Misha Pov.(continuation)
Matapos ang gabing nag usap kami ni manang tungkol sa kalagayan ni Stranger hiniling niya sa akin na manatili ako kahit isang buwan pa. Pumawag ako dahil sa sobrang awa.
"Diba ngayon na dapat ang alis mo?. Kunin mo na ang gamit mo at ihahatid na kita sa bayan." Sabi niya sa mahinang boses. kasalukuyang nandito kami ngayon sa garden.
Ngayon dapat ang araw ng alis ko dito sa bahay. Ngunit dahil sa pakiusap ni manang kaya nandito pa ako.
"Hmm., pwede bang dito muna ako, " sabi ko sa kanya habang nakangiti. napalingun siya sa akin at nanlaki ang mata.
"Bakit parang nag iba ata ang desisyon mo? Sabi na nga ba yun ang sasabihin niya.
"I think I need to have I am enjoying here. And parang I am not ready to face the noisy world of Cities." Nag katawanan kami. Totoo naman maganda dito kasi ang pieceful. But I miss my family already. Biglang akong nalungkot.
"Do you have cellphone?"
"Yes, why?"
Sagot niya.
"Can I borrow it I need to call my dad, I'm sure hinahanap niya na ako." I said habang malungkot na nakatitig sa garden.lumingon ako sa kanya at huli ko siyang nakatitig sa akin hindi ko maiwasang mamula sa klase ng titig na ginawa niya.
"Oh, sige wait lang"
Sabi niya habang nakahawak sa batok na tila nahihiya.
"Okay" ang cute nga talaga, hindi ko talaga mikakaila na malakas ang tama ko din sa kanya.maya-maya pa dumating na siya.
"Here" inabot niya sa akin ang phone niya, good thing at kabisado ko ang no.ni papa.
Matapos kong kausapin si papa hindi naman siya nagalit, sabi ko Im in a vacation, and nasira ang phone ko kaya hindi ako agad nakauwi.
"Gusto mo mag lakad'lakad?" Nakangiting yaya ko sa kanya.
Tumango lang siya at nagsimula na kaming maglakad.
"Alam ko na ang tungkol sa sakit mo" pag amin ko. Nabigla ata siya sa sinabi ko.
"Natatakot ka na ba sa akin?" Napatigil siya at napayuko. lumapit ako sa kanya. Hinaplos ko ang kanya mukha at inangat ito.
"No, of course not, I am here help. I dont know how but I will do my best to help you recover. Hmm.?" Tinitigan ko siya sa mata. At bigla siyang ngumiti.
"I think this can help" agad niyang sinakop ang mga labi ko.
Hindi na ako nakapagsalitasa halip ay tinugun ko ang kanyang mga halik.