"ahm- shane-."
"oh?" nakatakip ako ng kumot- what now warren-! what now!
—————–
"shane.." ahh– ako'y kinakabahan.
i removed the blanky at nakita ko siyang nakatingen sa akin. "baket? may nakalimutan ka bang sabihin?" whooooo!
"meron.." aww! so serious.. so cute.. relax shane.. relax..
"anu yun?.."
then he looked again at the window "i have a confession to make- willing ka bang makinig?-"
umupo ako sa kama ko and then i smiled ..
"salamat–" tapos silence strike once again- as in mga almost minutes yun. di ako alam ang sasabihin ko kaya hindi ako umiimik. tapos siya nakatingin lang sa bintana- hindi ko alam ang iniisip niya- hindi naman ako manghuhula- if i can only read his mind. alam ko na kung anu yun. kinakabahan ako.
"alam mo ba, sa totoo lang-" nagulat ako- napansin niya ata eh. "sorry." napansin nga niya- argh. bakit ba ako ganito ngayon.
"anu yun?-" make yourself comfortable shane- si warren yan.
"naiilang ako kapag nandyan ka-"
anu daw? "ha?–" oh! warren you're so not interesting this time!
"hindi ako makapagconcentrate- hindi ko magawa ang dapat kong gawin-" then he looked at me tapos sa window ulet.
"teka- what do you mean by that? ayaw mo ba akong malapit sayo?" oh! dammit! bigla na lang un lumabas sa bibig ko-
tumingin lang siya sa aken.. silence means yes ba to? un na lang ba ang gagawin kong theory?.. wala na ba siyang sasabihin?–
then tumingin ulet siya sa bintana "napakacareless mo kasi– hindi ko alam kung sinasadya mo yun or whut! bigla ka na lang madadapa. mahihimatay- gagawa ng mga unexpected things na ayaw ko-" seryoso siya. hindi siya tumingin sa aken talaga nung sinabi niya yun- baket siya ganun- awww.. grabe. tagos talaga sa aken- nanghihina ako..
"ahmm. wala akong masabi–" nakangiti pa din ako kahit na tagos na tagos na. sa totoo nga lang- lahat ng pagkakamali ko- lahat ng ginagawa ko ngayon dito lagi siyang involved. wala na talaga akong masabi iba- alangang awayin ko to?!
"yun lang ba? medyo. nahihilo kasi ako- pwede na ba kong magpahinga–" grabe- antamlay na ng boses ko. feeling ko binuhusan ako ng tubig na galing sa alaska- ung tirahan ng mga snow bear-
hihiga na sana ako- bigla siyang nagsalita- "meron pa-" this time tumingin na siya sa aken..
umupo tuloy ulet ako ng maayos. parang ayoko ng makinig. tatagos na naman yun.
"ok." ung na lang ang nasabi ko- so anu nga yun? lumayo na ako or what? bumalik na ako sa pinanggalingan ko para normal na ulet ang summer camp niyo? naiiyak naman ako neto-
"wag kang masyadong pabaya– 3days ka pa lang dito ang dami ng nangyari sayo.. masyado mong pinagaalala sina tammy-" seryoso pa din siya- hindi ko alam kung galit ba o nangangaral. hindi mo makukuha sa facial expression niya.. nahihirapan ako–
"ok-" sina tammy? hindi kaba nagaalala sa aken?. naiiyak na ako eh. pero pinigilan ko. mamaya na lang pagkapasok ko sa kumot-
"at ako–" napatingin naman ako sa kanya-
"ha?–" medyo teary na ako nun-
"narinig mo na, wag mo ng paulit-" OMG– nagaalala din siya sa aken.
"ano?–" sheet! gusto kong marinig ulet- gusto ko sentence. warren, use at ako in a sentence.
nagbuntong-hininga siya.. "natutunan ko na- kahit 3 days pa lang–" ano daw? argh! di ko gets-
"alin ang natutunan mo?–" shet! natutunan na?
"natutunan ko na ding magalala sayo- kahit 3 days pa lang- kaya wag kang masyadong pabaya- ninenerbyos na ako kapag may nangyayari sayo–.." tapos humiga siya tapos sa kabila tumingin. di na niya ako tinignan-
dun na ako naiyak- ewan ko. masaya naman ako- natouch ako dun-.. lumakas na ung pagiyak ko tapos bigla siyang lumingon..
"shane?– bakit ka umiiyak?" seryoso pa din siya pero nakangiti-
"ikaw kasi eh–" tapos iyak pa din ako– hindi tumitigil eh- pinupunasan ko naman tulo pa din ng tulo-
"shane–" tumindig siya tapos umupo siya sa harap ko. "baket ka naiyak?" tapos nakangiti na siya.
"inaaway mo kasi ako-" tapos tinakpan ko ng unan ung muka ko- sheet. tulo pa din ng tulo-.
"hindi naman kita inaaway" ano yon? hindi naman patanong.
"ewan ko–" wala akong masabi na–
"halika nga dito– hindi naman kita pinapaiyak.."umupo siya sa tabi ko tapos hinigit niya ko tapos niyakap niya ko.
biglang tumigil pagiyak ko. pero malabo pa din paningin ko- sheeet- yakap ako ni warren ngayon- hinugg niya ko– sheet. namumula ata ako eh.. tapos..
"waaaaaaaaaa——–" sina tammy pumasok.. lahat sila sumigaw na ganun-
bigla akong binitawan ni warren tapos nilagay ung earphones sa tenga at humiga.
at ako naman. nagtago sa aking blanky– ewan. nahiya ata ako bigla-
"tammy- anu kaya ang ibig sabihin ng ating nasaksihan kani-kanina lang?" si britz. parang tanga eh!
"hindi ko alam britz–"
"wala bang makakasagot niyan?–" si rion. isa pa to
"alam ko–!" si dian..
"ano? may theory kaba?–" si britz. anu namang theory..
"guys.. sabihin na nating– nahihiya sila kapag nasa paligid tayo.."
"panung nahihiya- anu naman ikahihiya nila-?" si rion..
"ayon ang hindi ko alam–" si dian. baket naman kami mahihiya?
"sa palagay niyo?.. sila na?-" si tammy. cous! nakisali kapa!
"siguro.,. anu sa palagay niyo?–" si dian..
"baka- sila na- hindi lang sinasabi sa atin." sobra na to ha! hindi naman eh,,
"oo nga baka sila na– nahihiya lang–"
arrrgghh! "HINDI KAYA ANO!!!! " TUG-- ! Sabay pa kami ni warren–
"talaga?–" si britz nakatingin sa aming dalwa..
nagkatinginan lang kami ni warren tapos higa na ulet. at nagtaklob na ako. shet! maalala ko. kahit pala may earphones un. rinig pa din niya..
"okeiiii,, tulog na tayo guys– bukas na lang ulet–" si tammy. then pinatay na ung ilaw..
nilabas ko ung ulo ko sa kumot– tanging ilaw na lang ng buwan at ilaw ng ipod ni warren ang nasisinag ko. di nila binuksan ung yellow orange na calm eh. tapos ung ilaw ng ipod ni warren- nagalaw- parang nakaway- tinignan ko tuloy siya-
eeeeeeeeeeeeekkkk— nakatingin siya sa aken–
"ano?.." syempre, pabulong– ewan. para kaming forbidden magusap neto eh-
"wala.. goodnight-" tapos bigla siyang tumalikod at namatay ung ilaw ng ipod niya.
napangiti naman ako dun- at namumula ata ko. buti na lang madilim..
"shane... try to sleep aight!" si tammy. ano?.. wag mong sabihing– ..pumasok na lang ulet ako kay blanky– hindi ko alam nararamdaman ko. baliw na ataako- weeeeeeeeeeee