Sue’s POV
“Good Morning Freshmen, Sophamores, juniors and seniors. Welcome to the Orion Academy of Arts and Crafts. I am Mr. Luis Villamor, the headmaster of this institution. As can you see, you are among the students who did passed our standards and I would gladly say that congratulations.”
Yan ang pambungad na litanya ng headmaster namin dito sa OACC, actually siya ang uncle ko. My mom supposed to be the principal of this school pero nag-decline siya kasi she wanted to fulfill her duties sa iba pa naming universities.
I let out a sigh and then turned my head back at nakita ko siya, ang HHG member na gustong-gusto ko. Si Caleb Cheng, ang boy genuis ng grupo, guwapo, matalino at mayaman, siya din yung twin brother ni Aimee. Hindi ko nga lang alam kung mabait siya, kasi naman po, bawala kaming magsama kasi nga din poi sang HHG at isa naman akong SFG.
Kaya nga, sana naman po LORD! Magbago na ihip ng mundo at mawala na ang rivalry between the two gangs. Kasi nga, based on what I heard kay Nicole na nagkasama daw sila ni Alvin Batxer na Leader ng HHG, malamang magiging okay na nga ang lahat.
Gosh! Papalapit siya dito. Oh my gosh! Okay, breathe in, breathe out. Okay, pacute ng konti and voila! Andito na siya sa harap ko ngayon!
“Excuse me miss, may nakaupo ba dito?” tanong niya sa akin habang turo-turo sa chair na katabi ko and now I realize na nawawala na naman ang magaling kong mga kaibigan.
“Wa… walang nakaupo diyan” and with that I gave him my sweetest smile and bumalik ulit sa speaker. But how can I concentrate when someone so gorgeous and so papable ang anakupo dito sa katabi ko? LAAANDEEEE lang teh! Ahahaha.
“Sue! Sue! I heard someone called my name and I knew yung sino yun, walang iba kundi si Marie. Hindi ko sana lilingunin eh kung hindi lang ako kinalabit kaya napilitan na lang akong harapin siya. TSSSS!
“Yes Marie? May kailangan ka?” tanong ko sa kanya.
“Kanina ka pa kaya namin hinahanap, nagulat na lang kami na walang Sue na sumusunod sa amin.” Tanong niya sa akin with a curious face.
So kanina pa pala sila nakaalis at sa talino nilang yan, ngayon lang nila na remember na nandito pa rin ako SH? Kaloka talaga sila, laglag ang bangs ko sa ginawa nila. LOL xD.
“Hoy! Halika na, punta na tayo ng cafeteria. Hindi naman din tayo kailangan dito eh. Kayang-kaya na ni headmaster yan kaya let’s go na.” hinila na niya ako palabas ng SH.
Sayang naman oh! Katabi ko na sana si Mr. Dreamboy naudlot pa! Makahila naman din kasi ‘tong sisteret kong ‘to wagas! Balak sigurong tanggalin ‘tong wonderful arms ko. Hehehehe
Anyways, nandito na kami ngayon sa cafeteria and nakaorder na din ako. Siyempre, hindi pa talaga regular yung class namin ngayon kasi nga orientation day pa and knowing each other din.
“So what are we doing here ba?” I sound irritable. Pero kiber ang beauty ko te! Nainis talaga ako sa mga taong ‘to. Iniwan ba naman ako tapos hinila pa ako, kitang nagmomoment pa kami ni meloves Tristan eh. Or alam ba talag nila na nag momoment kami? Hihihihi. Ay ewan, bahala sila. Basta hindi kami bati!
“Oh, ba’t parang ang arte mo yata ngayon?” sabi ni Joey sabay subo nung moist cake niya.
“Alangan naman mga sisters, iniwan niyo lang naman ako dun ng mag-isa and it takes you minutes para marealize kung nasaan ako at hindi niyo lang naman naisip na tawagan ako. Hindi uso ang cellphone sa inyo te?” sabi ko with a sarcastic voice.
“Eh di sorry, alam din naman kasi namin na hindi mo maririnig yung cellphone mo kasi nga hindi mo dinala. Naiwan mo kaya sa classroom kanina.” Sabi ni Marie. And then I freaked out!
“HUWAAAAAT? Naiwan sa classroom tapos hindi niyo lang naman sinabi sa akin? What kind of friends are you guys?” sabi ko with a big disbelief.
“Pwede ba, before ka mag react na sobrang oa, pakinggan mo muna kami. Actually, ilang beses mo nang naiiwan yung mga gamit mo kahit saan and alam naman namin na wala talagang magnanakaw dito pero you know, we don’t want you to be involved in some useless fight dahil nambintang ka so kinuha naimin yung cp mo and don’t worry wala kaming binasa diyan.” At inabot na ni Aimee sa akin yung cellphone ko.
“Er … thanks? I mean thank you guys. You are very nice to me” and I gave them a genuine smile.
“Guys, an o-oa niyo na. Para cellphone lang at pag-iwan namin sa’yo Sue eh ganyan ka na kung makareact. Past is past so let’s all move on.” Sabi ni Joey at kinain ang last bite niya ng moist cake.
(Kriiiing Krrriiiiing Krrriiing)
“Excuse me lang ha… sagutin ko lang ‘to” sabi ni Aimee and then we nodded kaya umalis na din siya.
“So, nag-text na ba ulit sa’yo si Alvin? I mean you are now friends wala naman siguro masama dun diba?” pambabasag ko sa silence namin.
“Wala pa eh, and I guess hindi na siya magtetext sa akin. He knows that he should maintain his reputation and he is part of our rival group so I know siya na ang uunang iiwas sa ating dalawa.” Nicole gave us a smile pero alam mo na pilit lang yung.
“Wag mo ngang isipin yan, malay mo one of this days papansinin ka din niya”
Sabi naman ni Joey.
“She’s right, you know. Malay mo pansinin ka din niya because we all know na nasa iisang school tayo kaya malamang magkikita at magkikita tayo.” This time si Aimee na yung nagsalita, natapos na ata silang mag-usap nung tumawag sa kanya sa cellphone.
“Guys, I think Nicole and I should go na. May meeting kasi sa SBC for the upcoming and Newbies and Freshies upcoming ball. So bye for now.” Dagdag naman ni Aimee and then umalis na sila.
She really is the busiest student here in this school. Kaya ako kiber sa mga ganyan-ganyan kasi nga hindi bagay sa akin. I am comfortable to sit here and do nothing.
Shop till I drop.
Aimee’s POV
Papunta na kami ni Nicole ngayon sa SBC information desk. Actually, office siya ng mga students.
“So my proposal for the theme of the welcoming ball is a masquerade ball. Unique kasi siya and maayos ang motif niya.” Suggest ni Lee.
“I guess, humanap pa tayo ng any motif kasi nga diba it should be an acquaintance ball for and paano naman mag a-acquaint yung mga new students kung nakatakip yung mukha nila? Diba?” and then I said it and give him a smile.
“pwede namang tanggalin ang mascara diba pag magpapakilala na sila” defending his suggestion.
“Pero mawawala na ang motif ng masquerade kung sabay-sabay na silang magtatanggalan. So I guess, we should look for another motif.” Sabi ko sa kanya kaya he just rolled his eyes on me.
“Any suggestions guys?” at nilingon-lingon ko ang ulo ko sa kanila.
Nagtaas ng kamay si Ash, yung auditor namin na medyo weirdo at medyo geek.
“Yes Ash? What would be your suggestion?” tanong ko sa kanya and everybody’s eyes is are on him na.
“What if kung simple and yet elegant na lang muna yung motif natin since 1st ball pa lang naman natin ‘to eh but we just have to make sure na kahit yun ang motif natin, it will never be boring.” Sabi niya sa amin and nakit ko naman na lahat sila nagno-nod. Meaning they agree on his suggestion.
“Ash is right Ms. President, I guess we can stick to the simple and yet elegant na motif pero lagyan natin ng twist like medyo ethereal and heavenly or black and white na motif.” Suggest naman ni Jenny, ang treasurer namin.
“Any more suggestions guys?” tanong ko ulit sa kanila and this time pinagtaasan ko ng ng kilay si Lee na halatang hindi nakikinig.
Napikon na siguro, ganyan naman talaga siya kahit kailan. Mainit ang ulo pag hindi na susunod ang mga gusto niya, spoiled brat kasi eh. -_-
“Well Lee, is there anything you would like to say sa amin? I mean baka may iba ka pang suggestions diyan.” I told him baka kasi meron pa nga diba.
“Wala na and mukhang okay naman yung suggestion ni Ash kaya dun na din ako. Ahmm … sige ha labas muna ako kasi nga mukhang maiinit yata dito sa loob.” sabi niya sabay labas.
Nayuko na lang ako na umiling-iling. Spoiled brat talaga siya. GRRRRR!
“Sundan ko lang siya ha” bulong ni Nikki sa akin kaya nag-nod na lang ako at lumabas na din si Nikki at sinundan si mokong.
“Shall we continue?” tanong ko na lang sa kanila para makapag continue na kami.
Nicole’s POV
Heto ako ngayon at sinusundan si Lee. Ang bilis niyang maglakad kay medyo tumatakbo na ako para lang mahabol siya at ng maabutan ko dali-dali kong hibalot yung tight arm niya kaya napalingon na siya sa akin.
“O bakit?” tanong niya sa akin.
“bakit ka ba lumabas dun eh hindi pa nga natatapos yung meeting. Pwede bang bumalik ka na” sabi ko naman sa kanya.
“hindi din naman ako kailangan dun, yun ! (sabay nguso niya kung saan yung office namin) yung magaling mung kaibigan ang tsak na kakailanganin dun kaya mabuti pa at bumalik ka na sa loob.” at tinggal na niya ang kamay ko sa braso niya.
“Seriously? Lee nag oover reacting ka na. Hindi ka lang talagang marunong making ng suggestions ng ibang tao eh.” I said to him para naman maliwanagan siya.
“Eh kahit na anong sabihin ko sa loob, malamang ide-decline niya pa rin. Kaya mabuti pa huwag mo na lang ako kulitin” he answered me back.
“Alam mo Lee, Aimee is not that kind of person. Open-minded siya and she is nice. I know na kung maganda naman yung suggestion mo, she heed it.” I assured to him.
“Halika na Lee” this time hinila ko na siya pero tinanggal niya ulit yung kamay ko.
“Sige na pumasok ka na sa loob, may pupuntahan lang ako.” Sabi niya sa akin sabay talikod. Pero hinablot ko na naman yung kamay niya at sinabi.
“Kung hindi ka babalik dun, eh di ako na lang ang sasama sa’yo. Okay lang ba?” tanong ko naman sa kanya.
“Okay lang” tipid niyang sagot.
Lee’s POV
Nandito kami ni Nicole sa may fish pond ng school. Ewan ko ba kung bakit ko pa ‘to sinama pero alam ko naman din na kahit hindi ako pumayag, mangungulit pa rin ‘to kaya hinayaan ko na lang.
“Alam mo, kakailangin ka talaga sa loob eh, wala ka bang balak na bumalik? Tsaka ikaw pa naman yung secretary, sinung mag mi-minutes dun kung wala ka?” tanong ko sa kanya.
“Kayang-kaya na ni Aimee yun. Eh lahat yata ng sasabihin mo, maaalala niya. She is the smartest kid in this school kahit na hindi halata sa mukha niya. At kung iiwan kita, wala ka ng kasama dito. First day of school pa naman tapos mapi-pissed off ka lang” sabi niya sa akin with a smile.
Hindi ko alam pero parang may iba akong naramdaman. Iba kasi siyang magsalita. Parang may sense lahat. Sabagay isa siyang SFG kaya hindi ka na magugulat.
“Alam mo ba kung sino talaga ako?” tanong ko sa kanya atparang nagulat ata siya sa tanong ko.
“Of course I know you. Ikaw si Lee Johansson diba? Ang vice president ng SBC of OACC.” Sabi niya sa akin.
Ngumiti na lang ako at humiga sa damuhan.
“Actually, hindi lang ako basta-bastang Lee Johansson. I am a member of the HHG” at nakita kong mas bumuka ang bibig niya.
Kaya napatawa ako sa reaction niya. I mean she is so cute. Teka lang sina bi ko ba ang word na CUTE? Seryoso? So GAAAAAAYYYYYY!
“Shut up! Isa kang HHG? Talaga? Seryoso? Hindi ka nagbibiro?” gulat na gulat na sabi niya sa akin.
“Oo nga sabi, isa akong member ng HHG. Ako ang second na leader pagwala si Alvin. I hope kilala mo siya. Siya lang ang kilalang HHG member.” I look at her and nasa mukha niya pa rin ang disbelief.
Tumayo ako at hinila ang kamay niya kaya nagulat siya at napatingin kaagad sa akin.
“Sa … sa … saan tayo pupunta?” tanong niya sa akin na halatang natatakot. Sa guwapo kong ‘to matatakot siya sa akin? Talaga lang ha? Ay ewan ko sa babaeng ‘to!
“Sa cafeteria, kakain lang ako kasi gutom na ako and don’t worry libre ko. Plus you don’t have to be scared, ang mga tao lang ang gumagawa ng kuwento para kalabanin namin kayo.”
“talaga? So you are not trying to ruin our reputation as ranked number one in this school.”
“Talaga bang iniisip niyo na kakalabanin namin kayo?” takang tanong ko sa kanya ang she just gave me a nod as an answer.
“First, Nicole, hindi kami pumapatol sa babae. Second, wala kaming balak na agawin kung ano man ang mayroon kayo. Third, we are making an effort, all of us para makita ninyo na sincere kami kaya kahit nga ayaw-ayaw kong makasalamuha si Jewel pero kailangan eh.” Sabi ko sabay kamot sa batok.
This time tumayo na siya at pinagpagan ang likod niya. Kaya binatawan ko na yung kamay niya. Binigyan niya naman ako ng isang sobrang sarap na smile.
“So gusto niyo nakaming maging friends, no problem” inabot naman niya yung kamay for handshake kay inabot ko din. “Friends” sabi ko sa kanyaat naglakad na kami.
Cafeteria
Joey’s POV
Nandito kami ngayon sa cafeteria at hinihintay namin si Nicole. Ang sabi kasi ni Aimee na kasama niya si Lee eh. Baka naman kasi nag date na yung dalawa kaya nawala na lang bigla. Hehehehehehe
Habang kinakain ko yung parfait ko, nahagip ng mata ko si Alvin Baxter, ang sikat na member ng HHG. Guwapo, matalino at kasama siya sa isang banda. Kaya nga may secret crush ako sa kanya eh. Kaya lang hindi namin pwedeng ipaalam kasi arch rival nga namin ang HHG.
Oo sobrang saying na hindi namin sila pwede makausap.
“Hoy! Para ka atang nakatunganga diyan Jo. What’s the problem?” tanong sa akin ni Sue.
“Nothing, wala pa ba si Nikki? Tinawagan niyo na ba?” pag cha-change topic ko sa kanila.
“Hindi niya pa rin sinasagot ang phone niya.” Sabi naman ni Marie
“Guys! Sorry medyo natagalan kami. Si Lee pala. New friend natin na taga-HHG …”
And at that point tumaas ang mga kilay namin sa sinabi ni Nicole na kakarating lang with Lee Johansson na part ng HHG. Mayroon bang nangyayari na hindi namin alam?
“Before you speak, you should all lend your ears to him. Guys we have a reputation to protect and fighting with him now is not a great idea.” Sabi ni Nikki kaya wala na kaming nagawa. Instead na umalis ay nakinig na lang kami kay Lee.
“Hi! I know that you are really curious kung bakit ako nandito. Actually, I want to make it up with you guys. Alam namin na kalabang yung tingin niyo sa amin pero it doesn’t make any sense. Hindi nga namin kayo kinakausap o pinapansin eh. And wala din kaming patulan kayo. Sa totoo niyan gusto naming kaibiganin kayo pero kayo tung iwas ng iwas.”
He started to explain himself to us and so naliwanagan na din kami na they are not really an enemy. Nagpadala lang kami sa mga sinasabi ng iba kaya nagkaroon ng gap between sa amin.
I guess this is the start of something new. Kaya kung okay na ang SFG and HHG, does it mean makakasama ko na din si OMO!
“Ahmmpft, Lee you can invite your friends tomorrow para sabay ng makipag lunch with us. You know, getting-to-know part natin. It is nice to know more about … you and your friends. Hehehee
“Joey’s right. You can also come over to our tambayan” pag-a-agree naman sa akin ni Marie.
Okay, magiging close na kami ni Alvin. Sana naman okay lang. J