Fotoğraf çekilen çift gülümseyerek birbirine baktı. Konserin bitiminde bir selfie çekmişlerdi. Böylelikle bu anılarını ölümsüzleştirmiş olmuşlardı. Kemal telefonundaki fotoğrafı Sezen'e WhatsApptan yolladı.
Birlikte konser salonundan kalabalıkla birlikte çıkmaya başladılar. "Harikaydı Kemal. Çok güzel bir anı oldu."
"Gerçekten keyifliydi. Canlı dinlemek çok başkaymış."
Kemal kalabalığa bakıp kadının kolunu eliyle tuttu. Bunu onu kalabalıkta kaybetmemek için yapmıştı. Sezen ise yavaşça yutkundu. Kemal'in tuttuğu kolunun yandığını hissediyordu. Bu his ona oldukça tanıdıktı. Gülümseyen kadın Kemal'e bakışlarını çaktırmadan çevirdi. Yan taraftan yüzü çok yakışıklı görünüyordu. Daha önce neden bunu fark etmediğini sorguluyordu. Birlikte sinemaya, tiyatroya ve daha birçok yere gitmişlerdi. Fakat şimdi ona dikkatlice bakınca iç çekmemek mümkün değildi.
Temiz havayla buluştuklarında kalabalık dört bir yana dağılmaya başladı. Hava kararmıştı. Saat daha sekizdi. "Nereye gitmek istersin?" diye sordu Kemal. Hava çok güzeldi. Hafif bir esinti vardı fakat sıcak bir esintiydi.
"Bir yere oturabiliriz." dedi Sezen etrafa bakınarak. İleride güzel kafeler var gibiydi. Birlikte ilerlediler. Güzel buldukları sakin bir kafeye girdiler.
"Acıktın mı?" diye sordu Kemal. Sezen biraz acımıştı. Öğlen atıştırdığı yemekle duruyordu. Erkenden buralara gelmiş Avmleri gezmişti.
"Canım ne çekti biliyor musun?" dedi Kemal sırıtarak. Kadının soru soran bakışları eşliğinde "Tavuk külbastı. Mis gibi." dedi.
Sezen'in de ağzı sulandı. Kemal bunu anlayıp yanlarına gelen garsona "İki tavuk külbastı." dedi.
"İçecek olarak ne istersiniz?"
"Kola."
Garson yanlarından gittikten sonra Kemal kadına bakmaya başladı. Kendimi neden onun sevgilisiymiş gibi hissediyordu. İlk kez böyle hissediyordu. Birlikte çok iyilerdi. Acaba Sezen de öyle düşünüyor muydu?
"Bu sıralar yoğun musun?" diye sordu Sezen. Kemal kafesine pek gelmiyordu. İşlerinin olduğunu düşünmüştü.
"Evet. Şirketin birçok projesi var. Üstüne saatlerce düşünüp çizim yapmaktan birçok şeye vakit bulamıyorum."
Sezen de öyle düşünmüştü. Çantasına uzanıp fermuarını açtı. İçinden çıkardığı siyah poşeti adama doğru uzattı. "Bu ne?" diyerek poşeti alan Kemal karşısında saçları iyice uzayan kadına baktı.
Sezen'in perçemi de artık iyice uzamıştı. Yeniden kestirmesi gerekiyordu fakat normal hali de yüzüne çok yakışıyordu.
"Doğum günü hediyen. İyi ki doğdun." dedi Sezen.
İçinden ise Sezai Karakoç'un bir şiir geçiyordu. Durumları farklı olsa bunu kesinlikle Kemal'e söylerdi. Mesela sevgili olsalardı. Not olarak şiiri eklemek istemişti. Sonradan vazgeçmişti. Şimdi tekrar eklemek istiyordu.
Bir bahar günü doğdun sen
Baharın ta kendisi oldun sen
Kemal, Sezen için bahar gibiydi. Hayatın güzelliklerini ona gösteren bir bahar. Neyse ki bir sürpriz yapmıştı ve kitaptaki bazı yerlerin altını kurşun kalemle çizmişti.
"Doğum günüm mü? Nereden biliyorsun?" dedi adam şaşkın bir şekilde.
"Şey Canan söyledi. Bugüne denk gelmesi güzel oldu." dedi Sezen. Kemal yumuşak bakışlarıyla hediye paketini açtı. İçinden çıkan şiir kitabı ile gülümsedi. Sezai Karakoç-Leyla ile Mecnun
"Sezen ne diyeceğimi bilemiyorum çok teşekkür ederim. Benim aklımdan bile tamamen çıkmış."
Gerçekten çıkmıştı. Konser biletini aldığı zaman aklındaydı fakat yoğunluktan unutuvermişti. Doğum gününü kutlamayı pek sevmezdi. Fakat bugün sevmişti. Aldığı en anlamlı hediye de bu kitaptı.
"Çok sevdiğim bir şiir kitabı. Umarım sende seversin Kemal. "
"Seveceğime eminim."
Kemal ona bakarken iç çekmeden edemedi. Şimdi sevgili olsalar, elini tutsa, belini tutup onu kendine çekse ve öpse ne güzel olurdu. Onu öpmenin nasıl bir şey olduğunu merak ediyordu. Daha önce kimseyi öpmeyen dudaklarının onun dudaklarında can bulmasını istiyordu. Kalbinde tomurcuklanan aşkı giderek büyüyordu. Üstelik Sezen neredeyse hiçbir şey yapmıyordu. Bazı duygular gerçekten garipti. Ufak bir hareketten dolayı bile mutluluktan dört köşe olabiliyordu.
Kitabı poşete koyup kaldıran adamın mutluluğu yüzüne yansıyordu. Birlikte konsere gitmişlerdi ardından doğum günü kutlanmıştı.
"Haftaya düğün var." dedi Sezen.
"Evet. Birlikte gideceğiz unutmadın değil mi?" dedi Kemal.
"Elbette unutmadım. Birlikte gideceğiz."
Bir çift gibi birlikte gideceklerdi. Acaba Sezen mi bundan farklı anlamlar çıkarıyordu? Kemal'in de kendisi gibi düşünmesini çok isterdi. Sürekli adamın aşık olduğu kadını merak edip duruyordu.
Bir süre sonra ızgaralar geldi."Hava iyice güzelleşti. Pikniğe mi gitsek?" dedi Kemal.
Sezen biraz düşündükten sonra bunun harika bir fikir olduğuna karar verdi. Düğünden sonra ailecek pikniğe gidebilirlerdi. Harika olurdu.
"Harika olur. Düğünden sonra haftasonu gidelim mi Kemal?"
Genç adam gülerek kadını onayladı. Sezen'i mutlu etmek işte böyle kolaydı. "Annemler buna çok sevinecek." diyen Sezenden sonra yüzü düşen adam nefesini seslice verdi.
O Sezenle baş başa bir piknik hayal etmişti. Kadın ise hemen aileleri düşünmüştü. Onun kendisine karşı hiç mi hisleri değişmemişti? Merak ediyordu. Bir gün değişmesini umup duruyordu. Bunun için elinden geleni de yapıyordu.
Yemeğini yiyen çift konuşa konuşa oturdukları mekandan kalktılar. "Hediye için tekrar teşekkür ederim Sezen."
Yan yana kaldırımda yürürlerken Sezen meraklı bir şekilde "Kemal?" dedi.
"Hım."
"Birini sevdiğini söylemiştin hatırlıyor musun?"
"Evet."
Kemal yan taraftaki kadına bakış attı. Acaba anlamış mıydı? O ben miyim diye mi soracaktı? Ne demeliydi? Evet sensin hep sendin. Kesinlikle böyle demeliydi.
"Hala onunla görüşüyor musun? Yani aşık olduğun kadınla."
Genç adam derin bir nefes verdi. Beklentileri boşa çıkmıştı. "Evet. Elbette görüşüyorum. Biz öncelikle iyi arkadaşız."
Sezen'in kaşları istemsizce çatıldı. Kemal'in kendisinden başka bir kadınla iyi anlaşması onu üzmüştü. Bencil olabilirdi fakat onunla sadece kendisi iyi olsun istiyordu. Kemal'in bir başkasıyla daha konserlere, sinemalara başka yerlere gittiğini düşünemiyordu.
Üzgün bir hale bürünen Sezen sessizliğini korudu. Ne diyebilirdi ki? Yıllar sonra ilk kez kalbi bu denli atıyordu. Adama kendini zorla sevdirecek hali yoktu.
Yine de adam doğum gününü onunla kutlamayı tercih etmişti. Zor olabilirdi fakat hisler değişebilirdi. Sezen'in hisleri anlamadığı bir şekilde değişmişti. Kemal'in de değişebilirdi.
Adamın arabasına binen ikili birlikte vakit geçirmenin mutluluğunu yaşıyordu. Birbirilerinin hislerinin farkında değillerdi. Ne Sezen Kemal'in sevgisinden ne de Kemal Sezen'in sevgisinden haberdardı. Fakat yakında haberleri olacaktı. İlk önce birinin adım atması gerekiyordu.
Bu cesaret gösterisini kimin yapacağı ise meçhuldü.
"Canan nasıl?" diye sordu Sezen yola bakarken.
"Ah aklı havalarda nasıl olsun."
"Aşık olmak ona çok yakışıyor."
Kemal sırıttı. "Evet. Umarım annem ilişkisini çabucak öğrenir ve hemen evlenir."
Sezen adamın omzuna hafifçe vurdu. "Çok kötüsün Kemal."
Kemal kahkaha atarken Sezen onun gülmesiyle birlikte kendisi de gülmeye başladı. Neden güldüğünü bilmiyordu. İnsan en çok güldüğü yere ait değil miydi? Adamın varlığı ona her zaman mutluluk veriyordu.
"Seni Canan'a şikayet edeceğim."
"Müstakbel eniştem de beni kovalasın. Kovalama işinde iyi olmalı."
Sezen dediğine yine güldü. Arkadaşı Canan için mutluydu. Sonuçta yıllardır karşısına çıkacak aşkı bekliyordu. Aşkı bulmak kolay değildi. Çok şanslıysan denk gelebilirdin. Sezen için Kemal şansında ötesindeydi.
Genç kadının apartmanına gelmeden biraz öncesinde Kemal arabayı durdurdu. Sezen'in ela gözleri gözlerine bakıyordu.
"Bu akşam için teşekkür ederim. Çok eğlendim ve doğum günün yeniden kutlu olsun."
"Teşekkür ederim. Bende çok eğlendim. Yine tekrarlayalım."
Sezen başını olumluca salladıktan sonra etrafa bakınmaya başladı. "Çantam?"
Kemal ile aynı anda arka koltuğa bakıp çantaya uzanmaya çalıştılar.
Aynı anda hareket ettikleri için yüzleri arasındaki mesafe de oldukça azalmış neredeyse nefesleri birbirine karışacak kadar yakınlaşmıştı. Genç adamın bakışları istemsizce Sezen'in dudaklarına kaydı. Sanki dudaklarını bir ressam özenle çizmişti. Kirpikleri ipek gibiydi. Kalbine kor düşüren gözleriyse yakından çok daha güzeldi.
Kalbindeki amansız savaş Kemal için yorucu olmaya başlıyordu. Sezen gördüğü en güzel kadındı.
Sezen ise Kemal'in biçimli kaşlarına ve kirli sakalına baktı. Elini sakallarına götürmemek için kendini zorluyordu. Ne vardı sanki şurada adam onu öpse o da karşılık verse bir gelecekleri olsa. Çok mu şey istiyordu?
Kemal'in yüzü kendine oldukça yaklaşırken nefesini tuttu. Ani bir refleksle gözlerini kapattı. Adam buna oldukça şaşırmıştı. Kararını verip tam onu öpeceği sırada tıklatılan cam ile kendini geri çekti. Üstünü düzeltip cama doğru baktı.
Sezen de çantasını alıp cama doğru baktı. "Sezen geldin mi kızım?" diyen Perihan Hanım gülümsüyordu.
Genç kadın kapıyı açıp arabadan indi. "Geldim anne."
"Sağ ol Kemal yavrum. Güzel miydi konser?" Perihan Hanım cama dayanıp sordu.
"Çok güzeldi Perihan teyze."
"Güzel güzel. Ailecek bize de bekleriz. Hep buraya kadar gelip geri gidiyorsun."
"İnşallah müsait olduğunuz bir zamanda gelelim Perihan teyze."
"Tamam Kemal'im. Annenlere selam söyle. İyi akşamlar."
Sezen koluna giren kadın kızıyla ilerlemeye başladı. Genç kadın arkasını dönüp adama el salladı. Kemal de ona gülümsedi. Az önce ne olmuştu? Hayır bir şey olmamıştı. Asıl az önce ne olmak üzereydi?
Resmen onu öpecekti. Sezen neden gözünü kapatmıştı? Refleks olmalıydı. Derin bir nefes veren adam aklındaki soru işaretleriyle birlikte arabayı evine doğru sürdü.
Kalbinin hala heyecandan dolayı hızlı attığını hissediyordu. Allah'ım onu öpme fikri bile vücudunun heyecanla titremesine neden oluyordu. Ne yapacaktı böyle? Kara sevdaya mı tutulmuştu?
Eve geldiğinde odasına çekilmiş odanın bir o yanına bir diğer yanına yürüyüp durmuştu. Neden gözlerini kapatmıştı? Hisleri mi değişmişti? Sorsa inkar eder miydi?
Aklı birçok yeni soruyla dolmaya başlamıştı. Odaya giren ablasını bile duymamıştı. "Kemal sen iyi misin?"
Kemal, ablasına bakıp duraksadı. Birlikte Canan'ın sırrını paylaşıyorlardı. Kemal'in sırrını da paylaşabilirlerdi.
"Sana bir şey söyleyeceğim ancak sır olarak kalacak."
Canan'ın iki kolundan tutup yatağına oturttu. "Ne oluyor Kemal?"
"Kimseye söylemezsem kafayı yiyeceğim."
Ciddi bir yüz ifadesine bürünen Kemal ablasına gözlerini dikip "Ben... Sezen'e aşığım." dedi.
"Ne? Oha ne zaman oldu bu?"
Canan kardeşinin beklediği tepkiyi vermişti. "Bilmiyorum. Onu gördüğüm ilk an galiba emin değilim. Sadece onu çok sevdiğimden eminim."
"Ya Kemal sen ilk kez aşık oluyorsun."
"Evet abla ve ne yapacağımı bilmiyorum. Sezen'in hislerini bilemiyorum. Biliyorsun eski eşiyle aşık olarak evlenmiş. Bana arkadaş gibi baktığını düşünüyorum."
Canan kardeşini yanına oturttu. "Böyle varsayımlarla olmaz. Sezen Turan'a hislerimi söylemeden önce bana her şekilde dürüst olmamı söylemişti. Dürüst olman gerekiyor. Korkak olma. Korkaklar aşkta kaybeder Kemal."
"Demesi kolay abla. Ya şimdiki gibi bile olamazsak? Ya bir daha benimle görüşmek istemezse?"
"Sezen öyle biri değil."
"Ama kesin diyemiyorsun. Onun hayatımdan çıkabilmesinin ufak bir ihtimali bile canımı acıtıyor. Fazlasını istemeden de yapamıyorum. Ben ne yapacağım bilmiyorum."
Canan kardeşine üzgünce bakmaya başladı. "Tamam ben yardım edeceğim. Üzülme. Sezen'i şöyle bir yoklayacağım tamam mı?"
Kemal ablasına gülümseyerek baktı. "Teşekkür ederim abla."
İki kardeş birbirine sarıldı. "Ufaklığım büyümüş aşık bile olmuş." dedi Canan.
Zaman çabuk geçiyordu. İçinden Kemal'in aşkının karşılık bulmasını diledi. Aksi halde kardeşi amansız bir aşka tutulmuş olacaktı.