Η ώρα είναι 6 παρά τέταρτο, και είμαστε στην εκκλησία. Ένα μικρό εκκλησάκι κοντά στην θάλασσα. Κάθομαι με την Chris, και απλά χαιρετιόμαστε με τους συγγενείς που έχουμε να δούμε χρόνια. Εντελώς βαρετά..Κάποια στιγμή η Chris φεύγει, και μένω μόνη. Κάθομαι σε ένα παγκάκι και Χαζεύω τριγύρω, μέχρι που παρατηρώ κάτι ενδιαφέρον. Η νύφη έφτασε. Βγαίνει από το αυτοκίνητο με τον πατέρα, έπειτα βγαίνει η μητέρα και τέλος...ο Harry. Φοράει ένα μαύρο κουστούμι και μαύρο πουκάμισο από μέσα. Το κοστούμι τον έκανε σοβαρό και σέξυ ταυτόχρονα. Είναι πραγματικά ερωτεύσιμος. Το ζευγάρι μπαίνει στην εκκλησία, και ακολουθούν και οι συγγενείς. Δεν μπορώ να πάρω τα μάτια μου από πάνω του, μέχρι που το βλέμμα του πέφτει πάνω μου. Νιώθω το αίμα να κυλάει πιο γρήγορα στις φλέβες και κοιτάζω αλλού. Πως είναι δυνατόν να μου προκαλεί τόση έξαψη ένα μόνο άτομο; Ακολούθησα τους γονείς μου, και μπήκα στην εκκλησία. Η ώρα πέρασε βαρετά, αν και δεν άκουσε λέξη από όσα είπε ο ιερές. Κοιτούσα τον Harry, που με είχε καρφώσει με τα μάτι του..Δεν έκανα τίποτα, προσπάθησα να μείνω ψύχραιμη. Αφού πήραμε μπομπονιέρες, βγάλαμε φωτογραφίες και κάναμε όλες τις σχετικές βλακείες, πήγαμε στην δεξίωση. Ήταν σε ενα πολυτελές μαγαζί πολύ κοντά στην θάλασσα. Είχε υπέροχη θέα! Καθίσαμε στο τραπέζι μαζί με ένα σορό συγγενείς που δεν ξέρω καλά καλά, και απλά βαριέμαι. Μα που είναι η Chris? Ευτυχώς το κινητό μου χτυπάει. Βλέπω "El<3" Φεύγω πιο πέρα, και απαντάω. Έχουμε καιρό να μιλήσουμε..Καθώς μιλάμε κάνω βόλτες, και τελικά κάθομαι σε ένα πεζούλι.
Βλέπω τον Harry να πλησιάζει αργά, και μένω. Κάεται δίπλα μου και μου παίρνει το κινητό, και το κλείνει.
"Τι κάνεις;" ρωτάω, σοκαρισμένη
"Πρέπει να μιλήσουμε"
"Θα μπορούσες να είσαι πιο ευγενικός!"
"Ότι έγινε προχτές ήταν λάθος..απλά ξεχασέ το"
Τι; Να το ξεχάσω; πρώτα έρχεται, με φιλάει μέσα στο ίδιο μου το σπίτι, φεύγει, και τώρα μου λέει να το ξεχάσω; Ε εντάξει λοιπόν.
"Εντάξει, έτσι κι αλλιώς δεν σήμαινε κάτι.."
"Ε τότε μια χαρά. Ήταν απλώς μια απερισκεψία.."
Σηκώνεται, και πάει να φύγει..Νιώθω τα μάτια μου να καίνε,σαν να θέλω να κλάψω. Μα γιατί;
"Harry,μην φεύ-" Η φωνή μου σπάει..
"Δεν μπορώ, ξέρεις ότι δεν είμαι για σένα.."
"Απλά μείνε.."
Ποτέ στη ζωή μου δεν ένιωσα έτσι όταν ένα αγόρι έφευγε..Δεν σκέφτηκα για να τα πω αυτά, απλά τα λόγια βγήκαν μόνα τους..
Κάθεται πάλι κάτω, και με κοιτάζει στα μάτια. Νιώθω αυτά τα υπέροχα πράσινα μάτια να με κοιτάζουν βαθιά, σαν να ψάχνουν να βρουν κάτι μέσα στα δικά μου καστανά μάτια. Ένα δάκρυ κυλάει από το μάτι μου, κι o Harry πλησιάζει και μου δίνει ένα φιλί στο μέτωπο.
Κανείς δεν μιλάει, μιας και δεν έχω τίποτα να πω..δεν ξέρω. Νιώθω το μυαλό μου άδειο από σκέψεις..
Μένουμε εκεί για 2-3 λεπτά ακόμη, κι έπειτα σηκώνεται.
"Που πάμε;"
"Κάπου πιο ήρεμα.."
Σηκώνομαι και τον ακολουθώ..Καθώς περπατάμε νιώθω την ανάγκη να πιάσω το χέρι του. Και το κάνω..δεν αντιστέκεται. Φτάνουμε σε κάτι βράχια, και καθόμαστε δίπλα στην αμμουδιά. Χαζεύω την μαγεία των αστεριών και τον υπέροχο θόρυβο της θάλασσας, ώσπου ο Harry σπάει την σιωπή.
-Kady, τι ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες όταν με είδες;
-Ε άστο καλύτερα..
Ο Harry πλησιάζει..
-Τόσο κακό είναι που θέλω να μάθω;
-Όχι,δεν είναι αυτό..
-Τότε;
Δεν προλαβαίνω να απαντήσω, και χωρίς να το καταλάβω βρίσκομα ξαπλωμένη στην αμμουδιά από κάτω του. Woah! Νιώθω την ανάσα του τόσο καυτή..
-Ε να..ότι είσαι σέξυ.
Ω ναι, ήθελες να ξέρεις; Το είπα.
-Ώστε έτσι μικρή, ε;
Αρχίζει να με φιλάει ξανά και ξανά, κάτι που ήθελα να κάνει από την πρώτη στιγμή που τον είδα. Αυτή η αίσθηση, νιώθω χιλιάδες γεύσεις μέσα στο στόμα μου. Χωρίς να το καταλάβω, τα χέρια του κάνουν βόλτα σε όλο μου το κορμί. O Harry πάει ν μου βγάλει το φόρεμα, αλλά......
"Whie lips, pale face, breathing in snowlflakes.."
Το κινητό μου χτυπάει. Τώρα βρήκε;! Είναι η El, πάω να απαντήσω αλλά ο Harry μου παίρνει το κινητό από το χέρι και το βάζει στο αθόρυβο.
"Πολύ καλύτερα έτσι.." λέει και συνεχίζει να με φιλάει..
"Harry"
Σταματάει, και με κοιτάζει στα μάτια..
"Ναι;"
"Δεν θέλω να συνεχίσουμε,ξέρεις,δεν.."
"Δεν είχα σκοπό..μην φοβάσαι. Ποτέ δεν θα κάνεις κάτι που δεν θέλεις"
"Ωραία.."
Με αγκαλιάζει, και απλά καθόμαστε χαζεύοντας τα κύμματα.
-Μα σοβαρά τώρα σου αρέσει ο Bieber;
-Εε σαν πολύ θάρρος δεν πήρες;
-Γιατί τι θα μας κάνεις;
-Θα σε χαστουκίσω!
-Βαράς κιόλας μικρή; Χα χα χα.
-Πότε θα σταματήσεις να με λες μικρή;
-Ποτέ.
Με κοιτάζει στα μάτια, τόσο βαθιά, και φαίνεται τόσο αθώος. Αν και δεν είναι..Το νιώθω.
Αυτή τη φορά το δικό του κινητό χτυπάει και μας διακόπτει.
"Ναι; Η Kady; Ε ναι, πριν λίγο την είδα..μιλούσε στο τηλέφωνο. Ναι, θα της πω να έρθει,μην ανησυχείτε.."
"Harry,τι έγινε;" γιατί πήραν τον Harry τηλέφωνο για ΕΜΕΝΑ;
"Σε ψάχνουν οι γονείς σου.."
"Μα τι ώρα πήγε;"
"10:15"
"Έε έχει περάσει μια ώρα που λείπω..πάμε!"
Σηκωνόμαστε, και περπατάμε ως το μαγαζί.
"Δεν θα μπούμε μαζί,για να μην κινήσουμε υποψίες..μπες εσύ και μετά από λίγο θα μπω κι εγώ"
"Εντάξει..α, Harry;"
"Ναι;"
"Δεν θα ξαναφύγεις όπως την προηγούμενη φορά, έτσι;"
Για μια στιγμή δεν μιλάει, και ομολογώ πως τρομάζω.
"Όχι,δεν θα φύγω"
Διακρίνω ένα χαμόγελο στην άκρη των χειλιών του..Αχ! Μπαίνω μέσα στο μαγαζί, και βρίσκω την οικογένειά μου..
"Kadyπου ήσουν τόση ώρα; Ανησυχήσαμε!"
"Εε να μωρέ μίλαγα στο τηλέφωνο και ξεχάστηκα.."
"Καλά καλά θα τα πούμε σπίτι.."
Κοιτάζω τριγύρω, για να βρω την Chris .A, να'τη!
"Που ήσουν ρε βλάκα όλο το βράδυ; ,"
"Εεε θα σου πω άλλη ώρα.."
"Κάτι έχει γίνει,το ξέρω"
"Όλα τα ξέρεις εσύ.."
"Έλα τώρα να χορέψουμε, και θα σε ανακρίνω μετά μικρή!"
"Δεν είμαι μικρή!"
"΄Ότι πεις.."
Χορεύουμαι, μιας και είναι γάμος, αν και δεν χορεύω συχνά. Ο Harry κάθεται απέναντι και μου χαμογελάει...δεν έχει πάρει τα μάτια του από πάνω μου.
Ω ναι, επιτέλους όλα πάνε μια χαρά!
Αλλά για πόσο ακόμη; !