He's Ruthless by: myscarletletters
Sorry sa matagal na updates guys....
***************************************
Kabanata 5
Kinakabahan akong nakatayo pilit itinatago sa aking pagngiti ang kaba at takot nararamdaman ko. Magkahalong kaba at takot ang nararamdaman ko dahil sa mga mapanuring matang nakatitig sa akin.
Nagtatanong ang mga titig ni Azi habang ang kay Sherlyn ay parang umaapoy sa galit ang kanyang mga mata. And I can see a spark of excitement naman sa mga mata ni Noah.
"Sorry po sa isturbo." Agad kong kinuha ang papers na nasa sahig.
"God! Parati ka nalang nakikieksena! At may gana ka pang magsorry ah?!" punong puno ng galit ang tono ni Sherlyn.
"oh this is quite interesting. Hahaha." I can see amusement in Noah's eyes.
Nakita ko kung papaano nag igting ang panga ni Azrael tapos ay tumikhim ito ng pagkalalim lalim. Nakatayo parin ako na parang tanga sa harapan nila. My knees are shaking dahil I've felt embarrassed and humiliated for the nth time.
"sorry sa istorbo. May pinapapermahan po kasi si maam Arvera, sir. And magfifile po ako ng leave of absence for today sir." Kinakabahan kong sabi.
Nakita ko sa gilid ng aking mga mata na seryosong nakatingin itong si Azrael sa akin. I can also feel the heavy tension in the atmosphere that is trying its way to crawl inside my skin.
Kahit ganyan ka seryoso ang mga mata ni Azi naalala ko pa rin sa mga titig nyang yan ang dalawa kong mga anak.
Mabilisan kong inilagay ang mga papers sa table ng amo ko at kahit na masama at matalim akong tinitignan ni Sherlyn ay nagawa ko parin mailagay sa table ni Azi ang papers.
"Okay." Baritono niyang sinabi.
The silence is deafening at ni isa sa amin dito sa silid ay walang planong magsalita. I swallowed the lump that's blocking inside my throat at nagsalita.
"sir, paki una naman po yung leave of absence ko at ipapakuha ko nalang po kay Agnes ang mga papeles na yan pag natapos munang permahan." Kinapalan ko talaga ang mukha ko dahil malapit ng mag alas nyebe.
Tumikhim si Sherlyn bago nagsalita. "Oh god, I never expected na ikaw na pala ang inuutosan ng mga empleyado mo Azrael. Ang kapal ng mukha! Tss." Naglakad siya at umupo sa couch. Nakakunot ang noo nito at alam kong naiirita siya sa presensya ko.
"alis na ako bro. bye guys." Ani Noah bago tumulak paalis.
Hindi rin naman katagalan ay natapos niyang permahan ang leave of absence ko for today. Ang reason ko ay dadalo ako sa kasal ng isang kaibigan. I know I'm a liar but this is for my children and I'll do everything I can just to support them.
It was exactly 9 am nung makarating ako sa eskwelahan na pinapasukan ng kambal ko. Nakikita ko rin na may mga magulang na kakapasok lang sa school building. agad kong tinahak ang classroom ng aking kambal. At first sumilip muna ako. Nakasilip ako sa pintuan ng classroom nila. Kitang kita kong nagkakatuwaan ang mga bata at excited dahil nasa classroom nila ang kanilang mga magulang.
Sa may gitna na tagpuan ko ang aking baby girl na busy na nakikipaglaro ng paper dolls sa mga kaibigan nyang babae. At sa tabi naman niya at ang baby boy ko. Ark is busy too. Nagkwekwentuhan sila ng mga kaibigan niyang lalaki.
"kahapon dinala ako ni mommy at daddy sa EK." Ani nung isang batag lalake.
"anong EK?" tanong naman ni Ark sa kaibigan.
"Enchanted Kingdom. Ang ganda dun. May barkong lumilipad. Sabi ni daddy Archor's away daw tawag dun." Sagot nung kausap ng anak ko..
"ikaw Ark. Nasaan ang tatay mo?" tanong nung isa pa niyang kaibigan.
Nakita ko ang pagkagulat at lungkot sa mata ng anak ko. Parang may malamig na kamay na dumudurog sa puso ko. Parang may punyal na tumutusok sa kaibuturan ng puso ko. Ayokong nakikitang nasasaktan ang mga anak ko pero ako mismo ang nananakit sa kanila.
I know I'm selfish dahil hindi ko sinabi kay Azi na may anak kami. Na ako ang nakasiping niya sa gabing namatay ang itay. Alam kong makasalanan akong tao. At ito ang kaparusahan ko pero my mind is driving me crazy. May parte sa utak ko na nagsasasabing sabihin kay Azrael na may anak kami at may parte rin ng utak ko na nagsasabing wag dahil magugulo ko ang relasyon ni Azi at Sherlyn. Alam kong hindi seryoso si Azi nung sinabi nyang he can dumped Sherlyn. They've been a couple for years. Sinong baliw ang makikipaghiwalay para lang maibalik ang naudlot na friendship? I guess, I'm just assuming. Kahit kelan Azi won't look at me the way I looked at him.
Pumasok na ako sa silid nila at nakita ko kung papaano magsilinguhan ang mga bata at mga magulang sa loob ng silid. Ang kaninang lungkot sa mga mata ni Ark ay napalitan ng saya. Nag uunahan sila ni Aly ngayong makalapit sa akin.
"Nanay! Nandito na ang nanay ko maam po!" tuwang tuwa si Aly nung makalapit na ito sa akin. Nagsquat ako para lumebel sa mga anak ko at binigyan ko naman ang kambal ng isang mainit na yakap. If only my hug can burry the truth about my twins father. If only it's possible na ang pagmamahal ko nalang ang pupuno sa pagkakaulila nila sa pagmamahal ng ama. If only.
"Magandang umaga po maam." Ani ko adviser ng mga bata.
"magandang umaga rin Mrs." Sabi nung guro na may ngiti sa mga labi.
Tumayo ako ng tuwid. "maam hindi pasaway at makukulet itong kambal ko?" pabiro kong tanong sa guro.
Tinignan naman nya ako bago ang mga bata. "hindi naman. Sa katunayan ay ang bubuti at ang sisipag ng mga anak mo. Si Aly at Ark ay magaling sa kanilang academics and when it comes to chores marunong din sila. You've raise them very well." Puri ng guro sa kambal at sa akin.
Mga bandang alas dose natapos ang meeting. Alas diyes na kasi kami nakapagsimula dahil ninantay na pa naming ang ibang parents. Dahil sa meeting early dismissal ang mangyayari at wala ng pasok sa hapon.
Napag isipan kong ipasyal ang kambal sa Jollibee it's there favorite fast food chain. At fan na fan sila sa malaking bubuyog na yun.
Pagpasok namin sa Jollibee namangha agad ang kambal. Agad nilapitan nila ang human size figure ni Jollibee at niyakap iyon. May mga ibang bata rin kasi ang nakapalibot at nakayakap sa Jollibee. At nakikisabay rin lang ang kambal.
Agad na akong umorder ng makakain and as usual chicken joy, spaghetti at softie ang inorder ko. Hindi kasi pinagsasawaan ng dalawa ang mga pagkaing yun. Nung nakahanap ako ng bakanteng mesa ay nilapag ko na doon ang mga pagkain namin.
Natutuwa akong makitang Masaya ang kambal. If only it's possible na parati nalang sana silang nakangiti. I would trade anything even my soul just to make them keep smiling always.
"L-Lluvia?" napabalik ako sa realidad nung marinig kong may tumatawag sa akin. At nung namukhaan ko ang taong tumatawag sa akin ay hindi ko alam ang mga emosyong nararamdaman ko.
"M-Mistellene.... Ikaw ba yan?" hindi makapaniwalang sabi ko.
"yup the one and only." She winked at me. "and you still call me that. Diba sabi ko sayo Misty nalang?" nakangiti niyang sabi.
A gushing feeling of happiness flows inside my entire system. She's my friend back in my college years. She always helps me during my hard times. When we're on our third yr in college lumipat siya ng school. Nag-aral siya sa ibang bansa and now she's back.
"kelan ka pa nakabalik?" tanong ko. Halatang halata na Masaya ako dahil nagkita kami.
Tinakbo niya ang distansya namin at niyakap niya ako. "I missed you Lluvia. Kahapon pa ako nakabalik dito. It feels so good to be back."
She's a daughter of well known family in the jewelry business. They produce well quality jewelries that are so fabulous, unique and genuine. Pinasadahan ko siya ng tingin at mas gumanda siya. Ang kulot niyang buhok ay naka ponytail. Nakasuot siya ng isang flannel long sleeve habang naka jeans. She still looks beautiful and elegant at the same time.
"may asawa ka na ba? I guess meron na noh? Sobrang blooming ka ah! At mas gumanda ka pa!" pagpupuri ni Misty.
"nanay!"
Napabaling ang atensyon namin ni Misty kay Aly na nakahawak na sa kamay ko. Kita ko ang pagkagulat sa mga mata ni Misty.
"oh my?! Anak mo?!" gulat na gulat na tanong ni Misty.
Tumango ako sabay tingin sa anak kong nakahawak sa akin.
"oh my! She's so beautiful Lluvia! Hi baby girl ako pala ang tita Misty mo." Lumebel siya sa anak ko at kita ko rin sa mata nya ang excitement at saya.
"hi po tita Misty po." Bati ni Aly kay Misty at mas ikinatuwa ni Misty ay yung hinagkan siya ni Aly sa pisngi.
"ang sweet mo namang bata." Aniya.
"Ark. Halika! Dali Ark!" tumakbo sa kinaruruonan ni Ark si Aly.
Tumayo ng tuwid si Misty at nanliliit ang matang tumingin sa akin. "parang pamilyar ang hitsura ng anak mo ah? I knew it! Kasal ka na! at sino ang asawa mo?" natutuwa niyang sabi.
"pamilyar talaga ang mukha ng anak mo ah. I've seen it before or somewhere eh." Hinawakan nya pa ang baba nya at parang may inaalala.
Alam kong yung mga acquainted sa mga Montefalco ay makikila ang kambal ko. The blood that are running in their veins ay Montefalco. Their physical features belongs to the Montefalco and their character and aura their emitting are proof that they are Montefalcos.
"wala akong asawa." Mapait kong sabi sabay pasadahan ng tingin ang kambal.
Sana ngano may asawa nalang ako para may tumayong ama sa mga anak ko pero whenever I picture out someone I could marry someday imahe ni Azrael ang nakikita ko.
"Nanay gutom na ako po!" sabi naman ni Ark nung nakalapit sa akin. Magkahawak ang kamay nila ni Aly nung bumalik sa table namin.
Nung nakita ni Misty si Ark literal na nalaglag ang panga nya at nanlaki ang mata. I couldn't blame her. Kilala niya ang mga Montefalco at sa itsura ng mga anak ko na Montefalcong Montefalco ang tindig at dating nito.
"now I know it! Kung kanino sila nagmana at kung bakit pamilyar ang itsura nila!" she said it as if she discovered the most mysterious discovery in the history.
Nanahimik nalang ako at pati ang mga anak ko ay nagtatanong ang mga titig nila.
"Excuse me kids ah. Hihiramin ko muna ang mommy niyo balik muna kayo sa playing area." Nginitian niya ang kambal at kinaladkad na ako palayo sa aming table.
Nasabihan pa nga ni Misty ang isa sa mga staff na pakibantayan yung table namin bago niya ako tuluyang madala sa cr ng mga babae at bantayan ang kambal ko.
Nung makapasok kami agad niyang nilock ang pinto. Walang tao sa loob ng cr at alam kong mahaba habang pagkwekwento ang gagawin ko.
"Mga Montefalco ba ang anak mo? Did you marry Drewford?" tanong niya.
I know she has a thing for Drew. She's inlove with Drew since college years.
"nope. Iba ang pinakasalan ni Drew at hindi ako." Yung una nyang tanong ay hindi ko sinagot alam niya na rin naman ang sagot.
"at first hindi ko masyadong mahalata dahil soft ang features ni Aly pero alam kong nakita ko na kung saan ang mukhang yun pero nung nakita ko ang isa mo pang anak that when the lighting bolt struck me. The rough features on your son made me remind of the Montefalcos."
Hindi ako makapagsalita sa na pansin niya. I knew it already that she's a very keen observer.
"kanino sila anak Lluvia?" tanong niya ulit.
"anak ko kay Azi." Nahihiya kong sabi.
Pumalakpak si Misty sa saya at tumatawa pa ito. I don't know where's the rumor sa sinabi ko kaya napatingin ako sa kanya.
"imagine? Si Azi at ikaw? I knew it! Sabi ko na nga ba at kayo ang magkakatuluyan eh. So where is your husband anyway?" tanong niya.
"Mist.. can I ask you a favor?" seryoso kong sabi sa kanya.
Napalunok si Misty sa sinabi ko. "sure? What is it?" tanong niya.
"please wag mong pinagsabi ang mga sa sinabi ko sayo. Dapat walang makaalam na may anak si Azrael sa akin. Wag mo rin banggitin sa mga anak ko ang tungkol sa kanilang ama. Ang totoo niyan ay walang alam si Azi na may anak siya sa akin. At hindi ko siya asawa, hindi niya alam na may nangyari sa amin." Malungkot kong sabi. Parang may tumutusok sa puso. At ang nasasaktan akong isipin na pinapaniwala ko ang kambal na patay na ang ama nila at senekreto k okay Azi na may anak kami.
Nalilito si Misty sa pagproseso sa mga sinabi ko pero seryoso itong nakatitig sa akin.
"paano yun nangyaring hindi alam ni Azrael? Pinagnasaan mo siya? Nirape mo si Azi" naguguluhan niyang utas.
Namula ako sa ideyang sinabi ni Misty na pinagnasaan at nirape ko si Azi. Napabalik ako sa realidad nung narinig naming may kumakatok sa pintuan kaya napatigil ako sa pagkwekwento.
"ikwekwento ko sa bukas lahat lahat. I promise you that."
Lumabas na kami sa cr at bumalik sa aming mesa para makakain. I'm sure the twins are hungry now.
"Nanay ang bait po ni tita Misty po noh? Binilhan niya kami ni Arken ng toys po."
Tahimik lang sa tabi ko si Ark. Nilalaro niya kasi yung rubik's cube. "yup." Sagot k okay Aly.
Nung nakababa na kami sa babaan ng jeep sumakay naman kami ng tricycle patungo sa aming apartment.
Napapaisip nalang akong madali lang namukhaan ni Misty na ilang years nawala sa Pinas ang mga anak ko what more if yung mga empleyado ng kompanya ni Azi ang makakita sa anak ko. For sure makikilala rin nila ang mga anak ko. Makikilala nila na Montefalco ang dugong nanalaytay sa kambal ko.
*later*