"A goal without plan is just a wish"
- Antione de Saint-exupéry
•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•
STILL ON ERIE/RURU'S POV
we're back again and still on baby sitting at ilang minuto rin kaming naglakad bago narating ang isang playground...
“It's full packed” komento ko habang nakatanaw sa mga kaklase naming nandito rin... wala bang ibang pupuntahan at lahat sila nandito?
“Ito lang ang pinaka malapit na laruan ng bata... at secured to..." ... ahh dahil malapit to sa school... high profile nga naman ang mag tao dito... "At mag-eenjoy naman ang mga bata dito diba?" pagkausap nya naman kay Rello na syang nakangiting tumango lang bago pumunta sa ibang bata...
“...."
"Nung bata ako sa playground rin naman ako nagpupunta... ikaw ba hindi?" .... he doesn't remember me... aist ang gulo... kahit ayokong maasar sa hindi nya pag-alala sakin dahil sa ganitog pagkakataon na ipinamumukha na sakin na hindi nya ako naaalala nya nakakabuwiset talaga!
"Dont know..."
"You must have a boring childhood then..." napatingin na ako sa kanya ng masama nang sabihin nya yun... lalo na sa mocking tone nya...
".... I must realy have a boring childhood..." inis na sabi ko nalang at nilayasan sya dun kahit pa tinatawag nya ako...
Yeah right!! Boring yun dahil nandun sya... boring yun dahil halos lahat ng ala-ala ko nung bata ako nandun sya... boring yun dahil sya ang lagi kong katawanan noon! buwiset!
“Mico please help me!!!”
“PLEASE SOMEBODY SAVE ME!!!”
nagising nalang ako na may mabigat na paghinga at pinagpapawisan ako... buwiset na talaga ang lalaking yun... nagkita lang kami binabangungot na ako... ang tagal ko nang hindi binabangungot...
"*breaths in slowly* *Breath out slowly*" napasuklay nalang ako ng buhok saka tumayo mula sa pagkakahiga... may pasok pa pala ako.... at sana naman hindi walang kwentang bagay na naman ang gawin namin at sana naman wala sya dun...
“My lady? are you awake?"
“Yeah..... I'll be going down after an hour..." Nakakabuwiset pala na naaalala mo ang isang tao tapos ikaw hindi nya maalala tapos kung kausapin ka nya ang saya-saya lagi ng buhay nya...
"...." ang aga-aga sira na agad ang araw ko...
sfx:door bells
"....." tapos ngayon may buwisita pa ang aga-aga.... anong trip nila? "...." wait umuwi pala si tanda dito malamang may bisita ng ganitong kaaga
SOMEONE’S POV
“She was smart I think she knew it already” Old mam
“I want her to forgive me" I said in sincere tone... and I will always be
“ Line would be hard to get but I want you to get her trust at any cost” Si uncle and he isn't using her name but her initials ibig sabihin hindi pa sila nakakapag-usap ng maayos...
“I'm sorry... it was my fault...." paghingi ko ng tawad dahil totoo naman... sinira ko ang natitirang tiwala nya sa ibang tao... sa akin
“Really? buti naalala mo? But it will.be much better if you didn't...." at nandyan na nga sya ang tao pinag-uusapan namin... ang taong minamahal ko pero iniwan ko nalang ng ganun...
“Line, your here" pambungad naman ni Uncle sa kanya pero walang kaemo-emosyon syang tumingin samin
“.... Congrats... hindi ko nahulaan na ikaw mismo ang nagpadala ng assignment na to...." sabi naman nya with all sarcasm....
“Ruru- no Er--"
“Don't call me on that name! I never heard I allowed you to!"
"....."
"Dapat hindi ka na nakipagkita sakin kung iniisip mo talaga ako..." mariing nyang sabi bago umalis "A**h***"
"...."
"Line?! Erie?!"
RURU’S POV
.... dammit I feel like a clown! kilala nya ako mula umpisa palang? pinagloloko nya pala ako eh!
“Erie!” buwiset!
"Sabi nang wag mo akong tawagin sa pangalan na yan!" pagsigaw ko at tinapik palayo ang kamay nya
“..... I'm sorry..."
"Sorry?...." angil ko sa kanya
"I'm sorry for playing like I don't know you...." napatawa ako ng inis sa kanya lalo na sa sinabi nya!
"You should have just pretended until the end!!" buwiset... leche talaga?! "Tapos ang lakas pa ng loob mo... ikaw pa mismo? Ggo ka pala eh..."
"..... Sorry for everything... alam kong hindi to--"
"Alam mo pala eh!" pagputol ko sa sasabihin nya "You know but you still done this.... guilt? pity? love? Dont f*king kid around me..."
"Erie--"
"Don't call me that!"
"Then let me explain!!!" napatingin lang ako sa kanya nang sumigaw sya
"Does explaining will change something?" mariing kong tanong at sya naman ang napatahimik... "I dont remember anything that happened back then.... I don't remember meeting you.... I don't remember Miguel Cosmos Dela Lazar.... And from that point on... Louisa Ilana Niruru Erie Fuentes that you know have already died...."
"Dammit can't you just listen?"
".... Listen for what? further lies? Hindi na kita Kilala...." Seryosong sabi ko
"...."
"I'm.... Ilana Niruru Fuentes... nice meeting you.... Mr. President Miguel Cosmos Dela Lazar..."
"It's because I ran away right?" tumalikod na ako sa kanya... kahit ano pang paliwanag nya pareho parin naman ang kalalabasan "I got my reason...."
"...."
"I ran away before because I can't save you... because I was weak back then! I wanted to save you but i cant... But that was before, I ---"
"You change?" flat na tanong ko.... "Nagbago ka kaya magbabago na rin ang mangyayari at makikinig ako sayo? Can you even change?"
"Erie...." ...... I'm tired of all this...
"Mr. President anong ginagawa mo sa bahay namin?"
"E--"
"Kung si Oldman... nasa loob sya... mukha ngang magkakilala ang magulang natin..." Tuluyan na akong umalis bago ko pa masampal ang lalaki yun na makapal ang mukha
MICO’s POV
napasuklay nalang ako ng kamay ko sa buhok ko habang sinusundan sya na naglalakad paalis.
“Mico..” Napalingon ako sa tumawag sakin, si tito pala at mukhang nananood nya ang pag-aaway namin
“I'm sorry tito.... Don't worry I could fix this..." sana... on time kong maayos ang lahat
"I was thinking.... do I chose the right decision? was this really a good thing?"
"....."
".... i think it was.... i want to believe it was right... so please don't give her up... she just needed time...."
"I'm not giving up on her tito... wag kayong mag-alala" even this cause me my own life
Before... I was always looking at her back... running after her... siguro nga tama sya... people can't be change.... dahil hanggang ngayon hinahabol ko parin sya... I'm always looking at her back that I didn't know if she's hurt, crying, angered or happy...
People just do bring out something within themselves they never knew they have before....
RURU’S POV
nakakabuwiset ang leche na yun! gusto nya pala ng laro.... edi sige! makikipaglaro ako sa kanya hanggang sya mismo ang sumuko!
•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•
Up next: "Desperate plan"