"Huy! Ranz! Raannzzzzzz! Gising naaaaaaa!"
"qwertyuiopasdfghjklzxcvbnm"
"Hoy! Ranz! Isa! Nakakaasar na a! Papasok na'ko e."
"Ay. Sweetheart! Mamaya ka na pumasok. Sorry. Pagod kasi ako e."
"Sige. Matulog ka na muna. Papasok na'ko."
"Ahm. Osige. Ingat ka a. I love you."
"I love you too."
Skype lang talaga ang communication namin. Hindi namin pinapatay yung laptop namin,
It's been a year.
Ang bilis ng mga pangyayari. Si Ranz, Kailangan daw niya munang tapusin yung studies nya doon.
Si Kkyles, Ayun masaya sa girlfriend niya. Si Jade. She's pretty, Really. Much more prettier than me. Hoho *u*
Si Jasmine? NO WHERE TO BE FOUND.
Since nangyari yung aksidente, Wala nang nakakita sa kanya. Wala talaga. Sa US? Hindi din siya nakikita. Sa Korea? Yung isa 'kong friend, di naman daw niya nakikita dun si Jasmine.
Pero ewan, napatawad ko naman nadin siya.
KKYLES' POV
Ang tagal ni Jade.
Te-teka? Si J-jasmine ba 'yon?!
Tumakbo ako papunta dun sa babae.
"JASMINE?!"
"Si-sino ka?! Lumayo ka! Di kita kilala. WAHHH! TULONGGGG!"
"Ano nangyari sa'yo?! Para kang baliw!"
"Pate..." -babae sa likod.
"Po?" -ako.
"Kilala mo ba yang babae na yan?"
"Opo. Bakit po?"
"Baliw yan. Nadala yata ng trauma. Dinala namin siya sa mental hospital noon. Kinausap siya doon. Sinabi niyang may nasagasaan daw siya ng hindi niya sinasadya. Hindi daw niya alam yung gagawin niya. Pinatir siya doon sa mental hospital pero tumakas siya. Simula noon, ayan na ang nangyari sa kanya."
"Ganoon po ba? Sige po. Susubukan ko na lang po siyang kausapin."
"Sige iho."
Umalis na 'yong babae.
"Ja-jasmine?"
"LUMAYO KAAA!"
"Anong nangyari sa'yo? Si kristine? Tanda mo pa ba siya?"
"K-kristine? *sobs* Di ko sinasadya *sobs* WALA AKONG KASALANAN! Di ko sinasadya yung pag ka bangga ako sa kanya! Wag niyo akong sisihin. Parang awa niyo naaa!"
Bigla na lang siyang tumakbo papalayo sa'kin.
~~
Ge. Ang pangit ng update ko. Sorry. Yan po talaga yung naisip ko. Sorry talaga kung pangit.