Ντέρεκ
"Τζοάν γλυκιά μου πες μου για τον εαυτό σου. " είπε η μαμά καθώς τρώγαμε.
" Εμ... Είμαι 17, είχα έναν αδερφό ο οποίος πέθανε σε ένα τροχαίο πριν από 2 χρόνια μαζί με τους γονείς μου... " είπε η Τζοάν και της έπιασα το χέρι για να την ενθαρρυνω να συνεχίσει.
"... Μου αρέσει ο χορός και το τραγούδι και λατρεύω το φαγητό..." τελείωσε η Τζοάν και κοίταξε το πιάτο της.
"Μικρή μου λυπάμαι πολύ για την οικογένεια σου... Αλλά τώρα έχεις τον Ντέρεκ και ότι χρειαστείς εγώ είμαι εδώ. " είπε η μαμά και η Τζοάν εγνεψε.
" Ευχαριστώ Άλισον... " ψέλλισε και σκούπισε μερικά δάκρυα από τα μάτια της.
" Εμένα με συγχωρείτε... " είπε η μαμά.
" Ναι φυσικά " είπε η Τζοάν και χαμογέλασε.
" Είσαι καλά; " την ρώτησα.
" Μια χαρά απλά μου είναι δύσκολο... " είπε και με κοίταξε.
" Μπορείς να μας εμπιστευτείς Τζό. Μπορείς να μου πεις ότι θες όσο χαζό και αν είναι. " είπα και την αγκάλιασα.
" Ευχαριστώ Ντέρεκ. Μου άνοιξες το σπίτι σου και το να σε εμπιστευτώ είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω." είπε και μου έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο.
"Θες να πάμε για ύπνο; " την ρώτησα και εκείνη απλά εγνεψε.
" Οκ. Πήγαινε πάνω, ντυσου και περίμενε με μέχρι να μαζέψω εδώ πέρα. "
" Ντέρεκ δεν μπορώ να σε αφήσω να τα μαζέψεις... " προσπάθησε να πει.
" Εξάλλου πρέπει να μιλήσω με την μάνα μου. " είπα και την κοίταξα σοβαρά.
" Καλά. Πες της Καληνύχτα από μένα Οκ; " ρώτησε.
" Έγινε ".
Μόλις ανέβηκε πάνω βρήκα την μάνα μου που καθόταν στην κουζίνα.
" Είσαι πολύ τυχερός Ντέρεκ. Είναι υπέροχο κορίτσι. " είπε μόλις με είδε.
" Ναι... Είμαι υπέρ τυχερός... " είπα και χαμογέλασα. Βοήθησα την μητέρα μου με τα πιάτα και αφού την καληνυχτισα πήγα πάνω.
Μόλις μπήκα στο δωμάτιο είδα την Τζο να φοράει μια από τις μπλούζες μου.
" Δεν μπορούσα να βρω τα ρούχα μου και πήρα μια μπλούζα σου. Αν σε πειράζει μπορώ να κοιμηθώ με τα ρούχα που φορούσα. " είπε και κοίταξε το πάτωμα.
" Δεν πειράζει Τζό. " είπα και την πλησίασα.
Ξαφνικά καθώς ήμουν έτοιμος να την φιλήσω... Το παράθυρο έσπασε και μέσα μπήκε ένας άντρας. Πριν προλάβω να κάνω κάτι με χτύπησε στο κεφάλι και όλα έγιναν μαύρα.
Τζοάν.
Ένας άντρας μπήκε από το παράθυρο και χτύπησε τον Ντέρεκ στο κεφάλι. Δεν ήξερα τι να κάνω. Επιπλέον δεν μπορούσα να βάλω την ζωή της Άλισον σε κίνδυνο.
" Λοιπόν Τζοάν... Πρέπει να έρθεις μαζί. Στο υπόσχομαι δεν θα σου κάνω κάτι κακό. Θα σε πάω στην μοναδική οικογένεια που σου έχει απομείνει... " είπε ο άντρας.
Για κάποιον λόγο τον πίστεψα. Τα μάτια του έλεγαν αλήθεια.
Γιαυτό και έφυγα μαζί του.
Μετά από ώρες ατελείωτες ταξιδιού φτάσαμε μπροστά σε ένα δάσος.
" Έχεις ακούσει για τους λυκανθρωπους; " με ρώτησε ξαφνικά.
" Ναι φυσικά. Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχουν. Αλλά γιατί με ρωτάτε; " του απάντησα.
" Υπάρχουν λυκάνθρωποι. Είμαι ένας. Και νομίζω καταλαβαίνεις τώρα τι εννοούσα όταν είπα ότι θα σε πάω στην μοναδική οικογένεια που σου έχει απομείνει. " είπε και όλα πλέον συνδέθηκαν. Έχω mate...
" Ποιανού mate είμαι; " ρώτησα.
" Θα δεις. " είπε και χαμογέλασε. " Και μη μου μιλάς στον πληθυντικό " είπε και γελάσαμε.
" Οκ... Αλλά τώρα γιατί είμαστε εδώ; " ρώτησα
" Θα περάσουμε το δάσος και θα φτάσουμε στην περιοχή της αγέλης. Θέλω όμως μια χάρη από εσένα. Μόλις αλλάξω και πάρω μορφή λύκου θα μαζέψεις τα ρούχα μου. Μπορείς; " ρώτησε.
" Φυσικά. " απάντησα και βγήκαμε από το αμάξι και μπήκαμε λίγο πιο μέσα στο δάσος και ο άντρας πήγε πίσω από ένα δέντρο. Ξαφνικά πήρε την μορφή λύκου και με πλησίασε κρατώντας τα ρούχα του στο στόμα. Τα πήρα κι εκείνος εγνεψε.
Μου έκανε νόημα να ανέβω στην πλάτη του και έτσι έκανα.
Κρατήθηκα γερά και εκείνος ξεκίνησε να τρέχει μέσα στο δάσος. Μετά από μια ώρα φτάσαμε σε ένα σημείο όπου πολλοί άντρες στεκοντουσαν σε μια σειρά. Μόλις κατέβηκα όλοι μου εγνεψαν και μου χαμογελασαν. Έδωσα τα ρούχα πίσω στον λύκο που με έφερε και τότε ένα αγόρι γύρω στα 20 με πλησίασε.
" Γειά σου Τζοάν. Είμαι ο Τζάκσον και είμαι ο beta της αγελης. Χαίρομαι πολύ που ο Μάικ σε έφερε χωρίς να υπάρχει κάποιο πρόβλημα. " είπε και χαμογέλασε.
" Χάρηκα πολύ για την γνωριμία Τζάκσον. Και ναι ήταν πολύ ευγενικός και καλός μαζί μου και δεν υπήρξε κάποιο πρόβλημα. " είπα και κοίταξα και τα αλλά αγόρια. Όλοι τους φαινοντουσαν γύρω στα 20 με 24.
" Τζάκσον μπορούμε να πηγαίνουμε. Ο Alpha Ζάλιβερ περιμένει. " είπε ο Μάικ καθώς μας πλησιάσε.
Προχωρήσαμε για κανένα δεκάλεπτο όσπου φτάσαμε μπροστά σε ένα τεράστιο σπίτι.
" Εδώ Τζοάν είναι το σπίτι σου" άκουσα τον Τζάκσον να λέει. Όταν μπήκαμε μέσα όσοι περνούσαν δίπλα μου είχαν ένα τεράστιο χαμόγελο μόλις με έβλεπαν.
Όταν ανεβήκαμε μερικές σκάλες φτάσαμε μπροστά σε μία πόρτα.
"Περάστε. " ακούστηκε μια αυστηρη φωνή μπορώ να πω. Ο Τζάκσον άνοιξε την πόρτα και μου έκανε νόημα να περάσω πρώτη. Μόλις μπήκα μέσα αντίκρισα ένα πανέμορφο αγόρι γύρω στα 20 καθόταν σε ένα μεγάλο γραφείο.
" Ευχαριστώ Τζάκσον. Μπορείς να με αφήσεις μόνο με την Τζοάν. Αν σε χρειαστώ θα επικοινωνήσω μαζί σου. " είπε το αγόρι.
Έκατσα όρθια κοιτώντας τον.
" Μπορείς να καθίσεις Τζοάν. " είπε και έκατσα στην καρέκλα που βρισκόταν μπροστά του.
" Λοιπόν σίγουρα δεν έχεις ιδέα γιατί είσαι εδώ έτσι; " ρώτησε.
" Το μόνο που ξέρω είναι ότι εδώ έχω μια οικογένεια... " είπα χαμηλόφωνα. Τότε το αγόρι σήκωσε το κεφάλι του και με κοίταξε στα μάτια. Αμέσως κατάλαβα ότι αυτός ήταν ο mate μου.
" Είσαι πολύ όμορφο κορίτσι τελικά " είπε. Με κοίταξε καλά για λίγο και σηκώθηκε από την καρέκλα του.
" Εγώ και αυτή η αγέλη είμαστε η οικογένεια σου. " είπε.
" Είμαστε mates " συνέχισε.
Χωρίς να το περιμένω έσκυψε μπροστά μου και ακούμπησε το χέρι του πάνω στο γόνατο μου. Ένιωσα μερικές σπίθες χαράς μέσα μου...
" Είμαι ο Ζάλιβερ , είμαι 21 χρονών " είπε. Του χαμογέλασα και σηκωθηκα από την καρέκλα.
" Πώς ήξερες που θα με βρεις Ζάλιβερ ; πως ήξερες ότι είμαι η mate σου; " ρώτησα. Σηκώθηκε όρθιος και με κοίταξε στα μάτια.
" Όταν ήσουν σε εκείνο το αυτοκίνητο εχθές... Σταματήσατε σε ένα βενζινάδικο ενώ κοιμόσουν.
Εκείνη την ώρα ήμουν εκεί.
Τα αμάξια μας ήταν δίπλα δίπλα. Τότε ένιωσα ότι είσαι η mate μου και έβαλα τον Μάικ να σας ακολουθήσει. Μάθαμε το πάντα για εσένα...
Και να ξέρεις πως τώρα δεν είσαι πια μόνη σου. "
Ξέρω ότι μπορώ να τον εμπιστευτώ. Το ξέρω. Κι αυτό θα κάνω.
" Ναι φανταστώ είσαι κουρασμένη; " ρώτησε.
" Λίγο... " είπα και χασμουριθηκα.
Γέλασε "Έλα θα σου δείξω το δωμάτιο μας. " είπε και βγήκαμε απο το γραφείο του.
Ο Ζαλιβερ οδήγησε την μικρή στο δωμάτιο. Της έδωσε μερικά ρούχα και την άφησε να κοιμηθεί.
Βγαίνοντας από το δωμάτιο... συναντάει τον Τζάκσον.
"Κάτι παίζεται εδώ πέρα. Είμαι ο μεγαλύτερος... υποτίθεται πως δεν έχω mate... " του είπε και πήγε προς το σκωτεινο γραφείο του.
Κεφάλαιο 2 Πως σας φάνηκε? Εγώ ομολογώ πως ο Ζαλιβερ με τρομάζει εδω καθώς είναι λιγο creepy αλλά he's so damn hot!! Φωτογραφίες αργότερα