Chapter 48: The Truth
KYLIE’S POV
Nandito ako sa kwarto habang nakahiga at naghihintay na may manggulo sa akin. Nakakamiss din yung kasama ko siya tapos masaya kaming nagaasaran at naglalambingan. Bigla akong napalingon sa may pinto ng may isang batang paslit ang nakatayo sa harap ko at nakapamewang
“ano?” pagtataray kong tanong habang tumatayo mula sa higaan
“I got your cp in the couch, Pakalat kalat – your so burara” then kiara rolled her eyes
“wala naman yatang nagtetext” sabi ko habang kinukuha ang cp sa kanya
“anong wala? Tadtad na kaya yan ng text ni kuya vince. He said that SEE YOU AT THEIR HOUSE LATER” sabi niya habang nagsusuklay
“so ano naman kaya yun?” tanong ko habang tinatawagan si vince
“I don’t know, bakit sakin mo tatanungin – tanungan ako tehh” she said sarcastically while walking away
Ano naman kaya ang problema ni vince? Dahil masama ang kutob ko , I call him para sure ---
“hello vince”
[punt aka dito, wala naman sila mama]
“anong gagawin ko jan”
[I have something to tell you]
Then he ended the call. Dali dali akong nagayos at pumunta ako sa bahay nila. There’s something bothering me. Bigla akong kinabahan habang papasok sa bahay nila and BOOM, I saw Chelsea outside their house
“so what are you doing here my dear sister” sabi niya habang nakaupo at nagbabasa ng book
“pinapunta ako ni vince” sabi ko habang sinisilip kung nasa loob nga si vince
“why? For what? For you to hurt him again?” sabi niya habang nagbabasa ng libro
“im not hurting your brother, in fact I appreciate his love” sabi ko habang nakakunot ang noo at tumingin siya sa akin
“I understand” then she smirk
Pumasok na ako sa loob and I saw him at the sofa. Nakayuko at parang may pinoproblema. “vince” I said while walking closer to him. Tumayo siya at niyakap ako saglit
“I really miss you” sabi niya habang hinahawakan ang kamay ko
“bakit mo ako pinapunta dito?” tanong ko
“I want you to be my girlfriend” sabi niya at nanlaki ang aking mga mata
“what? Girlfriend? Are you effin serious with that?” tanong ko habang nakakunot ang noo
“why? Sabi mo mahal mo ako at mahal din kita. Masaya naman tayo kapag magkasama, ano ba ang problema kylie” sabi niya habang nangingilid ang mga luha niya
“the problem is were not for each other vince” mahina kong sabi
“tayo ang gagawa ng destiny natin, we love each other and there’s nothing wrong with that” he said while holding my hands firmly
“I love you vince but –“ he cut me off
“but what? Sapat na yung salitang I love you para maging masaya tayo diba?” he said while holding me cheeks
“mahal kita pero mas mahal ko siya” sabi ko habang tinatanggal ang kamay niya sa pisngi ko at lumabas sa bahay. But he gave me a back hug nung nasa front garden na nila kami.
“you’re kidding right? Sabi mo na kakalimutan mo na yung feelings mo sa kanya. Sabi mo tuturuan mo yang puso mo na mahalin ako, you told me that kylie” sabi niya at humarap ako sa kanya
“I cant.. I really love him and my heart keep saying that , he will be my forever” sabi ko
“you love him more than me?” tanong niya
“yes vince, so please lets just be friends” dahan dahan kong sabi sa kanya
“do you think you will be happy?” tanong niya
“im happy now with him” sabi ko habang nakangiti
“akala ko mahal mo ako, akala ko may pagasa ako sayo, akala ko magiging masaya tayo, akala ko lang pala yun” sabi niya habang nakayuko
“its not like that, minahal din naman kita kaso dumating siya sa buhay ko” sabi ko
“im giving up” sabi niya sabay alis sa harap ko. Doon ko nailabas lahat ng luha ko, nakasakit ako. Mahal niya ako pero sinaktan ko lang siya
“BITCH!” sabi ni Chelsea habang papalapit sa akin. Tumingin ako sa kanya at galit na galit siya
“hindi ko gusto –“ hindi niya ako pinatapos sa sasabihin ko
“you don’t want? Una ako, tapos kuya ko? Who’s next? Cyrus – my little brother? Or my dad, na pwede kang maging kabit para perahan lang” sabi niya habang nakacrossed arm
“hindi ko alam kung anong gusto mong palabasin” sabi ko habang naluluha
“STUPID! Hindi ko alam kung anong nakita sayo ng kuya ko, but one thing is I know, you’re a freaking bitch in our life. Para kang linta! Na kapag kumapit , kukunin lang kung anong gusto and then kapag nagsawa ka na doon ka kakawala” sabi niya
“hindi ako ganun, im just telling my true feelings, ayokong saktan ang kuya mo dahil lang sa akin” I said while wiping my tears
“you just hurt him. You hurt him. So can you please tell me, what do you want in our life? Money? Millions? How much? Sabihin mo at kaya ka naming bayaran” then I slapped her
“im not gold digger, im not bitch, im not an ill. Pero kung ayan ang tingin mo sa akin, ano ang tawag sa sarili mo?” tumalikod ako sa kanya pero bigla niya akong pinigilan
“ngayon ko nakikita ang tunay mong ugali. Ganyan ka na ba kabastos para talikuran ako? o baka naman ayaw mong maamoy ko ang bahong tinatago mo?” napahinto ako pero hindi ako lumingon sa kanya
“wala akong tinatago, baka ikaw?” then humarap ako sa kanya
“me? Are you serious? Mabait naman ako sa mabait sa akin, pero mahirap akong kalaban” she said while raising her eyebrow
“kalaban ba ang turing mo sa akin? Okay naman tayo diba?” tanong ko sa kanya
“dati okay tayo but now, im cursing you for what you did to my brother. Youre such a bitch, dapat siguro matuto kang lumugar kung saan kasama mo ang mga katulad mo” then she left me standing.
This day made my heart melt. Nawala ko yung isang taong nagmamahal sa akin. Nasira ko yung tiwala at pagmamahal niya. I want to say sorry to him but its too late. Alam kong hindi niya na ako kilala sa sobrang sakit na naranasan niya. But tama naman ang ginawa ko na saktan siya sa katotohanan kaysa maging masaya siya sa kasinungalingan.