Herşeyi o zaman anladım. Meğersem hiç sevilmemişim. Yeni sokak yeni arkadaşlar demektir. Bazen iyi başlarsın bazense kötü. Ben iyi başladım. Tanışmalar konuşmalar çok güzel oldu. 1-2 seneye kadar iyi gitti, sorun yoktu. Ama birisi vardı ki çok gıcık kapardı bana. Bunu belli etmezdi, iyi yaklaşırdı. Daha çocuğum ne bilicem kötülük yapacağını. Bir anda değişti tavrı. Çünkü sokaktakiler beni çok sevmişti. Benimle iyi anlaşırlardı. O çocuk ise bunu kıskanmıştı. Bu yüzden tavrını değiştirdi. Herşeyi yaptı, benim hakkımda kötü sözler, yalan şeyler. Ne yaptıysa oldu, sokaktaki arkadaşlarım bana düşman olmuştu. Ne yaptıysam alay eder oldular. Artık tek başıma oynamama da izin vermiyorlardı. Ne yapmıştım ki? Hep bunu soruyordum kendime. Ama ne işe yarar ki. Ben bu soruyu kendime sorduğum zaman herşey bitmiş yanlızlığa mahkum olmuştum. İşte o zaman anlamıştım gerçekten de sevilmediğimi. İtildim, kakıldım, vurdular, dövdüler hep kötü davrandılar. Zaman geçtikçe içime gömüldü herşey. Evde oturmuş camdan dışarı bakıyordum sadece. Onları izliyordum. Ama canıma tak etmişti. Bakkala giderdim yolda vururlardı, okula giderdim yere düşürürlerdi. Şimdi siz dersiniz senin annen baban yok mu? Var var ama sahip çıkmıyorlardı. Dışarda dayak yerdim daha sonra eve gelirdim anne ve babam döverdi beni. Nasıl dayandım bilmiyorum ama ayakta kalmayı başarmıştım o küçük yaşta. Zaman geçtikçe bana karşı olan kötümser hareketleri azalıyordu. Az da olsa rahatlıyordum. Kafam rahat dolaşıyordum. Ama önceden olanlar için hep korkuyordum. Korkarak yürüyordum yolda. Her an başıma birşey gelecekmiş gibi. Korkarak büyüyordum. Zaman geçiyordu hemde çok hızlı geçiyordu. Aklım birazda olsa yerine geliyordu. Korkumu yeniyordum sanki. İçimdeki cesaretli çocuğu çıkarmam gerektiğini biliyordum. Tekrardan yanlarına gittim, konuştuk barıştık ben sanki hiçbir şey olmamış gibi mutluydum. Kin beslememiştim kimseye. Tek bir kişi hariç. O çocuk, tüm herkesi bana karşı kışkırtan çocuk. Bu sefer birşey yapamazdı. Benden büyüktü ama korkmuyordum ondan. Artık herşeyin benim tarafıma geçmesini istiyordum. Bu yüzden uğraşıyordum. Çabalıyordum, herşeye rağmen mutluydum. Tüm olanlara rağmen, çünkü tekrardan onlarlaydım.
"Bence bundan sonra herşey değişti. Ezilmedim, rahattım. Peki ya o çocuk sizce onunla neler olmuştur aramızda. Devam edelim öyleyse.."