hmm..natapos ang araw ng hindi ko man lang nakilala yung F-boy echos na yun! si Kim talaga..pero ayus lang makikita ko din naman sila soon.. haha
eh, bakit kaya ayaw ni Kim? anyways,, kelangan ko ng pumunta sa hospital to see my lolo..
--
"lolo....andito na po ako...pasensya na po kayo medyo na late ako ng dating.. may tinapos pa po kasi ako sa school."
hinalikan ko sya sa noo at nag mano.... nilagay ko muna yung mga prutas at pagkain sa maliit na lamesa sa tabi ng kanyang kama..
"kamusta na...ang mahal..kong apo?"
"ah.ayos lang naman po lolo... kapag nakikita ko po kayong bumubuti, mas nagiging energetic pa po ako lalo.. kaya dapat magpagaling po kayo hm?....hm?...hm?" habang paulit ulit ko syang hinahalikan sa noo at pisngi.
"hmmm.lolo.. may dala po akong sopas para sa inyo.. niluto ko po kanina bago ako pumunta dito.. sandali lang po at ihahanda ko para makakain na kayo :)"
"sige apo.."
siya si Lolo Seyo ko. Ang pinakamabait na lolo sa buooong mundo! he has been my only family since i was 10years old. minsan nga mas gusto ko siyang kasama eh.. but it doesnt mean that i dont love my parents, maybe its just because i grew up in him in times when my parents had their jobs.
my parents brought me to my lolo and lola in the province to look after me.. sobrang bait nila..kahit na sobrang kulit ko nung bata never nila akong sinigawan o pinalo.hmm.. nga pala... ako ang nag iisang apo niya :D
time came that my lola left us and gone to be with the lord.. mahirap tanggapin na isang mahal mo sa buhay ang nawala..pero matatag kami ni lolo at nakayanan naming tanggapin ang nangyari..pinilit namin kahit mahirap kasi hindi din naman kami magiging masaya kung hindi namin tatanggapin diba..
pero sadyang mapapagbiro ang tadahana..or should i say.. malupit... wala pang isang taon ang pagkawala ni lola, heto na naman..
habang papunta kasi sina papa at mama sa probinsya para bisitahin kami, nabangga ang sinasakyan nilang kotse sa isa pang sasakyan.. ito ang dahilan kung bakit sila namatay.. yun lang ang alam ko, other than that wala na.. masyado pa kasi akong bata nun para maintindihan ko ang nangyari kaya hindi nya sinabi sakin ang iba pang details..
kahit nga yung sakay sa kabilang kotse di ko na malaman ang nangyari.. kaya eto ako ngayon nagsusumikap na malaman .. kahit na di ko alam kung san uumpisahan..
after ng pangyayaring yon, hindi na kinaya ng lolo ko at inatake siya sa puso. akala ko nga noon eh iiwan na nya ako, pero buti hindi..
simula nun, halos dito na siya nakatira sa ospital... minsan nga, gusto na niyang sumuko, pero ayaw naman niya akong iwanan.. kaya nangako siya saken na andito siya palage sa tabi ko..
eto kami, patuloy na lumalaban... at buti nalang din, may tumutulong samin ni lolo..
"a-apo? ayos ka lang ba?"
"a-ah opo lolo.. ayus lang po ako.. pasensya na po kayo.. *sniff* eto po og kumain na po kayo para makapagpahinga na kayo.."
"apo..wag ka ng umiyak.. magpapagaling na si lolo para di ka na nahihirapan ha?"
"opo lolo... kaya eto kumain na po kayo para mas lalo kayong lumakas at gumwapo.. hehe"
hayyy.. ang lolo ko talaga.. buti nalang anjan ka.. kundi matagal na din akong wala dito...
mga ilang oras lang ako dun tapos dumating na yung private nurse ni lolo.. yes! you read it right..hehe. Private nurse as in PN.. hmm. di po kami mayaman..katulad po ng sinabi ko kanina, may tumutulong po samin and gusto kong makilala sila..kaso...ewan ko ba at ayaw magpakilala..
pero sana makilala ko na..sobrang laki ng utang na loob ko skanila eh.. sana may magawa ako para masuklian yun........
pauwe na ko!
*i'm feeling sexy and free
like glitters raining on me
your like a shot of pure gold
i think im bout to explode
i can taste the tention like a cloud of smoke in the air-*
oops! ringtone ko po yun.. hehe.. sarap maglakad kapag ganun ang tugtog..hehe
Best Kim calling.. .
*toot*
"oh. best napatawag ka?"
"ah..pasensya ka na best.. naistorbo ba kita?"
"ahm... hindi naman .. actually pauwe na ako ngayon eh.. may problema ba Best?"
"ah.. wala naman..yung sinasabi ko sayo kanina.. eh... "
"alin best?"
"ah.. wala wala.. hehe.. sige na uwe ka na..."
"ha? e anu nga yun?"
"wala nga best..sige na babye"
"w-wait! anu nga-"
-disconnected-
aishh.. babaeng yun talaga.. sasabihin na eh ayaw pang ituloy.. hmm.. pasensya na mga readers may pagka-sa-makulit ako eh.. haha
anyways,, gora na! at gabi na...
lakad........lakad.........lakad...
ohm.. may familiar face akong natatanaw... ehmmmm...
parang si.....parang si....vegita?? eh.. hindi hindi... si... piccolo?? hinde rin eh.. how rude of me to forget the name of a handsome person like him? (nanunuod ako ng DRAGON BALL Z... halata ba? hehe)
oh mom! san ba ko natututo ng ganitong salita? hang landi haha
malapitan na nga lang.....
halos patakbo akong lumapit..gugulatin ko sya..bwahahaha
anjan na ako!
*slipped*
"aaaawww!!" wohh.. ang sakit.. bulbog ang pwet ko..! halos maiyak na ako habang hawak hawak ang bahaging yon.. nahihirapan akong tumayo. nako.. mukhang ako pa ata ang nagulat..tsk tsk..
napatingin ako sakanya para makita kung nkita nya ba yung pagdulas ko......pero pagtingin ko...
oh mom,!!! lumalapit sya.....
"hoy..miss.. okay ka lang? tumayo ka nga jan" iniabot niya saken ang kamay miya para makatayo... aww.. ang sakit talaga ng pwet ko..hoooh..
tek na saging yan,, pakalat kalat alam na dadaan ako...(xD)
"salamat"
"bakit ba kasi dika tumitingin sa dinadaanan mo? malabo ba ang mata mo at nilalakaran mo nalang di mo pa nakikita"
"oo.. malabo ang mata ko,, kaya nga nakaeyeglasses diba?????hhmmpp."
oh ano? pahiya ka no?
"ah-ahm... its getting late.. masyadong madming masamang loob dito.. you better do go home at tingnan mo nilalakaran mo wag kang lampa!'
A-aba .. yabang nito.. Lampa? ako lampa?tss.. kapal.. sinabihan pa ko ng lampa..
t-teka ..sabi na.. sya yung ubod ng gwapo pero saksakan ng kasupladuhan.. oo tama siya nga! alam ko ng name nya...
"hoy... sandali lang! hoy... Majim Buu!!!!!!!"
eh? majim buu nga ata ang name niya...
pero bakit di sya nalingon?
"weweeeeeet"
sumipol ako.. ayun.. tumigil sya at humarap sken... ngumiti lang ako sakanya..
"e-hehe.. hi"
gosh..eto an sya! lumalapit na sya sakin... ang lapit nya as in... sobrang close na!
"babae ka ba talaga?"
"o-oo naman!! bakit?!"
"ang alam ko.. . only boys have that kind of manner.. calling attention of girls in thay way...fizz"
"hoy!! frieza.. oh kung sino ka mang di ko matandaan ang name mo.. oh kahit ikaw pa yung Dragon na lumalabas sa Dragon Ball! FYI.. babae ako no..!"
"eh?.... " lalo pa syang lumapit gosh..
"bakit mo ginawa yun?"
"eh... eh pano... ayaw mong lumingon..."
"bakit mo ko tinatawag?"
"eh... eh ano... eh"
"you're not a girl... or should i say .. .you're a Tomboy .. .e halata naman... pati yung Characters ng Dragon Ball. . .nasabi mo na.. . fan ka nila no?"
"sinabi ng babae nga ako! .. eh ano naman kung nanunuod ako ng Dragon Ball ? ang cute kaya ni Majim Buu!"
"kung babae ka.. prove it to me!"
oh mom!!!!!!!!! ang lapit ng mukha nya!! ohww.. anu ba to? anung ggwen ko? pls..... lumayo ka... wag... wag pls.. lolo.. tulong...
'di ako makaimik pero sa kaba bigla ko nalang nasabi.
"trunks... wag please... kelangan pa ko ng lolo ko... kelangan kong makauwe ng buo... pls.. dont!"
naramdaman ko ang paglayo ng mukha nya sa mukha ko at..............................
"wahhahahahahahh ... what are you talking about?? hahaha"ha? eh bakit siya natawa? nasisiraan na ba ng bait?.. sayang naman ka gwapo pa naman..
"bakit ka tumatawa?"
"hahaha... you! haha.. do you think im serious? haha.. i'm not going to kiss you.. im not that desperate.. ahahah"
napatigil lang ako at para na sigurong Kamatis ang mukha ko sa sobrang pula.. .
i can't take this! i want to go home..
"h-hey?"
hmmmp. nakakaasar naman sya e! tama ba namang pagtripan ako?..
Crush ko pa naman sya! nakakababa tuloy ng pagkatao. . its like as if i was born to be bullied. . .to be treated that way..
Maarte na sa pusang maarte pero.. yun lang ang nararamdaman ko.. hmmmp
----
ZHACK FONTILLO
ooops.. teka. bakit? baka na offend. . napasobra ata ako ng pagtawa.. naman e.. ayan na.. aalis na sya,,
"wait . miss. . ."
napigilan ko sya sa braso..
"i'm sorry.. im just kidding.. i dont have any intention to offend you.. i'm sorry"
tumango lang sya at ngumiti ng pilit..
"its okay.. sanay na ako," at tumalikod na ulit..
ouch.. guilty naman ako..
"sandali.. where are you going?"
"uuwi na."
"ha?.. you're going home alone?"
"hinde.. may kasama ako... eto oh katabi ko.. kita mo?...psh" wow....nabara ako dun ah..
"eh how about your shadow?? are you going to leave it here?.. he-he"
wahh! nakabawi ako hahaha..
"ipinaglihi ka siguro sa mais. . "
"eh? bakit?"
"natatae ako sa ka-CORN-ihan mo!"
"oh.wait.. wag ka ng magalit .. .would you mind if.. . .if i'll give you a ride? just to show you that im sincere in saying sorry.. and its already dark,its dangerous if you walk alone"
"hmm.. no need.. don't bother.. i can go home by myself.. at isa pa.. takot saken yung mga masasamang tao..pati nga yung multo.. hmm.. dont worry.. youre sorry's accepted" she smiled again..
"ahh.. alright... keepsafe... ah wait! ano nga palang-" name mo?? ayyy... yun lang nasabi ko kasi umalis na sya..
ano ka ba naman zhack? kawawa naman si .. . si .. . Dragon Fizz Girl? DFG? hmm..nice huh.. yun nalang ang itatawag ko sakanya.. since mahilig sya dragon ball..and nag fizz pa sya..hehe
hmmm..bakit ba di ko maiwasang magbiro ng ganun?.. maybe I just want her to smile..
her eyes are beautiful.. but after seeing it too closely,..she can't conceal the sadness... i can see it.. and she cant deny..... maybe i have a passion of being a psychologist.. hehe..
kidding aside....i want to make her happy and replace the sadness in her eyes. . with happiness,,,,i hope..i can help her...
i turned.. as i took my first step...
"hmm.. whats this?"
pinulot ko ito.. siguro nalaglag sa mga gamit nya nung nadulas siya..
picture? family picture? ahrgg... its my fault.......i should return this to her..but where is she? i dont know her address even her name.......
oh..wait!! i almost forgot! we are in the same school...