Chapter 4
Lianne's POV
Nilingon ko yung humawak sa braso ko, si Anna classmate ko pero bakit pawis na pawis siya?
"Anna, ikaw pala yan? Bakit parang pawis na pawis ka?"
"hinabol kasi kita Lianne, naiwan mo to oh!." naku, parang lately lagi nalang ako nakakaiwan ng mga gamit ko ah!
"salamat Anna, nag-effort ka pa talagang habulin ako, thank you ule." tapos kinuha ko na yung libro ko.
"walang anuman."
Sakay na nga lang ako ng jeep, astig si manong nakikipagsabayan sa mga makukulay at may malalakas na speaker na jeep.
[NP: Jeepney Lovestory by Yeng Constantino]
*Sumakay ako sa jeepney
Ikaw ang nakatabi
Di makapaniwala*
pagka-upo ko sa jeep saktong sakto yung kanta, jeepney lovestory, makalingon nga sa kaliwa, naku girl sya. tingin naman sa harap, hindi naman gwapo si kuya medyo maluwang kasi dito sa loob ng jeep wala masyado pasahero.
*Parang may hiwagang nadama
Nang tumama sa'yo
Ang aking mga mata
At nagsiksikan na
Dahil tumigil ang jeepney
Sa tapat ng eskuwela
Biglang nagkadikit
Puso ko'y biglang sumikip
At natulala
Sabi nila'y walang hiwaga
Kung wala'y
Ano itong nadarama*
kaya walang makitang gwapo, hays, tingin naman sa kanan na katabi ko, sayang mukhang gwapo kahit mukhang problemado, hindi ko rin masyado makita mukha niya siya nalang pagpapatansyahan ko. Wala namang masama dun e, hindi naman niya alam. hehe. \(^___^)/
*Ayoko nang pumara kahit san mapunta
Ayoko nang pumara kung ikaw ang kasama
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na ahhh
Ayoko nang pumara kahit san pa lumiko
Ayoko nang pumara sana di na huminto
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na
Kung ikaw ang kasama*
Ayan na ang daming nagsakayan, napalingon tuloy yung pinagpapansyahan ko sa akin. Hindi ko inaasahan pero biglang nagtama yung mga mata namin medyo nagkatitigan kami ng matagal. nasa state of shockness kami pareho.
naputol lang nung may matandang babae na umupo sa gitna namin after nun napayuko nalang ako,
*At may biglang sumingit
Natiempo pa sa'ting gitna
Sumimangot tuloy
Ang aking mukha
Mabuti nalang nagbayad yung ale
Sabi nya paabot naman
Nagkadahilan ako
Para ika'y tignan
Nung iaabot ang bayad
Kamay mo na palang nakaabang
Pambihira diba swerte ko naman
Sabi nila'y walang pag-ibig
Kung wala'y
Ba't kumakaba itong dibdib
Ayoko nang pumara kahit san mapunta
Ayoko nang pumara kung ikaw ang kasama
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na ahhh
Ayoko nang pumara kahit san pa lumiko
Ayoko nang pumara sana din a huminto
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na
Kung ikaw ang kasama
Manong driver
Wag mo nang ibalik ang sukli ko
Manong driver
Di mo ba alam walang babaan to
Drive lang po ng drive
Wag niyong hihinto
Kahit sa'n mapadpad
Kahit lumipad man tayo
Minsan lang madama
Ang ganito
Pero bigla mong
Hinila ang tali
Sabi mo
"Manong bababa ako sandali"
Ayoko nang pumara kahit san mapunta
Ayoko nang pumara kung ikaw ang kasama
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na ahhh
Ayoko nang pumara kahit san pa lumiko
Ayoko nang pumara sana din a huminto
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na
Ayoko nang pumara kahit san mapunta
Ayoko nang pumara kung ikaw ang kasama
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na ahhh
Ayoko nang pumara kahit san pa lumiko
Ayoko nang pumara sana din a huminto
Ayoko nang pumara
Ayoko nang pumara
Ayoko na
Kung ikaw ang kasama*
napangiti at napabulong ng "si mr. blue yun" haha, baka kamukha lang naman niya.
Tapos nagpara na ako, sayang hindi ko siya nakilala.
hays. nung medyo malayo na ako sa pinagbabaan ko may narinig akong tumatawag sa pangalan ko, paglingon ko siya yun.
"iang! iang!" hala bakit yun ang tawag niya sakin? o baka hindi naman talaga ako tinatawag niya, assuming much.
Natigil pagiging assuming ko kasi
"yes?" pagtatanong ko
"iang naman, hindi mo na ba ako natatandaan" tapos nagpaikot-ikot siya, pinakita niya sakin ung back at side view nya tsaka humarap.
"a, oo! ikaw yung nasa jeep kanina" mukhang disappointed siya sa sagot ko
"oo, ako nga yun pero teka saglit lang." o diba, sya yun. pero ano kaya yung kinakalkal niya sa bag niya. tapos may inabot sya sakin.
"ito nga pala yung notebook mo" O-M-G! hindi ako makapaniwala na nasa kamay ko na uli itong notebook ko.
"sa-salamat" hindi parin kasi talaga ako makapaniwala.
"walang anuman miss, eto o!" hala bakit niya ako binibigyan ng cellphone?
"anong gagawin ko dito?"
"pwede pahinging number." ayun naman kasi kaw talaga lianne, sino pa ba sa mundong ibabaw na ito ang magbibigay ng cellphone. tapos tinayp ko na yung number ko.
"eto o!"
"salamat, iang."
"ako pa nga ang dapat magpasalamat sayo e, salamat ule..."
"teka, bakit yan ang tawag mo sakin?" sya na ang pangalawang tumawag sakin nun e,
"teka, ayaw mo ba? cute naman aa." oo, cute naman. pero bakit lagi mo nalang kasi pinapaalala si Vincent sakin.
"hindi ayos lang. sige salamat nga pala ule? ahm.." ano kaya pangalan nito?
"ay oo nga pala hindi pa ako nakakapagpakilala. Ako na pala si Marc, Marc Calvin Olleres"
sabay abot ng kamay at nakipagkamay naman ako.
dug.dug.dug.
peste, nakipagkamay lang nagkakaganito lang ako! ano kayang gitna nito.
Maya-maya may tumawag ata sa kanya? ewan wala kasi sa pangalan nya yung tawag sa kanya e, pero lumingon kasi sya ee.
"hoy, Domingo!" tapos inakbayan nya si calvin, kaibigan nga nya.
"oy, steven! ginagawa mo dito." Teka bakit parang pamilyar face nya?
"bakit? bawal na ba ako maggala dito sa lugar namin? baka dapat ikaw ang tinatanong ko at sino sya?" sabay turo sakin.
"siya si Lianne."
"hello po."
"hi! oy Domingo kita nalang tayo sa basketball court"
"sige!"
"ahm.. bakit domingo tawag nya sayo" e wala naman sa pangalan mo yun.
"ewan ko nga kung bakit iyon ang tawag sakin nun, pero middle name ko yun, sige sunod na ako kay steven. Ingat ka ah! text nalang kita"
"sige." tapos pinagmasdan ko nalang yung likod nya habang palayo na sya. tapos ako loading parin.
Ano daw buong pangalan nya???