*2 YEARS LATER*
Nandito ako ngayon sa cemetery para bisitahin siya.
2 years of Death Anniversary niya kasi ngayon.
Kamusta na kaya siya? Siguro masaya na siya ngayon don sa napakagandang paraiso.
Dalawang taon na din ang lumipas simula nung sinakripisyo niya ang buhay niya para sakin ..
*FLASHBACK*
Minulat ko ang mga mata ko at liwanag ang bumungad sakin. Pero unti unti ko din naaninag ang paligid ko. Nakangiti sila mommy, daddy, Troy at .. Cheska.
Bakit siya nandito? Nasan si Mark?
Tinignan ko sila at nagtataka akong tumingin sa palagid na parang may hinahanap.
Nang biglang lumapit sakin si Cheska at may inabot na maliit na envelope kaya nagtataka akong tumingin sakanya.
"Ano 'to?" tanong ko sakanya.
"Buksan mo." Nakangiti niyang sabi sa akin kaya binuksan ko na lang at may nakuha akong isang letter.
Kaya sinimulan ko ng basahin ito.
"Hi Ann! Kung nababasa mo man to ngayon ibig sabihin naging successful ang heart surgery mo. Ibig sabihin, naging matagumpay ang heart transplant mo."
Gulat akong napatitig kay Cheska. Gusto kong tanungin kung anong ibig sabihin ng sulat na ito pero hindi na lang ako nagtanong at pinagpatuloy ko na lang ang pagbabasa.
"First of all gusto kong sabihin sayo na masaya akong dumating ka sa buhay ko. Salamat kasi ikaw yung babaeng nagpasaya sakin kahit sa mga simpleng ginagawa mo. Humihingi na din ako ng tawad sa lahat ng kasalanan na naibigay ko sayo, lalo na sa sakit na ipinaranas ko. Ang tanga tanga ko dahil pinakawalan pa kita pero lagi mong tatandaan nandito lang ako para sayo ay kaso wala na ko"
Natigilan ako at napahigpit ang hawak ko sa papel na hawak ko. Hindi ko alam pero kinakabahan ako sa binabasa ko.
"Si Mark to Ann. I donated my heart to you. Kaya kung nababasa mo man to ngayon, ibig sabihin nasayo na yung puso ko. Ingatan mo yung puso ko ha? Alagaan mo yan. Sabi ko naman kase sayo babawe ako diba? Wag mong pababayaan yan ha?. Live your life to the fullest, Ann. You must reach your goals in life. Gamitin mo ang puso ko para matupad mo lahat ng pangarap mo. Wag kang malulungkot ha? Gusto ko lagi kang masaya. Hindi ko binigay ang puso ko sayo para maging malungkot ka lang. Huwag kang mamuhay sa nakaraan Ann. Maybe were not really meant to be. Palinawagin mo lang ang puso't isipan mo Ann, malay mo nasa tabi tabi lang pala yung talagang para sayo. Basta pagnakita mo na siya, huwag ng magpaligoy ligoy pa ha? This is your second life, just don't waste it. Ingat ka palagi ha? Wag mong pababayaan ang sarili mo. Wag mong sasayangin ang puso ko. I love you Ann always and forever"
Pagkatapos kong basahin ang sulat ni Mark sunod sunod na hikbi na lang ang tangi kong nagawa habang umiiyak.
*END OF FLASHBACK*
At pinunasan ko ang luhang tumulo sa mata ko.
Sa lahat ng ginawa mo sakin Mark, baweng bawe kana sobra sobra pa.
"Haay Mark thank you talaga" Nakangiti ko sabi sa lapida niya.
Si Mark na ngayon ay isa na talagang alaala ..
Isang magandang alaala :)
And Cheska? She's doing fine with her family. Balita ko may boyfriend na nga din yon e? Sana tuluyan na nyang buksan ang puso nya para sa iba. :))
"Hey!" tawag sakin kaya napalingon ako.
"Uy ikaw pala" si Troy lang pala tsk!
"Sabi na dito kita matatagpuan eh" sabay akbay niya sakin.
"Ahh." malamig kong sabi sakanya sabay tanggal ko sa akbay niya.
Actually first anniversary namin ngayon, kaso mukhang nakalimutan niya kasi hanggang ngayon hindi pa rin niya ako binabati -.-
Kaya hindi niyo ko masisisi kung bakit hindi naiinis ako sakanya ngayon! >.<
"Hey hon! Galit ka ba? Ano na namang nagawa ko?" frustrated niyang tanong. Aish! Bahala ka, manigas ka diyan!
"Anong nagawa mo? Ewan ko sayo! Mag memo plus gold ka ng maalala mo!" sabay alis ko
"Hon naman. Hintayin mo naman ako!" Habol niya sakin.
"Uy!"
"Pansinin mo naman ako" bahala ka diyan!
"Let's have some dinner, you want?" nung sinabi niya yon automatic na napatigil ako at napatingin sakanya.
"Really?"
"Sa wakas pinansin mo na din ako. Yes"
"Tsk! Ano munang meron ngayon?" tanong ko sakanya
"Ahmm ano bang meron ngayon?" ay lechugas ka talagang Troy kaaa!
"EWAN KO SAYO!" sigaw ko sakanya
"Hon!" hindi ko siya pinansin at binilisan ang lakad ko kaso dahil sa lalaki siya at ang lalaki pa ng hakbang niya nahabol niya din ako.
"Bring me down! Troy isa!" paano ba naman kinarga ako
"Ang kulit mo kasi pahabol kapa ng pahabol" sita niya sakin
"Aba hoy anong makulit don? Umayos ka baka di kita matantiya!" Di niya ko pinansin kaya nanahimik na lang din ako wala din naman akong magagawa eh.
At nung nasa tapat na kami ng kotse binaba niya na ko. Hindi ko siya pinansin at tuloy tuloy akong pumasok sa kotse. Buong byahe ko siyang hindi pinapansin, hindi niya din naman ako pinapansin eh. TATAG!
"Were here" sabi niya kaya bumaba na ko hindi ko na siya hinintay pagbuksan ako ng pinto
"Troy asan ba tayo? bat ang dili--" paglingon ko nandon pa rin yung kotse pero wala na siya don? Ugh bat di ko man lang namalayan?
"Troy! Kung nasan ka man lumabas kana! Ang dilim dilim dito!" Sigaw ko. Sabi niya dinner tapos parang sa gubat ako dinala ng lalaking to
Nagulat ako ng biglang umilaw sa harap ko isang way papunta sa kung saan. Dahil sa curious ako sinundan ko yung path ng biglang isang mail box? akong nakita at nakalagay "open me" kaya binuksan ko naman ito at may nakita akong quote?
"Memories warm you up from the inside but they also tear you apart." kasama nito ay isang red rose
kinuha ko ito at pinagpatuloy ko ang lakad ng may makita na naman akong mail box 'kuno' kaya binuksan ko ulit ito at meron na namang quote
"No matter how much suffering you went through, you never wanted to let go of those memories." at meron na naman isang red rose
Hindi ko alam kung anong gusto ipahiwatig nito pero alam kong about sa memories ko ito. And then I saw another one with one red rose again.
"There are memories that time does not erase... Forever does not make loss forgettable, only bearable."
So now i have 3. Ilan pa ba ang matatanggap ko nito? Kaso wala na kong nakita mail box kaya pinagpatuloy ko na lang ang paglalakad ng biglang lumiwanag ang paligid ang daming ilaw. Ang ganda! Nakakamangha.
Nang may napansin ako isang malaking puso sa gitna nung damuhan at nakalagay sa loob non
"Happy Anniversary Honey" aww how sweet
"If moments are fleeting, memories are permanent. Gagawa tayo ng mga priceless and unforgettable memories hon. Ang tagal kong hinintay ang araw na to, sana nagustuhan mo tong pinaghandaan ko para sayo. I know its not the best pero ---" bigla siyang lumabas sa kung saan at sa sobrang saya ko niyakap ko siya kaya napatigil siya at niyakap na rin ako.
"Happy Anniversary too honey" sabi ko sabay punas niya sa luha ko.
"And ahm hon, can I ask you a question?"
"Sure, what is it?"
Nagulat na lang ako ng bigla siyang lumuhod habang hawak hawak ang kamay ko at titig na titig sa mga mata ko.
"Hon alam ko masyadong mabilis pero gusto kong makasiguro na ikaw na talaga hanggang sa huli, na ikaw na talaga yung babaeng papakasalan ko. Kahit hindi pa ngayon hon maghihintay ako kahit matagal. Ikaw lang ang gusto ko hon wala ng iba. Will you marry me?" sabay labas niya ng isang napakagandang singsing
Hindi ko alam ang sasabihin ko tulo lang ng tulo ang luha ko.
Pero dahil nga si Troy na yan aarte pa ba ko? Syempre hindi, mahal ko eh
"Yes Troy, I will marry you" Sabay yakap niya sakin
"Thank you Ann! I promise hindi ka magsisisi" Then we both shared a kiss.
I thank him for giving his heart to me, because right now, may dahilan na ko para mabuhay.
~ ~ ~
A/N: Thank you pooooo! Mahal na mahal ko kayoooo ^____^
PS: NAGTRY LANG PO KUMBAGA TRYING HARD TO BE A WRITER HAHAHAHA