"Please Elaine, please don't go" Mateum cried as I turn my back.
"No. Don't make this too hard for me. Just leave me"
"Please Elaine, what do you want me to do? Tell me please! Don't leave me"
"Tama na Mateum. Tigilan na natin 'to. Tigilan mo na ko! "
"Elaine no! Mahal na mahal kitah. Hindi ko kaya pag wala ka" lumuhod sya sa harap ko habang patuloy na umiiyak. Please Mateum 'wag mo na Kong pahirapan.
"Utang na loob Mateum! Ilang taon ka ng nabuhay ng wala ako kaya 'wag mo kong dramahan! Tumigil ka na pwede ba? Ayoko na!" masakit pero kailangan kong gawin 'to.
"El--elaine? Sorry. Sorry na please. Sorry na. Promise hindi na ako magseselos. Hindi ktah kakalimutang daanan sainyo araw-araw. Hindi ko na kakalimutang--"
"Ano ba Mateum! Ano ba sa salitang AYOKO NA ang hindi mo maintindihan? Ayoko na sayo so please lang!"
"Elai---" sobrang naaawa na ko skanya pero hindi na ko pwedeng umatras.
"Hindi na kitah mahal. Or mas tamang sabihing hindi kitah minahal! Naawa lang ako sayo kaya kitah sinagot. Ano pa bang gusto mo? Pinagbigyan na kitah ah. Tigilan mo na ko dahil kahit kailan hinding hindi kitah mamahalin. Tingnan mo nga yang sarili mo! Hindi ka nababagay saken!" masakit makitang nasasaktan sya pero mas masakit saken dahil kailangan kong layuan siya.
"Bakit? Baki---"
"Please Mateum. Wag mo nang pahirapan ang sarili mo. Its over. No, we're over!" kasabay nang pagtalikod ko ang patuloy na pagbagsak nang mga luha ko. I'm sorry Mateum. Please forgive me.