BÖLÜM 8
16 Haziran 2014
20.30
İSTANBUL / TARABYA
Cemal ile nergis konağın önüne geldiklerinde nergis hala olanlara inanamıyordu. Cemal'e
" gelsene içeri" dedi
" dinlenmem lazım nergis. Eve döneceğim."
" sana inanmadığım için üzgünüm. Son zamanlarda bana hep söylüyordun ama ben ..."
" şimdi bunların sırası değil. Her şey güzel olacak"
Nergis cemale sarıldı. Bahçe kapısını kapatıp konağın kapısına doğru yürüdü. Kapıyı açıp içeri girdi. Salona geldiğinde yüzü değişti. Karşısında duranı görünce eli ayağı titremeye başladı.
" kim di o sarıldığın adam nergis"
Nergis korku dolu gözlerle bakıyordu.
" cemal... Sen eve nasıl girdin"
" bir saattir evde seni bekliyorum nergis kim di o adam"
Nergis ne diyeceğini bilemiyordu.
" cemal sen bana şaka mı yapıyorsun şimdi seninle geldik ya. Eve kadar bıraktın gel dedim sana eve gideceğini söyledin"
Cemal nergisin söylediklerini anlayamıyordu.
" nergis ben evde seni bekliyorum ne olur bana doğruyu söyle"
" camaaaal bak bu eşek şakası sen benimle bu yaşta dalga mı geçiyorsun"
Cemal nergisin şaka yapmadığını gerçeği söylediğini anlamıştı ama söylediklerine inanması o kadar zordu ki.
" otur bir sakince bana anlat"
Nergis tüm olanları tek, tek anlattı. Cemal hiç sözünü kesmeden dinliyordu. Nergis her şeyi anlattıktan sonra cemale bakıyor Cemalin nasıl bir tepki vereceğini merakla bekliyordu. Cemal ayağa kalktı. Az bir süre düşündükten sonra
" gördüğüm rüyalar ya da krizler beklide bunun yüzündendi. Paralel gerçeklikteki sapma yüzünden"
" ne diyorsun sen cemal. Bana anlaşılır bir şekilde anlatsan"
" diyeceğim o ki gördüğün cemal yani seni eve bırakan bizim yaşadığımız gerçeklikten değil"
" ya zaten bu akşam yaşadıklarımı hazmetmem zor bir de bana bunu söylemen "
" telefonunu biliyor musun? Bu saçma oldu çünkü zaten onun telefon numarası benim numaram... Onu ara"
" kimi seni mi"?
" nergis cemali ara "
Nergis cemali aradı. O esnada cemalin telefonu çalmaya başladı. Nergis;
" ya cemal işte senin telefonun çalıyor"
" sen çaldırmaya devam et"
Nergis'in yüzü değişti.
" telefon açıldı... " dedi nergis şaşkındı "alo... Cemal..."
Cemal nergise sessizce çağırmasını söyledi
" cemal bana gelebilir misin? Evet şimdi... Çok önemli... Gelince söylesem lütfen... Tamam bekliyorum"
Nergis telefonu kapattığında eli titriyordu.
" Allah'ım ne oluyor böyle seninle konuştum şimdi"
" lütfen sakinleş geldiğinde her şeyi anlayacaksın... Umut ediyorum bende"
16 Haziran 2014
21.45
İSTANBUL / TARABYA
Konağın zili çaldığında nergis kapıya gidip açtı. Cemal karşısında ve telaşlıydı.
" bir şey mi oldu nergis. Nasıl geldiğimi bilemedim"
" geç içeri cemal"
Cemal içeriye geçtiğinde salonda oturan adama baktı.
" bu... Bu imkânsız ama"
Nergisin şaşkınlığı sürüyordu. Evde iki tane cemal vardı. İkisi arasındaki tek fark kıyafetleriydi. Eve gelen cemal takım elbise giymiş salonda oturan cemal ise mavi gömlek vardı üstünde. Salonda oturan cemal ayağa kalktı.
" evet, bu imkânsız ve sen bana bunu nasıl olduğunu açıklayacaksın"
Takım elbiseli cemal salona geçti, mavi gömlekli cemalin yanına geldi. Başından ayağa baktı.
" aynı ben"
" tabii ki çünkü biz aynıyız "
Nergis de salona geçti ve artık dayanamıyordu.
" iki cemalden biri bana burada neler oluyor açıklayabilir mi Allah aşkına yoksa delireceğim. Hanginiz gerçek cemal"
Mavi gölekli cemal nergise döndü.
" gel otur bence ikimizin de öğrenmesi gereken soruları var"
Nergis koltuğa oturdu. Mavi gömlekli cemal de. Takım elbiseli cemal düşünceliydi. Bunun nasıl olabileceğini düşünüyordu. Oda oturdu. Mavi gölekli cemal sordu.
" bu nasıl oldu. Nasıl bizim gerçeklimize geçebildin"
" bilmiyorum ve bu anlamsız. Ya senin ya benim var olmamız lazım. Ve bu senin gerçekliğin ise benim yok olmam lazımdı."
" bana her şeyi bir anlatsana"
" aslında bu tam bir paradoks. Senin böyle bir gerçekliğin yok. Bir dakika sen nergisin evinde ne arıyorsun"
Mavi gömlekli cemal nergise baktı. Nergis biraz utandı. Cemal;
" biz beraberiz dostum. Uzun zamandır. Senin gerçekliğinde de böylemi"
Cemal ne diyeceğini bilemedi. Yüzü güldü.
" demek beraberiz nergis ile"
" sen değil ben beraberim "
Nergis mavi gömlekli cemale döndü.
" beni kendinden mi kıskandım sen şimdi"
" evet, doğru, bulunduğumuz durumu göz alınca bu çok saçma ve komik oldu. Benim böyle bir gerçekliğim yok derken ne kastet din"
" şimdi anlatacaklarımı anlayacağını umut ediyorum... Ben ne diyorum ya zaten kendim kendime anlatıyorum"
" hadi anlatsana"
" öncelikle böyle bir gerçeklik yok. Yani sen yoksun ve nergis ile beraber değiliz yani ben değilim. Murat yaşıyor ve nergis doğum yaptı."
" peki biz"
" ben üniversitede hocayım. Okuldan hiç ayrılmadım. Sağlık sebepleri yüzünden ayrılan murat'tı."
" bu nasıl oldu bu sapma"
" işte orası gerçekten de bir fizikçi olarak tıkandığım yer. Murat'ın babasından kalma bir heykel var"^
" heykel mi ben niye görmedim"
" çünkü babamız murat'a yirmi beş yaşındayken verecek. Gar dolabın üst rafında kutuda duruyor. Bu kadar yıldır gar dolabı açıp ta o kutuyu nasıl görmezsin"
"o kutuyu gördüm ama nedense hiç açmak gelmedi içimden."
" işte o heykel ile... Bana nasıl yaptığını sorma geçmişe gitti. Büyük olasılıkla kendiyle konuştu. Ondan sonrada bunlar oldu"
" dur şimdi. Sen bana senin yani olası gerçeklikte"
" olası gerçeklik sensin benim ki var sayılan"
" başlatma şimdi neyse ne. Nergis doğum yaptı. Murat yaşıyor ve nergis ile beraberler..."
" hayır, murat nergis'i terk etti ve yıllarca da görüşmediler. Ama ben görüşüyordum"
" tamam, murat heykel ile geçmişe gitti. Nergis kürtaj oldu. Buda bizim şu an ki gerçeklik. Sen nasıl var olabiliyorsun"
" tek açıklayabildiğim murat geçmişe giderken yanındaydım. Ve o heykel nasıl murat'ı geçmişe yolladıysa beni de bir şekilde korudu. Var olmama sebep oldu."
Nergis;
" videoda seyrettirdi. Gözümle gördüm murat'ın kaybolduğunu"
Mavi gölekli cemal kafasında kurgulamaya çalışıyordu.
" murat trafik kazasında öldüğü için murat kayboldu."
" aynen öyle"
" nergise değiştirebileceğini söylemişsin"
" bunlar yanlış cemal. Bu olmamalı. Nergisin çocuğu var. Tamam, onyedi yaşına kadar yaşadı ama"
Nergis takım elbiseli cemal'e;
" bunu bana söylemedin, yaşıyor dedin"
" çocuğun kürtajda ölmedi yaşıyor dedim"
" sen sorumu cevaplamadın bunu nasıl değiştireceksin"
" heykel ile. Heykel ile tekrar geçmişe gidip murat'ı ve Mustafa'yı kurtaracağım"
" ya ben istemiyorsam... Ya biz böyle mutluysak"
Nergis cemale baktı.
" çocuğum cemal. "
" iyi de nergis on yedi yaşına kadar yaşamış. Kendin duydun. Bu sana daha çok acı verecek"
Takım elbiseli cemal ne diyeceğini bilmiyordu. Nergisin gözleri doldu.
" ben bunca yıldır yaptığım o hatanın acısıyla yaşıyorum. Kaç akşam yaşasaydı diyorum. Ben çocuğumu öldürdüm cemal... Evet, haklısın belki ölecek... Belki sadece on yedi yıl onun sevgisini tadacağım... Ama ölümüne sebep ben olmayacağım. Biliyorum beni seviyorsun. Bende seni seviyorum. Bir kere elimde bir şans varken kullanmadım. Murat'a hayır diyebilirdim. Ama diyemedim. Şimdi tanrı bana bir kez daha şans tanıdı. Bu sefer bu şansı kullanacağım"
Nergisin bu sözleri her iki cemal de duygulandırmıştı. Mavi gömlekli cemal nergisin elini tuttu.
" senin mutluluğun için ne gerekiyorsa yaparım"
Diğer cemale döndü.
" fikrin ne"
" ben ya da nergis geçmişe gidemeyiz. Bu çok büyük sapmalara sebep olabilir. Başka birini düşünüyorum. Dışarıdan biri. Bizi tanımayan"
" Atamer"
Nergis bu ismi duymuştu.
" sen bu ismi çok sayıklıyordun"
" sen Atamer'i tanıyor musun? Hoş ben birkaç kez görüşmüştüm"
" evet, ama çok değil. Bu ismi sayıkladığımı bilmiyordum"
Nergis;
" sen nöbet geçirdiğinde özellikle uykunda sayıklıyordun"
Takım elbiseli cemal sesi biraz hüzünlü;
" yalnız bir sorun var"
Ne diye sordu her ikisi de.
"eğer gerçekleşirse. Nergis hiçbir şey hatırlamayacak. Ama hayatındaki anılar Mustafa ile dolacak. Sen ise var olmayacaksın. Bu gerçeklik silinecek"
" sorun değil sen olacaksın"
" işte sorun da bu. Ben bu sefer kendi gerçekliğimdeki ben ile karşılaşırsam. Ya gene heykel beni silmeyip var ederse"
" senin var olman gerçeklikteki sapmadan oldu. Bir hatadan oluştu. Eğer böyle bir şey olursa tek bir açıklaması olur"
" hatanın düzeltilemediğine"
" evet, aynen öyle. Yalnız bir sigorta lazım"
Nergis de cemal de sigorta derken ne kastettiğini anlamadılar.
" diğer nergise tüm olanları anlatacaksın. Elinde video var. Hatta o videoya bizi de çekeceksin. Ve o videoyu nasıl gerçekliler arasında getirtebildinse aynı şekilde diğer gerçekliğe getireceksin"
Nergis için de takım elbiseli cemal içinde mantıklı gelmişti bu söyledikleri. Üçü içinde zor günler onları bekliyordu. Nergis çocuğuna kavuşma şansının mutluluğunu mavi gölekli cemal nergis'ten ayrılacağının üzüntüsünü diğer cemal ise nergis'e bu sefer kavuşabilmenin umudunu yaşıyordu.
25 Haziran 2014
20.25
İSTANBUL / CANKURTARAN
Cemal, Murat'ın evinde son hazırlıkları yapıyordu. Aklında diğer cemalin sözleri vardı. Belki murat'ı geri getirme fikri iyi değildi. Beklide sadece nergisin kürtaj olmasına engel olunmalıydı. Vicdanı ile kalbi arasında gelip gidiyordu. Yine de vicdanının ağır basması ihtimalini göze alarak evde son bir kontrol yapması gerektiğini düşündü. Murat'ın geçmişe gittiğine dair hiçbir şey olmamalıydı. Murat'ın yatak odasına gitti. Demir dolabı tek, tek açıp bakmaya başladı. En son çekmecede bir günlük vardı. Günlüğü alıp baktı. Tüm hayatını ve heykeli yazmıştı. Defteri karıştırırken bir fotoğraf düştü yere, cemal fotoğrafın düştüğünün farkında değildi. Günlüğü saklaması gerekiyordu. Cemal tuvalete gitmek için ilerlediğinde ayağıyla fotoğrafı dolabın biraz daha altına itti. Tuvalete gidip günlüğü bozuk sifonun içine koydu. Tekrar salona geldi. Masada duran heykele baktı, sonra saatine. Geç kaldı diye düşümdü. Bir an için gelmeyeceği endişesine kapıldı. Telefonun çalmasıyla endişesi de kayboldu. Telefonu açtı
" nerde kaldın"
" hadi bekliyorum"
Evin dış kapısının otomatiğinin sesi, sessiz sokağı sanki çınlattı. Cemalin beklediği Atamer dış kapıyı açıp içeri girdi. Dar girişin önünde duran merdivenlerden yavaş, yavaş çıktı. Açık kapıdan içeri girdi. Cemal saati göstererek
" geç kaldın " dedi.
" zaten kararsız geldim. Bunlar çok saçma geliyor"
Atamer odaya geçtiğinde masada duran heykeli gördü. Evi dolaşıp, her tarafa ayrıntılı bakmaya çalışıyordu. Cemal kamerayı hazırladı. Atamer kamarayı görünce karşı çıktı
" kamara olmaz"
" neden. Bilimsel bir kanıt"
" bilimsel mi? Ne olduğunu bilmediğimiz ahşap bir heykel. Antika bile sayılmaz."
" Atamer neden geldin o zaman"
" bilmiyorum. Belki Faruk abinin sözlerinden etkilendim"
" sende aslında için, için gerçek olmasını diliyorsun değimli"
" belki de bilemiyorum abi. Videoyu seyredince birde bu evin halini görünce, murat'ın kaybolması"
Atamer diğer odaya geçti. Demir dolabı tek, tek açıp baktı. Gar dolabı açtı. Murat'ın elbiseleri askıda duruyordu. Gözü birden gar dolabın üstündeki fötr şapkaya ilişti. Aldı başına taktı. İçeri geçti.
" bak şimdi lacivert takımımla ajanlara benzedim. Sizin zamanında bu şapkaların moda olduğunu bilmiyordum"
Cemal şapkaya baktı
" değildi zaten. O babamındı. Murat takmayı çok severdi. Babam vermişti ona"
" ne yapacağız şimdi. Nasıl olacak bu."
" heykeli iki eline alacaksın. Videoya defalarca seyrettim. Sağ elini kartalın üstünde sol elinde gözün üstünde olacak"
" okus pokus da diyecek miyim"?
Cemal durdu Atamer'in suratına baktı
" dahi çocuk benimde fizik konusunda bir hoca olduğumu unutma. Bu kadar yıl okuyup bir ahşap ile geçmişe gitmeyi benimde kabullenmem zor."
" tamam haklısın. Biraz abarttım. Tamam, o zaman madem bu işi yapacağız. Bilimsel düşünelim. Tam olarak ne zamana gideceğim ve bu nasıl olacak"
" murat kazada ölmüştü. Kaza öncesi olabilir"
Atamer düşünmeye başladı.
" iyi de kazanın sebebini ortadan kaldırmadan olmaz ki. Artı nergisin çocuğunu da kurtarmamız lazım öyle demiştin değil mi. Murat pişmanlıkla nergise gitti. Eğer kürtajı engellersek hem çocuk hem de murat kurtulur."
" mantıklı. İyi de Murat'ın hangi zamana gidip ne yaptığı konusunda veri yok. Yanlış bir hesaplama her şeyi boşa çıkarır."
" ama elimizde veri var. Şimdi gerçeklikteki tek bildiğimiz kürtaj olduğu gün. Engelleyebilirsem yeni baştan bir gerçeklikle karşılaşırız"
" Dolapdere de bir yere gitmişler. Ben nergisi arayayım tam adres ve bilgiyi alayım"
Cemal nergisi aramak için yatak odasına geçti.
" alo nergis... Evet, geldi burada... Cemal yanında değil mi... konuştuğumuz gibi... Tamam, olası gerçeklikte görüşmek üzere"
Atamer elindeki heykele bakıyordu. Ters gelen bir şeyler vardı ona. Cemalin konuşması bitip yanına gelince, Atamer cemale
" anlamadığım bir şey var. "
" neymiş o"
" murat kendi gerçekliği içinde kendine gitti. Ben o bağı nasıl kuracağım. Ya bende kendi gerçekliğimde yol alırsam. "
Bu cemal için tıkanma anıydı. Hızla gelişen olaylar zincirinde aklına gelmeyen halkaydı.
" murat bir şey demiyordu videoda."
Dedi cemal
" varsayalım düşünce olarak içinden geçirmiş olabilir."
" Atamer ne olacaksa olacak. Adres bu, cebine koy. Tamamıyla nergisin kürtaj olduğu yere ve saate odaklan. Murat'ın söylediği bir söz vardı. Tam bir saat diyordu. Ona göre kendini ayarla "
Atamer adrese bakıp okuduktan sonra cebine koydu. Heykeli iki eliyle sıkıca kavradı. Cemal ile göz göze geldiler. Sonra gözlerini kapattı. Cemal Atamer'e bakıyordu. Bir saniye geçmişti ki Atamer gözünü açtı. Cemal;
" Atamer kamaraya çekmemi istemediğinden emin misin"?
Atamer'in yüzünde tarifsiz bir mutluluk vardı.
" süper bir şey bu. Gittim ben"
" efendim"
" gittim. Nergisi gördüm."
Cemal için bir saniye bile geçmemişti.
" burnun kanıyor Atamer"
Atamer burnunu sildi. Tüm vücuduna sanki elektrik verilmişti. Cemal Atamer'in yanına geldi. Elini omzuna koydu.
" nasıl hissediyorsun kendini"
" anlatılmaz bir duyguydu. 65 yılındaydım. Fotoğraftaki kadın canlı karşımdaydı."
Cemal Atamer'e dokunduğunda onda ki enerjiyi hissedebiliyordu.
" sen nasılsın"
" değişik. Sanki yeniden doğmuş gibiyim. Elektriklenme var. Nasıl oldu açıklayamıyorum sanki elektro manyetik bir alanda kalmışım gibi. Önce her şey bulanıklaştı. Sonra korkunç bir ses. Her yer karanlıktı. Boşluk"
" tanımla"
" kara delik gibi. Hangisi daha imkânsız ve inanılmaz. Bir kara delikten geçişim mi yoksa bunu bir tahta parçasıyla yapışım mı" ?
Atamer odaya baktı. Değişen bir şey yoktu.
" farkında değil"
" kim farkında değil"
" tekrar denemem lazım"
Atamer çılgın gibiydi. Yaşadığı benzersiz deneyim heyecanlandırıyordu.
" ne diyorsun Atamer"
" görmüyor musun? Evde değişen bir şey yok. Murat hala ölü. Çünkü farkında değil. Bilmiyor çocuğunun yaşadığını. Nergise gidecek"
Cemal de etrafına baktı. Nergisin kürtajı engellenmişti. İşte vicdanı ve kalbinin arasındaki mücadelesinin galibini öğrenmesinin zamanı gelmişti.
" evet, ama çocuğu kurtardık. Zaten murat nergisi bırakacak. Bir arada olmayacaklar. Beklide böyle kalması nergis için en doğrusu"
Atamer cemalin bu sözlerine bir anlam veremedi.
" ama bu cinayet olur"
" cinayet mi. Onu biz öldürmedik ki. Onu kendisi öldürdü."
" onu kurtarma imkânımız var iken bir şey yapmamak. Bunu kabullenemem. Murat kaderiyle ölmedi."
" şimdi de kadercimi oldun. Biz bilim adamıyız"
" beni bu ahşap ile geçmişe gönderen adam mı söylüyor bunları. Belki de böyle olması gerekiyor. Murat'ı kurtarmamız lazım"
" beklide böyle kalması gerekiyor. Belki murat'ın kaderi bu. Hem ikinci kez bunu yapmanın sende nasıl bir etki doğuracağını bilmiyoruz. Burnundan gelen kan"
" olabilir. Bilim adamı olarak bunu göze alabilirim. Sen ile ya da sensiz. Benimle misin"?
Cemalin yapacağı bir şey yoktu. Atamer kararlıydı.
" tamam"
" hadi yapalım şunu. Kamerayı hazırla"
" istemediğini söylemiştin"
" inanmadığım zamandı. Şimdi her şey değişti."
" nasıl yaptıysan aynısını yap. Ne zamana gideceksin"
" elimizdeki veriye göre. Kaza anı"
" evveline gitsen"
" ne diyeceğim. Murat ben gelecekten geliyorum. Murat da sana gelmiş olabilir. Nergis kürtaj olmadı. Kaza yapacaksın öleceksin..."
" tamam, tamam anladım uzatma"
" Murat'ı yaşatalım derken akıl hastanesinde ömrü tükenmesin... Tek anımız bu... Hazır mısın?"
Cemal kamerayı hazırlayıp çekmeye başladı.
" tamam... Başlayabilirsin"
Cemal çekmeye başlayalı iki saniye geçmemişti ki Atamer yere yığıldı. Titriyordu. Cemal, murat'ta yaşadıklarının tekrarlanması korkusuyla Atamer'in yanına koştu. Atamer'in burnundan kan geliyordu.
" seni de kaybedemem" diye bağırdı cemal. Atamer'i kollarından tutarak koltuğa oturtmaya çalıştı. Aynı elektriklenmeyi daha gülcüsünü hissediyordu cemal. Birden oda değişmeye başladı. Tozlar kalkıyor ev eski haline dönmeye başlıyordu. Bir Dakka geçmemişti ki murat'a geldiği haline dönmüştü. Odadan Murat'ın sesini duydu. Cemale bağırıyordu.
" sen mi aldın. Yok burada"
Murat sinirle içeri girdi.
" heykelim yok."
Koltukta duran Atamer'i ve yerde duran heykeli görünse şaşkın ve sinirli
" bu adam da kim ve ne oldu ona. Heykelin yerde ne işi var. Allah aşkına cemal ne oluyor böyle"
Cemal devamlı Atamer'e bakıyordu.
25 Haziran 2014
20.25
İSTANBUL / TARABYA
Salonda cemal bir ileri bir geri yürüyordu. Nergis koltukta oturmuş ona bakıyordu.
" ne olur otur artık"
" hem var olacağımı bilmek hem de sanki yok olacakmışım gibi hissetmek beni deli ediyor nergis"
" hadi gel yukarı çıkalım"
Cemal durdu. Nergis kalkıp merdivenlerden yukarı çıkmaya başladı. Cemal de arkasından geliyordu. Yatak odasına geçtiklerinde cemal nergisi durdurdu. Nergis cemale döndü. Cemal nergise sarıldığında her ikisinin de aklında son sarılmaları olabileceği geçiyordu. Nergisin telefonu çaldı.
" cemal arıyor" dedi heyecanla. Telefonu açtı.
"efendim... Geldi mi Atamer... Evet yanımda... Tamam, yatak odasındayız, video da görebileceğimiz yere koyacağız... Umarım inşallah her şey yolunda gider... Tamam cemal"
Cemal komedinin üstündeki DVD'inin yanına yazılı kâğıdı koydu.
" hadi gel yatağa uzanalım"
Her ikisi de birbirlerine dönük yan yatarak uzandılar yatağa. Gözleri birbirlerine kenetlenmişti. El ele tutuştular. Nergisin burnundan hafif bir kan geldi.
" nergis iyi misin" sorusuna cevaplayamadı nergis. Göz bebekleri kımıldamıyordu. Cemal yataktan doğrulmak istedi ama kalkamadı. Konuşmak istedi konuşamıyordu. Vücuduna sanki elektrik veriyorlardı. Önce titremeye nergis başladı ve ardından cemal. Cemal'in ve nergisin burnundan kan geliyordu.
25 Haziran 2014
23.25
İSTANBUL / TARABYA
Cemal acile Atamer'i bıraktıktan sonra hastaneden çıkıp, Arabasına bindi. Çalıştırdığında murat sordu.
" bıraktın mı orda adamı"
Cemal hiç cevap vermedi. Bir an önce uzaklaşmak istiyordu. Bir yandan da murat'ın sorularını nasıl cevaplayacağını düşünüyordu.
" cemal bana olanları anlatacak mısın? Tabi düzgün şekilde"
" murat eve gidelim söz anlatacağım"
Cemalin zaman kazanması gerekiyordu. Yol boyunca nasıl bir açıklama yapacağını düşündü. Murat ile cemal eve girdiklerinde murat sabırsızca cemalin söyleyeceklerini bekliyordu. Cemal kendini koltuğa attı.
" ne yorucu bir geceydi"
" anlatacak mısın"?
" içecek bir şeylerin var mı"?
" yok cemal. Bak başım zaten zonkluyor"
" sen iyi misin"?
" bilmiyorum. Sanki rüyada gibiyim... Konuya dönebilir miyiz"?
Cemal köşeye sıkışmıştı.
" sana gerçeği anlatacağım. Sana sormadan bir meslektaşımızı çağırdım."
" bu konudaki hassasiyetimi biliyorsun cemal"
" evet biliyorum. Sen içeri geçtiğinde odandan ses duydum. Sana bakmaya geldiğimde heykeli tutmuş baygın yatıyordun. O esnada kapı çaldı. "
" kim bu adam"
" Atamer. Atamer deniz. Amerika da üniversitede dekan."
" bu yaşta"
" evet. Tanrıya şükür ki gelmişti. Yanına geldik. Seni yerden kaldırmak için hamle yaptık. Atamer heykeli elinden alacaktı ki birden elektrik çarpmışçasına titremeye başladı. Odaya taşırken de sen geldin. Olay bu. Sen gerçekten de bir şey hatırlamıyor musun"?
" bu anlattıkların ilginç."
Cemal ayağa kalktı.
" murat bu heykelde bir şeyler var. Tamam, başta sana inanmıyordum ama bu gördüklerimden sonra bu heykeli yok etmen gerektiğini anladım"
Murat masasına gidip bir şeylere bakıyor kendi kendine söyleniyordu.
" manyetik bir alan. Acaba tepkimeye ne sebep oldu"
" murat sen söylediklerimi duyuyor musun? Bu akşam birisi ölebilirdi. Tanrı şahit şu an ne durumda kim bilir"
Murat cemale arkası dönük
" çok geç oldu. Sen doğru olanı yaptın. Yarın durumuna bakarız. Benim çalışmam lazım. "
Cemal durumu kurtardığının rahatlığı olsa da murat'ın vazgeçmeyeceğini bilmek onu rahatsız ediyordu.
" ne halin varsa gör. Ben gidiyorum"
Cemal kapıya doğru gitti. Durup murat'a baktı. Murat kendini kaybetmişçesine masasında çalışıyordu. Kapıyı çekip çıktı. Cemalin aklında nergis vardı. Acaba nasıl bir sapma gerçekleşmişti. Nergisi aradı. Telefon çalıyor ama açan yoktu. Sonra telefon açıldı.
" alo nergis... Benim cemal... Nasıl hangi cemal... Nergis orda her şey yolunda mı? Geliyorum bekle"
Bir an önce nergise gitmek istiyordu cemal.
Konağın önüne geldiğinde ışıkların yandığını gördü. Koşar adımlarla bahçeye girip kapıya geldi ve çaldı. İkinci çalışında kapıyı nergis açtı.
" nergis iyi misin sen, yüzün bembeyaz"
" kimsin sen"
" nergis ben, cemal, tanımadın mı"?
" eğer sen cemal isen içerdeki adam kim o zaman"
Cemal içeriye girdi.
" yooo olamaz... Bu nasıl olabilir"