"*sob sob* ... Anong nangyari? They fooled me. *sob*"
" ... Yael .. *sob* "
Si Yael. He left me. And now, I'm crying.
Yakap-yakap ko sya tapos bigla bigla, he shined bright. His body turned to crystals.
"I love you max." his last words to me
Pilit kong hinahabol ang mga crystals na unti unting kumakalat sa hangin
" Yael. Balik ka sakin."
Pilit kong hinahawakan ang katawan ni Yael na unti unti ng naglalaho.
Parang kahapon lang nung nagpakilala ka skin bilang si Yael na Bestfriend ko..
"Sino ka ba?? Wag mo nga ko yayakapin sa harap ni Yael." roll eyes
"Name is Michael Angeles. Yael for short."
Pilit kong niyayakap ang katawan ni Yael na pawang hangin na lang.
"Yael, anong nangyayari. Yael, wag mo ko iwan."
Unti unti, nawawala na ang liwanag.
Ung first holding hands natin..
"Be, ang liit pala ng kamay mo no?"
He smiled at me for the last time.
Nung nireject mo ung feelings ko..
"Kist. I don't want to hurt you. Pero, hanggang kaibigan lang talaga ang tingin ko sayo. Sorry."
Akala ko hanggang kaibigan nalang talga tayo..
Pilit ko syang inaabot.
Pero bumawi ka ..
"I like you. Please allow me to court you."
Hindi mo alam kung gaano ako kasaya nung mga panahon na yun. Kung gaano mo ako pinasaya.
Inaagaw ko sa hangin si Yael ko.
Ung first kiss natin na FAIL pa dahil sa biglaan lng..
Mukha akong baliw na parang naghahabol ng paru paru.
Mukha akong tanga na tumatawa habang umiiyak sa hangin.
"Hangin, akin si Yael. Please, wag mo syang kunin sakin."
Tuluyan na. Tuluyang nawala ang liwanag. Si Yael. Wala na.
I thought we would last forever..
Pero bumitaw ka..
"Di tayo magbibreak. Aalisin lang natin yung titulong bf and gf. Pero, pwede na tayong magtawagan ng bestfriend. Syempre, pwede nating ibalik yung dati. Kasi before, walang limitations. Diba? Nung dati, no one flirts diba? Walang Madison o Link."
Pilit kong inaabot ang huling parte ng liwanag ni Yael na kinukuha na ng hangin.
"Iho, iha. Wag nyo na alamin kung paano ko nalaman. Ha? Ganito na lang. Bibigyan ko kayo ng babala. Ang isa sainyo'y mawawala pag patak ng alas dose sa araw na magaganap ang nakatakda. Walang nakakaalam kung kelan maliban sa taong maglalaho. Kaya naman, kailangan na ninyng pahalagahan ang isa't isa."
Ito na ba ung sinasabi ng dalawang lolo.. Pero bakit? Bakit kailangan pang isa satin ang mawala?
I never dreamn't to be this way around..
Who would have thought na may mga ganito pa palang mga pangyayari..
Akala ko hanggang fairy tales lang tong mga ganitong kwento..
But it happened to us.
Wala na. Tuluyan na talagang dumilim. Iniwan na 'ko ni Yael.
A princess left by his prince.
LINK'S POV
I didn't really looked for a Cr. I looked for Kist and Yael.
I found them near the fountain.
I watch them hugging each other.
I looked at my watch,
"It's time."
Yea. I know. I know about this cruel fairytale.
Yael told me. He told me everything.
**
March 13
I was sitting alone in my sofa that time. Thinking of my Mom.
*Riinggg ... Riingggg*
"Who you? Tss."
Then, i answered the phone.
"Who's this?"
(It's me Yael. Let's meet at Robinson's GD. 7 pm.)
"Why would I meet you there?"
(It's about ... Kist.)
That time, i can't talk for a moment.
"I'll be hanging up."
(Please come.)
I don't know but I suddenly took a bath and unknowingly, I'm on my car na papuntang Robinson.
I went to GD. I saw Yael there. He seem's so down. Something have happened between him and Kist. It's certain.
"Where do you want to talk?" bungad kagad nya sakin
"Hmm. Dito na lang."
"This thing is very confidential."
He seemed serious kaya naman di na ako nagbiro.
"Sa condo unit ng Dad ko."
"Sge."
Nagdrive na kami papunta sa condo ni Dad which is di naman ganun kalayo.
We went to the veranda.
We got drinks.
"I don't drink."
"Smoke?"
"No."
"Ahh. So what's the thing?"
"Do you believe in Fairytales?"
"HAHAHAHA! Of course not." i laughed hard that time. Naisip ko that time that it's so gayish to talk about fairytales. Lalaki pa kami ha.
"Well, you should." seryoso pa rin ang mukha nya
"Last year, naaksidente kami ni Kist. We were both hospitalized for a week. Nauna akong nagising nun kay Kist. The night before I woke up, someone went to my room and talk to me. He said, 'Hi' and I greeted him back with, 'Sino ka?'. Sabi nya, his name is Ice. Then he told me, 'Kist is gonna die tomorrow. Do you want to save her?' .. " nakinig ako ng maigi sa knya. This sounds really important,
" .. 'Of course' i answered him. Then he told me, 'Then die for her' Nagulat ako nun. What a big bluff. Diba? Ayoko talagang maniwala but he showed me a glimpse of the future. He's telling the truth, nasabi ko sa sarili ko. Then, he asked me if im willing to sacrifice for Kist. Syempre, pumayag ako. I want to save her. But I gave him a condition to let me be happy with Kist muna. Pumayag sya, but he removed my memories about sa sacrifice. Bumalik lang 'to, one week before the day na iiwan ko na si Kist." he looked at me
"I believe you." i told him. Who would not believe this serious face talking in a serious tone?
"And the thing is, I want to leave Kist to you."
"Anong sinasabi mo?"
"Nakipagbreak na ko sa kanya kanina."
"Huuh?!"
"I don't want to leave Kist hanging. I want to have a formal break up with her. Ayoko namang dumistansya sa kanya at mamatay ng di nya nalalaman. Mas masasaktan sya, at masasayang yung mga araw na dapat ay pinagsmahan na lang namin kung lalayuan ko pa sya."
"Bakit ako?"
"I know that you love her."
" Tss."
"March 17. Go to Dad's party. At 12 o'clock i'll die. Please, take care of Kist. Don't let her commit suicide."
"Ha?"
"Stand in my place. Be always there for Kist. I trust you. This may sound a joke to you, pero seryosohin mo 'to. I don't joke around. I don't believe in fantasies but now, fantasies are playing on me. Link, i trust you. She needs you."
"Naniniwala ako. Pero honestly, may doubts ako."
"Ayoko ding maniwala nung malaman ko ang tungkol dyan. Sounds like a big joke, isn't it? Haha. But ... It's real. It's gonna happen."
"Bakit nangyayari 'to senyo?"
He shook his head.
"I don't know."
He sighed. A deep one.
"This may sound selfish, but ... Please. Gusto ko sayo lang mapunta si Kist. Kapag dumatng yung time na ayaw mo na sa knya, pilitin mo syang gustuhin. Please. I know, maalagaan mo sya. Please."
"P-Pano kung sya ang may ayaw sakin??"
"Do everythng para magustuhan ka nya."
Then, umiyak sya.
He cried helplessly. Anong gagawin ko? Di ako marunong magpatahan. Amp.
I just tapped his shoulder,
"It's normal for humans to die. I promise to be on Kist's side ... Forever."
So selfish. Why is this even happening?? He's gonna die?? What the fvck is the nature doing??! It's so unfair for the both of them. Kahit sakin. Yes, I like Kist, but it's so fvcking ugly that I can get her by this situation.
In the end, pareho lang kaming masasaktan e.
**
I watch Kist's helplessly crying. Trying to reach out for Yael's broken pieces.
"Tss. Cinderella man. He died at exactly 12 o'clock. Fvcking fairytales."
Kist lied down on the ground. She's crying heavily, calling Yael's name.
I looked at the hanky in my hand. Then i stepped out of the darkness, and walk to her.
Looking at the opposite direction, inabot ko sa kanya yung panyo nya.
"Ikaw naman ang may kailangan nito ngayon."
Inabot nya yung panyo at yung kamay ko. Nakahawak sya sakin tapos umiiyak sya.
"Link, kinuha nila si Yael. Link, ibalik mo si Yael. Link, tulungan mo ko. Link .. Link .. "
Masakit. Masakit makitang umiiyak ang taong mahal mo.
I bent down at niyakap ko sya.
"Ang panget mo umiyak. Tama na." di talaga ako marunong magpatahan e!
"Link, tulungan mo 'ko. Ibalik natin si Yael. Ibalik natin .. "
Paulit ulit lang yung sinasabi nya.
'Ibalik natin si Yael.'
'Ibalik natin si Yael.'
'Ibalik natin si Yael.'
If only I can, I will ... Para sayo.
Nakatulog si Kist sa kakaiyak.
Binuhat ko sya palabas dun sa may fountain.
Lumapit kagad yung Mom nya at yung iba pang tao. They're all worried.
Inuwi na rin namin si Kist. Pagkahatid ko sa kanya, nagpaalam na din ako at umuwi.
KIST'S SILENT VOICE
"Yael, I'll meet you later. Don't worry. Okay?"