Sya si Princess Andrea Mondragon.galing sa isang mayamang angkan sa Cebu.dahilsaisang aksidente nagbago angbuhay nya ..
tinuturing syang isang Prinsesa ng kanyang buong pamilya. at dahilsaisang aksidente nnagbago ang lahat.napilitan syang lumayo sa kanyang pamilya dahil sinisisi sya ng mga ito sa pagkamatay ng kanyang ina.
lumuwas syang Manila paramakalayo sa kanyang ama na malakeang sama ng loob sa kanyaSa Manila nyamakikilala ang taong magmamahal at mamahalin nya.
Chapter 1
(Andy POV)
Andy” Andy”
Tawag ng Boss ni andy sa kanya habang tinatapos nya yung ginagawa nya sa kusina, dali dali syang nagtungo sa sala kung san nya narinig ang boses ng tumatawag sa kanya.
“Kayu po pala Sir Martin.bakit nyo po ako tinatawag”?
“bukas dadating na si Mark.gusto ko maayos at malinis na ang room nya.”
“’ah ganun po ba. Tuloy na po pala ang paguwi nya.”
“ah oo sa wakas natuloy na din ang paguwi ng anak ko pagkalipas ng limang taon na wla sya dto sa bahay.”
“mabuti naman po kung ganun.:)))”
“sige po ako na pong bahala sa lahat”
“sige maiwan na kita.”
Yun lang at umakyat na ito sa kwarto nito.
Bago nga pala ang lahat gusto ko munang magpakilala sa inyo. Ako nga pala si Princess Andrea Mondragon. Anak ng isang mayamang angkan sa Cebu kung saan ako nanggaling.Ang aking ama ay si Don Miguel Mondragon at Dona. Esmiralda Dela Cruz.Bunso sa Tatlong magkakapatid..oo tama may dalawa pa akong kapatid sila sina. Andrew and Aldrine Mondragon.Masaya kaming pamilya puno kame ng pagmamahalan sa bawat isa.dahil sa nagiisa lng akong babae at sabi nila ako ang nagiisang prinsesa nila kaya ganun nalang ang pangalan ko.si kuya Andrew ang panganay sa aming tatlo at sumunod namana si kuya Aldrine.5 taon ang agwat sakin ni kuya Andrew habang si Kuya Aldrine nmn ay 3 taon.ako nmn ay 10 years old ng mga panahong yun.
Naaalala ko pa nuon tuwing uuwi ang mga kuya ko palage silang may pasalubong sa akin. Close kaming magkakapatid halos di kame naghihiwalay.kapag gusto ng mga kapatid ko na don sila magaaral ng mga kaibigan nila nakikigulo ako sa kanila kaya lahat ng mga kaibigan ng mga kuya ko kaibigan ko na din,
Mahal na mahal ako ng mama ko at papa ko.binibigay nila lahat ng mga gusto ko pero hindi nmn ako spoiled ah sadyang mahal lang nila ako.mabait din naman kasi akong bata ,malambing sa kanilang lahat.ang papa ko medyo istrikto sya pero mabait nmn gusto kasi nya sumunod kaming lahat sa yapak nya.masipag ang papa ko .trabaho ng trabaho kasi palage nya sinasabe para din naman daw samin ang lahat ng gingawa nya.may ari ang pamilya ko ng Hotel and resort at iba pang maliit na negosyo.ang mama ko naman meron syang sariling shop ng mga damit.regalo yun ng papa ko nung bagong kasal sila para naman daw may mapaglibangan si mama.
Paano nga ba nagbago ang buhay ko.?
Isang araw habang kumakain kme sinabe nila papa at mama na don na daw magaaral ang kuya Andrew ko sa America kelangan daw nya yun para matulungan na nya si papa sa mga negosyo namen.nalungkot kme ng kuya Aldrine ko.pero wla naman kameng magawa.
“Andrew sa isang linggo na ang alis mo..susunod naman sayu si aldrine.tatapusin lng nya ang high school nya dito at susunod na din sya sau.:
“”ok po papa”
Lalo akong nalungkot sa sinabe ni papa aalis na din si kuya Aldrine.
Pinaliwanag naman smen ng papa ko na yun daw ang nararapat para sa aming lahat. Sandali lang naman daw yun.
Pero alam ko matatagal pa sila don.
Dumating ang araw ng pagalis ng kuya Andrew ko.Nalungkot ako .hinatid nmen sya sa airport.
“kuya Andrew magiingat ka don ah..palage mo ako tatawagan.”
“oo nmn my little princess.”mamimiss kita
“ako din po kuya mamimiss kita”
Sibasabe ko yun habang umiiyak ako.
“wag kana umiyak sandali lang naman ako don. ”
Hindi nagtagal umalis na din ang kuya Aldrine ko.naging malungkot na ang bahay wala na kasi akong makalaro.kasabay ng pagalis nila lalo akong naging close sa mama at papa ko.kahit san pumunta si mama palage nya akong sinasama. buo pa din nmn kame. At ang mga kuya ko araw araw silang tumatawag kaya ok na din naman. kasama.at si papa nmn busy pa din palage pero ayus lang yun tuwing Sunday naman lumalabas kame.nung umalis ang mga kuya ko nuon nahiligan kong tumugtog ng piano mabilis naman akong natuto.
(End of Flussback)
Habang naglilinis ako ng kwarto ni Sir Mark di ko maiwasang di titigan ang muka nya ang gwapo nya kaya kahit bata pa sya sa picture na yun para sa akin gwapo na sya.
“Sir Mark nakatingin kana sakin alam ko maganda ako.”heheheheh….
Kausap ko na naman sarili ko at malas mo lang Sir Mark ikaw ang napagdiskitahan ko.
“alam mo Sir Mark ang gwapo mo kaso ang sungit mo sa phone.”hahaha.
Sana naman di ka ganun kasungit sa personal.
Pano ba naman palage nalang ako nakakasagot sa tawag nya katulad nung isang araw.
“kriing kriiing”
“kriing kriiing””
Nanay flor tumutunog po yung telepono.
“ay andy pakisagot nalang may gingawa lang ako.”
“ok sige po”
“hello po goodmorning!:)”
Masayang sagot ko sa phone
“bkit ang tagal nyong sagutin ung phone!!!???”
“mga binge ba kau??” “Andyan ba si Daddy kakusapin ko.”
Mahabang litany nito sa kanya..sunod sunod na tanong ang sumalubong sa kanya.
“ay sorry po Sir Mark wla napo Daddy nyo nakaalis napo”
“my conference daw sya ng maaga ngayon.”
“ah ganun ba sige sa office nlng ako tatawag.”
“May ipapagbilin po ba kau?
“wala !! sa susunod pwede ba sagutin nyo agad”
“sige po sir sorry po may ginagwa po kasi kame kaya po di
po namen nasagot agad passsss”
toot toot toot toot..
ang sungit talaga di man lang ako pinatapos.binaba agad nya yung phone
“gwapo sana masungit naman!!”
Nakasimangot ng bumalik si andy sa ginagawa nito.sakto naming tapos na din ang nanay flor nyas sa ginawa nito.
“oh kanina ang saya saya mo ngayon di na maipinta muka mo…”
“ano bang nangyari sayu sumagot ka lang ng telepono nagkaganyan kana.??”
“sino bang tumawag”
Sunod sunod na tanong nito.
“si Sir Mark po.”
“oh bakit ka nakasimangot dapat nga Masaya kapa kasi diba crush mo yun.palage mo nga kinakausap picture nun eh.
‘’oo nga po kaso sinungitan na naman nya ako’’
‘’bakit daw tumawag??”’
‘’hinahanap po daddy nya sabe ko nakaalis nya”
‘’pano ka sinungitan eh hinahanap lang naman pala nya yung daddy nya?’’
‘’pano ba naman po sabe nya bakit daw ang tagal sagutin yung phone kanina pa daw sya tumatawag.sabe ko may ginagawa kasi tayu.tapos di pa ako tapos mag explain binaba na yung phone.
Diba po ang bait nya…ibang klase
‘’hahahahaa…ganun lang talaga yng batang yun ayaw nya kasi ng naghihintay sya.
‘’tinawanan nyo pa po ako ako na nga po yung sinungitan nya eh.’’
Natatawa tlaga ako habang naalala ko yung nangyari nung isang araw.siguro kaya sya tumawag paara sabihin na uuwi na sya.
Sabe sakin dati ni nanay flor mabait daw yun eh bakit sakin parang ang sungit nya.
(Mark)
Sa wakas pwede na akong makauwi sa Pilipinas natapos ko na ng dapat kong gawin dito.kelangan ko ng maibalita it okay daddy.teka kelanga ko na syang tawagan maaga pa naman ang oras PIlipinas baka sakaling maabutan ko pa sya,,,
‘’kriiing kriing’’
‘’kriing kriing’’
Bakit kaya ang tagal sagutin ng mga tao sa bahay yung phone.naghintay pa ako ng ilang sandli.nagiinit na takga ulo ko.ayoko pa nmn sa lahat yung pinaghihintay ako.hanngng sa may sumagot na babae.
Kalmado at malambing yung phone.
“hello po goodmorning!:)”
Masayang sagot ko sa phone
“bkit ang tagal nyong sagutin ung phone!!!???”
“mga binge ba kau??” “Andyan ba si Daddy kakusapin ko.”
Mahabang litany nito sa kanya..sunod sunod na tanong ang sumalubong sa kanya.
“ay sorry po Sir Mark wla napo Daddy nyo nakaalis napo”
“my conference daw sya ng maaga ngayon.”
“ah ganun ba sige sa office nlng ako tatawag.”
“May ipapagbilin po ba kau?
“wala !! sa susunod pwede ba sagutin nyo agad”
“sige po sir sorry po may ginagwa po kasi kame kaya po di
po namen nasagot agad passsss”
Di ko na pinatapos yung sinasabe nung babae eh naiinis kasi ako sa kanya.hindi ko din alam kung bakit.basta sa naalala ko yung boses na yun ang palaging nakakasagot kapag tumatawag ako sa bahay. Palage ko naring nakakalimutang tangungin ang pangalan nya.napapangiti ako kapag naririnig ko boses nya pero palage ko pa din syang sinusungitan.ang lambing kasi ng boses nya at feeling ko masayahin syang tao.
‘’hahaha nakakainlove yung boses.ano kayang itsura nya.di namna lingid sa kaalaman ko na isa sya sa mga kasamabahay sa bahay mga apat na taon na din ng pallage syang nakakasagot ng phone namen sa bahay.
‘’ay oo nga pla tatawagan ko pa si daddy sa office nya baka andon na sya.’’
‘’kriing kriing’’
‘hello good morning office of the president what can I help you?
Isang medyo matandang babae ang sumagot.
‘hi this is Mark. Can I speak to my father?
‘hi sir Mark this is Solidad your father’s Secretary Im sorry but your father is not here. His hsving a conference today early in the morning.’’
‘’ok thank you’’
‘’ok sir.meron po ba kayung ipagbibilin?’’
‘’can you tell him that im arriving in the airport on Sunday morning and pls tell him that no need to pick me up.becasue Im with my friend.’’
‘’ok Sir copy.’
‘’thank you’’
Yun lang binababa ko na ang telepono kelangan ko pang magasikaso ng mga gamit ko.tatawagan ko pa pala si Andrew para sabihin sa knya kung san kame magkikita.
Si Andrew sya ang matalik kong kaibigan nagging classmate ko sya sa University na pinapasukan namen nuon.tahimik lang syang tao,mabait at matalino din sya, di sya pala kwento ng buhay nya ang alam ko lang sa kanya may dalawa syang kapatid sina princess and aldrine,di nagtagal nakilala at nagging kaibigan ko na din si Aldrine magkabaliktad sila ng kapatid nya kung anong tahimik ni Adrew kasing ingay at kulit naman ni Aldrine.masayahin syang tao pero simula nung trahedya sa pamilya nila pareho na din silang naging tahimik.hindi na din nila kinuwento sakin kung anong ngyari basta ang alam ko naaksidente ang mama nila kasama ang kapatid nilang si princess at namatay ang mama nila himalang nabuhay naman ang kapatid nilng babae.hanggang don lang ang alam ko ayaw na kasi nilang pagusapan pa yung nangyari at naintindihan ko naman yun.
‘’kriing kriing’’
‘’hello Andrew .Mark to kita nalng tau sa airport sa bukas ah.’’
‘’ok sige’’
Yun lang at binaba na nito yung phone.si Andrew talaga ang tipid kung magsalita.
Kasalukutyan na nyang inaayos lahat ng gamit nya at mga ipapasalubong nya sa daddt nya ng biglang tumunog ang phone nya…
‘’kriing kriing’’
Ang daddy pala nya ang tumatawag.
‘’Hi dad..tuloy na uwi ko pero wag mo na ako ipasundo ah..kaya ko na sarili ko.’’
‘’ok son magiingat ka.pinaayos ko na sa kasambahay natin yung kwarto mo’’
‘’ok dad thank you.im so happy to came back home..its been 5years.and im miss you dad.
Yun lang at natapos na ang uasapan nila ready na sya sa paguwi.