“Aj POV”
Hindi ko alam kung tama ba itong gingawa ko. Alam kong ito ang tama sa ngayon. Pero pwede ko siyang saktan lalo pang alam ko na may gust pala siya ay Aj.
Nagsinungalin lang ako noong sinabi kong hindi siya magugusuhan ni AJ. Im sure na hindi malayong mangyari iyon.
Tiningnan ko siya, halatang dinamdam niya ang sinabi ko.
Maganda ito huwag pang idagdag na sobrang lakas ng personality nito. Kaya hindi nalalayong magustuhan din ito ng kahit sinong lalaking magugustuhan nito. Pero hindi ko pwedeng ibilang ang sarili ko doon dahil hinding- hindi ito magkakagusto sa akin.
“Hindi ikaw ang magsasabi niyan kundi siya.” malamlam ang mga mata niyang tumingin sakin.
nagkibit-balikat na lang ako.
“Ikaw ang bahala basta pinaalalahanan na kita.”
“ wala kang pakialam sa gustong ko gawin.” galit na ito alam ko.
“OK” iyon lang tumahimik na ito.
1:30 hrs. din kaming bumiyahe.
“Haist, I miss this place”
Nilingon ko iyong katabi ko. Hindi na ito nagsalita panimula kanina. Nakatulog ito sa biyahe.
Inalog ko iyong balikat niya.
“Amazona, gising na andito na tayo.”
Pero baliwala din..
tulog mantika.
“Oy, gising na!” tinapik ko naman iyong pisngi niya.
“Hmmm!” umungot lang siya saka bumaling saken. Kitang kita ko iyong mukha niya.
Bishoujo ............................(Beautiful)
Ang sarap niyang titigan, hinawakan ko iyong pisngi niya.
“Kung anung mukhang angel mo pagtulog, siya namang ugaling dragon pag gising.”
Napangiti ako sa sinabi ko.
Noon ayaw na ayaw ko itong pupurihin.
Ako lang naman e walang nakakaalam kaya ok lang. ^______________________^
Tatagkalin ko iyong setblet niya sa tingin ko kasi ay hindi sya komportable mamaya ko na lang siya gigisingin.
0____________________________________O
Napalingon ako sa kanya. Ang lapit ng mukha niya sa mukha ko ramdam ko iyong paghinga niya sa pisngi ko. Kisable lips din siya.... parang ang sarap........”
“Plak”
T________________________________________T
“Aray ko.”
Jovy's POV
Ang sarap ng tulog ko. Parang ang lamig-lamig...
“Hmmmm”
“Oy, gising na.” may tumatapik sa pisngi ko. Ang lambot ng kamay ng gumagawa noon.
“Kung anung mukhang angel mo pag tulog siya naman mukhang dragon mo pag gising.”
Nananaginip pa ako. Bakit parang ang pangit magtagalog ng guardian angel ko.
Dahan-dahan akong nagmulat ng mata..
O________________________________________________________O
“PLAk”
“Aray ko.”
“Anung ginagawa mo?”
God help me, pinagkrus ko iyong kamay ko sa dibdib ko.
Anung kayang ginawa niya saken habang natutulog ako. Bakit ang lapit lapit ng mukha niya saken.
T_________________________________________________________________________T
“Ahp...”
“hep!” tinakpan niya iyong bibig ko bago pa ko makapagsalita.
“Tinatanggal ko lang iyong setbelt mo kaya malapit ang mukha ko sayo.” tas tinanggal na niya iyong kamay niya sa ibig ko.
“Talaga?”
“Oo, kaya huwag kang amisyosa ...” kumunot noo niya.
“Ambisyosha.... “ At talagang inulit pa.
“Basta iyon na iyon.”
“Ambisyosa.” pagtatama ko baluktot talaga dila nito.
“Oo, iyon yon Ambisyosha, kaya huwag kang nananampal.” hinihimas himas pa nito ang nasaktang pisngi.”
“Aba, malay ko ba kung anug ginagawa mo saken noong tulog ako.”
“Gising kana ngayon diba?”
“Oo”
“At wala akong ningangawa sayo. Kaya huwag kang magambisyon na may gagawin ako sayo. Ilang ulit ko ba ang gusto mong sabihin ko sayong hindi kita type, sleeping tiger”
Aba batusan lang.
#_________________________#
inuubos talaga nito ang pasyensya ko.
“Hoy, Feeling prince charming dapat ginising mo na lang ako hindi iyong kung anu-anong gingawa mo habang tulog ako. At asang lupalop ba tayo ng mundo.”
lumabas na ako ng kotse bago pa ako makapatay.
*_________________________________________________________*
Hangin ng tagaytay ang sumalubong sa kanya. Nagtataka kayo kung bakit ko alam ko e kasi naman ang ganda ng taal lake.
“Wow! It was grand”
Sobrang ganda ng place.
Ang daming pine tree sa tabi ng daan.
\
“ang ganda”
Napansin kong asa tapat kami ng kulay brown na gate ng isang Villa.
“wow!” ang ganda japanese style ito na may halong modern style ng filipio house.
“You like it?”
nilingon ko ang nagsalita, asa tabi ko na pala ito hindi ko man lang namalayan. May pag sa kabote din ang isang ito e.
“Sayo ito?”
“Yup!”
“Paanu ka nagkaganito?” humarap siya saken.
“ Anu naman tingin mo saken poor. Para hindi magkaganito.”
“Hmp!” yabang talaga. Binalik ko na lang ulit ang tingin ko sa paligid. Na wawala ang ganda e.
Asa taas pala kami ng burol. Kitang kita mula doon ang taal like na lalong nagpaganda ng lugar.
“Pag stress o may problema ako dito ko pumupunta, nakakarelax diba?” nilingon ko ulit siya nakatingin siya sa bahay. So may problema din ito. Sabagay ikaw ba naman ang ipakasal sa taong kakakilala mo lang paniguradong mais-stress ka nga.
By the way parihas nga pla kaming nakasandal sa kotse niya.
“Oo.” sagot ko.
“Secret place ko ito . Dito ako tumatago sa villa ko sa tagaytay pag hinahanap ko ng mga kagrupo ko pati ng manager ko.” tumawa ito. Ang cute nya pag tumatawa parang walang problema.
Jovy, are you praising him again?”
“Hindi joke lang iyon.” Napangiwi ko kinakausap ko na naman sarili ko.
“Bakit mo ako dinala dito kung secret place mo ito.”
“Ang daming problema sa manila at napapagod na ako at alam kong pagod kana din kaya dinala kita dito.”
May puso din pala ang isang ito.
“Pero marami akong gagawin hindi lingid sa kaalaman mo na malapit ng kunin ng kompanya niyo ang kompanya namin. At hindi ako pwedeng mag pa easy easy lang.”
nilingon niya ako.
Sayang kung hindi ka lang antipatiko gwapo ka na sana.
“Sorry!”
wait anung nagyayari dito.
Sinapo ko ang noo niya.
“Hindi ka naman mainit ah.”
kunot noong tumitig siya sa akin.
“bakit?”
“E mukhang sinapian ka ng angel e.”
tumawa ito.
“Ganito talaga ko minsan hindi alam ang sinasabi minsan naman kabaliktran.” anito saka tumawa ng malakas.
Sabi na e, front lang iyon.
“Pero kidding aside, I really sorry sa mga nangyayari.”
“Pwede ba huwag kang plastik”
tumawa ulit ito.
“Siguro kung hindi ganoon ang una nating pagkikita, siguro magkakasundo tayo.”
“Nah....... sa yabang at kaanitipatikuhan mo, i dont think so.”
“Im tryng to build a good conversation here.” pambabaliwala nito sa sinabi ko.
“ MR. TRYING HARD TO BE HUMBLE, pwede bang simulan muna kung anu man ang paguusapan natin dahil masasayang ang oras ko. Mahal pa naman iyon.”
pumasok ito sa loob ng gate. Saka lumingon saken.
“Anu pang hinihintay mo?”
“Hindi ko papasok diyan sabihin muna dito kung anu man ang paguusapan natin.” inirapan ko iya saka pinagcross ko iyong arm ko.
Pero dumeretso lang ito papasok ng bahay.
“Hey!” tawag ko sa kanya.
“Balaha ka diyan, kung gusto mong maging yelo sa lamig,
ako kasi ayoko. Pumasok ka na lang pag hindi muna kaya.”
Nagwave lang ito ng kamay saka dumeretso na sa loob.
Aba! Napakaantipatiko talaga ng lalaking iyon. Hindi man lang ako pinilit e nagpapapilit lang naman ako.
^_____________________________________________________^
“HmP!” padabog na sumunod ako dito.
Ganda talaga ng lugar na ito.
“Ang sarap sigurong tumira dito.”
Napayakap ako sa sarili ko ng umihip ang hangin, sobrang lamig parang nanunuot sa ilalim ng buto ko.
“Hoy!”
“Ay kabayo.” napahawak ako sa didbdib ko..
“Anu ba!”
“Kung gusto mong magpakamatay sa lamig sumama ka saken ipapasok kita sa predyider hindi iyong kitang-kita ko kung panu ka mamatay sa lamig diyan.” hinila niya ko papasok ng loob ng bahay.
Kung maganda sa labas ay hindi rin magagawaran ang ganda ng loob nito. Gamit pa lang ay halata ng pinagkagastusan at pinili ng ayos hanggang sa painting na nakasabit sa dingding.
“I never thought na ganito kaganda ang loob ng bahay mo, akala ko parang ikaw lang.”
“Kung kikilalanin mo ako ng ayos siguradong mawawala ang baluktot mong impression saken.”
“I doubt it.”
bumuntung hininga ito.
“Look Jovy.”
“huwag mo akong tawagin sa pangalan ko hindi tayo close.”
“Look, walang mangyayari satin kung bawat sandaling magkakasama o magkikita tayo ay lagi tayong magbabayangan...
umiling ito..
“Magyayangaban..... mag....”
“Hep! Oo na alam ko na. Sumasakit ang ulo ko sayo.”
“Sabihin mo na lang kung anu ang paguusapan natin.”
“Mamaya na pagkatapos nating kumain, remember hindi tayo nagkanin kanina.” pumunta ito sa kusina saka may kinuha sa oven.
“Hindi pwede, babalik pa ako sa manila.”
“I m afraid you can't go back to manila tonight.” sabi nito habang kumukuha ng plato.
“What!”
“Huwag kang sumingaw, baka akalain ng kapit-buhay ko e kung inaanu kita. nakakahiya.”
“Anung hindi makakabalik ng manilang pinagsasabi mo diyan!”
“wala ng bihaye dito ng ganitong oras it's 11 o'clock in the evening if you want to know and I cant drive you back to manila dahil pagod ako baka maaksidente lang tayo lalo hindi ko naman pwedeng ipahiram iyong kotse ko sayo baka mamaya carnapin mo pa.” kampanteng umupo ito sa upuan at nagsimulang kumain.
Kapal talaga ng mukha nito.
“E bakit mo pa kasi ako dinala dala dito?”
“ I already answer that question.”
batukan ko kaya ito
“Sino pang kasama natin dito?”
“Wala na, day off si aling Taling e.”
0_____________________________________O
“What!” sigaw ko. Tinakpan nito ang magkabilang tainga nito. “So meaning tayo lang dito?”
“Obvious ba, kakasabi lang e.” sumubo ulit ito ng sunod sunod.
Bastusan lang? Mabulunan ka sana.
“Hindi pwede iyon hindi ako nagpaalam sa Daddy paniguradong magagalit iyon.”
“Do you think they would care na magkasama tayo, baka magpafiesta pa ang dalawang iyon at mapadali pa ang kasal natin.”
T__________________________________T
oo nga pala ang engot ko talaga.
“Anu ba talagang plano mo? Nang matapos na ang lahat ng ito at makapamuhay na ako ng normal”
alam kong kasing hahaba pa ng hahaba.
Tiningnan lang niya ako.
“Anu?”
“You really dont want to marry me, do you?” seryosong tanong nito.
“Yeah.”
“you really like to hurt my ego.” naiiling niyang sabi.
“Ah...ah.”
“well, quits lang naman tayo dahil ayaw ko din pasakal sayo. Ang pangit naman kung sayo lang mage-endup ang bachelorhood ko.”
“Sinabi mo bang pangit ako.”
“Nope. Ikaw nag sabi niyan, bakit mo natanong humarap kana ba sa salamin.” natatwang sabi nito.
Pag ito naman ang kasama mo paniguradong bago kayo maghiwalay ay patay ang isa.
“Iyon naman pala edi sabihin muna kung anu man iyong paguusapan natin ng matapos na ito.”
ibinaba nito ang kustara saka humarap saken.
“Wala na tayong magagawa, they already left us without a choice.”
“Did you just bring me here para sabihin yan.” galit na galit ako promise.
“Kahit naman anung gawin mo iyon pa din ang nakatakdang mangyari.”
tumayo ito at kumuha ng tubig sa ref.
“Sinasabi ko sayong hindi mangyayari iyon.”
“Bakit anung gagawin mo?” nanghahamong tanong niya saken.
Anu nga bang gagawin ko? Anu bang dapat gawin.
“Makakaisip din ako.” naktungong sagot ko na lang.
“Hanggang kaylan remember sandaling panahon na lang ang ibinigay ng kompanya ng Papa sa kompanya nyo.”
“Pwede ba huwag mo akong pini-pressure hindi ko na alam ang gagawin ko.”
parang lalo akong natataranta sa mga nangyayari. Parang habang dumadaan ang oras ay nawawalan na ako ng pagasa.
“Iniwanan pa naman nila tayo ng choice, specially ikaw.”
Nag-angat ako ng tingin.
“that's choices are.........
marry me or you going to be running bride.”
“A running bride” wala sa loob kong sabi.
“Oo, pero kakayanin mo bang makitang unti-unting nasasaktan ang Tito Rudy dahil unti-unting nawawala ang lahat ng pinaghirapan nya.”
natigilan ako. Kaya ko nga ba? Kaya ko nga bang makitang nahihirapan at nasasaktan ang Daddy ko. Pero kaya ko din bang isakripisyo ang kalayaan ko at makasama ang lalaking pinaka-aayaw ko para hindi mangyari iyon. Anu bang dapat kung gawin. Lord, help me gulong gulo na ako.
“Asa iyo ang disisyon.”
napatingin ko sa kanya. Bakit parang baliwala lang dito ang lahat.
“Bakit parang baliwala lang sayo ang lahat kalayaan mo din ang nakasalalay dito hindi lang akin.”
“I have my own reason why im doing it kahit na ayuko.”
“Pwedeng malaman kong anu?”
“Hindi!”
“Damot.”
“Hindi tayo close bakit ko sasabihin sayo.”
“di wag huwag pilitin ang away baka pumayag.”
“malalaman mo din iyon.”dagdag nito.
pero hindi ko mapigilang maintriga sa isang ito.
“Bakit?” na tanong nigtatakang tanong nito.
“Bakit hinahayaan mong kontrolin ka nila?”
natigilan ito sa tanong ko.
“I have my reason.”
“Puro ka reason reason.” nakakainis na ha
“Kaya ba dinala mo ako dito para piliting pakasalan ka?” dagdag ko
“Hindi....... disisyon mo yan hindi akin.”
nagsimula na ulit iutong kumain.
“ Kung papayag ba ako sa gusto nila sa tingin mo maayos ang lahat?”
napatingin siya saken.
Siya: 0 0
O
hinawakan ko iyong baba niya saka itinaas.
“Itikom mo baka pasukan ng langaw.”
lumunok ito. “Anung sabi mo?”
“Ulit- ulit?”
“pumapayag kana?”
excited si kuya.
“E bakit parang tuwang tuwa ka akala ko ba ayaw mong pakasal saken.?”
Umayos ito ng upo.
“Ayaw ko nga.”
Yabang.
“Naisip ko din kasing wala akong magagawa hindi ko naman din kayang maging running bride at makitang nahihirapan ang Daddy ko lalo pang alam kung may magagawa ako.”
“Kahit ang kapalit noon ay ang magpakasal ako sa taong ayaw na ayaw ko.”
Natigilan ito sa pagsubo saka tumingin saken.
“Tanungin mo muna ako kung gusto kita.” sumubo na ulit ito.
Mabulunan ka sana ang angas mo.
Kumain na din ako nakakagutom kasing kausap ang isang ito.
Sana tama ang naging disisyon ko. Huwag ko sanang pagsisihan ito sa huli. Mahal ko ang Daddy kahit pa nagawa niya iyon saken at hindi ko siya kayang makitang nahihrapan at nasasaktan, tama ng reason iyon para matanggap ko ng tuluyan ang lahat ng ito.
Yeboy! Tapos na ang chapter Tree.. Napahaba ata ang gawa ko.. :) hope you enjoy it...
PS: Tama kayang pumayag si Jovy na magpakasal sa taong ayaw na ayw niya. Anu kayang mangyayari ngayong pumayag na siyang magpakasal kay Aki. Matuloy kaya ang kasalan? Lets wait and see sa next chapter titled The Agreement.. :)