Gönlüme vurdu kelepçeyi çıkartamıyorum ve zaten çıkarmak istemiyorum. En başta beni deliler gibi seven bir kızı bana bağırıp çağıran bir kıza dönüştürdüm. Evet bu benim eserim. Kendimden nefret ettiğim doğrudur.
Biz erkekler bir kızı elde edince gitmez bırakmaz zannederiz. Bende öyle hissediyordum. Ama bunu çok geç farkettim. Meğerse ben o kızı köpekler gibi seviyormuşum. O kızı sevdiğimi farketmeden önce 3 kez aldattım. Nasıl olsa bırakmaz beni dedim ama yanılmışım. Ve gidince insan anlıyor işte ne kadar çok sevdiğini ne kadar çok değer verdiğini.
Yaptıklarım çok kötü şeylerdi. Ona yaşattıklarım ona çektirdiğim acıların aynısını şimdi o bana yapıyor. Ve gayette iyi yapıyor. Çünkü her geçen gün daha çok seviyorum onu.
Şimdi hepiniz bana diyorsunuz sen nasıl bir insansın insan sevdiğini aldatırmı hemde 3 defa diye ama onları yaparken farkında değildim sevdiğimin ne kadar aşık olduğumun farkında değildim. Bunun farkına çok geç vardım . İş işten geçti. Beni bırakıp gitti. Belki yarın başkasıyla mutlu olabilir. Ama gel dese gelirim git dese gitmem. Çünkü aşk gururu yerle bir eder.
Hani derler ya erkekler ağlamaz diye. İnanmayın siz onlara. Çünlü erkekler duygusuz değillerdir. Sadece çok saftırlar. Bir erkek bir kızı sevdiği zaman tam sever. Tamam kabul ediyorum ben onu tam sevememişim onu çok yıpratmışım.
Bana zaman ver diyor. Ben sana zaman versem beni bırakıp gidiceksin. Gidip başkasına sarılıcaksın. Ben bunu kaldıramam gerçekten kaldıramam. Sevdiğim kadını başkasına sarılırken gördüğüm gün benim öldüğüm gündür.
Ben artık her gece ağlamaktan yoruldum. Uykusuzluktan yoruldum
Sensizliktense çok yoruldum. Nefessiz kaldım. Yapamıyorum. Bağırıyorum dön geri diye ama. Biliyorumki;
DÖNMEYECEKSİN...