[Abby's POV]
And this day ends. Hahaha, makauwi na nga.
"Hey Abby, sabay na tayo" sabi ni Janna sa akin
"Ah, hehehe. Sige una ka na. May dadaanan pa kasi ako eh"
"Ganun ba *pout* oh, sige una na ako. Bye" saka siya umalis.
Ako naman palabas na ako sa campus namin ng...
"Hoy Morales!" sigaw ng isang mokong. Hahaha, kilala ko na kung sino siya kaya nilingon ko siya
"Ano na naman ang kailangan mo ANDERSON!" sigaw ko rin sa kanya
"Halika dito, may iuutos ako sayo"
Aba kung makapag-utos, ano ako? Katulong niya?
"Hoy, hindi mo ako KATULONG!!!" sigaw ko sa kanya
"Halika na kasi dito. Daming satsat"
"Ikaw ang may kailangan kaya ikaw ang lumapit" sabi ko habang nakapamewang ako
Hindi na siya nagsalita pero naglakad siya papalapit sa akin. Malapit na siya, malapit na, malapit na..
Okay, masyado na siyang malapit kaya umurong ako,
Lapit, Urong
Lapit, Urong
Lapit, Urong
Ng maramdaman kong nakasandal na ako sa kaya tinignan ko siya and mga 2 inches lang ang layo niya sa akin. I can feel his breath.
"Doon ka nga!!" sabi ko sa kanya
"Di ba sabi mo lumapit ako sayo"
"W-wala naman akong sinabing ganito kalapit ha!" sigaw ko sa kanya saka ko siya tinulak palayo
"Hahaha. Whatever" saka siya ng smirk
"Ano bang kailangan mo! Sabihin mo na kung ano man yun kasi may trabaho pa ako. I'm busy you know!" saka ko siya inirapan
"Suplada" bulong niya
"Ano sabi mo?"
"W-wala. Ang sabi ko ang pangit mo"
"Hoy lalaki! Kung pumunta ka dito para manginsulto. Hahaha, sorry, but I don't have enough time to play with you!" sigaw ko sa kanya
Lalapitan sana niya ako ng.....
"Hey bro, nandito ka lang pala. Kanina pa kita hinahanap. And, Hi Abby" sabay smile sa akin.
Oo, ako na ang kinilig. Si Vince kasi kung maka smile eh. ^__________^
"Ah, hehehe. H-hello Vince"
"May sasabihin ka ba?" tanong ni Kieth kay Vince
"Wala naman. Hinahanap ka kasi ng tropa eh"
"Ganun ba. Sige, susunod na lang ako" sabi niya saka niya ako tinignan. Syempre tinignan ko naman siya
O__O
"Bakit namumula ka? M-may sakit ka ba?" tanong niya sa akin
"A-ah, w-wala ito" sabay tingin kay Vince na naka smile sa akin. Ghad, matutunaw na yata ako dito. Si Kieth naman tinignan niya si Vince saka tinignan niya ako saka tingin ulit kay Vince sabay tingin ulit sa akin
"Hey *sabay tapik sa braso ko* don't tell me may gusto ka s-----"
Di ko na siya pinatapos kasi tinakpan ko yung bibig niya. Ang daldal kasi masyado.
"Ah, sige Vince, una na kami. May ipapagawa pa kasi ang mokong na ito sa akin eh" saka ko siya hinila palabas ng campus
Medyo nakalayo kami ng konti ng binitawan ko siya.
"Ano ba, kung may balak kang gahasain ako. Magpaalam ka naman. Hindi naman ako uurong eh" sabi niya sa akin saka siya nagsmirk
"Aba, at ang kapal. Ikaw, gagahasain ko. Yuck, mandiri ka nga. Eeww!! I will never do that. NEVER!!!" saka ko siya inirapan
"Suplada, tanggalin ko kaya yang mga mata mo. Kung makairap ka diyan"
"Whatever"
"Teka, bakit mo ga ako hinila?" tanong niya sa akin.
"Ang daldal mo kasi. Tanggalin ko yang dila mo eh"
"So totoo. Tss, ano naman nagustuhan mo sa kanya?" tanong niya sa akin
"Gwapo siya"
"Mas gwapo naman ako doon"
"Gwapo na, cute pa atsaka GENTLEMAN pa" at talagang diniinan ko ang pagkakasabi ko ng GENTLEMAN.
"Tss, makaalis na nga"
"Edi umalis ka, bakit may pumipigil ba sayo?"
Hindi na niya ako sinagot kasi umalis na siya. Ako naman tinalikuran ko siya kasi may trabaho pa ako.
***
Ilang minuto rin ang nilakad ko ng makarating ako sa bahay nila tita. Oo, sa kanila ako nakatira. Sila rin nagpapa-aral sa akin, pero tinutulungan ko naman sila. Kaya heto, working student ako. Pero di tinatanggap nila tita yung perang naipon ko. Sabi nila, ako daw naghirap kaya sa akin na lang daw. Oh di ba. Mabait sila.
"Magandang gabi po, tita, tito" bati ko sa kanila
"Magandang gabi rin iha. Ano pala oras ng trabaho mo?" tanong ni tita sa akin
"8 po. Sige po, pasok na po ako sa kwarto ko. Matutulog pa kasi ako eh"
"Hindi ka ba kakain?"
"Mamaya na lang po. Sige po" saka na ako umakyat sa kwarto ko.
Nagpalit ako, tinapos ko lahat ng pwedeng tapusin saka ako natulog ng ilang minuto. 7:30 ng magising ako. Nagbihis na ako saka ako umalis sa bahay Hindi na ako naghapunan kasi late na talaga ako.
Ilang minuto rin ang nilakad ko ng makarating ako sa restuarant kung saan ako nagtatrabaho.
Hugas dito, hatid doon, hugas doon, hatid ng order hanggang sa magsara na ang restuarant.
"Sige, una na ako Abby. Bukas ulit" paalam sa akin ng isang staff ng restuarant.
Hindi naman ganun kabongga yung restuarant na pinapasukan ko. Simple lang siya pero masarap ang mga foods doon. Wala pa akong balak umuwi kaya pumunta muna ako sa playground. Dito ako pumupunta pagmalungkot ako, pagproblemado ako at kapag namimiss ko sina mama.
On the way na ako ng makasalubong ko si Vince. Akalain niyo yun.
"Oh, it's you again" bati ni Vince sa akin
"Hey. Yeah it's me again. So what are you doing here?" tanong ko sa kanya
"Ah, nagpapahangin lang. Ikaw, gabi na. Nasa labas ka pa, baka mapano ka pa niyan"
"Hindi naman, sanay na ako" saka ako ngumiti sa kanya.
Sinamahan niya ako sa paglalakad hanggang sa marating namin yung playground. Umupo kami sa may damuhan. Ako naman tumingala sa langit.
"Alam mo Vince" sabi ko sa kanya
"Hmmm"
"Nakita mo yun?" sabay turo sa dalawang bituin. Siya naman tinignan niya
"Sabi nila mama noon. Pag daw kinuha na sila ni Lord, tumingin lang daw ako sa langit tsaka hanapin ko daw ung dalawang bituin na maliwanag at malaki. Sabi kasi ni mama na sila daw yun at binabantayan daw nila ako. Kaya kapag malungkot ako, tinitignan ko lang yung dalawang bituin na yun *sabay turo ko sa dalawang bituin* tsaka ko kinakausap. Hahaha, para akong bata noh. Kung ano ano ang pinagsasabi ko" sabi ko sa kanya saka ako ngumiti. Fake nga lang. Hindi ko alam kung bbait ko sinasabi sa kanya ang mga ito. Basta ang pakiramdam ko eh, kailangan ko lang ng makakausap ngayon.
"Hindi ko alam na sa tapang mong yan, marami ka palang dinidibdib"
Nagsmile lang ako sa kanya saka tumingim ulit sa langit
"Alam mo Abby, magpakatotoo ka lang. Ilabas mo iyong tunay na ikaw, wag mong itago. Kung nasasaktan ka, ilabas mo lang. Wag mong kimkimin lahat ng problema mo. Kung gusto mong umiyak, wag mong pigilan. Iiyak mo, kahit maraming nakakakita. Ipakita mo ang tunay na ikaw"
Tinignan ko lamang siya.
"Ang buong akala ko, matapang ka pero hindi pala"
"Huh?" nagtatakang tanong ko.
"One time, I saw you crying. Hindi ko alam ang dahil kung bakit ka umiiyak. Medyo naguluhan ako that time. Dahil doon napaisip ako kung sino ka ba talaga, at ano ka ba talaga"
Tinignan ko siya sa mata. "So you're stalking me?" tanong ko sa kanya
"Well, sabihin na nating pwede rin" saka siya nagsmile. Ako naman napangiti rin.
"Alam mo, lahat tatanggapin ko. Lahat ng pangiinsulto nila tatanggapin ko yun. Pero kapag magulang ko na ang iniinsulto nila. Yun ang hindi ko matatanggap"
"Alam mo that time na nakita mo akong umiiyak. Death aniversary ng mga magulang ko. That time, inaasar nila ako pero pinabaayan ko lang pero nung ininsulto nila ang mga magulang ko. Doon kumulo yung dugo ko kaya nasampal ko yung babaeng nanginsulto sa kanila. Nagalit ako sa kanila. Pinipigilan ko ring wag bumagsak ang mga luha ko kaya umalis na ako sa room namin at pumunta ako sa rooftop. Doon ko inilabas lahat ng sakit na kinikimkim ko. Nagtatapang tapangan lang naman ako eh, kunwari hindi ako nasasaktan. Idinadaan ko na lang sa tawa lahat ng mga problema ko atleast doon hindi nila nakikita na nasasaktan ako" sabi ko saka ako yumuko kasi alam ko na mahuhulog na ang mga luha ko. Nakakainis ka Vince ha. Pinapaiyak mo ako.
Nabigla ako ng bigla niyang haplusin ang likod ko at kinocomfort niya ako.
Ilang minuto rin kaming nagkwentuhan ng naisipan naming umuwi. Inihatid na rin niya ako baka daw kasi mapano pa ako. Hehehe, opo. Ako na ang kinilig.
"Sige, bye. Ingat ka" saka na siya umalis. Ako naman pumasok na ako at dumiretso na sa kwarto ko at ibinagsak ko ang aking katawan para magpahinga. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maalala ko yung nangyari kanina. 'He already know the REAL ME' sabi ng utak ko saka na ako natulog.
=========================================
Heto na si Chapter 2! Nagustuhan niyo ba?
Wahahaha, vote and comment po kayo kung nagustuhan niyo. Thank you po :))