Multimedyada Berke (Berk) var.
Bölüm Playlist ;
Christina Perri - Human
Gözlerimi açtığımda başımda o tanıdık iğrenç ağrı vardı.Burnuma gelen tanıdık kokuyla gözlerimi tamamiyle açtım.
Evet tamda tahmin ettiğim yerdeyim.
Hastane.
Lanet Olsun !
Başım çok kötü ağrıyordu ve odada yalnızdım bu beni iyice sinirlendirmişti.
Berk nerdeydi ?
O beni yalnız bırakmazdı ki.
Kapının açılmasıyla bakışlarımı oraya çevirdim.
Ah şu ne kadar şirin gözükmeye çalışsada iğne yapınca canımı yakan doktorlardan bir tane daha.Gözlerimi devirdim.
"Hastamız uyanmış" diyerek gülümsedi doktor kılıklı cadı.
'Hadi ya ciddi misin?' Dememek için zor tutuyordum kendimi.
"Evet" dedim kısaca.
"Peki kendinizi nasıl hissediyorsunuz Derin Hanım?"
"Başım çok ağrıyor sadece."
"Eh olucak o kadar." dedi doktor.
"Bana ne olduğu konusunda bi fikriniz var mı?" dedim.
"Nasıl yani?" diye sordu doktor.
"Diyorum ki neden burdayım? Ne oldu bana?"
"Hiçbirşey hatırlamıyor musunuz?" dedi doktor şaşkınca.
"Hayır sadece bana ne olduğunu hatırlamıyorum.Ayrıca bana Berk'i çağırır mısınız?" dedim sıkılarak.
Şuanda sadece Berk'e ihtiyacım vardı.Her zaman olduğu gibi..
"Ah Tabi" dedi doktor ve odadan çıktı.Odanın kapısının yeniden açılmasıyla oraya dönücektim ki Boynuma aniden dolanan kollarla aniden durdum.
"Beni çağır mıssın?Nasılsın?Iyi misin?Bir yerin ağrıyor mu?" dedi odaya dalan çocuk.
İyi ama Bu Berk değildi ki ?
Hemen geri ittim çocuğu.
"Sen de kimsin?Berk nerde?" dedim endişeyle.
"Ne demek sen kimsin?Ve beni sen çağırtmıssın.Berk benim" dedi şaşkın bir ifadeyle.
"Hayır bir karışıklık oldu galiba, Ben sizi tanımıyorum.şimdi lütfen çıkar mısınız?" dedim sert bi sesle.
Tam ağzını açacaktı ki kapı tekrar açıldı ve içeri Berk girdi.O girince hemen doğrulmaya çalıştım ama sırtıma giren ağrı ile geri yattım.
Berk koşarak yanıma geldi.
"İyi misin?Bir yerin ağrıyor mu?Az önce canın mı acıdı?" dedi endişeyle.
"İyiyim ben Berk.Sen gelince daha iyi oldum" dedim ve ona sıkıca sarıldım.
Kollarımın arasında kasılan bedeniyle duraksadım ve kaşlarımı çattım.
"Birşey mi oldu?" dedim endişeyle.
Berk odadaki diğer çocuğa baktı.
Ah!Salak kafam.
"Tanımıyorum ben onu.Heralde bi karışıklık oldu" dedim endişeyle Berk'e bakarken.
Onun birşeyleri yanlış anlamasını istemiyordum.
Berk bunu dememle şaşkınca bana döndü.
"Tanımıyor musun?"
"Evet, niye bu kadar şaşırdın?" dedim tek kaşımı kaldırarak.
Tam ağzını açmıştı ki odaya yine o doktor kılıklı cadı girdi.
"Hastamızı çok yormayalım beyler" dedi doktor Berk'e göz kırparak.
Ve benim bütün kanım beynime çekildi!
"O gözünü sevgilimden uzak tut!" diye bağırdım.
Doktorla beraber odadaki diğer çocuk ve Berk'te bana şaşkınca bakıyordu.Berk'e döndüm.
"Hadi ama şaşırdığını söyleme bana Berk.Sevgilinin ne kadar kıskanç olduğunu biliyorsun" dediğimde kocaman gülümsedi.
"Biliyorum tabi" dedi tekrardan kocaman gülümseyerek.
"Ne sevgilisi Derin?Şaka mı yapıyorsun?" dedi odadaki diğer çocuk.
Kaşlarımı çattım.
"Sen benim adımı nerden biliyorsun?"
"Allahım şaka olmalı bu" dedi o çocuk ve sinirle duvara vurdu.Ben ise yerimde sıçrayıp Berk'e iyice sokuldum.
Çocuk bunun üstüne hızla yanımıza geldi.Tam yumruk yaptığı elini Berk'in yüzüne geçiricekti ki benim sesimle durdu.
"Ne yaptığını sanıyorsun sen sevgilime?!" diye bağırdım.
"Ne sevgilisi Derin?Ne sevgilisi?Bu değil mi seni bırakıp giden?!"
"Hayır Berk beni asla bırakmadı.Bırakmazda!!" dedim sinirle.
"Allahım çıldırıcam ya!" dedikten hemen sonra Berk'e kötü kötü bakmaya başladı.
"Beyler Derin hanım yorgun yormayalım buyrun benim odama gidelim" dedi doktor Berk ve o çocuğa bakarken.
"Hayır Berk gitme!" dedim hemen Berk'e daha çok sokulurken.
"Gelicem ben.Hemen gelicem.Bekle dinlen sen biraz" dedi ve yanımdan kalktı bende istemeyerek kollarımı ondan çektim.
Onlar odadan çıkarken bende sinirle inledim.Berk'ten bir dakika bile ayrı kalsam nefes alamayacak gibi hissediyordum.
Birkaç dakika geçti ama gelen giden yok.Bende sinirle oflayıp arkamı döndüm ve kapanmak isteyen gözlerime daha fazla direnmeden kapadım.
*********
Gözlerimi huzur bulduğum adamın kokusuyla açtım.Benim gözlerimi açmamla gülümsedi.
"Nasıl Hissediyorsun? " Diye sordu şefkatle.Gülümsedim.
"Sen yanımda olunca daha iyiyim." dediğimde saçımı okşayan elleri durdu bir süre sonra burukça gülümseyip saçımı okşamaya devam etti.
"Buradan çıkmak istiyorum.Ayrıca burası bizim her zamanki gittiğimiz hastane değil neden farklı bu hastane?" diye sordum merakla.
"Sadece hastane farklı değil"
"Nasıl yani?" dedim yerimde dikleşerek.
"İzmir'deyiz" dediğinde ağzım kocaman açıldı.
"Nasıl yani?Neden burdayız?" dedim anlayamayarak.
"Senin bir halan varmış" dedi gülümsemeye çalışarak ve sonra devam etti.
"Hatta az önceki çocuk kuzenin ve adı Berk" dediğinde hızla ayağa kalktım.
"İstemiyorum ben Berk onları.Nolursun geri dönelim evimize" dedim dolu gözlerimle.
"Çok mu istiyorsun?"
"Evet ben evimize gitmek istiyorum." dediğimde gülümsedi.
"İyi ama kimse izin vermez" dediğinde kaşlarımı çattım.
"Onlara ne ki?" dedim sinirle.
"Öyle deme, ama eğer istersen gizlice gidebiliriz" dedi.
"Tamam yeterki gidelim" dedim gidip ona sarılırken.Berk'in bedeni yine gerildi.
Birşeyler vardı ve ben anlayamıyordum.Ve bu benim sinirimi iyice bozuyordu.
"Tamam o halde.Gece gidelim mi?" dedi gülümseyerek.Benim gece yolculuklarını sevdiğimi çok iyi biliyordu.
"Gidelim" dedim bende onun gibi gülümseyerek.
"Tamam o halde şimdi biraz daha uyu."
"Hep uyudum zaten" diye homurdandım.
"Olsun yine uyu sen" dedi gülerek, Gülüşüne aşık olduğum adam.
"Tamam ama sende yanımda ol."
"Tamam" dedi o da kahkaha atarak.Ona biraz daha sokuldum ve başımı göğsüne koyduktan sonra kollarımı beline sardım.Gözlerimi kapattım ve huzurlu bir uykuya daldım.
*******
Gözlerimi açtığımda aynı şekilde yatıyorduk ve hava kararmıştı sanırsam gece olmuştu.Bu yüzden hemen Berk'i uyandırdım.
"Berk hadi kalk gece oldu"
"Tamam" dedi ve beraber yavaşça yataktan kalktık.sırtım hala biraz acıyordu.Ve başım çatlıyordu.Başımın dönmesiyle tam düşücektim ki Berk tuttu.
"İyi misin?" diye sordu endişeyle.
"Evet.Sadece başım döndü" deyince hemen çevik bir hareketle kucağına aldı beni.Bende itiraz etmedim.
Odadan çıktıktan sonra hemen etraftaki doktorlara gözükmeden çıkışa geldik.
Hastaneden çıktık ve Berk beni arabanın yolcu koltuğuna oturttuktan sonra dolanıp sürücü koltuğuna oturdu ve arabayı çalıştırdı.
Bende kafamı cama dayayıp gidişimizi izlemeye başladım.Ama garip olan benim içimde tarif edemediğim şeyler olmasıydı.Ve ben bunları düsündükçe başıma ağrılar giriyordu.
Bu yüzden hiçbirşey düşünmeden İstanbul'a gidişimizi izledim.