Missie POV
Dalawang araw na matapos yung plano namin. Hindi namin nakuha ang mga kalaban pero nakita namin ang itsyura nila sa Hidden Camera. At dalawang araw narin na hindi namin nakita si Lucy.
Minsan nga pinupuntahan kami ni Zen dito. O kaya tatawag at itatanong kung na kita na naming. Ganun din naman si kuya Steffen minsan pa nga pinapatawag kaming tatlo nila Ria at itatanong kung nasaan si Lucy.
"Missie, na alala mo ba yung huling sinabi ni Lucy bago siya mawala?" Tanong ni Ria kaya napaisip ako. Ano nga ba yun?
"Tracking device." Sabay naming sabi ni Lexie. Agad ko namang kinuha yung laptop ni Lucy. Oo nandito ang laptop niya ewan ko ba sun mas safe daw kasi dito.
Agad kong binuksan ang Google map para makita ang exact na lokasyon..
*loading
*tracking device
"Ria, Lexie tignan niyo ito." Tawag ko sa kanila kaya lumapit sila at tinignan yung nakita ko. "Ayan yung pinaka lumang bodega sa west. Sabi nila wala saw nagmamay-ari niyan kaya walang pumupunta." Paliwanag ni Ria ng makita niya yung itsura.
"Hindi kaya dyan nila dinala si Lucy?" Tanong ni Lexie at tumungo naman si Ria bilang sagot.
"Pupunta tayo dyan bukas." Seryoso kong sabi sa kanila. Baka kung ano-ano na ang ginawa nila kay Lucy dyan.
"Hindi tayo dapat mag padalos-dalos sa mga desisyon natin. Kailangan natin mag plano." Kontra ni Ria sa sinabi ko at sinag-ayunan naman ni Lexie. "Hindi natin nakakaya ang bagay na iyan. Kailangan natin ng tulong, kailangan nation ng kasama at magaking mag plano." Dagdag pa niya. Sa totoo lang hindi ako magaling sa pag paplano kaya minsan palpak ako sa mga Gawain ko pero natutugunan ko naman iyon.
"Anong ibig mongsabihin? Na kailangan natin ng pulis at kung ano-ano pang sumusunod sa batas!" Na bubwiset na sabi ni Lexie kaya nagkatinginan kami ni Ria atsaka tumawa.
"Tanga! Kailangan natin sila Dave, Drew,Zen, at Dhrei. Kasi malaki ang maitutulong nila sa atin." Paliwanag ulit ni Ria kaya napakamot nalang ng ulo si Lexie.
Dave POV
"So, anong plano?" Tanong ni Drew sakanila. Nandito kami ngayon sa hide out ng rebels sa school. Kahapon kasi tumawag sila sa akin ang sabi magkita daw kami sa garden at isama ko daw yung tatlong kolokoy.
"Kaya nga namin kayo kailangan kasi nga hindi namin alam kung ano ang gagawin." Sagot naman ni Lexie.
Tinignan ko yung laptop na nakalagay sa lamesa. At pinagmasdan yung parte ng Google map na umiilaw. "Sa pagkakaalam ko iyan yung pinuntahan namin nila Zen dati ng naggagala kami at hindi inaasahang umulan kaya nakita namin yan. Tama!"
"Kailangan natin ng litrato ng bodega para hindi tayo mailgaw. Ria and Dhrei mag search kayo tungkol sa bodega na yan. Kung kailangan niyong puntahan puntahan niyo. Missie and Zen hanapin niyo kung nasaan at saan nag pupunta si Izable Clemente, Yna Black at Cristina Barero. Lexie at Dhrei kilalanin niyo si Crismon Black at alamin ang bawat kilos niya. Ako ng bahala sa mga gaamitin nating armas." Paliwanag ko sa kanila pero nakatingin lang ako sa laptop. "Kailangan ko na mamaya iyan. Dahil bukas ng madaling araw tayo pupunta dyan." Dagdag ko bago umalis. Hahanapin ko pa yung kakailanganin namin para mamaya.
_________
Lucy POV
Hindi ko na kaya ang iniinda Kong sakit ngayon. Ewan ko ba mula ng dinala nila ako dito ay hindi pa ako kumakain. Hindi naman kasi ako makakain kasi puro pangit ang kasama ko dito. Idagdag mo pa yung mga pasà at sugat ko ngayon dahil binugbog nila ako kahapon dahil dinuraan ko si Cristina.
Napagalaman ko din na kasama nila si Crismon. Ang nakakapagtaka lang sa kanya ay bakit niya ako tinutulungan?
"Lucy Sapphire Wistalia. Papakawalan kita kapag sinabi kung nasaan ang mga kasama mo at ang kapatid mo." Sabi ni Yna. Oo kilala ko na sila lahat simula sa leader nila na si Cristina. Alam ko din na anak ni Yna si Crismon.
"Anong tingin mo sa akin katulad mo na tatanga-tanga?" Sabi ko sa kanya kaya sinampal niya ako. Bwiset pagnakawala talaga ako dito gigilitan ko sa leeg yang babaeng iyan.
"Matapang ka babae. Kung isunod kita sa libingan ng tita mo?" Pananakot niya sabay suntok sa mukha ko. "Tangina! Pag ako talaga nakawala dito punyeta ka mumurderin kita!" Sigaw ko sa kanya kaya sinikmuraan niya ako. Nalasahan ko narin ang dugo na galing sa bibig ko. 'May araw ka rin!' Sa isip isip ko.
"Bantayan niyo siya maigi gawin niyo kung ano ang gusto niyong gawin sa kanya wag niyo lang papatayin. Nagkakaintindihan ba tayo?" Tanong niya sa mga lalaki na nagbabantay dito.
Haisst... Yumuko na lang ako na ngangalay narin kasi ako biro niyo dalawang araw na ako nakatali dito at ang matindi nakatayo pa ako. Ok na sana kung hindi nila tinali ang paa ko eh!
"Panubayan! Gawin daw natin ang gusto nating gawin sa kanya. Tutal nangangati na ako dito eh! At alam kong kayo rin." Natatawang sabi niya habang lumalapit sa akin.
"Kung gusto niyo akong gahasain mamamatay muna kayo!" Sigaw ko sa kanila. Putcha akala mo ang gagwapo eh! Mas gwpao pangakapatid ko sakanila eh!
"Ang tapang pre! Wala namang ibubuga." Sabi ng kolokoy sabay sapak sa akin. Tangina pakawalan niyo ako dito ng makita niyo. Gusto ko sanang isigaw iyan kaso alam ko na hinanghina na ako at hindi ko na kayang lumaban pa sa kanila.
Pumikit na lang ako dahil feeling ko katapusan ko na ito. Ng maynarinig akong bagbulas ng pinto. "Ako ng bahala sa kanya. Mag pahinga na kayo " hindi na ako nag abalang tumingin pa sa nag salita dahil kilala ko naman siya. Si Crismon Black.
Narinig ko naman na lumabas na ang mga tao na nagbabantay sa akin. "Kumain ka na ba?" Tanong niya pero hindi ko siya sinagot dahil sa tingin ko nag sasayang lang ako ng laway.
"Hindi makabubuti sa iyo ang hindi pagkain. Dalawang araw la ng hindi kumakain." Tuloy niya sa pagsasalita pero hindi ko ulit siya pinakinggan at nanamik na lang.
Napatingin ako sa kanya ng makarinig ako ng putok ng baril galing sa labas. "Andyan na sila." Sabi miya sa akin na nakangiti. "Sinong sila?" Tanong ko sa kanya pero parang bulong nalang kasi hinanghina na ako.
"Rebels" bulong niya sa tainga ko. "Thank god at nandito ka Crismon. Ikaw ng bahala sa kanya." Dinig kong sani ng mama niya na sumilip lang ata?.
"Nasa loob na sila kaya papakawalan na kita." Bulong niya sa akin atsaka ko naramdaman ang pagkabagsak ko sa sahig.
Tinanggal niya rin ang tali ko sa paa. "Bakit mo ginagawa ito?" Nanghihina kong tanong. "Malalaman mo rin sa tamang panahon." Sabi niya saka ako tinulungan mag lakad..
Nandito na kami sa hallway ng magsalita siya. "Hanggang dito na lang ako. Pito sila kaya alam ko na mahahanap ka nila." Tumango na lang ako bilang sagot sa sinabi niya.
Tumuloy lang ako sa paglalakad ng mayhumablot sa akin papasok ng kwarto. "Dave?" Sabi ko ng makita ko siya bago ako tuluyang pumikit dahil sa pagod at halo-halonh nararamdaman ko.
---------+--++
Sa wakas makakatulog na ako..
Hehehe salamat po sa mga readers.
(A\N: VOTE & COMMENT PO)