2:12 PM
Ik liep MI6 binnen zoekend naar mijn vader, Ik liep richting het kantoor van Q in. Zoals ik al had verwacht zat mijn vader daar, te overleggen over nieuwe gadgets. Toen hij mij binnen zag lopen draaide hij zich om naar mij en stond op. 'Abbigail' Zei hij. Ik keek hem raar aan. 'zo noem je me anders nooit.' Zei ik. 'Ik heb besloten dat je het laatste jaar school even moet mee doen zodat je je examen kan halen, ik weet dat je slim genoeg bent om naar school te gaan, met alleen trainen kom je er niet.' Mijn mond viel open en ik liet mijn tas vallen. 'euhm, nee.' zei ik vastbesloten. 'euhm, ja.' Zei mijn vader. 'Bond, ik wil jullie niet onderbreken, maar we moeten nog wel overleggen.' Zei Q die vanaf een afstandje toe keek hoe we onze discussie hadden. 'Ik praat vanavond nog met je.' Zei mijn vader terwijl jij weer ging zitten en weer verder ging met waar hij mee bezig was. Ik gapte een pistool mee, en liep richting de schietbanen. Ik zette oorbeschermers op en begon te schieten. Waarom zou ik naar school moeten?
7:54 PM
'Pap, ik ga echt niet naar school.' Zei ik vastbesloten. 'Je moet wel, langer dan dit komen we er niet mee weg dat je niet naar school gaat, het is verplicht, abby.' Ik keek naar de rimpels die ontstonden bij het fronsen van zijn wenkbrauwen. 'Bovendien..' Ik onderbrak mijn vader. 'Moet ik mijn diploma halen...' Ik zuchte. 'Precies.' Ik besloot mijn mond maar te houden en mijn laatste beetje kant en klare lasagne naar binnen te werken. Deze discussie zou ik toch niet van mijn vader winnen. 'Abby, morgen begint de school, dus bereid je voor.' Merkte hij ineens uit de stilte op. 'Morgen?!' Ik liet mijn bestek uit mijn handen vallen en liep naar mijn kamer. Mijn kamer was het enige klein beetje knusse aan ons huis, de rest was wit, kil en modern. Ik plofte op mijn bed neer en staarde naar het plafond. Het is zo niet eerlijk...
7:30 AM
Ik werd wakker van het luide en nogal irritante gepiep van mij wekker. Ik drukte hem met een klap uit. Toen ik mijn bed uit was kleedde ik me aan, toen ik mijn zwarte broek aan had, mijn grijze trui, en mijn zwarte haar in een rommelige paardenstaart had geknoopt, concludeerde ik dat ik er als een zombie uitzag. Ik pakte mijn zwarte rugzakje in, ik had mijn etui en agenda er in gegooid. Uiteindelijk duikelde ik mijn sleuteltje op en stak die in een van de bureau lades. Ik greep mijn pistool en gooide hem in de tas. Maar toen ik de deur van mijn kamer open gooide had mijn vader al door, en stond daar met zijn hand op. Ik keek hem aan met mijn ontschuldige 'waar heb je het over' blik. Maar dar had geen nut. 'lever je wapen in, ander zorg ik er zelf wel voor.' ik kneep mijn ogen tot spleetjes en drukte het wapen in zijn hand. Toen ik mijn vader net leerde kennen waren we alles behalve close, Integendeel, hij wou helemaal niks van me weten. Langzaam werden we close en konden we het goed met elkaar vinden, maar op de een of andere manier ging het nu weer wat minder tussen ons. Ik ging aan de tafel zitten en hapte uit een appel. 'Ik breng je zo wel naar school toe.' 'Fijn, dankjewel.' Zei ik sarcastisch. 'Je mag ook lopend hoor.' Zei mijn vader chagerijnig. Ik rolde mijn ogen en nam een slok van mijn water.
8:13 AM
Ik stapte in de auto en gooide mijn rugzak op de grond. 'Ben je zenuwachtig?' Mijn vader probeerde meelevend over te komen. 'Nee, ik heb er geen zin in.' Ik sloeg mijn armen over elkaar. Er viel en pijnlijke stilte. Toen we aankwamen keek ik uit het raam, een groot oud gebouw en overal mensen. een paar jongens stonden naar onze auto te kijken, natuurlijk kwam dat omdat we een aston martin db10 reden. 'Doeg.' zei ik kortaf en ik stapt uit de auto. 'Zo mooie bak!' Riepen een paar jongens me achterna. ik besloot het maar gewoon te negeren, en liep de school in. aangekomen bij de balie meldde ik me aan. 'Abbigail Bond, roepnaam Abby.' De vrouw achter de balie tikte wat in op haar computer en gaf me een kaartje. 'Kluisje 172, de boeken krijg je bij de lessen.' zonder iets te zeggen draaide ik me om en zocht naar kluisje 172. Ik keek naar het rooster dat ik ook kreeg. Engels in lokaal 10. toen ik mijn kluisje had gevonden, me even had gesetteld liep ik richting lokaal 10. het vinden van het lokaal was niet zo moeilijk aangezien het zoals gewoonlijk op volgorde zit. Ik opende de deur. De leraar stond op en zei: 'Ha, jij moet abbigail Bond zijn.' ik keek zo vrolijk als ik kon, maar dit ging vrij moeilijk aangezien mijn gezicht raar begon te doen van de zenuwtrekjes door de volle klas die allemaal naar mij keken. 'Abby.' Corrigeerde ik hem. Hij fronsde en gaf mij de boeken die ik nodig had. alle plekken waren bezet, behalve naast een jongen achterin het klaslokaal. 'Kan ik hier zitten?' Vroeg ik emotieloos. 'Ja, tuurlijk.' ik ging zitten en klapte mijn boeken open. Ik had geen flauw idee waar deze klas was gebleven met de boeken en sloeg mijn boek maar gewoon op een willekeurige bladzijde open. 'Bladzijde 92' Corrigeerde de Jongen naast mij. Ik gaf een kort glimlachje en bladerde naar bladzijde 92. 'Ik heet trouwens Nick.' Ik keek naar hem. 'Ik heet Abby, maar dat hoorde je net al.' Ik gaf een flauw lachje. 'Mooie auto rijd je pa.' Ik keek hem vragend aan, en herkende hem ineens van dat groepje jongens dat naar de auto wees. 'Ja, een Asto...' Ik werd onderbroken. 'Ms. Bond, ik weet dat je nieuw bent, maar er zijn mensen hier die willen leren.' De leraar keek me streng aan. Goed begin Abby, Goed begin... 'Aston martin db10..' fluisterde Nick. Ik glimlachte en knikte.
9;30 AM
Ik liep door de gang en liep naast Nick. 'Heb je altijd al in Londen gewoond?' Vroeg hij. 'Nee, ik kom uit lverpool. Ik woonde daar met mijn moeder.' Antwoordde ik. 'Ben je met je moeder naar je vader terug verhuisd ofzo?' 'Nee, mijn moeder werd vermoord, daarom ben ik naar mijn vader verhuisd.' Er viel een stilte. 'Oh, Sorry..' Nick keek naar zijn voeten. 'Geen probleem. ik heb het losgelaten.' Zei ik weer emotieloos. 'Kom je bij mij en mijn vrienden zitten?' Ik keek hem even aan. 'Alleen jongens?' Vroeg ik. Hij knikte. Meer keus had ik verder toch niet, dan moest ik toch alleen zitten. 'Oké' Ik haalde mijn schouders op. Nick schoof een extra kantine stoel bij de tafel zodat ik er ook bij kon zitten. Dit kon nog wel eens flink ongemakkelijk gaan worden. 'Dit is Abby.' Zei Nick in het algemeen. Ik stak mijn hand op. 'Hoi.' Sommige jongens keken een beetje raar.
Uiteindelijk werd het toch vrij gezellig, we praatte de rest van de pauze over auto's en games, typische jongensdingen, maarja, ik ben sinds mijn 7e opgevoed door een man, en bracht nogal wat tijd door bij Q, dus ik ben ongeveer wel half man.
4:22 PM
Na de hele dag met Nick doorgebracht te hebben wachtte ik op mijn vader. School viel wel mee, maar veel vrienden had ik verder nog niet. Alle meisjes keken me... Nou ja.. "niet zo vriendelijk aan." dat was minder. Mijn vader kwam het school terrein opgereden. Ik keek nog een keer achterom en stapte in de auto.
Mijn vaders ogen stonden op scherp en was gefocust op de weg. Het was stil dus besloot ik mijn telefoon te pakken. 'Ja pap, het was leuk op school, bedankt voor het vragen.' zei ik half zuchtend. 'Mooi.' zei hij.
Ik zuchtte extra hard zodat hij het kon horen. Ik zag dat we afweken van de weg naar huis. 'Gaan we niet naar huis?' vroeg ik. 'Ik moet nog wat afmaken.' 'kun je mij niet afzetten?' 'Nee.' ik zakte onderuit in de autostoel en zette mijn ogen op scherp. Chagerijn.
4:56 PM
We arriveerdden bij MI6 en liepen het gebouw in. Ik wou rechtdoorlopen, maar voordat ik het wist had mijn vader al een afslag rechts genomen. Ik haalde mijn schouders op en liep richting Q's kantoor. 'Ha Abby'.Ik groette Q terug en Ik \plofte op een stoel neer en besloot aan een computer te sleutelen.
6:45 pm
Mijn vader kwam aangelopen met zijn jas, bleef in de deur opening staan, en zei vervolgens: "Kom Abby, we gaan."
We liepen langs alle zware bewaakte ingangen naar buiten. Ik stapte weer in de auto. "Pap? Waarom ben je eigenlijk bij MI6 gaan werken?" vroeg ik. Hij mompelde vaag en ik besloot er verder ook maar niet op in te gaan. vaak als ik ergens over door zeurde werd hij chagerijnig.
8:13 am
Toen ik de volgende dag op school arriveerde zag ik Nick alleen op een bankje zitten. Ik liep naar hem toe. 'Hé, Alles goed?' Ik gooide mijn been over het bankje van het picknicktafeltje en plofte neer. 'Ja.. Prima.' Ik trok mijn wenkbrauw op en rommelde even in mijn tas. 'Dat klonk erg overtuigend.' Zei ik terwijl ik naar mijn nagels keek die ik al veel te lang niet geknipt had. 'Nee, ik ben gewoon heel erg moe.' 'Dus eigenlijk loog je, want als je moe bent voel je je niet prima.' Zei ik met een grijns. 'Standaard antwoord.' Zei hij kortaf. 'Oke, als je hier geen zin in hebt kun je het ook gewoon zeggen. Ik zie je nog wel.' Ik sloeg mijn been weer terug over het bankje heen, stond op en liep naar binnen.
Ik keek roekeloos om me heen, mijn blik ging terug naar het verfrommelde rooster dat ik in mijn hand had. Biologie, lokaal 115. Lokaal 110, 111, 112, 113... Ah, Lokaal 115. Zonder na te denken stapte ik het lokaal binnen.
'Jij bent de nieuwe leerling toch?' Vroeg de lerares die voor de klas stond. Ik gaf haar een hand. 'Abby Bond.' 'Je kunt naast Amy gaan zitten.' Ze wees naar een tafeltje achterin waar een meisje met knalgroene ogen en zwart sluik haar. Ze had haar haar netjes voor haar schouders langs hangen. In tegenstelling tot mijn haar dat rommelig langs mijn gezicht hing. Ik gaf haar een hand. 'Abby.' 'Hoi, Ik ben Amy!' zei ze een beetje overenthousiast. Ik kreeg er al hoofdpijn van hoe ze heel overdreven 'Hooooooooii!' zei. 'Waarom ben je hier naar school gekomen?' zei ze naar een tijdje. Fijn, wat moest ik nu gaan zeggen? Dat ik nog niet eerder op school had gezeten? 'Ik ben verhuisd naar mijn vader hier in Londen.' Zei ik. 'Oh hoezo dan?' Amy was wel vrij nieuwschierig. 'Mijn moeder werd vermoord.' Zei ik zo emotieloos mogelijk. 'Oh, wat erg, sorry...' Het viel even stil. In eens werd er een petrischaaltje op tafel gezet. Shit, eerste les en ik weet gelijk niet wat ik moet doen. Maar zo te zien maakte het Amy vrij weinig uit. 'Wat doet je vader voor werk dan?' Vroeg ze. You got to be kidding me. Ik kan moeilijk gaan vertellen dat mijn vader mensen vermoord voor de kost. Hoewel dat wel heel groot is uitgedrukt. Maar ik ga er vanuit dat hij er niet echt heel blij van word als ik de hele school ga zitten rondbazuinen dat mijn vader agent is bij de Britse inlichtingdienst. 'Euhm.. hij werkt bij de belastingdienst.' Ik had nu eigenlijk door dat Amy ontzettend haar best deed om aardig tegen mij te zijn. Ik begon al aardig op mijn vader te lijken. Dus ik besloot mijn houding wat aan te passen. 'En jij? Wat is jou levens verhaal?' vroeg ik. 'Ik heb een heel saai leven. Ik woon nog in hetzelfde rijtjeshuis als waar ik ben geboren ik heb een zusje, mijn vader is autodealer en mijn moeder doet het huishouden.' Ik lachte. 'Mijn leven is gewoon te saai.' Zei ze lachend. Ach volgensmij was ze nog best wel okay.
3:13 PM
'Hé! Zullen we zo wat koffie halen?' Zei Amy ineens. Ik keek op mijn horloge. Nog 2 minuten voordat we vrij waren. 'Prima!' ik liet mijn pols langs me hangen. 'Ben je met de schoolbus?' vroeg ik haar. 'Ja.' 'We gaan wel even naar een cafeetje, en dan zet ik je daarna wel af thuis.' Bood ik aan. 'Echt? Zou je dat willen?' Vroeg ze. Ik knikte.
De bel ging en we liepen de gang. 'He Abby!' Nick tikte mij op mijn schouder. 'Hé, sorry ik was vanochtend een beetje humeurig.' Zei hij. 'Ja, dat viel wel te merken.' Het viel even stil. 'Ga je mee koffie drinken met mij en Amy?' ik keek Amy vragend aan of ze dat goed zou vinden. Ze knikte. 'Nee, sorry ik heb erg veel huiswerk.' Lichtte hij toe. 'Oh, dan gaan wij wel, ik zie je morgen.' Ik zwaaide naar Nick. We stonden voor de auto. 'Is dit een sportauto?' ik zag Amy met een open mond naar mijn –of eigenlijk mijn vader's- auto kijken. 'Een Aston Martin dbs.' Zei ik terwijl ik knikte. We stapten in de auto.
3:44 PM
Ik vouwde mijn hand om de warme koffiebeker en staarde naar buiten. Ondertussen was Amy haar hele levensverhaal aan het vertellen. Af en toe knikte ik en zei ik 'Ja, snap ik.' Maar eigenlijk was ik niet aan het luisteren. Ik dacht over mijn vader, over Nick, over mijn nieuwe school. Mijn hoofd zat zo vol dat ik het idee had dat hij elk moment kon opblazen. Nergens waar ik mijn gedachten kon laten. Behalve in mijn eigen hoofd. Mijn telefoon begon ineens als een gek te rinkelen. Ik pakte mijn rugzak en begon er in te rommelen. 'Shit, waar is dat ding?' mopperde ik.
Ik greep mijn telefoon gretig vast en nam op. 'Abby, kom zo snel mogelijk er is een missie voor je.' Ik hoorde bij het eerste woord al wie het was. Die chagrijnige eentonige stem was van mijn vader. 'Groot of klein?' vroeg ik. Aangezien Amy tegenover me zat probeerde ik er zo min mogelijk info over te geven. 'Klein, maar kom nou maar. We hebben je nodig.' 'Ik kom er aan, ik moet eerst even een vriendin bij haar huis afzetten.' En daarmee hing ik op.
'Hoe heb je eigenlijk een rijbewijs kunnen fixen op je 16e?' Vroeg Amy toen we op weg waren naar haar huis. 'Ten eerste, ik ben 17.' Het viel even stil. 'Mijn vader heeft dat op de een of andere manier voor me gefixt.' Zei ik snel. 'Çhill!' 'Is dit je huis?' vroeg ik toen ik een roze rijtjeshuis zag. 'Ja! Bedankt voor het rijden.' 'Geen probleem, zei ik snel.'
4:32 PM
Ik zag het gebouw van MI6 al. Ik wou de poorten binnenrijden maar ik werd tegengehouden. 'Wat was je van plan hier te gaan doen?' vroeg de bewaker op een 'ga weg' toon. 'Euh, gaan werken.' Zei ik 'Ja tuurlijk. Moet je niet met je poppen spelen.' 'Haha, grappig. Kun je me nu binnen laten?' 'Nou ik dacht het niet, kun je nu weg gaan jonge dame.' 'Heb je een momentje? Dan bel ik mijn vader even op.' Ik pakte mijn telefoon en toetste het nummer van mijn vader in. 'Abby, waar blij..' ik onderbrak hem. 'Ik heb hier een probleempje bij de ingang. Nieuwe bewakers laten me niet binnen.' Een diepe zucht blies door de telefoon. 'Kom eraan...' ik hing op.
Niet veel later kwam mijn vader naar buiten gelopen. Hij keek de bewakers chagrijnig aan en sprak ze aan. Hij stapte bij me in de auto, ik drukte het gaspedaal in en reed richting de parkeerplaats.
We liepen de gang in richting de vergaderzaal. 'Dus wat is het probleem?' 'Een massamoordenaar loopt hier rond in Londen. We hebben zijn computer kunnen hacken, en weten waar hij vanavond naartoe gaat. Hij gaat naar 'Tramps' de hipste disco van Londen.' 'Maar natuurlijk komen wij daar niet binnen dus hebben we jou nodig. We hebben het plan al uitgestippeld.' Vulde Moneypenny mijn vader aan. 'Wat jij dus gaat doen gaat als volgt: we hebben een Lambourchini voor je geregeld en een strak jurkje waardoor je gegarandeerd binnenkomt.' Ik keek haar knikkend aan. 'Dan zorg je ervoor dat je de achteringang voor mij open krijgt zodat ik de klus afmaken.' Maakte mijn vader af. Moneypenny drukte een een koffer bij mij in de hand. Ik liep richting een lege kamer en opende de koffer. Bovenop lag een rode jurk en een clutch. Ik gooide die op de tafel. Daaronder lag een paspoort waar in staat dat ik 18 ben zodat ik binnen kan komen, de autosleutels, en een band die ik om mijn been kan doen met een pistool erbij. Toen ik was omgekleed liep ik met mijn vader naar de auto, en stapte in.
6:34 PM
'Zorg dat je 6:50 mijn achterin laat.' Ik dropte mijn vader om de hoek van de club. Ik reed verder, parkeerde de auto voor de club en zorgte ervoor dat iedereen kon zien dat ik die auto reed. Ik liep naar binnen. Ik ging vooraan staan liet mijn ID zien en werd gelukkig gelijk binnen gelaten. Ik keek even rond. Ik ging aan de bar zitten en stak een gebaarde naar de barman. 'Martini wodka, geschud.' Ik schoof een briefje geld over de bar, en pakte het martini glas. Ik hees mijn pols omhoog en keek op mijn horloge. Ik heb die massamoordenaar nog niet gezien, maar het zal wel.
6:45 PM
Ik keek om me heen. Nog 5 minuten en dan moet ik de achterdeur gaan zoeken. Ik keek nog een keer om me heen om er zeker van te zijn dat ik niet in de gaten werd gehouden. Ik liep richting achter. Ineens werd ik naar achter getrokken, er werd een hand voor mijn mond gehouden en er werd iets in mijn arm gespoten, en toen werd het zwart.