LOUISA'S POV
After a few days with Fritz, we're getting to know each other naman. Yung tipong, as in? Malaki ang pinagbago ni Fritz compared last year. I don't know why but that's what I noticed. Mas naging matured lang siguro talaga siyang tingnan.
Things worked well naman, in between the two of us. Luckily. But kung saan naman nagkamabutihan na kami, dyan na naman magkakaroon ng problema ang pamilya ko. Hay, wasak na nga, mas mawawasak pa. Galing naman talaga ng tadhana, ano po?
Magkasama kami ni Fritz kanina, ang dami naming napag-usapan.
Flashback
Aerobics time namin, pagkatapos nun nagpahinga na muna kami sa bleachers. Tapos na akong nakapagbihis ng damit, ngayon, hinihintay ko na muna si Fritz. Nung nakabalik na si Fritz, nag-usap kami.
"Oh? Kamusta ang aero? Haha, sure ako napagod ka." Pagbibiro ni Fritz. Nakakapagod naman talaga e. Ganito kasi talaga kami in the month of September.
"Ayos lang naman, yakang yaka ko. Ako pa!" Pagmamayabang ko. Tumawa naman si Fritz.
"Sa lahat ng nakilala kong may asthma, ikaw tong napaka-hyper. Ang cute cute mo talaga." Sabi niya yun habang pinisil niya yung dalawa kong pisngi. Hindi naman masakit pumisil si Fritz, hindi niya kasi masyadong dinidiinan.
"Oh, ikaw ba kumusta? Pustahan, hindi ka nag participate. Hahaha!" Sabi ko habang nag-smirk. Nasira naman ang mukha ni Fritz, nagsalubong ang dalawang kilay.
"Oo e. Eh kasalanan ko ba kung boring?" Tanong niya habang naka-pout.
"Wag mo nga akong nguso-ngusoan diyan, haha! Nagpapa-cute ka e." Sabi ko habang kinakagat ko yung kinakain kong chocolate.
"Eh, sorry naman po." Sabi niya habang naka-smile na. Ayun, di na cute. Pogi na. Tch.
Bad trip ako kanina. Ewan ko kung bakit. Nakita ko kasi sila na magkasama. O di kaya nagka-sabay lang sa pagbaba ng hagdan? Ewan. Basta, sila ni Kristy. Pinipigilan ko ang sarili ko na magtanong. Pero ewan, kusang lumabas sa bibig ko yun e.
"Ah, Fritz. May tatanong lang sana ako." Sabi ko na parang nagaalinlangan. Tinignan niya naman ako na parang nagtataka.
"Sure, ano yun?" This time, inalis niya ang tingin niya at isinuot ang t-shirt niya after niyang magpa-dry.
"Ano kasi, may mutual understanding pa ba kayo ni Kristy? Tanong lang ah." Tanong ko naman na parang pinagsisihan ko kung bakit ko natanong yun. He looked directly in my eyes, yung parang may sinasabi ang mga mata niya? Parang, ang lungkot. Tapos nagsalita siya.
"Ano ka ba? Sa tingin mo liligawan ba kita kung MU pa kami? Louisa naman." Sabi niya with a sad tone.
"Sorry. Curious lang kasi ako, kasi parang lagi ko kayong nakikitang magkasama." Totoo naman e. Hindi ko nga alam kung conincidence lang yun or sinadya ba talaga.
"Alam mo naman na kaibigan sila ni Lowell, tapos magkaibigan kami ni Lowell. Kaya siguro akala mo kami ang magkasama. Wag ka mag-isip ng ganyan." Sabi niya, ngumiti naman siya. At napangiti rin naman ako.
"Hay, ang cute mo naman. Nagseselos pa baby ko?" Napakunot naman ang noo ko sa sinabi niya. Ano raw? Selos? Asa naman. Pero wala nga ba? Ewan.
"Hindi ah, asa ka pa. Bilisan mo na nga lang diyan at ng matapos na tayo." Sabi ko. Nakita ko naman siya na ngumisi.
"Tsk tsk, okay po." And he gave me the sweetest smile. Ang cute naman ni Fritz habang nagsusuklay at nag-aayos ng buhok. Gwapo naman kasi talaga si Fritz. Daming naghahabol nito. Tsk.
Ilang minutes rin nagsalita siya. "Tapos na po!"
"Naku ka eh, Fritz. Tantanan mo nga ako diyan sa pagpo-po mo. Para naman akong matanda nito." sabi ko, ngumisi naman siya.
"Diba ang mga matatanda ginagalang?" Napakunot-noo naman ako dun.
"Ano gusto mong palabasin? Na matanda ako?" sabi ko.
"Hindi naman, mga babae rin kasi ginagalang. Kaya ginagalang kita." sabi niya and he smiled.
"Haha, corny." sabi ko. Pero kinilig ako dun, ah! Nag sign naman si Fritz na tapos na raw siya. Paalis na kami, gabi na rin kasi e. Inihatid niya ako dun sa sakayan ng mga jeep, nakasakay naman na ako wala pang ilang minuto.
End of flashback
Nandito na ako sa kwarto, nagpahinga na ako. Tumawag naman si Fritz. At nagkausap kami. Birthday nga pala ni Shine ngayong 28. So kailangan naming maghanda. Syempre, invited kami e. Exam week nga pala ngayon, at bukas oo, exam na. Jusko po.
Nag-aaral ako ngayon habang katext ko si Fritz. Dami talaga naming napapag-usapan. Halos di kami maubusan ng topic e.
Fast forward.
Sa school. Hay, hassle naman kagabi. Ang hirap pala mag-aral lalo na kung walang tumutulong sayo. Pero kung meron naman, grabe hindi ka rin makakapag-aral ng maayos dahil maingay. Mas maganda na nga lang sana kung hindi na lang mag aral e. Haha, pero joke lang yun. Di pwede.
Exam day na nga pala ngayon. Natapos ko naman na lahat ng subjects kaya syempre, gala time! Half day lang kasi namin ngayon e. OA ng school, hindi na lang ginawang whole day yung exam, pagkatapos 1 day walang pasok para naman makapagpahinga kami.
Nagyaya sila Fritz, Amber at Lowell na mag-gala nalang after ng exam. Syempre pumayag naman ako. Pampawala na rin ng stress.
"Ayos ka lang ba? Parang tulala ka. May bumabagabag ba sayo?" tanong ni Fritz na ikinadahilan naman ng paglingon ko sa kanya. Oo nga, tulala ako. Iniisip ko kasi yung problema namin sa bahay e. Hindi ko nalang muna sasabihin sa kanya ngayon, I don't want to spoil this moment.
"Ah, wala naman. Ang init lang kasi, e." Pagdadahilan ko. Pero totoo naman e, mainit naman talaga. Pero hindi naman ako isang dakilang maarte para sabihin yun, syempre defense lang.
"Ah ganon ba, akala ko kasi may pino-problema ka." Sabi niya, sabay punas ng pawis ko gamit ang kanyang panyo. Oo Fritz e, ang daming umiikot ngayon sa isip ko. Daming problema.
"Hehe, magsaya na nga lang tayo dahil tapos na ang exam." Sabi ko. Agad naman kaming pumunta sa mall, after naming kumain. Nagkayayaan silang mag KTV kaya go rin lang ako.
"Fritz, kanta ka." Sabi ko na naka-smile pa.
"Ayoko, baka umulan, mahirap na baka mahirapan ka pang umuwi niyan." Sabi niya at nakangisi sakin.
"Joke ba yun? Tsk. Sige na oh, hindi pa kasi kita naririnig kumanta e sige ka. Magtatampo ako sayo." Sabay pout ko naman.
"Hahaha, kaw naman di mabiro. Sige, kakanta ako pero dapat ikaw mauna. Swear, kakanta ako." Sabi niya sabay taas ng kanan niyang kamay. (Yung ginagawa pag nagpa-promise)
"O sige. Basta kakanta ka, ah." sabi ko. Naninigurado lang po. Binigyan niya naman ako ng Umpisahan-mo-na-look.
Pumili na ako ng kanta. Actually, kumakanta naman talaga ako e. Talent yun, haha! Pero seryoso. Hindi ko naman sinasabing maganda ang boses ko, pero maraming may gusto.
Napili ko yung "Wherever You Are" ng South Border. Paborito ko rin yun.
(Tignan niyo sa side yung video, pakinggan niyo ang kanta. Napakasarap pakinggan, honesto!)
1.. 2.. 3..
I LOVE TO SEE THE OCEAN'S BEAUTY
AND THE MOON THAT SHINES ABOVE
ALONE IN THE SAND LOOKING AT THE STARS
WISHING SOMEDAY I WOULD FIND TRUE LOVE
WOULD IT BE NICE TO SEE THE MORNING
WITH THE ONE YOU LOVE THE MOST
WOULD IT BE NICE TO SAY GOODNIGHT
TO THE ONE YOU HOLD SO CLOSE TO YOUR HEART
TO YOUR HEART.
THE WIND THAT BLOWS THE DOVE
IS THE WIND THAT BLOWS MY LOVE
HOPE IT'LL FIND ITS WAY TO YOU WHEREVER YOU ARE.
I LOVE TO SIT IN FIELDS OF GREEN
LOOKING DEEPLY THROUGH THE SKY
WATCHING BIRDS AS THEY FLY BY
HOPING SOMEDAY FATE WILL BRING ME TRUE LOVE.
WOULD IT BE NICE TO HOLD SOMEONE
SO DEAR, NEAR YO UR HEART
WOULD IT BE NICE TO HEAR THOSE WORDS
I LOVE YOU FROM THE ONE THAT YOU LOVE,
THAT YOU LOVE.
THE WIND THAT BLOWS THE DOVE
IS THE WIND THAT BLOWS MY LOVE
HOPE IT'LL FIND ITS WAY TO YOU WHEREVER YOU ARE.
Bridge:
I'D LOVE TO SEE MYSELF ONE DAY
IN THE ARMS OF SOMEONE
WHO WILL SHARE HER LIFE WITH ME
SELFLESSLYSOMEDAY
YOU WILL FIND YOUR WAYTO ME
THE WIND THAT BLOWS THE DOVE
IS THE WIND THAT BLOWS MY LOVE
HOPE IT'LL FIND ITS WAY TO YOU WHEREVER YOU ARE.
Habang kinakanta ko yun, alam kong nakatingin si Fritz sakin.
"Ganda pala ng boses mo!" Sabi ni Amber na pumalakpak pa.
"Oo nga, ba't hindi ka sumasali sa mga singing contests?" pagsangayon naman ni Lowell. Naku, kung alam mo lang, sumasali naman ako sa mga ganyan e. Di nga lang parati.
"Hehe, salamat. Ano kasi, nahihiya ako." sabi ko sabay smile sa kanila.
"Ang mga ganyang biyaya ng Diyos hindi dapat kinakahiya." sabi ni Lowell.
Tahimik naman si Fritz. Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya. Hindi naman ito yung first time na marinig niya akong kumanta e. Remember niyo? Diba hindi.
"Oh tameme ka diyan? Ganda ng boses ko no?" pabiro kong sabi kay Fritz.
"Oo nga, nahihiya na akong kumanta. Ganda naman e. Mayabang ka lang." sabi ni Fritz habang naka peace sign. "Joke lang po mahal!" sabi niya. Tss, mahal daw.
"Oh, ikaw na!" sabay hagis ko sa kanya ng microphone. Gusto ko siya marinig kumanta e. Hindi ko pa kasi siya napapakinggan na kumanta ng buong kanta. Unless na lang pag nag-gigitara siya. Pumili-pili naman si Fritz at ang napili niya ay..
I'll Be by: Edwin Mccain
The strands in your eyes that color them wonderful
Stop me and steal my breath.
And emeralds from mountains thrust towards the sky
Never revealing their depth.
Tell me that we belong together,
Dress it up with the trappings of love.
I'll be captivated,
I'll hang from your lips,
Instead of the gallows of heartache that hang from above.
I'll be your crying shoulder,
I'll be love's suicide
I'll be better when I'm older,
I'll be the greatest fan of your life.
And rain falls angry on the tin roof
As we lie awake in my bed.
You're my survival, you're my living proof.
My love is alive and not dead.
Tell me that we belong together.
Dress it up with the trappings of love.
I'll be captivated,
I'll hang from your lips,
Instead of the gallows of heartache that hang from above
And I've dropped out, I've burned up, I've fought my way back from the dead.
I've tuned in, turned on, remembered the things that you said
I'll be your crying shoulder,
I'll be love's suicide
I'll be better when I'm older,
I'll be the greatest fan of your...
I'll be your crying shoulder,
I'll be love's suicide
I'll be better when I'm older,
I'll be the greatest fan of your life.
The greatest fan of your life.
...greatest fan of your life.
Habang kinakanta niya yun, tinitignan niya ako. Kabisadong kabisado yung lyrics e. At yung mga mata, yung tipong may sinasabi? Fritz. Ba't naman ganyan ka. Mas lalo akong nahuhulog nito. Ang hirap lang e, baka ang daming mangyari. Mas mapapamahal ako sa kanya. Tapos, pag dumating na yung araw na iiwan na ako, masasaktan na naman ako. Ito ang mahirap sa pag-ibig e. Di mo alam kung kailan ka bibitiwan. O kung may balak ba siyang hawakan ka hanggang sa huli.
Habang pinapakinggan ko siya, hindi ko maide-deny sa sarili ko na mahal na mahal ko tong mayabang na ito. Fritz, mahal na mahal po kita. Wag mo sana akong iwan. (Pakinggan niyo sa YouTube ang I'll Be ng mas ma-feel niyo yung mga sinasabi ni Louisa. Haha)
Natapos naman na siyang kumanta. He looked deeply into my eyes and said,
"I'll be with you, for 'til the end. Cause I'll be the love of your life."
---
Hay, natapos na rin ang kakornyhan namin ni Fritz. Na sinasabi ng iba ay sweet daw. Andito ako ngayon sa bahay. Magbabantay pa ako ng little sister ko.
"Louisa? Nandyan ka na ba?" tanong ng lola ko.
"Nandito na po, teka lang. Nagbibihis pa po." sabi ko naman sa kanya. Daming gawain sa bahay, tutulong na naman ako neto.
"O sige. Bilisan mo at magluluto pa ako. Bantayan mo nga itong kapatid mo." Actually, hindi ko talaga siya buong kapatid. I mean, kapatid ko lang siya sa ama. Pero mahal ko parin siya. Natapos naman akong nagbihis at bumaba na ako galing sa kwarto ko.
"Baby, andito na si ate!" sabi ko. 2 months pa lang itong kapatid ko. Ang cute cute nga e, mahilig ako sa bata. Ilang minuto naman ang lumipas, at dumating na si tita. Ang mama ng kapatid ko.
"Louisa, pwede ba tayong mag usap?" pagpapaalam ni tita. Mukhang seryosong usapan ata ito ah?
"Sige po, tita. Teka lang po." Inilapag ko naman ng maayos si baby at pumunta na ako sa sala.
"May boy friend ka na pala?" tanong ni tita.
"Ah, opo. Si Fritz po. Di ko pa po pala siya napapakilala sainyo ng personal, pero wag po kayo mag-alala, ipapakilala ko po kayo sa kanya. Alam niyo tita, mabait siya. Sweet, caring at tsaka gentleman." sabi ko habang ang lapad ng ngiti ko.
"Mabuti naman. Sabi nila, dapat magaling daw sa pagpili ng mga lalaki. Kasi hindi mo alam kung ano ang intensyon at ang kailangan nila sa iyo. Pero sa tingin ko naman kung mahal ka at mahal mo, okay na." sabi ko. May pinanghuhugutan ata si tita? Ewan ko. Pero bigla ko atang naalala yung sinasabi nilang problema. Ako rin e, palaisipan parin yun sa akin.
"Tita, okay lang po ba kayo? Parang ang tamlay niyo po kasi." sabi ko naman, syempre nag-aalala ako. Mabait itong tita ko, hindi siya kagaya ng ibang mga stepmom na kung maka-asta ay daig pa nila ang tunay na ina. Parang yung evil stepmother ni Cinderella.
"Louisa, wala na kami ng papa mo." naguguluhan ako. Ano daw? Wait. Teka.
"Tita naman. Ano po ibig niyong sabihin?"
"Hiwalay na kami ng papa mo, Louisa. May ibang babae siya. Natatandaan mo yung sinasabi naming problema? Yun yun e, kaso hindi namin masabi-sabi sayo dahil baka magalit ka sa papa mo." sabi niya. Pero matapang si tita, alam ko nilalabanan at iniinda niya ang sakit.
"Tita naman. Wag po kayong magbiro ng ganyan." mangiyak-ngiyak kong sabi.
"Sorry Louisa. Wala akong magagawa. Your dad chose that girl over me." sabi niya. At agad akong pumunta sa kwarto ko. Umiyak ako ng umiyak. Nag GM naman ako.
To: Fritzyyy<3 and 16 more recipients.
Takteng buhay naman 'to oh. Kung kailan ko pa inaasam ang magkaroon ulit ng buong pamilya, dyan pa may kokontra't hahadlang. Punyeta.
Text me guys? Pampawala ng stress. GM.
Sent.
Nag reply naman silang lahat lalo na sina Marie, Zafrina, Joy at Lowell. Pero si Fritz, iba e. Tumawag siya.
Fritzyyy<3 calling...
Agad ko itong sinagot.
"F-fritz. *sob* di ko na kaya..*sob*" sabi ko sa kanya habang humihikbi ako.
(Louisa, iiyak mo lang yan. Sabi ko na nga ba e, may problema talaga. Ano ba yun? Louisa naman e.) sabi niya at ang tono niya ay parang nag-aalala. Sino ba naman ang hindi mag-aalala sa kalagayan ko.
"Fritz..s-si papa.." Huhuhu, naiiyak na talaga ako.
(Oh? Anong nangyare sa papa mo?)
"Si papa..may ibang babae." sabi ko ng diretsyo. Tsaka ko binuhos ang luhang gustong gusto na talagang lumabas.
(...) walang nagsasalita sa kabilang linya. Ibig sabihin, sabihin ko lahat lahat sa kanya.
"Alam mo ba yung feeling na nawasak na pamilya mo dati? Ha? Alam mo ba yun Fritz? Ako alam ko yun e! Ang sakit sakit..sobra!" sabi ko habang umiiyak.
(...)
"Grabe! Wala silang puso! Hindi ba nila alam kung gaano kasakit? Palibhasa kasi hindi nila yun naranasan e! Lalandi nalang, sa asawa pa ng may asawa! Fritz, eto na yun e.. May bagong pamilya na sana kami.. Maayos na sana kaso dumating lang yung impokritang babaeng yan!" patuloy parin ako sa pag-iyak. Hindi ko talaga matanggap e.
"Fritz ang sakit sakit.. gusto ko lang naman ng kumpleto at masayang pamilya. Bakit kailangan pa nila itong ipagkait sa akin? Nasa akin na lahat e! Pera, alahas, magandang paaralan, maayos na pamumuhay at mapagmahal na boy friend.. Pero bakit pinagkait sakin magkaroon ng maayos na pamilya?" Hindi ko na talaga mapigilan ang sarili ko. Punong puno sa galit..at sakit.
Hindi na ako umimik dahil iyak lang ako ng iyak. Ang sakit naman kasi talaga e. Wala akong magagawa dito kasi naman anak lang ako. Hindi ko pwede pigilan ang kasiyahan ng papa ko. Pero ang kasiyahan ko? Inintindi ba nila? Wala e. Wala.
(Louisa..) pangunnguna niya.
(Louisa, hindi ko alam kung ano ang nararamdaman mo ngayon. Pero nararamdaman ko yun at naiintindihan ko. Louisa, hindi ko alam kung gaano kasakit pero sa sitwasyon mo ngayon, alam na alam ko..)
Hindi parin ako umiimik.
(Louisa, hindi ko alam kung paano ko ito pangungunahan. Pero isa lang ang alam ko.. Maging matatag ka. Matapang ka at palaban. Wag kang magpapaapekto although maapektuhan ka talaga kasi pamilya mo pinaguusapan dito..)
Oo Fritz, maapektuhan talaga ako. At ang sakit sakit. Sobrang sakit.
(Maging matatag ka. Nandito pa ako, nandito pa mga kaibigan mo, lola mo at ang tita mo. Lalo na yung kapatid mo. Louisa, maraming nagmamahal sayo at kasali na dun ang papa mo. Mauunawaan niya rin sa susunod ang mga bagay bagay na nagawa niya sainyo.. Wag kang mag-alala)
"..."
(Louisa.. wala na akong iba pang masabi.. Pero gusto ko lang ipadama sayo na mahal na mahal kita.. At handa akong gawin ang lahat para maging masaya ka..)
Sa sinabi ni Fritz, mas lalo akong naiyak. Diyos, bakit ako pa? :(( Bakit ako pa..
(Louisa, I love you and I won't let you hurt like that ever again. At kung magagawa ko man yun, sisiguraduin kong ako ang pinaka-unang taong pupunas ng mga luha mo kung sakaling iiyak ka.)
"Fritz, salamat.. Salamat talaga." pinagaan naman ni Fritz ang pakiramdam ko. Medyo maayos na ako. Namamaga pa nga yung mga mata ko, e. Grabe. Sana dumating yung araw na magkaroon pa ako ng pagkakataon para maranasan yung magkaroon ng magandang pamilya.
(Louisa, para sayo, gagawin ko ang lahat. Even if it risks everything. Ganyan kita ka mahal.. I love you Louisa..)
"Mahal rin kita, Fritz.. Mahal na mahal." at pagkatapos nun ay mas naigihan pa naming kalimutan na muna pansamantala ang nangyari. Natulog na ako ng mahimbing. Salamat kay Fritz..
---
A/N: Ang pangit ng story. Hahaha, pero sige na. Mahal niyo naman ako e. Hehehe! Ciao guysssssssss! Love you :* ♥ Hindi ko po ito na readproof kaya kunf may mga mali, intindihin niyo na lang po. Maraming thank you!