Kaizer's POV
As usual anditi na naman ako sa tindahan na malapit sa kanila. Kasama ang barkada ko.
Nakasanayan na naming tumambay dito matapos ang araw na iyon.
Lalo na ako. At syempre kasama ang naging buhay ko mula nung maghiwalay kame. Siya kase nagpapalakas ng loob ko. At sa tingin ko di ko kakayanin pag nawala siya sa tabi ko.
Kasalukuyan kaming nagtatawanan ng barkada ko ng maamoy ko ang pabango niya. Alam kong siya yon. Kaya umasta akong maangas para ipakita na wala akong pakialam sa kanya.
Maya maya lang ay nakarating na siya sa kinaroroonan namin.
Ang sakit lang na parang di niya ko nakikita. Na parang eala na ko sa kanya. Hanggang ngagon kaya galit pa siya.
Sumasakit ang loob ko tuwing naaalala ko ang araw na yon.
Hindi ko naman gustong gawin yon. Dahil mahal na mahal ko siya.
May dahilan ako kung bat ko ginawa yon.
Kase hanggang ngayon mahal na mahal ko siya.
At kung di ko siya mahal magpapakatanga ba ko dito pumunta araw araw. Tuwing pagkatapos ng klase, bago pumasok, at twing may bakante kong oras para lang makita siya. Kase alam kong dito ang lugar na magkakaron ako ng pagkakataon para makita siya. Dahil nag iisa lang tong tindahan dito sa kanila.
Pag kaalis niya agad naman akong binatukan nitong mga kasama ko.
"Ang tanga mo!" nanggigigil na sabi ni vj
"Oo nga bobo. Pinapahirapan mo lang sarili mo. Sinaktan mo pa taong mahal mo!" si fermin
"Tama sila bakit di mo pa kasi sabihin yung totoo?!" jed
"Kase nga masasaktan siya! Alam niyo namang di ko ginusto to diba?!" naaasar na sabi ko.
"Hindi kasi ganon brad e. Oo ayaw mo siya saktan. Pero sinaktan mo pa rin siya!" si vj
"At sa ginawa mo pa na yon hinfi lang siya sinaktan mo. Sinasaktan mo din sarili mo kase alam naman natin kung gano mo siya kamahal. Kung ano ang sakit niya doble yun ng sayo." fermin
"Tama. Tama. Pinahihirap niyo yung madaling bagay. Sabihin mo na ang totoo. Para matapos na to" jed
"Salamat sa tulong mga pare. Pero hindi kasi ganon kadali yon. Dalawang taon na ang lumipas. Lano kung di na nita ko mahal. Kita niyo nga lara lang akong hangin dito. Sa liob ng dalawang taon na pagtambay ko dito ni minsan di manlang ako nahagip ng paningin." nagmumukmok kong sabi.
Makalipas ang ilang oras napagdesisyunan namin na umuwi na.
Pag uwi dumiretso agad ako sa kwarto. Paghiga ko tinignan ko yung picture naming dalawa. Ang ganda ganda niya diti. Kahit di siya katulad ng ibang babae na mahilig sa dress. Kase ibabg iba siya. Gusto niya lagi nakapantalon, pa-partneran pa ng convers, saka simpleng t-shirt na kadalasang itim minsan naman puti. Napakaganda. Isama mo pa yung kulot niyang buhok na kulay irim sa ibabaw at pulang pula sa loob. Kakaiba siya sa lahat. Kaya mahal na mahal ko to e. Hindi rin siya nahihiyang ipakita sa ibang tao qng tunay nitang ugali.
Di ko namalayan na tumuulo na pala luha ko kaiisip sa kanya.
Mahal na mahal kita Lei~
Ikaw ang buhay ko.
Zzzzzzzzzzzzzzzzzz~
°Kinabukasan°
Lei's POV
Tanghali na kong nagising.
Pagharap ko sa salamin natawa ko sa itchura ko. Namamaga na naman mata ko. Hahaha.
Pagpunta ki sa kusina walang pagkaen
"Mama?" tawag ko.
"Mama. Papa."
Bakit parang wala sila.
Pumunta ki sa harap ng ref. Bubuksan ko na sana to para kumuha ng gatag kaso may nakita kong sticky note na nakakabit don.
Anak.
Umalis kami ng papa mo. May kanin na diyan ikaw na muna bahala sa ulam. Babalik kami before dinner. I love you.
Hayy nako. Tinatamad akong magluto.
Kaya naghanap nalang ako ng tinapay sa cabinet. Kaya lang bigo na naman ako.
Kaya napagdesisyunan ko nalang na bumili ng tinapay. Kumuha ko ng pera saka lumabas ng bahay.
Siguro naman wala pa siya dito. Kase tuwing weekends hapon na siya tumatambay dito.
Kaso mukang akala ko nga lang yon kase pag punta ko sa tindahan muka niya bumungad saken. Nabadtrip ako kase kasama na naman niya siya. Sila lang ang nandon wala yung iba niyang barkada.
Nakakabadtrip tlaga bwiset. Pagkakataon nga naman oo! Punyeta lang.
"Isa ngang stick ng Marlboro" naramdaman ko naman ang bigla niang pagtingin saken.
Siguro nabigla siya. Kasi hindi naman ako nagyoyosi dati.
"Pasindi po ah." sabi ko habang inaabit ang bayad.
"Nagyoyosi ka pala?" rinig kong gulat niyang tanong.
Dahan dahan akong napatingin sa kanya. Eto ang unang beses na kinausap niya ko simula ang araw na yon.
Sinindihan ko yung yodi at nagsimulang hithitin yon atsaka bumuga saka ko binalik ang tingin ko sa kanya.
"Haha. Di ba obvious?" natatawa pang tanong ko.
Biglang kumunot noo niya.
"Kelan pa?" ramdam ko pag kainis sa tanong niya.
"Ngayon lang." seryosong sagot ko.
"ANO?!'' gulat na gulat niyang tanong. Well ako man nga nagulat sa sarili ko e.
"Hahaha. Tinry ko lang kung masarap ba. Saka tinitignan ko lang kung ano meron dito. Feeling ko kase merong kung anong meron dito sa yosi na ito na wala saken. Kase simula nung nagbreak tayo siya nalang lage. Lagi nalang tong yosi na to kasama mo. Hahaha." seryoso munit tatawa tawa kong sabi sa kanya.
Kaizer's POV
"Hahaha. Tinry ko lang kung masarap ba. Saka tinitignan ko lang kung ano meron dito. Feeling ko kase merong kung anong meron dito sa yosi na ito na wala saken. Kase simula nung nagbreak tayo siya nalang lage. Lagi nalang tong yosi na to kasama mo. Hahaha." seryoso niyang sabi pero ramdam ko ang pagkasatcastic non.
Nagulat ako sa sinabi noya ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Kinakabahan ako sa mga posible pa niyang sasabihin. Pero gusto kong magwala sa tuwa kase pakiramdam ko mahal padin niya ko.
Hindi niya lang alam na kaya ako natuto manigarilyo ng dahil sa kanya. Hahaha.
Baket?
Kase sa twing nararamdaman ko na palapit na siya di ko alam gagawin ko. Kinakabahan ako. Di naman kasi talaga ko nagyoyosi. Kaso minsan di talaga ko mapakale. Bigla kong hinablot yung yodi ni Fermin saka hinithit. Tapos nagulat ako kase ang pakla kaya lang kaylangan ko pa magpanggap kaya hirap na hirap ako non. Hanggang sa tinuruan na ko ni Fermin magyosu. at hanggang sa ito na yubg nagpapakalma saken.
Pero yung fact na posibleng mahal pa niya ko. Heaven.
^______^
"Tss. Hanggang ngayon ba naman?! Para paring tanga. Tatawa tawa ng walang dahilan. Hoy!" nagulat ako sa paghiyaw niya kaya bumalik ako sa katinuan bago pa ko masapok nito.
"Hehe. Mahal mo pa ko no?"
"Aba. Katapang ng hiya a? San nakakabili ng ganyan kakapal na muka makabili nga!"
"Sus. Mahal naman umamin ka na."
"A-aba mangarap ka uyy. Pakyu ka! Pakyu! Eto ka oh .|."
Nanggigigil na sabi niya.
"Joke lang!"
"Ewan ko sayo. Bwiset. Badtrip ka" sabi niya sabay hagis ng yosi. "Nyeta kapakla. Pano ka nakakatagal dyan?!" naiiritang tanong niya.
" Ewan ko din. Pampalipas oras" natatawang sabi ko.
"Pampalipas oras! Ewan ko sayo!" sabi niya sabay naglakad paalis.
Bigla akong tumayo at hinigit siya papalapet. Unang bses nmin to pag uusap matapos yung araw na yon.
"teka lang pigil ko sa kanya."
"Ano na naman?!"
"Galit ka pa ba?!" nahihiyamg tanong ko.