Justin Crawford
In stilte maak ik mijn riem los en doe ik mijn ding. Er is vrijwel niemand in de wc waardoor er een rare stilte hangt.
'Dus Blair huh?'
Zeg ik terwijl ik een beetje heen en weer schud om het laatste beetje eruit te halen.
'Ja, nooit verwacht dat ze voor mij zou kiezen.'
Ik hijs mijn broek omhoog en doe mijn riem weer vast. 'Hoe bedoel je?'
Nate kijkt op van zijn telefoon met een blik alsof hij betrapt is. 'Mm niets.'
Verward kijk ik hem aan. Ik laat het uiteindelijk gewoon langs me gaan en was mijn handen.
'Kijk Nate. Ik weet dat we niet als een van de beste zijn begonnen en het spijt mij daarvoor. Ik bevooroordeelde je gewoon omdat,' zoekend kijk ik om mij heen voor een antwoord. Waarom eigenlijk?
'Omdat ik bezorgd was over Blair, snap je?'
Nate zijn gezicht glundert langzaam op.
'Ik snap je.'
Ik glimlach naar hem. 'Mooi zo.'
Nate staat op het punt om mij een knuffel te geven maar ik houd hem snel tegen.
'Rustig aan.' Zeg ik lachend terwijl ik hem bij zijn schouder beet pak.
'Ik zei dat het mij spijt, niet dat we nu vrienden zijn.'
'Okay maar?'
Verwachtingsvol kijkt Nate mij aan.
'Maar wat gast?'
Nate blijft mij met die zelfde blik aankijken.
'Okay fijn! Ik zal niet meer zo'n enorme lul tegen je zijn.'
Een glimlach springt op Nate zijn gezicht. Ik steek mijn hand uit als teken van genade. Nate neemt dankbaar mijn hand aan.
'Maar geen vrienden.' Herhaal ik voor de zekerheid.
'Weet ik.'
Blair Wilson
Met mijn haar hangend voor mijn gezicht loop ik in een rechte lijn naar Nate. 'Hey babe.'
'Hey.' Nate slaat zijn arm om mij heen en met de gehele groep beginnen wij te lopen richting een of andere attractie. 'Gaat het?' Vraagt Nate terwijl hij geruststellend over mijn schouder wrijft. Ik kijk naar Melody en Becca die lachend voor ons uit lopen met Justin naast Melody. 'Ja het gaat.' Zeg ik terwijl ik mijn blik afwend.
Had ik Nate moeten vertellen over het incident in de wc? Waarschijnlijk wel hij is mijn vriendje. Maar waarom houdt iets mij dan tegen?
'Je gaat trouwens niet geloven wat er is gebeurd toen ik naar de wc ging met Justin.'
'Wat dan?'
'Hij heeft belooft om niet meer zo gemeen tegen mij te doen en hij zei dat het hem spijt. Dat zou ik echt nooit verwachten uit zijn mond. Maar hij zei het echt!'
Wow dat zag ik niet aankomen.
Ik druk een kusje op Nate zijn wang en staar dan naar de rug van Justin. Zie je Justin is wel lief. Hij uit het alleen niet altijd.
'Waar gaan we eigenlijk naar toe?'
Dan komen de drie mensen voor ons tot een halt voor een achtbaan.
'Dames en heren aanschouw de gaafste achtbaan in dit park!'
'Wow.' Zegt Nate naast mij. Zeg dat wel. Dit ding is enorm!
'Kom we gaan!' Nate sleurt mij mee in de rij van de achtbaan. Hij rent langs Justin die in lachen uitbarst door mijn gezicht.
'Misschien is het niet handig als Blair hier in gaat he.' Zegt Justin terwijl hij mij over mijn bol aait. Geïrriteerd sla ik zijn arm weg.
'Ik was 13.'
Justin kijk mij speels aan. 'Ik zie geen verschil.' Zegt hij terwijl hij naar mij knipoogt.
'Nou ik wel.'
Ik draai mij weer om zodat ik niet meer naar Justin kijk. Okay ja ik heb overgegeven de eerste keer dat ik in een achtbaan ging... dus? Het was mijn eerste keer.
'Hoezo dan?'
Ik kijk achterom naar Melody die nieuwsgierig naar Justin kijkt.
Als hij het waagt om het aan iedereen te vertellen!
'Blair moest overgeven toen ze in de achtbaan ging.'
Fuck hem!
Ik facepalm mezelf en geef Justin een doodsblik. Onschuldig haalt hij zijn schouders op terwijl iedereen in lachen uitbarst.
'Pas maar op als je naast haar gaat zitten Nate.' Zegt Becca. Beschamend kijk ik naar mijn schoenen.
'Ach maakt niet uit wat ik zal altijd bij Blair blijven.' Het gelach sterft af terwijl ik opkijk naar Nate. Zo lief! Ik druk een kusje op zijn lippen en glimlach naar Nate.
'Thanks Nate.'
'Altijd Blair.'
De achtbaan komt voor ons tot stilstand en de mensen van voor ons stappen uit. Nate stapt eerst in en dan ga ik naast hem zitten. Ik haal diep adem terwijl ik voor mij uit staar.
'Ik zou niet achter haar gaan zitten hoor zometeen komt alles op jou.' Zegt Melody lachend tegen Justin en Becca. Justin lacht en gaat samen met Melody voor mij zitten. Ligt het aan mij of irriteer ik mij nu echt aan Justin?
Becca neemt nog een plek daarvoor plaats.
Een man komt langs en zorgt ervoor dat alles goed vast zit. Nate pakt mijn hand bemoedigend vast. 'Weet je zeker dat je dit wilt doen?'
'Honderd procent.' Zeg ik terwijl ik een zacht kneepje geef in Nate zijn hand.
Een luide sirene gaat af en de karretjes komen in beweging. In paniek knijp ik weer in Nate zijn hand. Langzaam aan gaan wij omhoog en dan gaan de karretjes opeens met een enorme snelheid naar beneden. Ik kan het niet laten maar gil het uit. Nate kijkt mij lachend aan terwijl hij zijn handen in de lucht gooit.
Ik begin ook te lachen en half te schreeuwen en gooi dan uiteindelijk ook mijn armen in de lucht. Ik heb helemaal geen misselijk gevoel. Mijn hele lichaam wordt alle kanten op geschud maar het maakt niet uit. Dit is een van de beste achtbaan ritten ooit.
Ik snap niet waarom ik hier ooit zo misselijk van werd.