Dziś nowy dzień szkoły. Gdy zadzwonił budzik od razu wstałam. I poszłam do łazienki się ogarnąć. Przemyłam twarz aby się obudzić i wzięłam szybki prysznic. W końcu to nowa szkoła trzeba się odwalić na bóstwo. Gdy skończyłam szybko poszłam wybrać rzeczy na rozpoczęcie. Wybrałam klasycznie krótką czarna spódniczkę i białą koszulę. Ubrałam i wróciłam do łazienki zrobić mały make up. Rozpięłam włosy i uznałam, że jestem gotowa. Miałam jeszcze sporo czasu więc ogarnęłam social media i zadzwoniłam do mojej przyjaciółki Eleny.
- Hej, gotowa na dziś? - zapytałam
- Jak nigdy! - wykrzyczała
- To będzie wielki dzień. W końcu nowa szkoła.
- Tsaa, nowa szkoła, nowe przyjeby, nowi nauczyciele, który chcą cię udupić faktycznie jupiiiii! - Odpowiedziała z wyraźnym sarkazmem.
- Daj spokój może jakieś fajne dupy będą. Po za tym mnie tam nie chcieli udupić. - wyszczerzyłam się jak głupia choc i tak tego nie widziała.
- Mów za siebie pani wolna... Ty to zawsze byłaś grzeczna i miałaś dobre oceny.
- Nie moja wina, że masz chłopaka.
- Tak tak, skończ już. Przecież go kocham. Dobra ja idę do tego gimnazjum. Mnie rodzice nie podwożą.
- Cześć cześć - odpowiedziałam i się rozłączyłam.
Odłożyłam swoj telefon i pognałam do kuchni. Od razu przywitała mnie mama i Tata.
- Dzień dobry Wiktorio - Powiedziała chłodno mama. Norma, nic nowego kurwa. Nie wiem czemu ale mama odkąd ich syn a mój brat umarł po porodzie traktowała mnie jak obcego. Czasami nawet jak smiecia.
- Cześć mamo - powiedziałam smutno
- Hej córuś, jak ty pięknie wyglądasz.
Od razu lepiej. Tak jestem typową córeczką tatusia. Na mej twarzy zagościł uśmiech.
- Dziękuję, tatusiu. Zawieziesz mnie do szkoły prawda?
- Oczywiście kochana, a teraz idź zjedz śniadanie.
Jak powiedział tak zrobiłam. Gdy skończyłam jeść poszłam sie ubrać i z tatą do auta. Usiadłam zapięłam pasy i popatrzyłam na tate.
- I jak córeczko? Gotowa?
- Jak nigdy!
Ruszyliśmy, a tata włączył radio. Prawie leciała moja ulubiona piosenka Linking Park - Castle Of Glass. Więc zaczęłam nucić.
Bring me home in a blinding dream
Through the secrets that I have seen
Wash the sorrow from off my skin
And show me how to be whole again
Tekst przelatywał mi przez głowę bo znałam go na pamięć.
- Wika, widzę, że znasz tekst zaśpiewaj mi.
Niestety okej piosenka sie skończyła. Ale na moje nieszczęście leciała znow piosenka Linking Park tym razem "Roads Untraveled", wiec zaczê³am piewaæ dla taty.
Weep not for roads untraveled
Weep not for paths left alone
'Cause beyond every bend
Is a long blinding end
It's the worst kind of pain I've known
I w tym momencie zauwa¿y³am jak dobija do nas auto od strony kierowcy. Film mi sie urwa³. Obudzi³am siê w szpitalu.
***
(3 tygodnie póniej)
Nie potrafię w to uwierzyć. Płacze juz tydzień. A jutro pogrzeb mojego taty. Osoby, która była dla mnie najważniejsza. To boli i to bardzo. Matka, jak mogłam sie domyśleć o wszystko mnie obwinia ciągle słyszę tylko "To twoja wina", "jesteś nikim", " po co ja cię urodziłam i tekst tygodnia "JESTEŚ JEDNYM WIELKIM ROZCZAROWANIEM".
Nie myślałam wcześniej, że można być jeszcze większa szmatą, ale jednak można. Mam ochotę zapaść sie pod ziemię. W ten sam obiecałam sobie, że stanę się silniejsza i nikt mnie juz nie skrzywdzi.
--------------------------------------
To tyle co myślicie? Jeśli fajne to dajcie gwiazdkę! :)