1. Bringing back the feeling you've learned to forget.
Alessandra's POV
"AAAAAAAAAAHHHHHHHH BAKIT SYA NANDITO???AT BAKIT SYA PA ANG KASAMA KO MAG ENDORSE NG HOTEL AT MALL KO... MAAAAAAAAHHHH STIAMO SCHERZANDO PER DAVVEROOOOOO?? .. ( JINOJOKE MO BA AKOOOO).. ALAM MO BA TO SECRETARY KIM HA ? " Pag Sigaw ko sa secretary ko at mga personal assistant ko.
" No Miss. A. Hindi po namen alam na sya ang pipilin ni Mr. Chen. Sorry po talaga. Hindi na po mauulet."sagot nya sakin na parang natakot.
"SIGURADUHIN MO LANG DAHIL KUNG HINDE . TANGAL KA NA . NAGETS MO ?" Pag aangas ko.. bakit ba kasi sya pa . Si Liam pa talaga.
"Y -yes Miss A" sagot nya ng nakatungo.
"Good. NOW ALL OF YOU GET OUT OF MY OFFICE NOW !!!!!!! " pagwawala ko.. hindi ako mapakali kailangan Kong kumalma.Agad agad naman silang nagalisan sa office ko at ako naman eto beastmode parin.. bakit kasi kailangan sya pa ulit sa dinadami ng tao sa mundo yun pa talagang nanakit sakin. wow naman. nangaanu kayo eh uy.
*RING RING*
Christoper Montenegro
Accept / Decline
"OH ANO KAILANGAN MO ?" tanung ko sakanya na nakasigaw pa.
"Aray ha makasigaw!. ano nanaman ang problema mo ha ?" sabe nya
"WALA. ANO BANG KAILANGAN MO HA?"
"Oh kalma kalma lang ha. beastmode ka nanaman! tara mag gala sa mall."
"GAGAWEN NATEN DOON.?"
"Maggagala nga. kulit din ng lahe mo eh no. "
"SIGE DUN NALANG TAYO MAGKITA SA EASTWOOD."
"K.Bye." sabe nya sabay binabaan ako bwisit na impaktita to! buti nalang at asawa na sya ni daniella kung hindi nakuh matagal ko ng ginulpi to. hindi joke lang. lab ko yang bakla yang kahit ganyan yan .. actually matagal ko ng kaibigan yan akala nga namin ni daniella bakla sya tas ayun naging sper close samen pati narin sa pamilya ko .. halos lahat ata ng kamaganak ko kakilala na sya. pwera lang dun sa pamilya ni papa kong tunay. pero mabait naman yan at sobrang kulit, maarte nga lang mas maarte samen daig nya babae sa sobrang kaartihan . pero ayun nga hindi ko na matandaan kung kelan pa sila nag kainlovan peor ok lang masaya parin ako sa kanila at nanatili parin silang mga matalik kong kaibigan at maasahan kapag kailangan.
Papunta na ako sa eastwood at pagdating ko sa parking lot .. eto na nga sya nakasimangot sabe na nga ba at mauuna pa sakin tong impaktitang to eh. hahhahahha kaya ayan nung nakita nya ako agad agad syang lumapit agad sa kotse ko .
"HOY BRUHA KA KANINA PA AKO DITO HA !" sabe nya
"SORRY NAMAN .. TEKA LANG MAGPAPARK LANG AKO NG MAAYOS HA TAPOS TSAKA TAYO MAG CHIKAHAN." sabe ko habang inaayos ang pagpark ng sasakyan ko. Pagkatapos kong ipark ang kotse ko bumaba agad ako at nagsimula na kameng maglakad papasok ng mall.
"Spill it. Anong problema mo at beast mode ka kanina.?" sabe nya sakin
"AHHH .. TALAGANG PINAALALA MO PA. " naiinis kong sabe.
"Ano ba kasi nangyare. ?" takang tanong nya
"Si Liam." mahina kong sabe na tila di nya narinig kaya ni lakasan ko na halos lahat ng tao ay pinagtinginan kame. "SI LIAM HERNANDEZ SYA ANG MAKAKASAMA KO SA ENDORSER NG HOTEL AT MALL NAMEN." inis kong sabe
"S..SI LIAM YUNG PAMANGKIN NG PA--------" agad kong tinakpan ang bibig nya dahil sa lakas ng pagkakasabe nya .. grabe nagulat din ako dun sa ginawa nya mamaya may makarinig na iba showbiz yun. kaya agad ko syang tinignan ng masama. "Sorry naman. Sya ba yung pamangkin ng papa mo na ex mo ?." bulong nya sakin.
"Sino pa nga ba." sagot ko na lang.
"Eh Bakit ka affected ?.. Mahal mo pa no ?" sabe nya sakin
"Hindi na noh ka ba . past is past." sabe ko nalang ng nakatungo at naglakad ng mabilis habang sya naman tinitignan lang ako.
"undenail si atey, sus kilalang kilala ko yang mukha na yan. " sabe nya sakin na nakataas pa ang kilay. hindi ko nalang sya pinansin at inunahan ko na sya sa paglalakad.
Para akong tanga naman dito sa kakalakad habang tulala.. iniisip ko kasi bakit ganito ako mag react may nararamdaman parin ba ako sayo liam ?? ang tanggal na ang lumipas .. its been 10 years simula nung nagkakilala tayo pero bakit ngayon.. hindi ko talaga maintindihan ang sarili ko .. pero hindi alessandra hindi mo na sya mahal at hindi mo na sya mamahalin .. !!!!
_________________________________________________________________________
Liam's POV
Pagkatapos ng meeting with the aldaba group and mr. chen specialy my alessandra dumiretso na agad ako sa restaurant kung saan nag paprenotate ako para sa family dinner namen. Pero heto ako ngayon nagiisip kung paano ko ba sisimulang kausapin si Sandra. Kasi naman kanina kakausapin ko na dapat sya kaso hindi nya naman ako pinansin kahit isang sulyap o hi wala eh tapos hinarangan pa ako ng mga bodyguard nya. masusuntok ko na kanina kaso hindi ko pwedeng gawin baka lalo lang magalit sakin si Sandra.
"HI LIAM!! SA WAKAS DUMATING KA RIN." sabe ni jessica na sumalubong sakin pagkababa ko palang ng kotse.
"Sus namiss mo lang yung mo eh." sabe ko habang nakaabay sakanya at nagsimula na kameng maglakad papunta sa lamesa na kakainan namen.
"Oh anak andyan ka na pala ." bati ng mama k at nag beso beso naman ako .. bati yung iba ko pang kapatid ay binati ko. ang cute cute talaga nilang lahat manang mana sakin.
"Oh anak bakit ganyan mukha mo ? mukha kang matamlay. oh sya nga pala kamusta yung babaeng tinulangan mo kanina. ? " tanung sakin ni mama habang umiinom ng tubig.
"Ok naman sya ma. " paghinto ko saglit at napaisip ako ng unte. "Ma wag kayong mabibigla sa sasabihin ko ha. ?" sabe ko sakanila
"Nakabuntis ka ?!!" biro ni jessica na bintaukan ko pagka tapos.
"Sira hindeeeee.."
"Joke lang eh."sabe nya
"Ano ba yun anak?"tanung nya sakin habang pinagmamasdan kameng magkakapatid
"Ma nakita ko ulit si Sandra. " sabe ko sa kanya ng nakayuko.
"ano kamo ? Si Sandra Sebastian ba sinasabi mo anak ?" sabe ni mama na tila hindi makapaniwala.
"Si Ate Sandra ? yung anak anakan ni tito richard ?" sabe ni jessica na tila gulat na gulat .
"sya nga. pero hindi na sya yung katulad dati sya na ay isang tagapagmana ng aldaba."
"ALDABA ?!!" sabay nilang sabe ni mama na gulat na gulat parin
"Oo mama sya ang nawawalang anak ni Singor Augustin Aldaba." sabe ko
"Oh ayaw mo nun liam pwede na kayo ngayon ni ate sandra wala ng hadlang. " sagot ni jessica na para bang kinatamlay ko lalo.
"anak ok ka lang ba ?" pagcocomfort sakin ni mamma.
"hindi ko po alam."sagot ko na para bang maylungkot sa mga mata ko ...
Bakit ganun parin ang epekto mo sakin.. hindi ko maintidihan ang sarili bakit ako nagkakaganito sayo nahihirapan na ako. akala ko ba nakalimutan na kita pero bakit parang bumabalik ang lahat. ilang taon na ang nakalipas.