durun! Abim Yaprak'a kalabalığın gözü önünde ki parantez açmak istiyorum tüm arkadaşlarının önünde ilan-ı aşk etti ya." dedi Eser ve bir çığlık. Ablam çığlık çığlığa Rüzgar'ın üstüne atladı. Eniştem de her zaman yaptığı şeyi yaptı. Böbürlendi.
"Ee kimin oğlu? İtirafı bile havalıdır Seçkinlerin." dedi.
Aman o soylu kanına hemen pay çıkar sen. Seçkin kanı, seçkin erkeği, seçkin kızı... bu ne lan? Bende Taşdelen erkeğiyim bir kere. Tamam kabul Seçkin kadar uyumlu olmadı ama... neyse. Konuya dönelim.
Ablam eniştemin koluna vurdu. "Ben ne yaptım şimdi?"
"Bana böyle bir itiraf yapmadın Doruk!"
"Eylül... Eylül dur... saçmalama kızım ya!?" Ablam odadan çıktı. Eniştem Rüzgar'ın sırtını sıvazladı. "Oğlum şimdi itiraf ettin. İyi güzel de hep ben zararlı çıkıyorum hep ya." dedi ve odadan çıktı.
Rüzgar'da odadan çıkacakken Eser onu durdurdu. "Nereye abi?"
"Eve. Karıma itirafımı da ettiğime göre artık karpuz kesebiliriz." Gülerek giden Rüzgar'ın arkasından bakarken Eser derin bir iç çekti. "Bende sevgilimi arayayım bari."
Sende git yeğen. Oh ne güzel. Kapıyı kapatıp geri döndüğümde pantalonumun düğmesine bakan bir çift yaşlı göz gördüm. Ah Dilek teyze ah.
Kendi kuyunu kazmak bu olsa gerek.
♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔
Rüzgar'dan...
Bu itirafı tabi ki planlamadım. Bilmiyorum. Sadece kızların o kadar çığlığı, bağırışı eskisi kadar çekici gelmiyor sanki. Onların her çığlığında Yaprak'a baktım. Gülüyordu. Sanki bu duruma alışmış, hep böyle olacağını bildiği için vazgeçmiş gibiydi. Peki ama neyden vazgeçti? Benden mi yoksa bizden mi?
"Bunu sen başardın." Eymen'e baktığımda o da bara bakıyordu. "Neyi?"
"Yaprak'ı bu hale getirmeyi sen başardın Rüzgar. Cidden neden onu sevdiğini kabullenmiyorsun?"
"Eymen bak-"
"Ah. Doğru. Sen onu sevmiyorsun. Sadece karın. Ama sadece şunu düşün. O doğduğundan beri başkasına bakmazken senin onu sevmemen adil mi?" Ve sırtımı sıvazlayıp gitti.
Bu soruyu kendi kendime sorarken birden kalbime bir şey oldu. Nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Böyle nefes aldığın halde nefes aldığını hissetmemek gibi. Ya da kalbine bir bıçağın binlerce kez saplanıp çıkarılması gibi. Çok keskin bir şey. Bunun nedeni Yaprak'ın beni terkedip gittiğini düşünmemdi. Ya beni terk ederse ya... ölürse?
O an anladım ki hayat, çocuk gibi davranmak, duygularını reddetmek için fazla kısa. Kimin ertesi gün yaşayacağının garantisi var ki?
Ve mutlu son. Kabul ediyorum. O yeteneksiz, çirkin, 90-60-90 olmayan kıza aşık oldum. Ama şunu anladım. Aşık olacağın kişiyi seçemezsin. Kaç, saklan, reddet. Ama o kişi önünde sonunda seni bulur. Belki on belki altmış beş yaşında.
Peki şimdi ne zamanı? Karpuz kesme zamanı...
♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔
Üç Gün Sonra...
Eser'den...
Hayır ya. Of abi. Her şeyi mahvediyor. Her şeyi. Hayır ben sevgilimle konsere gideceğim, sen nereden çıkıyorsun arkadaş?! Her şeye maydanoz ol sen.
Evet Eymen ile Oğuzhan Koç konserine gideceğiz. Bunun çok romantik olması, günün sonunda sevgilimden ikinci öpücüğümü almam gerekirdi. Ama tabi ki benim mükemmel Seçkin kanı taşıyan ağabeyim "Aa bizsiz olur mu?" dedi ve Yaprak ile kendine de bilet aldı. Sorun burada mı başladı? Hayır. Sorun şu ki ağabeyim Oğuzhan Koç'u hiç sevmez. Çünkü o aşırı yakışıklı, komik ve tatlı olduğu için ona bir rakip. Salak işte kendini kiminle kıyaslıyor. Oğuzhan Koç mu Rüzgar Seçkin mi deseler, cevabım tereddütsüz Oğuzhan Koç yani.
Neyse şu an konser başladı ve biz müzik zevkine doyarken ağabeyim bize negatif enerjisini göndermekte.
"Gül ki sevgilim gül ki gözlerin solmasın sakın aşk çiçeğim.Gel biraz bana gel biraz daha arşa çıksın nağmelerim."
"Bu adamın neyine bu kadar hayranlar anlamıyorum." dedi ağabeyim. "Beynini zorlama istersen." dedi Yaprak. Oo kapak yaptı şu an. Ortalık kızışıyor dur bakalım.
"Ne dedin hatun?" dedi abim.
"Diyorum ki o Oğuzhan Koç hani, neyine hayran olduklarını fazla düşünme herif. Bakışı, sesi, duruşu bitiriyor işi." dedi Yaprak. Ağabeyim sinirle yumruğunu sıktı. Bir dakika. Abim. Şu an. Yaprak'ı. Kıskanıyor.
Hani benim odun ağabeyim. Hani şu %500 yakışıklı olan. Bu gerçek mi ya? "Eymen benim gördüğümü sende görüyor musun?" dedim sevgilimi dürterek. "Aynı şeyi sana soracaktım kadupulum." dedi Eymen.Gözleri şaşkınlıktan irileşmişti.
Ah gel de öpme, sevme şunu. Allahım beni günah işlemeye zorlama lütfen. Amin.
"Bitmedi elem hep aklımda sabah akşam, yanımdayken hep uzaklaşan.Bu mu hikayem ? Sen yanımda olmayınca tadım mıydı sadece kaçan.İnanmam."
"Aşkım eğleniyor musun?" dedi Eymen. "Evet. Gerçi abim somurtup durmasaydı daha eğlenceli olabilirdi." dedim dudaklarımı bükerek.
Eymen kulağıma yaklaştı. "Belki bu geceyi unutulmaz yapabilirim."
"Nasıl?"
Farkında olmadan gülüyorum. Garip.İnsan nasıl farkında olmadan güler ki? Eymen bana yaklaştı, yaklaştı... şimdi dip dibeydik. "Belki bir öpücükle."
Tam öpecekti ki...
"Kestik gençler! Ayrılın evlenmeden olmaz?!"
Abi! Gel beni boğ diyor. Sinir. Ah tüm romantizmi bozdu ayı!
Ben yavaşça kendimi geri çekerken Eymen hiç beklemediğim bir şey yaptı. Beni kendine çekip öptü. Kısaydı ama nasıl desem çok farklıydı. Bana kendini hissettirdi. "Ayrılın dedim oğlum sağır mısın?" dedi ağabeyim.
"Abi ya." dedim.
"Ne abi ya? Önce evlilik en olmadı nişan." dedi abim. Tam o an Eymen önümde diz çöktü. "Eymen!?"
"Aşkım... Eserim. Belki hazırlıksızım. Sürprizim yok. Hayallerindeki kadar güzel de değil. Yüzük te yok. Ama... Sen Eser Nisan Seçkin, benimle evlenir misin?"
Höh. Ne dedi o? Evlilik dedi lan. Oha.
"Ben... evet!!"
Eymen ayağa kalkıp bana sarıldı. Sonra ağabeyime döndü. "Artık onu öpebilirim."
Ağabeyim kollarını yana kaldırarak geri çekildi. Yapraksa anın romantizmine ağlıyordu. Ve Eymen dudaklarıma yapıştı. Onu daha fazla nasıl severim bilmiyorum. Her gün daha çok seviyorum. Daha çok aşık oluyorum. Aşk bu işte. Aşk biter diyenler henüz aşkı yaşanmadınız bence. Aşk asla ölmez her gün yeniden doğar,vyeniden büyür içinde.
Bir büyüdür aşk. Bir büyü.
♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔♚ ♔
Doruk'tan...
Evet tüm hazırlıklar tamam. Artık teklifimi yapabilirim. "Eylül."
"Efendim hayatım."
Hayatını yerler senin. Kendi kendimi yiyorum yani. "Eylül benimle..."
"Hım."
"Nikah tazeler misin aşkım?" Eylül yüzünü bana çevirdi. Gözleri fal taşı gibi açılmıştı. "Ciddi misin Doruk?"
"Evet aşkım."
"Evet kabul ediyorum."
Eylül'ün yanağına küçük bir öpücük kondurdum. O sırada içeri Eser, Rüzgar, Eymen ve Yaprak girdi. Niye bu kadar mutlu bunlar?
"Konser nasıldı çocuklar?" dedi Eylül.
Bunu deyince onunla gittiğim İsmail YK konseri geldi aklıma. Bedava diye gittik, gitmez olaydık. "Çok güzeldi." dedi Eser.
"Çok sıkıcıydı." dedi Rüzgar.
"Size bir haberimiz var." dedi Eymen.
Kaşımı yukarı kaldırdım. Ne haberi? "İzninizle yarın Eser'i istemeye gelmek istiyoruz Doruk amca."
Ne?! Benim kızım. Bu yaşta. Poyraz'ın oğluna. Hah.