Kinabukasan …
Nagising ako sa lakas ng katok ng katulong namin.
Napatingin ako sa mga maleta sa paanan ko. Eto na yung oras, aalis nako ng Pilipinas.
Napag-isip isip kong mabuti na rin to. Kesa naman ipalaglag ni Daddy ang baby ko. Ilang years lang naman siguro ang ilalagi ko sa States.
Binuksan ko na yung pinto. Si Yaya Luming ang nandoon.
“Miss Princess, pinapatawag po kayo ng Daddy mo saLibrary. Mag-uusap daw po kayo.” Sabi sakin ni Yaya Luming.
Kaagad naman akong nagpunta sa Library ng bahay namin sa 3rd floor.
Hindi nako tumingin man lang sa salamin, alam kong panget ako ngayon. Magdamag kasi akong umiyak kakaisip ng mga maling ginawa ko. Hay nako sa sobrang dami ubos siguro ang isang yellow pad back to back. Haha
Anyway.
Kumatok muna ako bago buksan ang pinto, nakita ko si Daddy, seryosong naka-upo sa Swivel Chair nya.
“Hindi nako magpapaligoy-ligoy pa. Mag-ayos kana Princess mamayang 12noon ang flight mo.” Sabi nito nang hindi man lang tumitingin sakin.
“Pero Daddy hindi papo ako nakakapag-paalam sa mga friends ko?” Pangangatwiran ko.
“I don’t care baby. Just prepare yourself para sa flight mo mamaya.”
“Uhm Daddy, hindi mo man lang ba ipapa-alam kay Tryke ang nangyari sakin?” Tanong ko.
“Alam na nya. Handa daw syang sustentuhan ang bata pero hinding-hindi ka daw nya pakakasalan.” Sagot ni Daddy sakin.
Natulala ako.
My gosh!? Hindi kayang gawin ni Tryke yun.
Napuno ng galit kay Tryke ang damdamin ko. Ganun ba talaga kasama ang ugali ko? Mahirap ba akong mahalin.
Everythings gonna be alright Princess. Sana nga …
Hindi ko na ipapakilala kay Tryke ang baby naming. Puputulin ko na din ang communication sa pagitan namin.
Wala syang kwenta. Urghhh I hate you TRYKE LADESMA. I hate you!!!
Nanlulumo akong bumalik papunta sa Room ko.
Nag-prepare na nga ako. Naligo, Nagpaganda at nag-ayos ng mga dadalhin ko papuntang States.
Exactly 9AM nang lumabas nako sa kwarto ko dala-dala ang mga bagahe ko.
Mabigat man sa loob ko pero kailangan ko talaga tong gawin. Alang alang sa magiging baby ko.