Tiffany's POV
(Iplay niyo yungsong throughout the whole chappie!)
"Patay na ba ako?"
Wala na akong nakikita. Hindi ko rin maramdaman ang katawan ko, may isip nalang ata ako.
"BABS!! GISING!!"
Ba't ganun may naririnig parin ako sa labas?
Sino yang nagsasalita? Si Josh?
:'(
Sorry at hindi ako naging magaling na girlfriend. Sana maging masaya ka.
Hindi na ako nag-isip. Alam ko naman ang destiny ko eh. Ang mamatay.
At least, may nagmahal sakin. Kuntento na ako na may nagmahal sakin at may minahal ako.
---
Joshua's POV
Ako ang may kasalanan. Ako ang may kasalanan kung bakit nadisgrasya si Babs. Bakit pa ako nakipagbreak?
Wala rin namang magagawa ang sorry ko ngayon, diba?
Kasi nga, comatose si Babs ngayon at..
Ako ang may kasalanan ng lahat.
---
Nilapitan ko si Tita Laiane.
Lumuhod ako.
"Sorry po. Sorry po. Sorry po sa ginawa ko. Alam ko pong wala na po magagawa ang sorry ko kaya kahit po magalit kayo sakin o kaya patayin niyo po ako ngayon, maiintindihan ko po. Mahal na mahal ko po si Babs. Mahal na mahal ko ho siya, pero hindi ko po kaya na masaktan siya kapag malalaman niyang aalis ako." sabi ko.
May humawak sa likod ko.
"Anak, alam kong mahal na mahal mo ang anak ko. Wala kang kasalanana. Tumayo ka na dyan ha?" sabi niya na may smile sa mukha niya.
---
Pumasok ako sa kwarto ni Babs.
Kahit natutulog siya, ang ganda niya parin.
Gumising ka ha?
Mamahalin pa kita eh.
Hinawakan ko ang kamay niya.
"Babs. Namimiss na kita, gumising ka na diyan ha? Hindi na kita iiwan, promise!" Ako.
Gumalaw yung kamay niya.
:O
Tumakbo ako palabas at tumawag ng doktor.
"DOC!! Gumalaw po kamay ni Tiffany!!" sigaw ko.
May doktor na pumasok at nakabukas na pala ang mga mata niya.
"Ma, Kuya. Salamat sa lahat ah. Pot, nagising ako dahil sa'yo pero sana mag-ingat ka sa states ha? Hindi na matagal oras ko. Mahal na mahal kita, Po----"
*TOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOT TOOOOOOOOOOOOOOOOOT*
hindi pweedeeeeeeeeeeeeee!!
"TIFFANY!!!!! GUMISING KA PLEAAAAAAAAASE *sniff* SIGE NA!! NAGMAMAKAAWA AKO SA'YO!! GISING KA DIYAN!! HINDI PA NATIN NATUTUPAD YUNG MGA PANGARAP NATIN! SIGE NA.. SIGE NA!! :"""( GUMISING KA, PLEASE!!"
Hinila ako palabas ni Tita.
Umiiyak ako dito. Parang batang nawawala. Pinapatahan ako nila Tita Laiane.
"Tumahan ka na diyan, magkakamalay rin si Tiffany. Magdasal ka lang" Tita Laiane.
..
After an hour, lumabas si Doc.
"Ms. Laiane?" tawag ng doktor.
Lumapit si Tita.
Lumapit na rin ako.
"I'm sorry. We tried our very best. But, your daughter is..
gone"
Niloloko ba ako nito? Bakit...
Matatag si Babs.
Hindi siya pwede mamatay.
"DOC!!! WALA NA PO BA TALAGANG PAG-ASA?!" sigaw ko.
"Sorry, son. Siguro pinatawag na siya ni Papa God sa taas." sabi ni Doc habang tinatapik ang likod ko.
---
*kotse*
"HINDI PWEDENG MAMATAY SI BABS. :'( BAWAL!! AYOKO :""(( HINDI PA NAGKAKATOTOO YUNG MGA PANGARAP NIYA!! DAPAT MAGKATOTOO MUNA YUN!!! HINDI BA PWEDE MAGKAPALIT NALANG KAMI? PARA AT LEAST SIYA, PWEDE NIYANG GAWIN ANG MGA GUSTO NIYANG GAWIN AT MAGAGAWA NIYA RIN ANG GUSTO KO... Yun yung mabuhay siya ng masaya."
I miss you so much. Babs.
[After 6 years]
Eto ako ngayon. May trabaho na stable sa states at inaalagaan si Daddy ng mabuti. Siyempre, si Babs parin ang mahal ko. Kaya, napagdesisyunan ko na ako ang gagawa ng gusto niyang mangyari. Ang makatapos ng pag-aaral ako, at maging maganda ang kinabukasan. Alam kong nandito sa tabi ko si Babs.
Siya lang ang babaeng nagpatibok ng puso ko.
Nagpalakas ng loob ko.
Binigyan ako ng pagmamahal na walang magbigay sakin.
She was truly Unforgettable.
----
HEY GUYS~! End na po ng Unforgettable!!
Sana po naenjoy niyo!
Thank you for supporting Unforgettable.
_nerdtyping going offline..
temporarily. :>