"Gölge'yi öldüreceğim. "
Sharon ürpermişti. Esen rüzgar kapşonunundan omuzlarına dökülen saçlarını uçuşturuyordu. Ne kadar süredir yürüdüğünü hatırlamıyordu, nerede olduğunu da bilmiyordu. Sadece renkli tabelaların yerini karanlıktan renkleri belli olmayan binalara bıraktığını fark edebilmişti. Etrafındaki azalan insan sayısı ile artan karanlık normal bir insanı korkutması gerekirken onu rahatlatıyordu. Aniden hissettiği şeyle olduğu yerde donup kaldı. Birbirine karışan iki gölgenin varlığı onu rahatsız etmişti. Gözlerini kısarak başını, dibinde durduğu apartmanın çatısına doğru kaldırdı.
---
"Senin 'Merhaba' deme şeklini özlemişim sanırım. " dedi esmer kadın bir yandan Punisher'ın yumruklarından kaçmaya çalışırken. Frank ise sadece susuyordu. Esmer kadın bu sessizliğe alışıktı zaten.
"Neden burada olduğum seni ilgilendirmiyor olmalı. Çekil yolumdan! "
"Sen benim düşmanımsın Elektra. Bundan daha geçerli bir sebep mi arıyorsun? "
"Aynı zamanda, aynı yerde karşılaşmamızın tesadüf olma ihtimali çok düşük Frank. Hedefim ile bağlantın ne? "
"Hedefinin kim olduğunu bilmiyorum. " Bu sözlerle beraber Elektra'nın karnına sıkı bir tekme atmıştı Frank. Kadın geriye savruldu.
"Bana aptalı oynama. " dedi Elektra. Frank'e doğrulttuğu silahıyla birkaç el ateş etti. Ancak Frank'in olduğu yerden kımıldamasına gerek kalmadan, kurşunlar onu sıyırarak arkasındaki duvarı vurdu.
"Iska. " dedi Frank. Gözleri kavganın getirdiği hırs ile parlıyordu. Ama Elektra'nın yüzündeki gülümseme kafasını karıştırdı.
"Ufak oyun arkadaşına söyle, gölgelere saklanarak benden kaçamaz. " Sharon Elektra'nın arkasında belirerek bıçağını sırtına dayadı.
"Kim olduğunu ve beni neden takip ettiğini bilmek istiyorum. " gözleriyle Frank'i bularak ekledi. "Ve onun tüm bunlarla olan ilgisini. " Elektra onu dinlemeyerek ne olacağını bekleyen Frank'e baktı.
"Demek bu o? Güzelmiş. İyi bir zevkin olduğunu biliyordum. " Frank her zamanki soğuk bakışları ile karşısında kavgaya hazır vahşi kaplanlar gibi bekleyen kadınlara baktı. "Kendi iyiliğin için o bıçağı çeksen iyi olur, sana bir şey söylemek zorunda değilim. "
"Burada emir verecek konumda olduğunu sanmıyorum. "dedi Sharon. Hâlâ bir yanıt bekliyordu. Elektra hızla sola döndü ve Sharon'ı kolundan tutarak yere savurdu. Düşmeden önce gölge formuna dönen Sharon Elektra'nın biraz ilerisinde durdu. Frank Sharon'ı iterek önüne geçti ve elindeki silahla ateş etmeye başladı. Elbette bunlardan kaçmak Elektra için zor değildi ancak bir anda dibinde biten Sharon'ın bacağına bıçak saplaması ile hafif bir inleme duyuldu. Bu şekilde daha ne kadar dayanabileceğini bilmiyordu, sonuçta karşısındaki kişi Frank Castle'dı. Taktiksel geri çekilme şu anki en iyi seçeneğiydi. Son bir kez ikisine de baktıktan sonra çatıdan aşağı atladı.
Sharon asıl tehlikenin Elektra gittikten sonra ortaya çıkacağını hissediyordu. Yüzünü Frank'e çevirdiği sırada onun çoktan bileğini sert bir biçimde kavramış olduğunu hissetti. Fazlasıyla sert bir biçimde.
"Ne yapıyorsun? "
"..."
"Nereye gidiyoruz? "
"Çok konuşuyorsun. "
"En azından nereye gittiğimizi söyle! "
"Elektra'nın dönmesi uzun sürmez. " Frank aniden Sharon'a döndü. "Ve bir daha sakın bana emir vermeye kalkma."Soru sormayı bırakan Sharon kaçamayacağını biliyordu. Oldukça yorgundu zaten.
Bir süre yürüdükten sonra ara sokakların birinde yerin altına doğru açılan demir bir kapağın önünde durdu Frank. Frank kapağın tekini zorlanmadan açtı. Önce Sharon ardından da Frank içeri girdi. Sharon etrafta ne bir pencere ne de dışarıya açılan her hangi bir kapı görüyordu ki bu artık istese de kaçamayacağı anlamına geliyordu. Frank'in kapağı kapatmasının ardından tezgahın üzerindeki bira şişesini alarak kendini eski koltuğa atışını izledi.
"Beni keyfin gelince mi öldüreceksin? " Frank sıkılmış bir şekilde Sharon'ın suratına baktı.
"İstesem seni o çatıda öldürmüştüm. "Duydukları Sharon'ı şaşırtmıştı. 'İstesem' ne demek oluyordu? Şaşkınlıkla açılan gözlerini birkaç kez kırpıştırdı. Bu Sharon'ın çok sık takınmadığı bir surat ifadesiydi. Frank bakışlarını kaçırdı. "Çatıda gördüğün kadın... Elektra, para karşılığında suikast ve hırsızlık yapan biri, şu sıralar önemli bir işi olduğunu duydum. O iş muhtemelen sensin. "
"Aynı şekilde bu iş sen de olabilirsin. Çatıda kavga eden ben değildim. "
"Elektra'yı uzun süredir tanıyorum. "
"Yani? "
"Hedefin ben olduğum bir görevi kabul edecek kadar aptal değil. " Sharon bir süre sustu. Hâlâ kafasında cevaplanmamış sorular dolaşıyordu.
"Madem hedef başından beri benim neden o çatıda Elektra'yla dövüşüyordun? "
"Bu sadece bir tesadüftü. " Sharon buna inanabilirdi. Ne de olsa daha dün Dan Waterhouse'u o öldürmüştü.
"Peki beni neden buraya getirdin? " Frank başta iç çekti ardından bira şişesinden büyük bir yudum aldı.
"Elektra seni burada bulamaz. " Frank'in sözleri Sharon'ın aklını karıştırmaktan başka bir işe yaramıyordu.
Hayır, Elektra onun düşmanı ben de Elektra'nın düşmanıyım. Beni buraya getirmesi için yeterli bir sebep.
Sharon ne yapacağını bilemeden etrafa bakındı. Frank yanlız yaşadığı için evde/bodrumda sadece bir koltuk vardı ve Frank şu an onun üzerinde oturuyordu. Arka tarafa doğru giden bir koridor vardı. Sharon orada ne olduğunu merak etmişti ama Frank'in uyumasını beklemek gerektiğine karar verdi. Onu yeterince tanımıyor ve hâlâ güvenemiyordu.
Sharon duvar dibine oturdu. Başını arkasındaki duvara yasladı. Gözleri yarı açık yarı kapalı bir biçimde Frank'in sızmasını beklemeye başladı. Ancak son haftanın yorgunluğu onu çok bitkin düşürmüştü. Gözleri tamamen kapandı.
Hâlâ okuyan var mı diye merak etmiyor değilim açıkçası ama yayımlamaya devam edeceğim çünkü bu kitabı çok seviyorum. Gerçekten çok uzun süredir ne bu ne de başka bir kitabıma bölüm yayımlayamadım, özür dilerim.