LORRAINE's POV
"Ayos din ang pLano mo, Lorraine."
Napangiti ako. Mukhang umaayon sa pLano ko ang nangyayari. "Tara, pumasok tayo sa clinic."
"HA?! Ikaw na Lang kaya, hindi naman ako kaiLangan dun. Maistorbo ko pa kayo ni Lawrence."
I grinned. "May point ka dun. Sige, hintayin mo na Lang ako dito."
Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan ng clinic. SiniLip ko muna kung may iba pa bang tao sa Loob. Mukhang waLa naman kaya pumasok na ako. Nakita kong nakahiga sa kama si Lawrence.
"Lawrence?"
"Ano na naman ba ang kaiLangan mo." tanong niya.
"Tinatanong pa ba yan? Syempre ikaw."
Tumayo si Lawrence at tinitigan ako ng masama. "Stop messing with us."
"Ayoko nga. Hindi ako titigiL hangga't hindi ka napupunta sa akin. Ano bang meron sa babaeng yun? Di hamak na mas maganda pa ako sa kanya. She's a BITCH! Kung napapasaya ka niya, mas mapapasaya kita."
DARN IT! Ano nga ba taLaga ang meron sa babaeng yun?
"Kung mapapasaya mo nga ako patunayan mo."
WAIT! Did he just said -- "Pumapayag ka?"
"Kung ano ang pagkakaintindi mo."
Napangiti ako. Nangyari na din ang gusto kong mangyari. Lawrence is finally mine. Kawawang Rae. Ano kaya ang mararamdaman niya pag naLaman niya ang tungkoL dito. *smirked*
KiRSTEN RAE's POV
ARGH! Nakakainis naman si Casey e. Sumasakit tuLoy ang uLo ko dahiL sa sinabi niya.
*FLASHBACK*
"Rae. Bakit ba ayaw mong kausapin si kuya? Kung may probLema kayo ayusin niyo, wag niyong daanin sa hindi pagpapansinan."
"Casey naman. Pwede bang tantanan mo muna ako. Ayokong pag-usapan ang tungkoL dyan."
"NagseseLos ka ba?"
NatigiLan ako bigLa sa tanong ni Casey. Ako? NagseseLos? ImposibLe. Bakit naman ako magseseLos, aber?
"Hindi ako nagseseLos."
"Hindi nga ba taLaga?"
"SHUT UP, CASEY! Hindi nga ako nagseseLos. Naiinis Lang ako sa kuya mo."
"At bakit ka naman naiinis kay kuya?"
Bakit nga ba ako naiinis kay Lawrence? Ano bang dahiLan? "Naiinis ako dahiL ... "
"DahiL ano?"
ARGH! Nakakainis ka taLaga, Casey. "Naiinis ako dahiL kasama niya ang bruhang iyon. Tapos akaLa niya LinaLandi ko si Justin."
"Are you in Love with my brother?"
"HA?! Loko ka taLaga. Syempre hindi. Hindi si Lawrence ang type kong LaLaki." HINDING-HINDI ko siya magugustuhan. Itaga niyo yan sa bato. Cross my heart.
"Weeh? Hindi mo type ang katuLad ni kuya na gwapo, mataLino, cooL, mabait, gentLeman ... Ano pa ba? Uhmm, at pantasya ng mga kababaihan."
MABAIT at GENTLEMAN? Saan banda? Ako ba ay pinagLoLoko nito ni Casey?
"Hindi siya mabait, okay? Masungit siya. At hindi rin siya gentleman."
Binigyan ako ni Casey ng isang nakamamatay na tingin at pagkatapos nun ay ngumiti din siya. HA?! Ano daw? ( " _ _ )
"NagseseLos ka, ayaw mo Lang aminin sa sarili mo. At naiinis ako sa'yo dahiL dun. Ganun ba kahirap aminin sa sariLi mo na nagseseLos ka?"
Natahimik ako bigLa sa sinabi ni Casey. NagseseLos nga ba taLaga ako?
"Pinapaubaya ko sa'yo si kuya. At humanda ka taLaga sa akin pag hinayaan mo siya dun sa bruhang yun. Araso?"
Napatango na Lang ako ng di oras.
*END OF FLASHBACK*
Ano naman ang mapapala ko sa seLos na yan? Tsk! HINDI ako NAGSESELOS. I swear, mamatay man ang bruhang yun.
**
"Nakauwi ka na din, ate. Hindi ba natakot ang mga kakLase mo sa itsura mo?" - AngeLica
Binigyan ko Lang ng masamang tingin si AngeLica.
"JOKE Lang." ( ^ O ^ )
"Nakauwi ka na paLa, Rae." - tita
Tumango Lang ako. "Tita, aakyat na po muna ako sa kwarto."
"Oh, sige." - tita sabay ngiti sa akin.
Dumiretso na ako kaagad sa kwarto. Pagdating ko sa kwarto, humiga ako kaagad sa kama. Nakakapagod ang araw na 'to. Ang daming nangyari. ( = , = )
*sigh*
KaiLan ba tatahimik ULIT ang buhay ko? Gusto ko na uLi ng isang tahimik na buhay. WaLang Lawrence at waLang Lorraine. Basta TAHIMIK.
*LaLaLaLa .. Say it's true, there's nothing Like me and you. I'm not aLone, tell me you feel it too.
And I wouLd runaway, I wouLd runaway. Yeah, yeah. I would runaway, I wouLd runaway with you..*
Sino na naman ba yung natawag? Istorbo naman sa pagmumuni ko. Kinuha ko yung cellphone sa buLsa ko at tiningnan kung sino ang natawag. Unknown number. Sino kaya ito? Pinindot ko ang answer button.
"Hello. Sino 'to?"
WaLang sumagot. "Hello. Sino 'to?"
Again, waLa na naman sumagot. Ang naririnig ko Lang ay ang paghinga nang nasa kabiLang Line.
"Kung hindi ka magsasaLita, ibababa ko na yung cellphone. ALam mo bang iniistorbo mo ako kaya paaLam. Iba na Lang ang pagtripan mo at wag ako."
In-end ko na yung tawag after ng mahabang Litanya ko. Mga tao taLaga ngayon waLa ng magawa.
**
"Rae, biLisan mo nga dyan magbihis. May nag-aantay pa naman sa'yo sa Labas." - tita
"Po? Sino naman po yun?" Lumabas na ako ng kwarto dahiL tapos na din akong magbihis. "Tita, sino po yun?" Tanong ko uLi.
"Hindi ko kiLaLa pero LaLaki. Pinapapasok ko nga sa Loob pero ayaw niyang pumasok."
"Ah, ganun po ba. Sige po, aaLis na ako."
"Sige, mag-iingat ka."
"Opo, tita." Hmm, sino naman kaya yung LaLaking nag-aantay sa akin sa Labas? ImposibLe naman na si Lawrence yun kasi kiLaLa yun ni tita. Lumabas na ako ng bahay at Laking guLat ko ng makita kung sino ang nag-aantay sa akin. Si ... Justin.
"Anong ... ginagawa mo dito?" Tanong ko pagkaLapit ko sa kanya.
"Good morning, Rae." ( ^ __ ^ )
"Good morning din sa'yo, Justin. Anong ginagawa mo dito?" tanong ko uLi.
"Hindi ba haLata? Syempre sinusundo kita."
"SINUSUNDO?!" Ano kayang pumasok sa utak nito at naisipan akong sunduin. "Paano mo naLaman ang bahay ko?"
"I have my ways." sagot ni Justin.
Ang engot ko taLaga. Tinatanong pa ba yun? Syempre ginamit niya ang pagiging anak ng Directress ng schooL namin kaya naLaman niya kung saan ako nakatira. Speaking of pagiging anak ng Directress, naaLaLa ko bigLa sina Dianne at Jasmine. Sigurado akong si Justin ang dahiLan kung bakit na-expelled sa schooL ang daLawang yun.
"Justin, may gusto sana akong itanong sa'yo."
"Ano yun?"
"Ikaw ba ... ang nagpa-expelled kina Dianne at Jasmine?"
"Yes."
Sabi na nga ba e. "Bakit mo naman ginawa yun?"
"DahiL sinaktan ka niLa. At ayokong sinasaktan nang kung sino man ang mga taong mahahaLaga sa akin."
"Justin ... "
"Pabayaan mo na siLa. Consequence yun ng ginawa niLa sa'yo. Oh, ano, tara na?"
I sighed. Ano pa nga ba ang magagawa ko, tapos na e. WaLa na yung daLawa. "Oh, sige. Tara na." ( ^ __ ^ ) "WaLa ka bang pasok?"
"Meron pero mamaya pa."
"Ah, ganun ba. Baka ma-Late ka dahiL sa pagsundo mo sa akin."
"Hindi ah. Mamayang hapon pa naman yun e."
"Ah, mabuti naman."
**
Nakarating na din kami ni Justin sa schooL. As usuaL, Lahat ng mga estudyante nakatingin sa amin. Hays.
"SaLamat sa paghatid sa akin dito sa schooL. Nag-abaLa ka pa."
"WaLa yun." nakangiting sagot sa akin ni Justin.
"Oh, papaano, papasok na ako sa Loob."
"Sige. Have a nice day."
"Ikaw din." nakangiti kong sabi at pagkatapos ay pumasok na din ako sa Loob ng schooL.
"Nag-break na ba siLa?" - GirL #1
"Baka. Kasama niya si Justin e, tapos si Lawrence naman ibang babae na ang kasama." - GirL #2
"Sayang naman. Gusto ko pa naman siLang daLawa." - GirL #1
"Ako din. Bagay na bagay kaya siLa." - GirL #2
Napabuntong-hininga ako sa narinig kong usapan. Kasama na naman ng Lawrence na yun si Lorraine. Tsk! Dire-diretso Lang ako sa pagLaLakad sa Lobby at kapag nga naman minamaLas ka, nakasaLubong ko pa siLang daLawa.
"Oh. Good morning, Rae!" nakangiting bati sa akin ni Lorraine. Pshh. PLASTIK! Kapag siguro bumaha hindi basta-basta maLuLunod ang babaeng ito kasi PLASTIK siya e. Gets niyo ba?
"Uhmm, Rae, may gusto sana kaming sabihin sa'yo ni Lawrence."
"Ano naman yun?"
Tiningnan muna ng bruha si Lawrence bago niya binaLik uLi sa akin ang tingin niya. "Gusto namin sabihin sa'yo na kami na."
"WHAT?!" Tama ba ang narinig ko? Sila na daw? WOW! Talaga Lang, huh? "Hindi ako naniniwaLa."
"At bakit ayaw mong maniwaLa? KaiLangan ko pa bang uLit-uLitin sabihin sa'yo na kami na. O baka naman hindi mo Lang matanggap na kami na kaya hindi ka naniniwaLa."
"Hindi kayo bagay." ang sabi ko.
"At sinong bagay sa kanya? Ikaw? FYI, hindi kayo bagay. Kami ni Lawrence ang bagay at mas mapapasaya ko siya."
Lumapit ako sa kanya at tinuLak siya. "Hindi ikaw ang kaiLangan ni Lawrence."
"ANO BANG PROBLEMA MO?!"
At nagtanong pa ang bruha. Obvious naman ang sagot, di ba? "Ikaw. Ikaw ang probLema ko."
"YOU -- BITCH!"
*SLAAAAAAP*
Napahawak ako bigLa sa pisngi ko na sinampaL ni Lorraine. "Go to heLL." ang sabi ko then sinampaL ko din siya ng maLakas sa pisngi niya.
"HOW DARE YOU!"
"SHUT UP! WaLa kang aLam, Lorraine. Hindi lang taong magpapasaya sa kanya ang kaiLangan ni Lawrence, kaiLangan din niya ng taong makakaintindi sa nararamdaman niya. At hindi ikaw yun kundi ako."
"Bakit ba ayaw mong tanggapin na kami na ni Lawrence."
"DahiL hindi naman totoo yun e. So kung ako sa'yo, aaLis na ako at hindi na magpapakita kahit kaiLan."
"You'll pay for this."
"Sige Lang. Hihintayin ko yun."
Nakahinga ako ng maLuwag ng umaLis na din sa harapan ko ang bruhang yun. Sisiw Lang paLa e, akaLa ko mahihirapan akong paaLisin ang babaeng yun.
"Nice. Napahanga mo ako dun."
Napatingin naman ako bigLa kay Lawrence na kasaLukuyang nakasandaL sa pader. Bastos din itong LaLaking ito e, waLa man Lang ginawa kanina habang nag-aaway kami ng bruhang yun.
"BaLiw ka taLaga, aLam mo ba yun? Wag mo -- " napahinto ako bigLa sa pagsasaLita dahiL hindi ko inaasahan ang ginawa ni Lawrence. He kissed me on my forehead.
*DUGDUG,DUGDUG*
My heart ... is beating fast than the normaL. Napahawak naman ako bigLa sa dibdib ko. Ganito din ito noon kay CaLix. Sa tuwing maLapit sa akin si CaLix bumibiLis ang tibok nang puso ko. Ibig bang sabihin nito ay ... NO! Hindi pwede yun. Hindi pwedeng mangyari yun.
"MaLe-Late na tayo. BiLisan mo, sLave."
"HOY! Anong sLa -- " napahinto uLi ako sa pagsasaLita nang may bigLang pumasok sa isipan ko. At pagkuwa'y napangiti na din ako. "Opo, MASTER. BibiLisan ko ng kumiLos."
Masaya ako dahiL okay na din kami ni Lawrence. I guess baLik na uLi kami sa dati na parang aso't pusa.
**
"DaLi na kasi, Lawrence. Turuan mo na kasi ako."
"Ayoko."
"Lawrence naman. Hindi ka ba naawa sa akin? Turuan mo na kasi ako. PROMISE! Hindi ako mahirap turuan."
I heard Lawrence sighed. "Okay. Dun tayo sa kwarto."
"DI NGA?! Pumapayag ka na? YIPEE! Thank you, Lawrence." kinuha ko na yung bag ko sa sofa at nagmamadaLi akong pumunta sa kwarto ni mokong. Humiga ako kaagad sa kama pagpasok ko sa kwarto niya. Ang bango naman ng unan niya.
"Magpapaturo ka ba o matutulog Lang?"
Bumangon ako kaagad pagkarinig ko ng boses ni Lawrence. "Syempre magpapaturo ako." nakangiti kong sagot.
"SagLit Lang, magbibihis muna ako."
Kumuha nang damit sa cabinet si mokong at pagkatapos ay pumasok siya sa banyo. Tsk! Ang arte. Pwede naman dito na Lang siya magbihis, bakit kaiLangan pa sa banyo? Hindi ko naman pagnanasaan ang katawan niya 'no.
"Ang tagal mo naman magbihis."
"Tapos na."
"Tara, simuLan na natin." kinuha ko sa bag ang notes ko sa Algebra namin. Nga paLa, nandito ako sa bahay ni Lawrence para magpaturo sa kanya sa ALgebra. Test kasi namin bukas dun at ayokong bumagsak.
"So, saan tayo magsisimuLa?" tanong ko.
"Sa pinakamadaLi."
"Okay."
Pagkatapos ng iLang oras ..
"AAHHH! Ayoko na. Hindi ko na kaya, sasabog na ang utak ko."
"AkaLa ko ba madaLi ka Lang turuan?"
"E kasi naman. Hindi ko akaLain na ganito paLa ito kahirap." ( > ^ < )
*PAK*
"AWW! Bakit mo naman ako binatukan?"
"Tss. Ang engot mo taLaga. Pinahirapan mo Lang akong turuan ka."
Hinimas-himas ko ang parte ng uLo ko kung saan ako binatukan ni Lawrence. Ang sakit nun ah. Hmp! "ULitin na Lang natin baka maintindihan ko na siya kapag inuLit natin."
*No Response*
"Lawrence naman e." ( > 3 < )
"SHUT UP!"
"WAAHH! ANG DAMOT NI LAWRENCE! ANG DAMOT MO!" Linakasan ko pa ang boses ko para LaLong mairita sa akin si Lawrence. "MADAMOT SI -- "
*BOOOOOOOOOOOGSH*
"ARAY! Bwisit ka, Lawrence. Bakit mo naman binato sa akin ang unan mo?"
*No Response*
"Pshh. BahaLa ka na nga dyan sa buhay mo."
Lumabas ako ng kwarto niya at nagtungo sa kusina. Nauuhaw ako. Kumuha ako ng baso at nagsaLin nang tubig.
"Tsk! Ano bang probLema ng LaLaking yun?" tanong ko at saka ko ininom ang tubig sa baso. "Nakakapagod ba taLaga akong turuan?"
Umakyat na uLi ako pagkatapos kong uminom. Naabutan kong natutuLog na si Lawrence. Ang mokong, tinuLugan ako. Bastos taLaga. PinagpatuLoy ko na Lang uLi ang pag-aaraL kahit na tuLog na si Lawrence.
After a coupLe of minutes ..
"AAHHH! Hindi ko na kaya. Bagsak na ako nito bukas."
Tiningnan ko si Lawrence na kasaLukuyang himbing na himbing matuLog. Buti pa ang LaLaking ito, waLang probLema.
*DUGDUG,DUGDUG*
Ang puso ko .. bumibiLis na naman ang tibok nito. Pero bakit?
*FLASHBACK*
"CaLix, paano mo masasabi na mahaL mo na ang isang tao?"
Ngumiti sa akin si CaLix at ginuLo ang buhok ko. "Bakit mo naman natanong yan? Ang bata mo pa para dyan."
IniLagay ko ang kanang kamay ko sa tapat ng dibdib ko. "Ito kasing puso ko, bumibiLis ang tibok sa tuwing maLapit sa akin ang taong gusto ko."
"Baka naman kinakabahan ka Lang kaya bumibiLis ang tibok nang puso mo pag maLapit siya sa'yo."
Kinakabahan? Ganun ba ang nararamdaman ko ngayon? Ngayon maLapit sa akin si CaLix. "Sa tingin ko hindi ako kinakabahan. Kung tutuusin, masaya pa nga ako kapag maLapit siya sa akin."
"WaLang duda, mahaL mo na ang taong yun."
"Huh? Paano mo naman nasabi yan?"
"Base sa sinabi mo, sa tingin ko mahaL mo na ang taong yun."
I heard CaLix chuckLed. "Wag mo nga akong tanungin sa bagay na yan. ALam mo naman na waLa akong masyadong alam pagdating sa Love."
"O-okay."
"Pero aLam mo, sa tingin ko ikaw Lang ang tanging makakasagot nang tanong mong yan. Pakinggan mo ang tibok nang puso mo, sino ba ang isinisigaw nito? Sino ba niLaLaman nito?"
"CaLix .. "
*END OF FLASHBACK*
Pakinggan .. ang tibok nang puso. Lawrence .. Sa tingin ko unti-unti ng nahuhuLog ang Loob ko sa'yo.