Episode( 3 ) Continues
အခန္းထဲေ႐ွ့ေလ်ာက္လိုက္ေနာက္ေလ်ွာက္လိုက္နဲ႕ Shin Minwoo တစ္ေယာက္အလုပ္႐ႈပ္ေနသည္..ဟိုေန့ညက Luhan ေျပာသြားတာေတြကိုျပန္စဥ္းစားေနမိသည္....အ႐င္တုန္းကလဲသူ ေငြသံုးတာေတြ႐ွိသည္ အခုလိုေျပာဖူးတာမ်ိဳးမ႐ွိ...Miyung တို့ကိုလဲအဲ႕လိုတစ္ခါမွမေျပာခဲ႕ဖူးပါ...အခုဒီလိုေျပာလာတာဘာသေဘာပါလိမ့္....Luhanဆိုတဲ႕ကေလးမစိတ္ကခန့္မွန္းဖို့မလြယ္ပါ...အေဒၚ႐ဲ႕ေယာက်ာ္းဆိုျပီးအ႐မ္း႐ို႐ိုေသေသ မဆက္ဆံခဲ႕သလို ႐ိုင္းျပခဲ႕ဖူးတာလဲမ႐ွိ...Miyung တို့အေပၚမွာလဲ Unnie, Oppa ဆိုျပီးေျပာဆိုေနေပမယ့္ အ႐မ္းခင္တြယ္တာလဲမဟုတ္....
ဒီအိမ္ကိုစေ႐ာက္လာတုန္းက Luhanပံုစံကိုမွတ္မိေသးသည္...luhanတို့မိဘေတြဆံုး တုန္းကSeoulမွာမ႐ွိေတာ့ခ်က္ခ်င္းမလာနိုင္ခဲ႕ပါ...သူတို့ေ႐ာက္လာေတာ့စ်ာပနပြဲျပီးလို့1ပတ္ေလာက္ေတာင္ၾကာျပီ....အဲ႕အခ်ိန္ထဲက Luhan ကသာမန္ကေလးေတြနဲ႕မတူခဲ႕တာပါ...မိဘမ႐ွိေတာ့လို့ ေၾကာက္႐ြံ႕ျပီးငိုေၾကြးတတ္တဲ႕ 10နွစ္အ႐ြယ္ကေလးမပံုစံမဟုတ္ခဲ႕ပါဘူး....မိဘေတြဆံုး႐ံႈးသြားတဲ႕ 10နွစ္အ႐ြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္ကအဲ႕ေလာက္တည္ျငိမ္ေအးစက္ေနနိုင္ပါ့မလား... သူဒီအိမ္စေ႐ာက္ထဲက Luhan တစ္ေယာက္႐ယ္တာျပံဳးတာမ်ိဳးမေတြ႕ခဲ႕ဘူးသလို...ေဒါသထြက္ျပီးေအာ္ဟစ္တာမ်ိဳးလဲမေတြ႕ခဲ႕ဖူးပါ....ဘယ္အေျခအေနပဲျဖစ္ျဖစ္ မ်က္နွာမွာဘာေျပာင္းလဲမႈမွမေတြ႕႐ပဲ ပံုမွန္အတိုင္းေအးတိေအးစက္နဲ႕စကားေျပာတတ္သည္...အဲ႕လိုပံုစံေၾကာင့္ကို သူ့စိတ္ကိုပိုမသိနိုင္....အခုလဲCompany ကိုလာမယ္လို့ေျပာသြားသည္...ဒီပုံစံအတိုင္းဆို သူ့ေန႐ာကိုျပန္ယူမယ့္သေဘာမွာ႐ွိေနသည္....ဒီေန႐ာေ႐ာက္ဖို့ထိသူဘယ္လိုၾကိဳးစားခဲ႕႐လဲ အခုမွေတာ့ျပန္မေပးနိုင္ပါ...Luhanသာ ေအးေအးေဆးေဆးေနမယ္႐င္ Company ကိစၥေတြစိတ္မဝင္စား႐င္ သူ့ဘက္ကလဲေအးေဆးပါ...အခုပံုစံဆို႐င္ေတာ့...
ေတြး႐င္းနဲ႕ တစ္ေန႐ာကိုဖုန္းဆက္လိုက္သည္....
Shin>>>>"ငါ Shin Minwoo ပါ ငါတို့ တစ္ေန႐ာမွာေတြ႕႐ေအာင္......"
***********
ဒီေန့ေက်ာင္းသာလာတတ္ေန႐တာစိတ္ကစာမွာမ႐ွိ...
မန္ေနဂ်ာJungကိုစံုစမ္းထားခိုင္းတဲ႕ကိစၥကမသိ႐ေသး Uncle Shin အေၾကာင္းကလဲမၾကား႐.....ျပီးေတာ့ Miyung Unnie တာဝန္ယူထားတဲ႕ Hyundai Capital ဘက္က႐ွယ္ယာအ႐ႈပ္အ႐ွင္းေတြျဖစ္ေနတာကလဲ႐ွိေသးတယ္....ဟူးးး......
"Yahh...Xiao Luhan..."
Kim Jongin ႐ဲ႕ေအာ္သံေၾကာင့္ Luhan အေတြးစျပတ္သြားသည္...
Lu>>>>"Yahhh...Kim Jongin အဲ႕ေလာက္ေအာ္မေနနဲ႕...ၾကားတယ္"
Kai>>>>"ေတာ္ပါ မၾကားပဲနဲ႕..ငါေခၚေနတာသံုးေလးခါ႐ွိျပီ...luhan ေက်ာင္းေ႐ာက္ေနတာေတာင္ဘာေတြေတြးေနတာလဲ...."
Lu>>>>"Arniya...ဘာမွမေတြးပါဘူး..."
Kai>>>>":( အင္းပါထားပါေတာ့....ဒါနဲ႕ငါဒီတစ္ပတ္သြားစ႐ာ႐ွိလို့...နင္အ႐င္ Joo Bagsanim နဲ႕ကုသမႈအ႐င္လုပ္နွင့္ေနာ္..ငါနည္းနည္းေနာက္က်လိမ့္မယ္ ျဖစ္လား..."
Luhan ကုသမႈလုပ္တိုင္းအျမဲJonginလိုက္ေပးသည္အခုဆ႐ာဝန္အသစ္ေျပာင္းတာJonginမသိေသး...Jonginတစ္ေယာက္Luhanကုသမႈလုပ္သည့္႐က္ဆိုဘာခ်ိန္းဆိုမႈမွမလုပ္တတ္ပါ..အခုကအေ႐းၾကီးကိစၥျဖစ္နိုင္သည္...အခုေျပာျပ႐င္လဲစိတ္မခ်ဘူးဆိုျပီးဘာကိစၥျဖစ္ျဖစ္ဖ်က္ျပီးလိုက္လာဦးမည္...ေနာက္မွေျပာတာပဲေကာင္းပါတယ္လို့ေတြးျပီး...
Lu>>>>"arniya...ငါအဆင္ေျပပါတယ္...အ႐မ္းေနာက္က်မယ္ဆိုမလာလဲျဖစ္တယ္..မန္ေနဂ်ာJung ကိုေခၚသြားလိုက္မယ္.."
Luhanအဲ႕လိုေျပာလိုက္ေတာ့Jonginတစ္ေယာက္မ်က္ေမွာင္ၾကီးက်ံဳ႕ျပီး..
Kai>>>>"ဘာ..မလာလဲျဖစ္တယ္ဟုတ္လား..Luluနင္ငါမပါပဲဘယ္တုန္းကတစ္ေယာက္တည္းကုသမႈလုပ္ဖူးလို့လဲ...မန္ေနဂ်ာJungကိုေခၚတာကသပ္သပ္ပဲ..ဘာလဲ...နင္ကအတူသြားစ႐ာလူ႐ွိေနလို့လဲ...ငါနဲ႕မသြားခ်င္ဖူးေပါ့..."
Lu>>>>"arniya...ငါေျပာတာအဲ႕သေဘာမွမဟုတ္တာ...အတူသြားစ႐ာလူဘယ္မွာ႐ွိမွာလဲ...ငါကနင္ပင္ပန္းမွာစိုယလို့ေျပာတာပါ..."
Kai>>>>"ဘာကိုပင္ပန္းတာလဲဘာမွပင္ပန္းစ႐ာမ႐ွိဘူး..လာခဲ႕မယ္...နည္းနည္းပဲေနာက္က်မွာ..ေနာက္ခါတစ္ေယာက္တည္းသြားမယ္ေျပာၾကည့္...ငါ..ငါတကယ္စိတ္ဆိုးမွာ."
Lu>>>>"ေအးပါဟာ..ေယာက်ာ္းၾကီးတန္မယ့္စိတ္ဆိုးမယ္တဲ႕.....:)"
ဆူပုတ္ပုတ္ျဖစ္ေနသည့္Jonginကိုၾကည့္ျပီးluhanစလိုက္သည္...
Kai>>>>"Yahh..Xiao Luhan နင္ေနာ္..."
Ringtone::::I'm just gonna run right through the rain..I'm just gonna dance like.."
Lu>>>>"Jonginna..ခဏေနာ္...Nae...မန္ေနဂ်ာ Jung ေျပာပါ...."
Luhan ဖုန္းေျပာဖို့Jonginနားကထြက္လာလိုက္သည္..
Jung>>>>"မမေလးစံုစမ္းခိုင္းတာသိ႐ပါျပီ..."
Lu>>>>"nae...ေျပာပါ.."
Jung>>>>"Nae...နာမည္က Oh Sehun ပါ
ဟားဗတ္ကေန စိတ္ေ႐ာဂါအထူးကုနဲ႕ေက်ာင္းျပီးခဲ႕ပါတယ္...ေဆးပညာပိုင္းမွာေတာ္ေတာ္ထူးခ်ြန္တယ္လို့နာမည္ၾကီးေပမယ့္ဘယ္ေဆး႐ံုမွာမွမလုပ္ပါဘူး...Hanmi Pharmacetical ႐ဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာဆက္ခံသူျဖစ္ျပီးေတာ့အခု Hanmi medical research မွာပဲလုပ္ေနပါတယ္...အ႐မ္းစိတ္ေ႐ာဂါျပင္းထန္တဲ႕လူနာေတြေတာင္သူနဲ႕ဆိုသက္သာသြားတယ္လို့သတင္းၾကားပါတယ္...တခါတေလ Joo Bagsanimကိုယ္တိုင္လူနာအတြက္အၾကံဥာဏ္ေတာင္းဖူးတာမ်ိဳးလဲ႐ွိပါတယ္.....Hanmi ႐ဲ႕ဆက္ခံသူျဖစ္တဲ႕အတြက္ေငြေၾကးပိုင္းနဲ႕ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ိဳးကိုစိတ္ပူစ႐ာမလိုဘူးထင္ပါတယ္...."
Lu>>>>"Nae Arasoeyaw...အဲ႕ဒါဆို Oh Sehun႐ဲ႕ပံုကို Lulu ဆီပို့ေပးပါ ျပီးေတာ့ Hanmi နဲ႕ပတ္သတ္ျပီးထပ္စံုစမ္းေပးပါဦး....ဒီတစ္ပတ္ ကုသမႈလုက္႐င္ မန္ေနဂ်ာJungလိုက္ခဲ႕ေပးပါ Jonginေမးလာ႐င္ဆ႐ာဝန္ေျပာင္းသြားတဲ႕အေၾကာင္းမေျပာပါနဲ႕ဦး...."
Jung>>>>"Nae ဒါဆိုဖုန္းခ်လိုက္ပါေတာ့မယ္.."
Lu>>>>"Nae....Gomasamitha..မန္ေနဂ်ာJung.."
ဖုန္းခ်ျပီးJonginဆီျပန္ေလ်ွာက္လာလိုက္သည္...
Kai>>>"မန္ေနဂ်ာ Jung ကဘာလို့ဖုန္းဆက္တာလဲ.."
Lu>>>>"ဒီတိုင္း စံုစမ္းစ႐ာ႐ွိလို့ပါ...ထားလိုက္အဲ႕ဒါေတြ..ေလာေလာဆယ္ထမင္းသြားစား႐ေအာင္ ငါဗိုက္ဆာတယ္.."
Jonginထပ္ေမးလာမွာစိုး၍စကားအျမန္ျဖတ္လိုက္သည္..
Kai>>>"ဗိုက္ဆာလို့လား..လာသြားမယ္ေလ..."
သူမလက္ကိုဆြဲျပီးသြားေနတဲ႕Jonginကိုၾကည့္႐င္း...
"Mianae..Jonginna...နင္စိတ္ပူမွာစိုးလို့ပါ.."
***********
Hyundai Motor စမ္းသပ္ကြင္း႐ဲ႕နားေနခန္း.,,,,
"က်ြတ္စ္...ဘာလို့မလာေသးတာလဲ.."
ဒီေန့သူမ Oh Sehunဆိုတဲ႕ဆ႐ာဝန္နဲ႕ခ်ိန္းထားတဲ႕ေန့..ဟိုဆ႐ာဝန္ကမေ႐ာက္လာေသး..Joo Bagsanimဆိုအျမဲေစာေ႐ာက္ေနတတ္တာ...အခုေတာ့သူမေစာင့္ေန႐ျပီ အဲ႕လူၾကီးအေၾကာင္းစဥ္းစားေန႐င္းနဲ႕ မန္ေနဂ်ာJung ပို့ေပးထားတဲ႕အဲ႕လူၾကီးပံုကိုၾကည့္လိုက္သည္....ဒီပံုကိုၾကည့္မိတာဘယ္နွစ္ခါ႐ွိျပီမွန္းလဲမသိ....အညိဳေ႐ာင္မ်က္လံုး..ေျဖာင့္စင္းေနတဲ႕နွာတံေလး..မ်က္နွာတစ္ခုလံုးမွာအထင္႐ွားဆံုးျဖစ္ေနတာက V shape jaw line ေလး ၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ေတာ္ေတာ္ေခ်ာမွန္းသိသာတဲ႕သူပါ...သူမထက္အသက္7နွစ္ပိုၾကီးမွန္းေတာင္မသိသာေလာက္ေအာင္ေခ်ာလြန္းေနတယ္....ေနပါဦး Xiao Luhan ေတြ႕ေတာင္မေတြ႕ဖူးေသးတဲ႕သူကို ခ်ီးက်ဴးတာေတြမ်ားေနျပီ....နင္ေဆးကုဖို့လာတာေနာ္အဲ႕လူၾကီးကိုေတြ႕ခ်င္လို့လာတာဟုတ္ဘူး....
Luhanတစ္ေယာက္သူ့အေတြးနဲ႕သူအလုပ္႐ႈပ္ေနစဥ္....
"ဒီမွာ...ကေလးမ..."
အန္...ကေလးမ????
Luhanသူမေနာက္ကေခၚသံေၾကာင့္ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သြားျပီးလွည့္ၾကည့္လိုက္သည္....
Lu>>>>"arni...ဘယ္သူမို့လို့...လို့..."
ေျပ႐ေန႐င္းနဲ႕စကားကထပ္ထြက္မလာေတာ့....
Oh Sehun....ေခ်ာလိုက္တာ...အန္မဟုတ္ပါဘူး..ဘာေတြေတြးေနတာလဲluhan...
သူ့ကိုဘာမွဆက္မေျပာပဲေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကည့္ေနသည့္Luhan ကိုSehunကပဲထပ္ေမးလိုက္သည္...
Hun>>>>"ဒီမွာ...မင္းက Xiao Luhan လား..."
Lu>>>>"Onn..Nae...က်ြန္မက Xiao Luhanပါ ႐ွင္ကJoo Bagsanim ေျပာတဲ႕ဆ႐ာဝန္မလား...ဘာလို့ေနာက္က်.က်.."
Luhan စကားေျပာေန႐င္းကSehunသူမလက္ကိုဆြဲျပီးထြက္လာေတာ့စကားစျပတ္သြားသည္...
Lu>>>>"Arni..ဒီမွာ...အခုဘာလုပ္တာလဲ...ဘယ္ကိုသြားမလို့လဲ.."
Sehunဆြဲေခၚတဲ႕ေနာက္ပါလာ႐င္းကသူမေမးလိုက္သည္..
အန္...ဘာမွလဲျပန္မေျပာဘူး...
Lu>>>>"ဒီမွာ...႐ွင္ဘယ္သြားေနတာလဲလို့....ေမးေနတာမၾကားဖူးလား...အ.."
ေမးသာေမးေနတယ္...သူကေတာ့ျပန္မေျဖ....လက္ကိုအတင္းဆြဲထားေတာ့လက္ေတာ္ေတာ္နာေနျပီ...
လူကိုအတင္းဆြဲေခၚလာတာတျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ကားေမာင္းစမ္းသပ္ကြင္းထဲေ႐ာက္လာသည္...
ဘာလဲ...ဘာလို့ဒီကို..ဘာလဲတစ္ခါထဲကားတက္စီး႐မွာလား...ငါ့အေျခအေနေတာင္မေမးပဲနဲ႕....
Hun>>>>"တက္..."
Lu>>>>>"O.O...nae????"
သူမေၾကာင္ၾကည့္ေနစဥ္ Sehun ကတစ္ခါတည္းကားထဲအတင္းထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္..
ျပီးေတာ့သူကေမာင္းတဲ႕သူေန႐ာမွာဝင္ထိုင္လိုက္ျပီး....
Hun>>>>"ခါးပတ္ပတ္လိုက္...."
Arni..အခုဘာလဲluစကားကိုအေ႐းမစိုက္တာလား..
Lu>>>>"arni...အခုluက..."
Hun>>>>"အာ ၾကာပါတယ္"
သူမစကားစတုန္း႐ွိေသးတယ္ Sehunကသူမဘက္တိုးျပီးခါးပတ္ပတ္ေပးလိုက္သည္...သူကေခါင္းျပန္ေမာ့လာတဲ႕အခ်ိန္..luကလဲသူ့ကိုၾကည့္လိုက္တဲ႕အခ်ိန္...တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္မ်က္လံုးခ်င္းဆံုမိသြားသည္...ျပီးေတာ့.....
နီးနီးေလး..Luနဲ႕သူ့မ်က္နွာက...တစ္ေယာက္႐ွဴထုတ္လိုက္တဲ႕ေလကတစ္ေယာက္ပါးေပၚ႐ိုက္ခတ္ေနတယ္...နွစ္ေယာက္လံုးတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္စိုက္ၾကည့္ေနမိတာစကၠန့္30ေလာက္ေလးၾကာသြားေတာ့ Sehun ကအ႐င္ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ျပီးမ်က္လံုးလႊဲလိုက္တယ္.....
Hun>>>>"အဟြန္း....ဟို...အခုခ်ိန္ကစျပီးစိတ္ေလ်ာ့ထား..ကားအ႐ွိန္ေပၚမွာစိတ္အာ႐ံုသိပ္မထားနဲ႕....ျပီးေတာ့မ်က္လံုးလံုးဝမမွိတ္လိုက္နဲ႕ေနာ္..."
Lu>>>>"......."
Luေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ၾကည့္ေနမိသည္....
Hun>>>>"ဟိတ္...ကေလးမၾကားလား..."
Lu>>>>"onn????...Nae....."
Nae လို့သာေျဖလိုက္တာဘာမွန္းလဲမသိ....Luhan နင္ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲသတိထား..နင္ကXiao Luhan..Xiaoအိမ္ေတာ္ကိုစဥ္းစား...ကုသမႈအေပၚပဲအာ႐ံုစိုက္...ဘာမွမေတြးနဲ႕.......
Hun>>>"အဲ႕ဒါဆိုစျပီ.."
ေျပာ႐င္းနဲ႕Sehun ကားစထြက္လိုက္သည္.....
တစ္နာ႐ီ မိုင္40ႏႈန္း...
50...60...70...80...
အ႐ွိန္တိုးလာတာနဲ႕အမ်ွluhanတစ္ကိုယ္လံုးေအးစက္ေတာင့္တင္းလာသည္...အသက္႐ွဴက်ပ္လာသလိုလို...ေခ်ြးစီးေတြက်လာျပီး လက္နွစ္ဖက္ကခါးပတ္ကိုအတင္းဆြဲထားသည္...
မိုင္ 40...50..60...မိုင္60ေလာက္ထိအဆင္ေျပေနေပမယ့္
70..80...ေလာက္ေတာ့မ႐ခ်င္ေတာ့....Joo Bagsanim နဲ႕ေတာင္မိုင္60 ထိေလာက္ပဲ႐သည္....
မိုင္60 70 ဆိုတာမျမန္ပါဘူး....ပံုမွန္ကားတစ္စီးသြားနႈန္းေလာက္ပါပဲဒါေပမယ့္ luhan လိုကားစီးဖို့အ႐မ္းေၾကာက္ေနတဲ႕အတြက္ကေတာ့မိုင္ 70 80ေလာက္ဆို႐င္ စျပီးအသက္႐ွဴမမွန္ခ်င္ေတာ့....မိုင္ 60နႈန္းကိုစီးနိုင္ဖို့အတြက္ေတာင္ Jonginကအနားမွာ႐ွိလို့အဆင္ေျပခဲ႕တာ အခုကJonginလဲမ႐ွိဘူး...Jonginna......
80..90..ဟင့္အင္းAndwe...luhanမဟန္နိုင္ေတာ့...Oh Sehun သူမသိဘူးလား...luhan ဒီအ႐ွိန္ဆိုမ႐ေတာ့တာ....Joo Bagsanim မေျပာလိုက္ဘူးလား....Luhan သူ့ဖက္အားတင္းျပီးၾကည့္မိေတာ့..သူကေအးေဆးပဲေမာင္းေနသည္ သူမကိုတစ္ခ်က္ေတာင္မၾကည့္....
Lu>>>>"Oh Sehun shii...lu မ႐ေတာ့ဘူး...ကား႐ပ္ေပးပါ..."
သူကမ႐ပ္တဲ႕အျပင္အ႐ွိန္ကိုထပ္တိုးလိုက္ေသးသည္....
100...
Lu>>>>"Oh Sehun ငါေျပာတာမၾကားဘူးလား...ကား..ကားအခု႐ပ္ေပးပါ.."
110.....
Lu>>>>"ငါေျပာတာမၾကားဘူးလား...အခုခ်က္ခ်င္းး..ခ်က္ခ်င္း...ကား႐ပ္ေတာ့.."
အ႐ွိန္ကတစ္ျဖည္းျဖည္းမ်ားလာသည္...အသက္႐ွဴက်ပ္လာသလိုပဲ...ေၾကာက္လြန္းလို့ခါးပတ္ကိုအတင္းကိုင္ထားမိတယ္...သူမေျပာေနတာေတာင္ Oh Sehunကဂ႐ုမစိုက္လွည့္လဲမၾကည့္...Jonginသာဆို႐ပ္ေပးမွာ Jonginသာဆို....Jonginna...ကယ္ပါဦး...
Lu>>>>"Se..Sehun shi...mia..miana..mianaeyeo ...ကား..ကား႐ပ္ေပးပါ...jelbayeo..."
Jonginna...ငါေၾကာက္တယ္..ငါ့ကိုကယ္ပါဦး...အသက္႐ွဴလို့မ႐ေတာ့သလိုပဲ....Jonginna...
Luhanတစ္ေယာက္စိတ္ထဲမွာေအာ္ေနေပမယ့္အသံမထြက္လာ....
120...
Lu>>>>"Se...Se..Sehun..shi....jel....jelba...jelba..."
သူမSehunကိုၾကည့္ျပီးေျပာ႐င္းကအျမင္အာ႐ံုေတြေဝဝါးလာသည္..ျပီးေတာ့သူမပါးေပၚမွာစိုစြတ္ေနတဲ႕ခံစားမႈ....
Arni...ငါငိုေနတာလား....Arniya...ငါက,....အသက္႐ွဴလို့မ႐ေတာ့ဘူး...ဘယ္လိုပဲၾကိဳးစားေပမယ့္မ႐ေတာ့ဘူး...Sehun မ်က္နွာကိုၾကည့္ေနေပမယ့္ မ်က္လံုးေတြကေမွးစင္းလာသလိုပဲ....Jongin....Jonginna...ငါဘယ္လိုလုပ္႐မလဲ....ငါေၾကာက္တယ္.ငါ့ကိုလာေခၚပါ.....
ေမွးစင္းသြားခ်င္တဲ႕မ်က္လံုးေတြက ပါးျပင္ေပၚကနာက်င္တဲ႕ခံစားမႈေၾကာင့္ျပန္ပြင့္လာသည္....ျမင္ေန႐တာကဝိုးတဝါးနဲ႕.....တစ္ေယာက္ေယာက္ကသူမကိုေခၚေနတယ္...
Hun>>>>"Xiao Luhan....Xiao Luhan မ်က္လံုးဖြင့္ပါ...ဟိတ္ မ်က္လံုးမမွိတ္သြား႐ဘူးလို့ေျပာထားတယ္ေလ...ဟိတ္ Xiao Luhan"
Sehunတစ္ေယာက္Luhanမ်က္လံုးေတြေမွးစင္းလာတာေတြ႕ေတာ့ အျမန္ကား႐ပ္ျပီးလႈပ္နႈိးသည္....
Luhan မ်က္လံုးေတြကျပန္မပြင့္လာခ်င္....
ေမ႕သြားမွားစိုးလို့Sehun luhan ပါးကိုခပ္ဆတ္ဆတ္႐ိုက္လိုက္သည္....
Hun>>>>"Luhan...Xiao Luhan ..."
Lu>>>>"....."
Luhan မ်က္လံုးေလးေတြျပန္ပြင့္လာသည္...ေသခ်ာေတာ့ျမင္႐ေသးပံုမေပၚ..ေတာ္ေသးတာေပါ့သတိမလစ္္သြားလို့...ဟူး..Hun>>>>" luhan...ကိုယ့္ကိုေသခ်ာျမင္႐ျပီလား.."
Sehun..Oh Sehun...သူမကိုေခၚေနပါတယ္...႐ုတ္တ႐တ္မို့သူ့ကိုခဏေၾကာင္ၾကည့္ေနမိတယ္.....
ျပီးေတာ့...ဟုတ္တယ္ Oh Sehun သူမကိုလွည့္ေတာင္မၾကည့္တဲ႕Oh Sehun...
အ႐မ္းေၾကာက္လြန္းလို့...အသက္႐ွဴလို့မ႐လို့....ေတာင္းပန္ခဲ႕ေပမယ့္လွည့္ေတာင္မၾကည့္တဲ႕.Oh Sehun Luhan႐ဲ႕တာဝန္ခံဆ႐ာဝန္...႐ွင့္ကိုမုန္းတယ္....
Luhan ေတြးျပီးကားေပၚကခ်က္ခ်င္းဆင္းလိုက္တယ္...အျမန္ထဆင္းလိုက္ေပမယ့္ လူက႐ိပ္ခနဲျဖစ္သြားေတာ့ကားကိုခဏမွီထား႐သည္...သူမဆင္းလိုက္ေတာ့Sehun ကပါလိုက္ဆင္းလာသည္...
Sehun ကားေပၚကဆင္းလာေတာ့သူမကားကိုမွီထား႐ာမွခြာလိုက္ျပီးယိုင္နဲ႕နဲ႕ နဲ႕ေလ်ွာက္လာသည္....
Hun>>>>"ေျဖးေျဖးေလ်ွာက္ပါ မင္းအ႐မ္းပင္ပန္းေနျပီ."
Sehun Luhanလက္ေလးလွမ္းဆြဲျပီးေျပာလိုက္သည္...
Lu>>>>"ဒီလက္ကိုအခုလႊတ္!!!!!! လူကိုဒီလိုျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပီးေတာ့. အခုမွလာျပီးစိုး႐ိမ္တယ္ေပါ့..."
Luhan လက္ကိုေဆာင့္ဆြဲ႐င္းေျပာလိုက္ေတာ့Sehunကအသာလႊတ္ေပး႐င္း....
Hun>>>>"စိတ္ပူ႐တာေပါ့..ကိုယ္ကမင္း႐ဲ႕တာဝန္ခံဆ႐ာဝန္ေလ....."
Lu>>>>"ဘာေျပာတယ္!!!!တာဝန္ခံဆ႐ာဝန္....အဲ႕ဒီတာဝန္ခံဆ႐ာဝန္ဆိုတဲ႕သူက လူနာကိုအဲ႕လိုပဲလုပ္လား.....႐ွင့္လိုလူကက်ြန္မ႐ဲ႕တာဝန္ခံဆ႐ာဝန္မဟုတ္ဘူး....ထြက္သြား...အခုခ်က္ခ်င္း...ငါ့ေ႐ွ႕ကထြက္သြား...ထြက္သြား.....!!!!!!!"
Luhan Sehunကိုေဒါသတၾကီးေအာ္ျပီးေျပာမိလိုက္သည္....
Hun>>>>"hk...hk"
Lu>>>>"ဘာ...႐ယ္တယ္ဟုတ္လား....အ႐မ္း႐ယ္႐လား....ဒီလိုပံုစံျမင္႐တာ႐ွင့္အတြက္႐ယ္စ႐ာလား....သာမန္နႈန္းနဲ႕ေမာင္းတဲ႕ကားကိုစီးဖို့ေၾကာက္တဲ႕ပံုကေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားဖို့ေကာင္းလား......အင္းေပါ့ စိတ္ဝင္စားဖို့ေကာင္းမွာေပါ့...႐ယ္႐မွာေပါ့...႐ွင္မွမသိတာ အဲ႕ဒီအ႐ွိန္နဲ႕သြားေနတဲ႕ကားေပၚမွာဘာျဖစ္သြားမလဲဆိုျပီးေၾကာက္ေနတဲ႕မိတဲ႕ခံစားခ်က္ကို႐ွင္မွမသိတာ...ဘယ္ေလာက္ေဝးေဝးကားစီး႐မွာေၾကာက္လို့လမ္းေလ်ွာက္႐င္းမ်က္႐ည္က်႐တဲ႕ခံစားခ်က္ကို႐ွင္မွမသိတာ....သာမန္လူအားလံုးလုပ္နိုင္တဲ႕ကိစၥကို ေၾကာက္ေန႐တဲ႕ခံစားခ်က္ကို႐ွင္မွမသိတာ....အဲ႕လိုခံစားေန႐တဲ႕ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဘယ္ေလာက္မုန္းေန႐လဲ ႐ွင္မွမသိတာ....႐ယ္ပါ...စိတ္ၾကိဳက္႐ယ္စမ္းပါ....ျပီး႐င္ ငါ့ေ႐ွ႕ကထြက္သြား....ခ်က္ခ်င္းထြက္သြား ......႐ွင့္ကိုအခုခ်ိန္ကစျပီးမလိုေတာ့ဘူး....အဲ႕ေတာ့စိတ္ၾကိဳက္ေလွာင္႐ယ္ျပီးထြက္သြား.....ခ်က္ခ်င္းထြက္သြား......"
ဟင့္အင္း..မုန္းတယ္အဲ႕လိုျပံဳးေနတာကိုမုန္းတယ္....jelbaအဲ႕လိုမျပံဳးပါနဲ႕...႐ွင္အဲ႕လိုျပံဳးတာမုန္းမိလို့.....ပိုမုန္းမိေအာင္မလုပ္ပါနဲ႕...ထြက္သြားေပးပါ...ဒီတိုင္း...jelba.....
႐ွင့္ကိုေျပာေန႐င္း..႐င္ထဲမွာနာက်င္႐လို့....jelba ဒီတိုင္း..ထြက္သြားေပးပါ...
Sehun ကိုထြက္သြားဖို့ေအာ္ေနမိတဲ႕အခ်ိန္မွာ luhan ဆီကို Jongin နဲ႕ မန္ေနဂ်ာJung ေျပးလာေနပါတယ္.....
Luhan ဘယ္ေလာက္ပဲေအာ္ေျပာေနေပမယ္႕Sehun ကေတာ့ Luhan နားကိုခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႕ပဲေလ်ွာက္လာသည္ ျပီးေတာ့.....
Hun>>>>"ေလွာင္႐ယ္တာမဟုတ္ပါဘူး...ကုသမႈေအာင္ျမင္သြားလို့႐ယ္တာ..."
Lu>>>>"Borrrr..."
Hun>>>>"ဟုတ္တယ္ေလ...တစ္နာ႐ီမိုင္60နႈန္းနဲ႕ပဲကားစီးနိုင္တယ္လို့မင္းထင္ေနေပမယ့္ မိုင္ 120 ေ႐ာက္တဲ႕အထိမင္းေတာင့္ခံနိုင္ခဲ႕တယ္ေလ...8နွစ္လံုးလံုး မငိုခဲ႕ဖူးတဲ႕မင္းက ကားေပၚမွာငိုခဲ႕တယ္မလား....တစ္ခါမွမေအာ္ဟစ္ခဲ႕ဖူးတဲ႕မင္းကအခုကိုယ့္ကိုေဒါသတၾကီးနဲ႕ေအာ္ေနတယ္မလား....."
Lu>>>>"........"
Sehun႐ဲ႕စကားအဆံုးမွာ luhan ေၾကာင္ျပီးၾကည့္ေနမိတယ္ အနားေ႐ာက္ေနတဲ႕Jonginနဲ႕မန္ေနဂ်ာ Jungကလဲ Sehun ေျပာသလိုျဖစ္ေနတဲ႕ Luhanကို ၾကည့္ေနမိတယ္....
Hun>>>>"ျပီးေတာ့.....ကိုယ္ကမင္းကိုေ႐ြးခဲ႕တာ.....ကိုယ့္႐ဲ႕လူနာအျဖစ္မင္းကိုေ႐ြးခ်ယ္လက္ခံခဲ႕တာ.....မင္း႐ဲ႕တာဝန္ခံဆ႐ာဝန္အျဖစ္အေ႐ြးခံခဲ႕တာမဟုတ္ဘူး....ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေ႐ြးထားတဲ႕လူနာ႐ဲ႕အေျခအေနမေကာင္းသေ႐ြ႕လက္မေလ်ာ့တတ္ဘူး......အဲ႕ေတာ့ေနာက္အပတ္ေတြ႕မယ္ကေလးမ...hk :D :D"
Sehun ေျပာျပီးluhan ပါးေလးလက္ညိႈးေလးနဲ႕ထိျပီးထြက္သြားသည္.....
က်န္ခဲ႕တဲ႕ Luhan ကေတာ့Sehun ထြက္သြားတာကိုေၾကာင္ၾကည့္ေနဆဲ....ခဏေနမွ Jonginဖက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္......ျပီးေတာ့....
Lu>>>>"Jonginna...T.T......Jonginna....T.T"
Jonginကိုဖက္ျပီးငိုခ်လိုက္သည္.....
Kai>>>"Gwinchanna....Lulu ya....Gwinchana..."
Jonginလဲအလိုက္သင့္ျပန္ဖက္ထားလိုက္ျပီးluhanေခါင္းေလးကိုသပ္ေပးေနသည္......
အသည္းအထန္ငိုေနတဲ႕lulu ကိုဖက္ထားျပီးနွစ္သိမ့္ေပး႐င္းJongin နည္းနည္းေတာ့ သေဘာက်မိသည္....8နွစ္လံုးလံုးငိုလဲမငို...႐ယ္လဲမ႐ယ္ျဖစ္ေနတဲ႕ေကာင္မေလးက အခုေတာ့ငိုေနျပီမလား....ငိုတာမေကာင္းဖူးဆိုေပမယ့္...luluအတြက္ကေတာ့8နွစ္လံုးလံုးျမိဳသိပ္ခဲ႕တဲ႕မ်က္႐ည္ေတြကိုခံစားခ်က္ေတြကိုဖြင့္ဟျခင္းမလား...မ႐ယ္နိုင္ေသး႐င္ေတာင္ ျပန္ျပီးငိုတတ္လာတဲ႕အတြက္ Jongin ဝမ္းသာမိသည္....ဒါေပမယ့္...စိတ္ထဲထင့္မိတာေလးတစ္ခုက.....
"8နွစ္လံုးမငိုခဲ႕ဖူးတဲ႕ Xiao Luhan ကိုမ်က္႐ည္က်ေစခဲ႕တာ သူမဟုတ္ခဲ႕
ဘူးဆိုတာေလးပါပဲ"
********
#####KLKJ